0115-KDWT.4011.224.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

–    nieprawidłowe w części dotyczącej możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej kosztów zabiegu operacyjnego oraz kosztu wizyty lekarskiej,

–    prawidłowe w części dotyczącej możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej kosztów zabiegów rehabilitacyjnych i kosztów leków.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 czerwca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2011 r. (...), w wyniku czego złamała Pani nogę w kolanie. Doznała Pani dużego uszczerbku na zdrowiu. Lekarze uprzedzali, że konieczna będzie endoproteza kolana, ale radzili odsunąć ją w czasie, bo po 15 latach trzeba ją wymienić. Przez ten czas jakoś sobie Pani radziła ale z bólem i wieloma ograniczeniami. W związku z tym, otrzymała Pani orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym - narząd ruchu. W 2025 r. wygrała Pani w sądzie sprawę o odszkodowanie z ubezpieczycielem pojazdu. Natychmiast podjęła Pani decyzję o przeprowadzeniu operacji prywatnie - czas oczekiwania na NFZ to ok. 6-8 kolejnych lat. Z otrzymanych środków poniosła Pani koszt 29.400 zł na zabieg. Nie obyło się bez komplikacji po 14,5 roku oszczędzania uszkodzonej nogi. Teraz rehabilituje się Pani, zażywa Pani leki przeciwbólowe i kontroluje stan kolana u lekarza-operatora.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:

1.  Wniosek dotyczy wydania interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości skorzystania przez Panią z ulgi rehabilitacyjnej w związku z poniesieniem kosztów wizyt lekarskich, kosztu zabiegu, kosztów zakupu leków przeciwzakrzepowych, przeciwbólowych i przeciwzapalnych, kosztów zabiegów rehabilitacyjnych.

2.  Wniosek dotyczy roku podatkowego 2026.

3.  W roku podatkowym 2026 uzyskuje Pani przychody z umowy o pracę na czas nieokreślony opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

4.  Orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydał (...) 2025 r. Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (...), znak. Niepełnosprawność orzeczono do (...) 2026 r.

5.  Ustalony stopień datuje się od (...) 2025 r. tj. od daty złożenia wniosku o ustalenie stopnia niepełnosprawności.

6.  W ramach ulgi rehabilitacyjnej, chciałaby Pani odliczyć następujące wydatki:

–    koszt zabiegu operacyjnego - 29.400,00 zł,

–    koszt leków przeciwzakrzepowych (...) - 265,65 zł,

–    koszt leków przeciwbólowych i przeciwzakrzepowych: (...) 15,27 zł, (...) 20,97 zł, (...) 15,69 zł - łącznie 51,93 zł,

–    koszt wypożyczenia sprzętu rehabilitacyjnego - szyna CPM 723,00 zł,

–    koszt wizyty lekarskiej 400,00 zł,

–    koszt wizyt rehabilitacyjnych – czeka Pani na termin, nie zna Pani pełnego kosztu.

7.  Przedmiot umowy ze szpitalem (...) w A zawartej (...) 2026 r. określony jest jako zabieg operacyjny. Potwierdzeniem wykonania zabiegu jest wydana (...) 2026 r. karta informacyjna leczenia szpitalnego.

8.  Koszty dotyczą 2026 r.

9.  Posiada Pani umowę na planowany zabieg operacyjny zawartą ze szpitalem, kartę informacyjną potwierdzającą wykonanie usługi, fakturę na zakup leków, faktury na wypożyczenie sprzętu rehabilitacyjnego - wszystkie dokumenty zawierają dane usługodawcy, sprzedającego oraz Pani jako osoby kupującej, daty wystawienia, numery dokumentów, rodzaje usług i towarów, kwoty zapłaty.

10.  Zabiegi z rehabilitantami to zabiegi rehabilitacyjne.

11.  Leki przeciwzakrzepowe, przeciwbólowe i przeciwzapalne zalecono Pani przy wyjściu ze szpitala - zalecenia te zawiera karta informacyjna.

12.  Zalecono Pani leki gotowe, w rozumieniu przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2025 r., poz.750 z późn. zm.)

13.  Pieniądze na wymienione wydatki otrzymała Pani na mocy wyroku sądu w sprawie o odszkodowanie po wypadku komunikacyjnym z winy sprawcy – była Pani osobą poszkodowaną. Wydatki nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, nie były odliczeniami od przychodu ani od podatku.

14.  Zaczyna Pani rehabilitację, czekają Panią także kolejne wizyty kontrolne u lekarza - operatora, być może leki przeciwbólowe - dane dotyczące tych spraw pozostaną niezmienione.

15.  W związku z orzeczeniem o niepełnosprawności do (...) 2026 r. będzie Pani składać wniosek o jego przedłużenie - może nastąpić zmiana w przypadku przedłużenia orzeczenia.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy poniesione przez Panią wydatki na zabieg operacyjny, wizyty lekarskie, leki przeciwzakrzepowe, przeciwbólowe i przeciwzapalne oraz zabiegi rehabilitacyjne może Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Pani zdaniem, poniesione przez Panią wydatki na zabieg operacyjny, wizyty lekarskie, leki przeciwzakrzepowe, przeciwbólowe i przeciwzapalne oraz zabiegi rehabilitacyjne może Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g oraz 13a tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:

1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930 ) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;

3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;

3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;

6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;

6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;

6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;

7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;

10) opłacenie tłumacza języka migowego;

11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;

12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686 ) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;

13) odpłatny przewóz:

a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,

b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;

14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;

15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:

a) na turnusie rehabilitacyjnym,

b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,

c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,

d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)  I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa)               niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)  znaczny stopień niepełnosprawności;

2)  II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy albo

b)  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów je ustanawiających należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do korzystania z przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek m.in. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach.

Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Z opisu sprawy wynika, że w 2011 r. wyniku (...) doznała Pani uszczerbku na zdrowiu. Lekarze stwierdzili, że konieczna będzie endoproteza kolana. W związku z tym, otrzymała Pani orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym na narząd ruchu – wydane przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (...) 2025 r.

Po wygranej sprawie o odszkodowanie z ubezpieczycielem pojazdu, podjęła Pani decyzję o przeprowadzeniu operacji prywatnie. Z otrzymanych środków poniosła Pani koszt 29.400 zł na zabieg. W umowie ze szpitalem określony jest jako zabieg operacyjny.

Pani wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia wydatków poniesionych w 2026 roku na:

1.  zabieg operacyjny,

2.  leki przeciwzakrzepowe, przeciwbólowe i przeciwzapalne,

3.  wizytę lekarską,

4.  zabiegi rehabilitacyjne.

Kwestię dotyczącą możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na zabieg operacyjny, zabiegi rehabilitacyjne i wizytę u lekarza należy odnieść do przepisu art. 26 ust. 7a pkt 6b ww. ustawy, z którego wynika, że wydatkami uprawniającymi do skorzystania z przedmiotowej ulgi są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”, zatem konieczne jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, „zabieg” stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby), z kolei „rehabilitacja” jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych, natomiast „rehabilitacja lecznicza” jest to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.

Z kolei definicja rehabilitacji zawarta jest w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz osób niepełnosprawnych: Rehabilitacja to proces mający na celu umożliwienie osobie niepełnosprawnej osiągnięcie możliwie pełnej aktywności, uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym przy użyciu środków medycznych, psychologicznych, edukacyjnych, zawodowych i społecznych.

Zatem wydatki na zabiegi rehabilitacyjne podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w myśl art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W katalogu tym natomiast nie mieszczą się wydatki za zabieg operacyjny, który, nawet jeśli został zlecony przez lekarza specjalistę oraz był niezbędny i konieczny oraz zmierzał do przywrócenia ograniczonych funkcji Pani organizmu – nie może zostać zaliczony do zabiegów rehabilitacyjnych ani leczniczo-rehabilitacyjnych.

Gdyby ustawodawca chciał umożliwić odliczanie od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wszelkich wydatków ponoszonych w związku z niepełnosprawnością (w tym wydatków na zabiegi chirurgiczne), to wymieniłby tego rodzaju wydatki w omawianym powyżej przepisie.

Na uwagę zasługuje przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1417/10, w którym wyjaśniono:

Nie powinno nasuwać wątpliwości, że zabieg operacyjny jest procedurą leczniczą, a nie rehabilitacyjną. W przepisach art. 26 ust. 7a PDOFizU użyto zwrotów „zabieg rehabilitacyjny” i „zabieg leczniczo – rehabilitacyjny”. Przyjmuje się, że ustawodawca posługuje się określonymi zwrotami w sposób racjonalny, a zatem nie można przyjmować w procesie wykładni, iż określonych słów użyto w tekście prawnym bez wyraźnej ku temu potrzeby, że są one „puste” i nic nie znaczą (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 20 marca 2000 r. sygn. akt FPS 14/99, POP 2001, nr 2, poz. 39). (…)

Przy różnorodności definicji tego pojęcia zawartych w słownikach, encyklopediach medycznych, tekstach aktów prawnych (pozapodatkowych), to właśnie intuicja językowa adresata normy prawnej i organów stosujących prawo ma istotne znaczenie. W języku powszechnym rozumienie pojęcia „rehabilitacja” nie obejmuje operacji chirurgicznych zapobiegających upośledzeniu poruszania się, ale obejmuje zespół działań przystosowujących pacjenta po zabiegu operacyjnym do normalnej lub możliwej do osiągnięcia zdolności do samodzielności ruchowej. Na rehabilitację kieruje lekarz prowadzący i odbywa się ona pod kierunkiem lekarza rehabilitanta lub fizjoterapeuty (lub innych uprawnionych specjalistów).

Wobec powyższego, zabiegu operacyjnego nie sposób utożsamiać z zabiegiem rehabilitacyjnym lub leczniczo-rehabilitacyjnym. Tym samym, wydatki poniesione na zabieg operacyjny (endoprotezę kolana) nie stanowią wydatku na cele rehabilitacyjne, który uprawnia do zastosowania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Odnosząc się natomiast do możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na wizyty lekarskie wskazać należy, że mimo, iż kontrolne wizyty u lekarzy specjalistów są niezbędne z medycznego punktu widzenia, stanowią one jedynie zasięganie opinii u specjalisty, wobec czego nie wpisują się one w definicję zabiegu rehabilitacyjnego lub leczniczo-rehabilitacyjnego. Wydatek związany z takimi wizytami nie mieści się zatem w katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2853/11:

(…) nie każda wizyta u lekarza specjalisty jest jednocześnie zabiegiem leczniczo-rehabilitacyjnym i nie ulega wątpliwości, że wizyty kontrolne u lekarza, czy też badania lekarskie nie są tożsame z określeniem „zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne”. Twierdzenie przeciwne (…) jest oczywiście bezzasadne i to nie tylko z racji elementarnych reguł językowych, ale też ze względów wynikających z zasad wiedzy oraz doświadczenia życiowego.

W świetle powyższego uznać należy, że wydatki poniesione na wizytę lekarską nie mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Przechodząc do kwestii możliwości zakwalifikowania do wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 12 poniesionych przez Panią w 2026 r. kosztów leków, ponownie podkreślić należy, że warunkiem dokonywania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest poniesienie wydatków na cele rehabilitacyjne wskazane w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zawarty w tym przepisie katalog wydatków jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas, gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Wydatki związane z zakupem leków, podlegają odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym o osób fizycznych, o ile osoba niepełnosprawna spełni następujące warunki:

1)  dokona zakupu produktów mających cechy „leku”, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne,

2)  poniesie w danym miesiącu wydatki na ich zakup powyżej kwoty 100 zł,

3)  posiada imienny dokument potwierdzający poniesienie wydatku (np. faktury),

4)  posiada potwierdzenie przez właściwego lekarza specjalistę o konieczności stosowania zaleconego leku (leków).

W przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest definicji „leku”, natomiast jest odesłanie do definicji leku zawartej w ustawie z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 612 ze zm.).

Z definicji zawartych w art. 2 pkt 10, 11, 12 i 32 ustawy wynika, że:

·      lekiem aptecznym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczony do wydania w tej aptece;

·      lekiem gotowym – jest produkt leczniczy wprowadzony do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu;

·      lekiem recepturowym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece na podstawie recepty lekarskiej, a w przypadku produktu leczniczego weterynaryjnego – na podstawie recepty wystawionej przez lekarza weterynarii;

·      produktem leczniczym – jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne.

Wykaz produktów mających cechy „leku” na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej został natomiast zamieszczony w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (opublikowanym w Dz. Urz. Min. Zdrow. z 2025 r., poz.98).

W ramach ulgi rehabilitacyjnej chciałaby Pani odliczyć:

¾  koszt leków przeciwzakrzepowych (...)

¾  koszt leków przeciwbólowych i przeciwzakrzepowych: (...).

Leki przeciwzakrzepowe, przeciwbólowe i przeciwzapalne zalecono Pani przy wyjściu ze szpitala (karta informacyjna zawiera takie zalecenia) oraz posiada Pani fakturę na ich zakup.

Skoro, jak wskazała Pani w opisie sprawy, zalecone leki są lekami gotowymi, w rozumieniu przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2025 r., poz. 750 z późn. zm.), uznać należy, że ich zakup, w kwocie stanowiącej nadwyżkę ponad 100 zł w danym miesiącu, uprawnia Panią do dokonania odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Poniesiony przez Panią wydatek na wypożyczenie sprzętu rehabilitacyjnego (szyny CPM) – również mieści się w katalogu wydatków podlegających odliczeniu w zakresie omawianej ulgi.

Reasumując, w odniesieniu wprost do Pani pytania i stanowiska wskazać należy, że poniesione przez Panią w 2026 r. wydatki na :

¾  zakup leków (w wysokości stanowiącej nadwyżkę ponad 100 zł w miesiącu) oraz zabiegi rehabilitacyjne poniesione w okresie niepełnosprawności potwierdzonym wydanym orzeczeniem, może Pani uwzględnić w zeznaniu rocznym jako odliczenie w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

¾  wizyty lekarskie i zabieg operacyjny nie uprawniają do skorzystania z ww. odliczenia.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Panią sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.