0115-KDST1-2.440.88.2026.4.JCB

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 24 lutego 2026 r. (data wpływu), uzupełnionego w dniach 31 marca i 17 lipca 2026 r. (daty wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: Usługa (świadczenie kompleksowe) - przekłucie płatka ucha wraz z kolczykiem (standardowa wersja)

Opis usługi: Usługa polegająca na przekłuciu płatka ucha w celu umieszczenia ozdoby w postaci kolczyka. Usługa wykonywana jest przez wykwalifikowanego piercera w profesjonalnym salonie piercingowym za pomocą kaniuli - sterylnej igły jednorazowej. Po wykonaniu przekłucia aplikowany jest kolczyk (standardowa wersja). Kolczyk jest wliczony w cenę usługi. Zabieg ma na celu jedynie estetykę i poprawę wyglądu ucha.

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 - 96.02.19.0

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w zw. z poz. 8 załącznika

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 31 marca i 17 lipca 2026 r., w zakresie sklasyfikowania usługi polegającej na przekłuciu płatka ucha wraz z kolczykiem (standardowa wersja), na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku, oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący szczegółowy opis.

Przedmiotem wniosku jest usługa polegająca na przekłuciu płatka ucha w celu umieszczenia ozdoby w postaci kolczyka.

Usługa ma charakter wyłącznie estetyczny i upiększający - jej celem jest poprawa wyglądu zewnętrznego oraz umożliwienie noszenia biżuterii dekoracyjnej. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, który zajmuje się prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej m.in. na świadczeniu usług z zakresu (...) zakwalifikowanych w Polskiej Klasyfikacji Działalności pod numerem 96.09.Z (Pozostała działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, która obejmuje działalność salonów tatuażu).

Zabieg objęty wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej wykonywany jest w warunkach właściwych dla usług kosmetycznych, przy użyciu specjalistycznego sprzętu przeznaczonego do przekłuwania płatków uszu oraz jednorazowych, sterylnych materiałów. Czynność ma charakter powierzchowny, nie stanowi świadczenia medycznego ani zabiegu leczniczego, nie służy profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu ani poprawie zdrowia. Usługa jest elementem działalności z zakresu pielęgnacji urody i poprawy estetyki wyglądu klienta, porównywalnym funkcjonalnie do innych zabiegów kosmetycznych mających na celu upiększanie ciała.

Usługa przekłucia płatka ucha wykonywana jest jako zabieg estetyczny o charakterze upiększającym, którego celem jest umożliwienie noszenia biżuterii dekoracyjnej. Czynność rozpoczyna się od konsultacji z klientem w zakresie wyboru miejsca przekłucia oraz doboru kolczyka o walorach ozdobnych. Następnie miejsce przekłucia zostaje oznaczone w sposób zapewniający symetrię i pożądany efekt wizualny, po czym dokonuje się przekłucia płatka ucha przy użyciu specjalistycznego urządzenia przeznaczonego do celów kosmetycznych oraz sterylnych materiałów jednorazowych. Po wykonaniu przekłucia aplikowany jest kolczyk stanowiący element dekoracyjny ciała. Usługa kończy się udzieleniem zaleceń pielęgnacyjnych służących zachowaniu efektu estetycznego.

Wynagrodzenie za wykonanie usługi wynosi (...) zł brutto.

Oczekiwania klienta: Klient zgłasza się w celu uzyskania trwałego efektu wizualnego polegającego na ozdobieniu płatka ucha i poprawie estetyki wyglądu poprzez możliwość noszenia biżuterii dekoracyjnej. Oczekiwanym rezultatem jest estetyczne, symetryczne i wizualnie pożądane umiejscowienie kolczyka jako elementu upiększającego wygląd, wykonanego w sposób bezpieczny i zgodny ze standardami usług kosmetycznych. Zabieg przewidziany jest dla wszystkich odbiorców powyżej 18 roku życia, a także dla dzieci w obecności opiekuna prawnego, za jego pisemną zgodą.

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w zw. z poz. 6 załącznika.

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

Uzasadnienie klasyfikacji usługi: Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.). Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

–    niniejszych zasad metodycznych,

–    uwag do poszczególnych sekcji,

–    schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji, jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych, stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

–    symbole grupowań,

–    nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług.

I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

–    grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

–    usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

–    usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z wyjaśnieniami do PKWiU 2015, Sekcja S „POZOSTAŁE USŁUGI” obejmuje:

–    usługi świadczone przez organizacje członkowskie,

–    usługi naprawy i konserwacji komputerów i sprzętu komunikacyjnego,

–    usługi naprawy i konserwacji artykułów użytku osobistego i domowego,

–    usługi prania i czyszczenia wyrobów włókienniczych i futrzarskich,

–    usługi fryzjerskie i pozostałe usługi kosmetyczne,

–    usługi pogrzebowe i pokrewne,

–    usługi związane z poprawą kondycji fizycznej,

–    pozostałe usługi indywidualne, gdzie indziej niesklasyfikowane

Sekcja ta nie obejmuje:

–    usług naprawy broni sportowej i rekreacyjnej, sklasyfikowanych w 33.11.14.0,

–    usług naprawy i konserwacji fotokopiarek, kalkulatorów, sklasyfikowanych w 33.12.16.0,

–    usług naprawy ręcznych narzędzi mechanicznych, sklasyfikowanych w 33.12.17.0,

–    usług naprawy i konserwacji profesjonalnych przyrządów i aparatów do pomiaru czasu, sklasyfikowanych w 33.13.11.0,

–    usług parkingowych, sklasyfikowanych w 52.21.24.0,

–    usług edukacyjnych świadczonych przez organizacje członkowskie, sklasyfikowanych w dziale 85,

–    usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w dziale 86,

–    usług renowacji prac artystycznych, sklasyfikowanych w 90.03.11.0.

W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 96 POZOSTAŁE USŁUGI ŚWIADCZONE DLA LUDNOŚCI, który obejmuje:

–    pranie i czyszczenie chemiczne wyrobów tekstylnych i futrzarskich,

–    fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne,

–    pogrzeby i działalność pokrewną,

–    pozostałą indywidualną działalność usługową, gdzie indziej niesklasyfikowaną.

Dział ten nie obejmuje:

–    peruk, sklasyfikowanych w 32.99.30.0,

–    wypożyczania odzieży innej niż odzież robocza, nawet, jeśli czyszczenie tych rzeczy jest integralną częścią tej działalności, sklasyfikowanego w 77.29.15.0,

–    utrzymania terenów zieleni na cmentarzach, sklasyfikowanego w 81.30.12.0,

–    usług świadczonych przez organizacje religijne w zakresie uroczystości pogrzebowych, sklasyfikowanych w 94.91.10.0,

–    naprawy i przeróbek odzieży itp., sklasyfikowanych w 95.29.11.0.

W dziale tym mieści się klasa PKWiU 96.99 „Pozostała działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana”.

W klasie PKWiU 96.02 mieści się grupowanie 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure”, które obejmuje:

–    usługi pielęgnacyjne i upiększające dotyczące urody i twarzy, włączając usługi kosmetyczne,

–    usługi wykonywania manicure i pedicure,

–    usługi związane z poradnictwem dotyczącym pielęgnacji urody i wykonywania makijażu. Grupowanie to nie obejmuje:

–    usług w zakresie opieki zdrowotnej typu lifting twarzy, sklasyfikowanych w 86.10.11.0. Uwzględniając powyższe, przedmiotowa usługa przekłucia płatka ucha spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych grupowaniem PKWiU 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Zgodnie z art. 41 ust. 16 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając:

1)  specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;

2)  przebieg realizacji budżetu państwa;

3)  przepisy Unii Europejskiej.

W myśl art. 146ej ust. 1 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, w okresie, o którym mowa w art. 146ef, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 8% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek.

Zgodnie z § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 2670 ze zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W poz. 6 załącznika do ww. rozporządzenia, wskazano PKWiU 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure”.

Opisana we wniosku usługa mieści się w grupowaniu PKWiU 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure”.

Zatem stawką właściwą dla opodatkowania tej usługi jest – na podstawie § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w zw. z poz. 6 załącznika do rozporządzenia – stawka podatku w wysokości 8%.

W świetle powyższego, w celu dokonania właściwej klasyfikacji będącej przedmiotem wniosku usługi – „przekłucie płatka ucha” konieczne jest szczegółowe przeanalizowanie jej cech, w tym sposobu wykonania/użytych środków, okoliczności w jakich dochodzi do jej wykonania oraz jaki jest cel tego zabiegu.

Jak wynika z opisu usługi, zabieg objęty wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej:

–    wykonywany jest w lokalu zaadoptowanym pod świadczenie usług estetycznych, przez osobę z umiejętnościami kosmetycznymi w celach kosmetycznych;

–    zabieg ma na celu jedynie estetykę i poprawę wyglądu ucha;

–    jest to zabieg bezpieczny;

–    do wykonania usługi nie jest wymagana wiedza medyczna.

Jak wynika z powyższego, zdaniem Wnioskodawcy w opisanym przypadku mamy do czynienia z zabiegiem o charakterze estetyczno-pielęgnacyjnym.

W uzupełnieniu z dnia 31 marca 2026 r. - będącym odpowiedzią na wezwanie nr 0115- KDST1-2.440.88.2026.1.JCB z dnia 27 marca 2026 r., Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi:

1.  W jakim konkretnie miejscu wykonywany jest zabieg będący przedmiotem wniosku np. salon/gabinet kosmetyczny, inne miejsce (wskazać jakie)?

Odp. Usługa przekłucia płatka ucha wykonywana jest w profesjonalnym salonie piercingowym, w wydzielonym, sterylnym stanowisku zabiegowym, które spełnia obowiązujące normy sanitarne i higieniczne.

2.  Jakie konkretnie czynności – po kolei – są wykonywane w celu wykonania usługi będącej przedmiotem wniosku (należy je szczegółowo wymienić i dokładnie opisać). Opis usługi powinien składać się z zamkniętego katalogu czynności wykonywanych w jej ramach (bez stosowania alternatyw).

Odp. Usługa obejmuje następujące, następujące po sobie czynności: Przeprowadzenie wywiadu z klientem oraz wykluczenie przeciwwskazań. Dezynfekcja dłoni osoby wykonującej zabieg. Przygotowanie stanowiska pracy oraz narzędzi jednorazowych. Przygotowanie następuje w jednorazowych rękawiczkach diagnostycznych, które są zmieniane po każdej z niżej wymienionych czynności:

–    Zabezpieczenie miejsca przekłucia.

–    Dezynfekcja płatka ucha klienta odpowiednim medycznym środkiem antyseptycznym.

–    Wyznaczenie miejsca przekłucia przy użyciu markera kosmetycznego.

–    Przygotowanie igły do przekłuwania wraz ze sterylnym kolczykiem.

Założenie jałowych rękawiczek do kolejnych czynności:

–    Wykonanie przekłucia płatka ucha przy użyciu igły.

–    Aplikacja kolczyka w miejscu przekłucia.

–    Wyczyszczenie miejsca przekłucia po zabiegu.

–    Utylizacja odpadów medycznych BDO.

–    Dezynfekcja całego stanowiska.

–    Wytłumaczenie zasad dbania.

3.  Jakim konkretnie „specjalistycznym urządzeniem” dokonuje się przekłuciu płatka ucha?

Odp. Sterylna igła jednorazowa (kaniula). Zgodnie z wymogami profesjonalnego przekłuwania ustalonego m.in. przez światowe stowarzyszenie Association of Professional Piercers APP, oraz polskie stowarzyszenie PPP Professional Piercers Poland, piercing można wykonywać jedynie kaniulą lub wenflonem. Specjalistyczne urządzenie tzw. „pistolet’’ są zakazane w tej profesji, ponieważ zamiast przekłuwania tkanki dochodzi do jej rozszarpania, biżuteria w tych aplikatorach jest bardzo słabej jakości (bliżej nieznanym mieszankom materiałów wbrew zapewnieniom producentów) oraz budowy samego kolczyka co powoduje u większości osób reakcje alergiczne oraz brak możliwości doczyszczenia w procesie gojenia biżuterii z drobnoustrojów, bakterii co ma ogromny wpływ jak nie najważniejszy na wygojenie kanału przekłucia, brak możliwości dobrania odpowiedniego rozmiaru biżuterii co powoduje również stany zapalne. Osoby używające takich urządzeń zdaniem Wnioskodawcy są określane za skrajnie nieodpowiedzialne oraz nie wyedukowane w zakresie profesjonalnego przekłuwania jak i radzenia sobie z powikłaniami spowodowanymi przez „pistolety”.

4.  Czy powyższe urządzenie stanowi wyrób medyczny?

Odp. Urządzenie używane do przekłucia stanowi wyrób medyczny zgodny z obowiązującymi normami i przeznaczony do stosowania w gabinetach kosmetycznych.

5.  Jakie inne narzędzia, sprzęt, materiały, środki, kosmetyki (itp.) są używane podczas zabiegu?

Odp. W trakcie zabiegu wykorzystywane są jednorazowe lub sterylne pęsety, medyczne środki dezynfekcji, rękawiczki diagnostyczne, sterylne chirurgiczne rękawiczki jałowe, jałowe osłony na miejsce przekłucia, jałowe kompresy, maseczki, jałowe markery z gencjaną.

6.  Jaki konkretnie „kolczyk o walorach ozdobnych” jest aplikowany po przekłuciu płatka ucha? Odp. Jest to kolczyk typu labret - prosta sztanga z płaskim dyskiem z tyłu oraz kuleczką nakręcaną od przodu. Biżuteria z gwintem wewnętrznym. Materiał: Tytan (...)

7.  Czy powyższy kolczyk wliczany jest w cenę usługi?

Odp. Tak, kolczyk jest wliczony cenę usługi. Klient ma możliwość wyboru biżuterii ozdobnej za dopłatą, która może być założona w miejsce pierwotnej. Różnica dotyczy nakrętki ozdobnej zamiast standardowej kulki.

8.  Czy istnieją przeciwwskazania do wykonania zabiegu? Jeśli tak, to jakie – należy wymienić oraz wskazać, czy i w jakiej formie klient jest o tym informowany?

Odp. Tak, występują przeciwskazania do wykonania zabiegu. Są one przedstawione na formularzu wypełnianym przed zabiegiem.

Do przeciwwskazań należą:

–    Ciąża i okres karmienia piersią

–    Nieleczona cukrzyca

–    Choroby nowotworowe

–    Przeziębienie

–    Hemofilia

–    Antybiotykoterapia

–    Izotek

–    Stany chorobowe skóry w miejscu przekłucia

–    Brak odpowiedniej anatomii

–    Regularne przyjmowanie leków rozrzedzających krew

–    WZW, HIV

–    Zbyt krótki upływ czasu, przed lub po oddaniu krwi (pół roku) oraz szczepieniu (2 tyg.)

–    Kontakt z zbiornikami wodnymi (baseny, jeziora itp.)

–    Leczenie ortodontyczne / stomatologiczne w przypadku przekłuć w obrębie jamy ustnej

–    Nieleczona depresja

Podpisanie formularza wiąże się z zaakceptowaniem przeciwwskazań, jak i zapewnieniem o braku posiadania takowych.

9.  Jakie uprawnienia/kwalifikacje posiada osoba wykonująca usługę będącą przedmiotem wniosku?

Odp. Osobą wykonującą zabieg jest wykwalifikowany piercer posiadający odpowiednie przeszkolenie w zakresie przekłuwania uszu oraz wiedzę z zakresu higieny, bezpieczeństwa oraz postępowania w przypadku komplikacji. Wykonanie zabiegu wymaga specjalistycznej wiedzy i umiejętności obejmujących prawidłowe użycie urządzenia do przekłuwania, aseptykę i dezynfekcję, dobór odpowiedniego kolczyka oraz udzielenie instrukcji klientowi dotyczących pielęgnacji po zabiegu. Udokumentowane kwalifikacje: - ukończony kurs piercingu - szkolenie sterylizacji medycznej MEN - kurs pierwszej pomocy. Wszystko wykonywane przez certyfikowanych nauczycieli.

10.  Czy wykonanie usługi będącej przedmiotem wniosku wymaga specjalistycznej wiedzy, wykształcenia, umiejętności? Jeżeli tak, należy wskazać jakich.

Odp. Wnioskodawca wiedzę nabył przez wieloletnie doświadczenie, konferencje, spotkania profesjonalnych piercerów, uczestniczył w założeniu stowarzyszenia Professional Piercers Poland, ukończył kurs piercingu, znajomość anatomii, zasady bhp. Piercing to bardzo precyzyjna praca, absolutnie wiedza jak i doświadczenie odgrywa tutaj ogromny aspekt.

11.  Jakie instrukcje (zalecenia) dotyczące postępowania po zabiegu otrzymuje klient (należy szczegółowo opisać)?

Odp. Klient po zabiegu otrzymuje szczegółowe zalecenia dotyczące pielęgnacji miejsca przekłucia, w tym utrzymania czystości, unikania kontaktu z potencjalnie zanieczyszczonymi przedmiotami, odpowiedniego czyszczenia kolczyka i obserwacji ewentualnych objawów zakażenia.

Powyższe informacje w pełni przedstawiają charakter i zakres usługi będącej przedmiotem wniosku oraz potwierdzają zgodność opisanej procedury z dokumentami stanowiącymi załączniki.

W uzupełnieniu z dnia 17 lipca 2026 r. Wnioskodawca dodatkowo wskazał, że wniosek który złożył odnosi się do usługi w wariancie standardowym ze standardowym kolczykiem, który został opisany w uzupełnieniu z dnia 31 marca 2026 r. Który jest przedstawiony na zdjęciu przesłanym w tym uzupełnieniu. Kolczyk jest bez anodyzacji oraz bez ozdobnej nakrętki. Usługa jest wykonana wyłącznie z kolczykiem.

Do uzupełnienia wniosku z dnia 31 marca 2026 r. dołączono:

1)  (...), z którego wynikają m.in następujące informacje: (...)

2)  (...), z którego wynikają m.in następujące informacje: (...)

3)  (...), z którego wynikają m.in następujące informacje: (...)

4)  (...).

5)  (...).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, postanowieniem z dnia 15 czerwca 2026 r. nr 0115-KDST1-2.440.88.2026.3.JCB tutejszy organ wyznaczył siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone Wnioskodawcy w dniu 22 czerwca 2026 r. Pismem z dnia 17 lipca 2026 r. Wnioskodawca dodatkowo wskazał, że wniosek który złożył odnosi się do usługi w wariancie standardowym ze standardowym kolczykiem, który został opisany w uzupełnieniu z dnia 31 marca 2026 r. Który jest przedstawiony na zdjęciu przesłanym w tym uzupełnieniu. Kolczyk jest bez anodyzacji oraz bez ozdobnej nakrętki. Usługa jest wykonana wyłącznie z kolczykiem.

Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Podkreślić należy, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Natomiast aby móc wskazać, że dana czynność jest czynnością kompleksową, powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu.

Na czynność kompleksową składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez pomocniczej. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, czynności nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka czynności pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego kompleksowego.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej: TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

–    w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

–    w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU: C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19, ECLI:EU:C:2021:167.

W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien, ECLI:EU:C:1996:184; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, że w ramach przedmiotowego wniosku nie mamy do czynienia tylko i wyłącznie z usługą polegającą na przekłuciu płatka ucha w celu umieszczenia ozdoby w postaci kolczyka jak wskazuje Wnioskodawca. Jak wynika z opisu zawartego we wniosku o WIS oraz w jego uzupełnieniach, po wykonaniu przekłucia płatka ucha przez piercera aplikowany jest również kolczyk (w standardowej wersji), który jest wliczony w cenę usługi. Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że usługa jest wykonywana wyłącznie z kolczykiem.

Mając zatem na uwadze wskazówki wynikające z orzecznictwa TSUE, po dokonaniu szczegółowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego organ stwierdza, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z jednolitym świadczeniem kompleksowym. Czynności wykonane w ramach tego świadczenia są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia oraz uwzględniając opis zawarty we wniosku należy wskazać, że przedstawione przez Wnioskodawcę czynności składają się na świadczenie kompleksowe polegające na przekłuciu płatka ucha wraz z aplikacją kolczyka. Z punktu widzenia klienta czynności wchodzące w skład tego świadczenia stanowią jedną całość, klient oczekuje bowiem wykonania przekłucia płatka ucha, w celu noszenia ozdób.

W tym miejscu warto wskazać, że na podstawie art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:

1)  towar albo usługa, albo

2)  towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

Jak już organ ocenił powyżej, w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, którego podstawowym i zasadniczym (głównym) elementem jest usługa polegająca na przekłuciu płatka ucha, natomiast aplikacja kolczyka (jego dostawa) jest elementem o charakterze dodatkowym/pomocniczym ale niezbędnym do prawidłowego wykonania tej usługi. Dla nabywcy dostawa ta nie stanowi celu samego w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego.

Innymi słowy, stosownie do art. 42b ust. 5 pkt 2 ustawy, ww. usługa i towar razem składają się na jedno świadczenie kompleksowe podlegające opodatkowaniu.

W związku z tym, w dalszej części decyzji organ określi klasyfikację i stawkę VAT dla usługi polegającej na przekłuciu płatka ucha (elementu dominującego).

Uzasadnienie klasyfikacji

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1 z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. - na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) - należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

–    niniejszych zasad metodycznych,

–    uwag do poszczególnych sekcji,

–    schematu klasyfikacji.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Natomiast schemat klasyfikacji - jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych - stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

–    symbole grupowań,

–    nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

–    grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

–    usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

W świetle powyższego, w celu dokonania właściwej klasyfikacji będącej przedmiotem wniosku usługi, konieczne jest szczegółowe przeanalizowanie jej cech, w tym sposobu wykonania/użytych narzędzi i środków, okoliczności w jakich dochodzi do jej wykonania oraz jaki jest cel tego zabiegu.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że usługa polegająca na przekłuciu płatka ucha w celu umieszczenia ozdoby w postaci kolczyka wykonywana jest przez piercera. Usługa obejmuje następujące po sobie czynności. W pierwszej kolejności następuje przeprowadzenie wywiadu z klientem oraz wykluczenie przeciwwskazań. Kolejno osoba wykonująca zabieg dezynfekuje dłonie, przygotowuje stanowisko pracy oraz narzędzia jednorazowe. Przygotowanie następuje w jednorazowych rękawiczkach diagnostycznych, które są zmieniane po każdej z niżej wymienionych czynności: zabezpieczenie miejsca przekłucia, dezynfekcja płatka ucha klienta odpowiednim medycznym środkiem antyseptycznym, wyznaczenie miejsca przekłucia przy użyciu markera kosmetycznego, przygotowanie igły do przekłuwania wraz ze sterylnym kolczykiem. Kolejno następuje założenie jałowych rękawiczek do kolejnych czynności: wykonanie przekłucia płatka ucha przy użyciu igły, aplikacja kolczyka w miejscu przekłucia, wyczyszczenie miejsca przekłucia po zabiegu, utylizacja odpadów medycznych BDO, dezynfekcja całego stanowiska, wytłumaczenie zasad dbania. Usługa będąca przedmiotem wniosku ma na celu jedynie estetykę i poprawę wyglądu ucha.

Jak wynika z powyższego, w opisanym przypadku mamy do czynienia z usługą o charakterze upiększającym i estetycznym która umożliwia noszenie biżuterii dekoracyjnej.

Zgodnie z wyjaśnieniami do PKWiU 2015, Sekcja S „Pozostałe usługi” obejmuje:

–    usługi świadczone przez organizacje członkowskie,

–    usługi naprawy i konserwacji komputerów i sprzętu komunikacyjnego,

–    usługi naprawy i konserwacji artykułów użytku osobistego i domowego,

–    usługi prania i czyszczenia wyrobów włókienniczych i futrzarskich,

–    usługi fryzjerskie i pozostałe usługi kosmetyczne,

–    usługi pogrzebowe i pokrewne,

–    usługi związane z poprawą kondycji fizycznej,

–    pozostałe usługi indywidualne, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Sekcja ta nie obejmuje:

–    usług naprawy broni sportowej i rekreacyjnej, sklasyfikowanych w 33.11.14.0,

–    usług naprawy i konserwacji fotokopiarek, kalkulatorów, sklasyfikowanych w 33.12.16.0,

–    usług naprawy ręcznych narzędzi mechanicznych, sklasyfikowanych w 33.12.17.0,

–    usług naprawy i konserwacji profesjonalnych przyrządów i aparatów do pomiaru czasu, sklasyfikowanych w 33.13.11.0,

–    usług parkingowych, sklasyfikowanych w 52.21.24.0,

–    usług edukacyjnych świadczonych przez organizacje członkowskie, sklasyfikowanych w dziale 85,

–    usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w dziale 86,

–    usług renowacji prac artystycznych, sklasyfikowanych w 90.03.11.0.

W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 96 „Pozostałe usługi świadczone dla ludności”, który obejmuje:

–    pranie i czyszczenie chemiczne wyrobów tekstylnych i futrzarskich,

–    fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne,

–    pogrzeby i działalność pokrewną,

–    pozostałą indywidualną działalność usługową, gdzie indziej niesklasyfikowaną.

Dział ten nie obejmuje:

–    peruk, sklasyfikowanych w 32.99.30.0,

–    wypożyczania odzieży innej niż odzież robocza, nawet, jeśli czyszczenie tych rzeczy jest integralną częścią tej działalności, sklasyfikowanego w 77.29.15.0,

–    utrzymania terenów zieleni na cmentarzach, sklasyfikowanego w 81.30.12.0,

–    usług świadczonych przez organizacje religijne w zakresie uroczystości pogrzebowych, sklasyfikowanych w 94.91.10.0,

–    naprawy i przeróbek odzieży itp., sklasyfikowanych w 95.29.11.0.

W dziale 96 „Pozostałe usługi świadczone dla ludności” mieszczą się m.in. takie grupowania jak:

–    96.02.13.0 Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure;

–    96.02.14.0 Usługi fryzjerskie, usługi kosmetyczne, manicure i pedicure, świadczone w domu;

–    96.02.19.0 Pozostałe usługi kosmetyczne.

Grupowanie 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure” obejmuje:

–    usługi pielęgnacyjne i upiększające dotyczące urody i twarzy, włączając usługi kosmetyczne,

–    usługi wykonywania manicure i pedicure,

–    usługi związane z poradnictwem dotyczącym pielęgnacji urody i wykonywania makijażu.

Grupowanie to nie obejmuje usług w zakresie opieki zdrowotnej typu lifting twarzy, sklasyfikowanych w 86.10.11.0.

Natomiast grupowanie 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne” obejmuje:

–    usługi w zakresie higieny osobistej, pielęgnacji ciała, depilacji, naświetlania promieniami ultrafioletowymi i podczerwonymi.

Grupowanie to nie grupuje jednak usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 86.

Usługa polegająca na przekłuciu płatka ucha w celu umieszczenia ozdoby w postaci kolczyka - wykonywana przez piercera wpisuje się w zakres usług kosmetycznych i miesi się w grupowaniu PKWiU 96.02.1 Usługi fryzjerskie i pozostałe usługi kosmetyczne. Należy jednak zauważyć, że usługa ta nie jest klasycznym zabiegiem kosmetycznym polegającym na upiększeniu i pielęgnacji. W trakcie wykonywania zabiegu naruszona zostaje ciągłość tkanek. Następuje trwała ingerencja w celu umieszczenia ozdoby, poprzez mechaniczne przerwanie ciągłości skóry. Zabieg wykonywany jest przez wykwalifikowaną osobę – piercera za pomocą kaniuli – sterylnej igły jednorazowej, która stanowi wyrób medyczny zgodny z obowiązującymi normami.

Dokonując rozstrzygnięcia klasyfikacyjnego dla niniejszej usługi należy wziąć pod uwagę kryterium funkcjonalne tej usługi tj. przekłucie płatka ucha nie ma charakteru pielęgnacyjnego ani regeneracyjnego, nie służy poprawie kondycji skóry, jego celem jest uzyskanie efektu estetycznego. Istotną kwestią jest również fakt naruszenia ciągłości tkanek - trwała ingerencja w tkankę w celu umieszczenia ozdoby. Usługa polega niewątpliwie na mechanicznym przerwaniu ciągłości skóry, ma to jednak charakter mikrozabiegu. Zatem nie można się zgodzić z Wnioskodawcą, że usługę należy klasyfikować do grupowania 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure”

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych PKWiU 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne”. Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późń. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Jak wynika z art. 146ef ust. 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 16 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając:

1)  specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;

2)  przebieg realizacji budżetu państwa;

3)  przepisy Unii Europejskiej.

W myśl art. 146ej ust. 1 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, w okresie, o którym mowa w art. 146ef, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 8% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek.

Z kolei stosownie do art. 146ej ust. 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych przy wydawaniu rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia:

1)  specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;

2)  przebieg realizacji budżetu państwa.

Zgodnie z § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 2670 z późn. zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W poz. 8 załącznika do ww. rozporządzenia wskazano PKWiU 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne”.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że kompleksowa usługa polegająca na przekłuciu płatka ucha w celu umieszczenia ozdoby w postaci kolczyka mieści się w grupowaniu PKWiU 96.02.19.0 – „Pozostałe usługi kosmetyczne”, stawką właściwą dla opodatkowania tej usługi jest, na podstawie § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w zw. z poz. 8 załącznika do rozporządzenia, stawka podatku w wysokości 8%.

Powyższa stawka ma zastosowanie dla usługi, która ma dominujący charakter dla opisanego świadczenia kompleksowego, a tym samym każdy składnik tego świadczenia kompleksowego jest opodatkowany tą samą stawką podatku.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

–    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

–    świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)  następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)  wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany

przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

–    klasyfikacja usługi, lub

–    stawka podatku właściwa dla usługi, lub

–    podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/eurzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).