0115-KDIT3.4011.544.2026.1.KP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 17 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni będąca osobą fizyczną posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni pozostawała od dnia (...) 1994 r. w związku małżeńskim, w którym obowiązywał ustawowy ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. W okresie trwania wspólności ustawowej Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyła do majątku wspólnego następujące nieruchomości:

·      zabudowaną nieruchomość położoną w A przy ulicy B, o powierzchni 1081,00 m², oznaczoną jako działka nr 1/1, objętą księgą wieczystą nr (...), nabytą na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla (...) z dnia (...) 2018 r., sygn. akt (...) o zniesieniu współwłasności nieruchomości;

·      lokal mieszkalny wraz z przynależną komórką lokatorską, położony w A przy ulicy C1, objęty księgą wieczystą nr (...), nabyty na podstawie umowy sprzedaży odrębnej własności lokalu zawartej w dniu 5 lutego 2008 r., potwierdzonej aktem notarialnym Rep. A Nr (...).

W dniu 7 marca 2026 r. małżonek Wnioskodawczyni, działając za zgodą i przy udziale Wnioskodawczyni, dokonał darowizny wskazanych wyżej nieruchomości (zabudowanej nieruchomości położonej przy ulicy B oraz lokalu mieszkalnego wraz z przynależną komórką lokatorską położonego przy ulicy C) do majątku osobistego Wnioskodawczyni. Czynność ta została dokonana na podstawie umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego Rep. A Nr (...). W wyniku zawarcia umowy darowizny przedmiotowe nieruchomości zostały wyłączone z majątku wspólnego małżonków i weszły do majątku osobistego Wnioskodawczyni.

Obie nieruchomości od momentu ich nabycia do dnia dokonania darowizny stanowiły składniki majątku wspólnego małżonków objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską. W okresie tym pomiędzy małżonkami nie obowiązywała rozdzielność majątkowa ani inny umowny ustrój majątkowy.

Następnie, w dniu 30 kwietnia 2026 r., małżonkowie zawarli umowę majątkową małżeńską w formie aktu notarialnego Rep. A Nr (...), ustanawiającą ustrój rozdzielności majątkowej. Od tej daty każdy z małżonków zachowuje zarówno majątek nabyty przed zawarciem umowy, jak i majątek nabyty później, samodzielnie nim zarządzając i rozporządzając.

Wnioskodawczyni planuje dokonać odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego położonego w A przy ulicy C wraz z przynależną komórką lokatorską. Sprzedaż nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej i nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawczyni.

Pytanie

Czy na tle przedstawionego stanu faktycznego [powinno być: zdarzenia przyszłego] dokonana w dniu 7 marca 2026 r. darowizna nieruchomości z majątku wspólnego małżonków do majątku osobistego Wnioskodawczyni stanowi dla Wnioskodawczyni nabycie lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym czy pięcioletni termin warunkujący brak opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym lokal został pierwotnie nabyty do majątku wspólnego małżonków (2008 r.), czy od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano darowizny do majątku osobistego Wnioskodawczyni (2026 r.)?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni dokonana w dniu 7 marca 2026 r. darowizna nieruchomości z majątku wspólnego małżonków do majątku osobistego Wnioskodawczyni nie stanowi nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji pięcioletni termin, po upływie którego odpłatne zbycie nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od daty pierwotnego nabycia lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego małżonków, tj. od dnia 5 lutego 2008 r., a nie od daty dokonania darowizny pomiędzy małżonkami. Jednocześnie późniejsze ustanowienie rozdzielności majątkowej na podstawie umowy majątkowej małżeńskiej z dnia 30 kwietnia 2026 r. pozostaje bez wpływu na sposób ustalenia momentu nabycia nieruchomości dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów zwolnionych od podatku oraz dochodów, od których zaniechano poboru podatku.

Stosownie natomiast do art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub określonych praw majątkowych, jeżeli nie następuje ono w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

A contrario, odpłatne zbycie nieruchomości dokonane po upływie wskazanego pięcioletniego terminu nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a uzyskany przychód nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Dla ustalenia początku biegu pięcioletniego terminu konieczne jest określenie momentu nabycia nieruchomości przez Wnioskodawczynię.

Z uwagi na fakt, że lokal mieszkalny został nabyty do majątku wspólnego małżonków, zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Zgodnie z art. 31 § 1 tej ustawy z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje pomiędzy małżonkami wspólność ustawowa obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich.

Wspólność majątkowa małżeńska ma charakter wspólności łącznej (bezudziałowej). Oznacza to, że w czasie jej trwania małżonkowie nie posiadają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą nimi rozporządzać ani żądać podziału majątku wspólnego. Każdy z małżonków jest uprawniony do całości majątku wspólnego, a nie do określonego udziału w poszczególnych składnikach tego majątku.

W konsekwencji przesunięcie składnika majątkowego z majątku wspólnego do majątku osobistego jednego z małżonków nie powoduje nabycia tego składnika przez małżonka. Dochodzi wyłącznie do zmiany przynależności majątkowej składnika pomiędzy masami majątkowymi osób, które już wcześniej były współuprawnione do całego majątku wspólnego.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17. NSA wskazał, że w przypadku nabycia nieruchomości do majątku wspólnego małżonków nie jest możliwe określenie udziałów, w jakich małżonkowie nabyli nieruchomość. Z uwagi na bezudziałowy charakter wspólności ustawowej nie można przyjąć, że późniejsze uzyskanie przez jednego z małżonków wyłącznego prawa do nieruchomości prowadzi do nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W uzasadnieniu uchwały NSA podkreślił, że dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowe znaczenie ma moment poniesienia wydatku na nabycie nieruchomości do majątku wspólnego. Wydatku tego nie można przypisać każdemu z małżonków w określonym udziale, gdyż wspólność ustawowa ma charakter łączny i bezudziałowy.

Wprawdzie uchwała została podjęta na tle stanu faktycznego dotyczącego dziedziczenia po małżonku, jednak przedstawiona w niej wykładnia pojęcia „nabycie” ma charakter uniwersalny i znajduje zastosowanie również do innych zdarzeń prawnych skutkujących uzyskaniem przez jednego z małżonków wyłącznego prawa do składnika majątku, który wcześniej należał do majątku wspólnego.

W ocenie Wnioskodawczyni analogiczne skutki należy przypisać umowie darowizny, na podstawie której nieruchomość została przeniesiona z majątku wspólnego do majątku osobistego jednego z małżonków. Czynność ta nie prowadzi bowiem do ponownego nabycia nieruchomości przez obdarowanego małżonka, gdyż małżonek ten już wcześniej był współuprawniony do całego majątku wspólnego obejmującego tę nieruchomość.

W tym zakresie warto wskazać na stanowisko, wyrażone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 lutego 2023 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.954.2022.2.DA, gdzie organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe: „Mając na uwadze stanowisko NSA oraz innych organów podatkowych należy stwierdzić, że nabycie przez Panią nieruchomości będącej przedmiotem umowy darowizny między małżonkami zawartej w 2020 r., nastąpiło w 2008 r., kiedy to ww. nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego małżonków. Dokonana darowizna między małżonkami pozostającymi we wspólności majątkowej małżeńskiej, przenosząca składnik majątkowy z majątku wspólnego do majątku osobistego jednego z małżonków, nie stanowi ponownego nabycia prawa do tego składnika przez obdarowanego małżonka. Zatem, odpłatne zbycie nieruchomości w 2022 r. nie stanowi dla Pani źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, gdyż zbycie to nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca 2008 r., w którym nastąpiło nabycie. W związku z powyższym, nie powstał u Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od przychodu z tej sprzedaży. (...) Bowiem, jak wynika z wyroku NSA z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 33/17: „Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z majątku wspólnego obojga małżonków do majątku osobistego jednego z nich jest czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, nieruchomości i innych praw majątkowych przez małżonka, do którego majątku wspólnego przedmioty te wcześniej już przynależały. Art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT nie powinien swoim zakresem obejmować takich zdarzeń, jak darowizny dokonywane pomiędzy małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej. Z tego względu wszelkie późniejsze/następcze zdarzenia prawne dotyczące danego składnika majątkowego – pierwotnie wchodzącego w skład ustawowej wspólności małżeńskiej – nie mają prawnopodatkowego znaczenia dla ustalenia daty nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego”.

W przedmiotowej sprawie lokal mieszkalny został nabyty do majątku wspólnego małżonków na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 5 lutego 2008 r. Tym samym pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, upłynął z końcem 2013 r. Późniejsza darowizna nieruchomości do majątku osobistego Wnioskodawczyni, jak również późniejsze ustanowienie rozdzielności majątkowej, nie spowodowały rozpoczęcia biegu nowego terminu.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa, należy uznać, że planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż lokalu mieszkalnego położonego w A przy ul. C nie będzie stanowiła źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji przychód uzyskany z tej sprzedaży nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis ten formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i ww. praw majątkowych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu, ma moment ich nabycia.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795).

Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy – Kodeks cywilny:

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości lub praw majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

Według art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236).

Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

W myśl art. 35 ww. Kodeksu:

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością.

Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Zgodnie z art. 47 § 1 ww. Kodeksu:

Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.

Z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.

W opisie sprawy podała Pani, że:

·      Od (...) 1994 r. pozostawała Pani w związku małżeńskim, w którym obowiązywał ustawowy ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.

·      W okresie trwania wspólności ustawowej wraz z małżonkiem nabyła Pani do majątku wspólnego następujące nieruchomości:

o  zabudowaną nieruchomość położoną w A przy ulicy B, nabytą na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla (...) z (...) 2018 r., o zniesieniu współwłasności nieruchomości;

o  lokal mieszkalny wraz z przynależną komórką lokatorską, położony w A przy ulicy C1, nabyty na podstawie umowy sprzedaży odrębnej własności lokalu zawartej 5 lutego 2008 r.

·      7 marca 2026 r. Pani małżonek, działając za zgodą i przy Pani udziale, dokonał darowizny wskazanych wyżej nieruchomości do Pani majątku osobistego.

·      30 kwietnia 2026 r., zawarła Pani z małżonkiem umowę majątkową małżeńską, ustanawiającą ustrój rozdzielności majątkowej.

·      Planuje Pani dokonać odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego położonego w A przy ulicy C wraz z przynależną komórką lokatorską.

·      Sprzedaż nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej i nastąpi w ramach zarządu Pani majątkiem prywatnym.

Jak stanowi art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Zawarcie umowy darowizny 7 marca 2026 r., na podstawie której Pani mąż przeniósł prawo własności lokalu mieszkalnego wraz z przynależną komórką lokatorską do Pani majątku osobistego, nie skutkowało nabyciem przez Panią tego prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na fakt, że nabycie to nastąpiło do majątku wspólnego Pani i Pani męża (przed dokonaniem darowizny i przed ustanowieniem rozdzielności majątkowej).

Zatem, za datę nabycia lokalu mieszkalnego wraz z przynależną komórką lokatorską, należy w Pani sytuacji przyjąć datę nabycia do majątku wspólnego małżonków, tj. 5 lutego 2008 r.

W konsekwencji, nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej planowana przez Panią sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z przynależną komórką lokatorską, nie będzie stanowiła źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż tej nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie do majątku wspólnego małżonków, tj. od 5 lutego 2008 r.

Pani stanowisko jest zatem prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pani i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnosząc się do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej wskazuję, że rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy tylko konkretnej indywidualnej sprawy podatnika, w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko w tej sprawie jest wiążąca.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.