0115-KDIT2.4011.370.2026.2.MM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 17 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą posiadającą orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym. Choruje Pan przewlekle na (...).

W przebiegu (...) występuje u Pana przewlekła (...), która doprowadziła do znacznego uszkodzenia uzębienia, w szczególności zaniku i uszkodzenia szkliwa, patologicznego starcia zębów, nadwrażliwości oraz zwiększonej podatności na próchnicę. Stan ten powoduje zaburzenia zgryzu, trudności w gryzieniu i spożywaniu pokarmów, dolegliwości bólowe oraz zaburzenia mowy i artykulacji. Uszkodzenia uzębienia wpływają również na Pana zdolność do wykonywania zawodu (...), który wymaga sprawnej komunikacji werbalnej (...).

W związku z powyższym zalecono Panu kompleksowe leczenie stomatologiczne i protetyczne obejmujące m.in. odbudowę zębów materiałami kompozytowymi, rekonstrukcję zwarcia oraz inne procedury mające na celu przywrócenie prawidłowych funkcji narządu żucia i mowy. Leczenie to ma charakter wyłącznie funkcjonalny i medycznie konieczny. Nie ma charakteru estetycznego ani kosmetycznego. Celem leczenia jest przywrócenie możliwości prawidłowego gryzienia i żucia, poprawa funkcji mowy, ograniczenie bólu oraz umożliwienie prawidłowego spożywania pokarmów, a także przeciwdziałanie dalszej degradacji uzębienia. Będzie ponosił Pan wydatki na powyższe leczenie oraz będzie posiadał Pan imienne faktury dokumentujące poniesione koszty.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Posiada Pan orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydane przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności (...) w dniu (...) 2O25 r. Orzeczenie zostało wydane do dnia (...) 2030 r.

W orzeczeniu wskazano, że nie da się ustalić daty powstania niepełnosprawności. Jednocześnie wskazano, że ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od dnia 25 sierpnia 2025 r.

Wydatki będą ponoszone sukcesywnie w okresie od czerwca 2026 r. do grudnia 2026 r. (data przewidywana). Część wydatków mogła zostać poniesiona już w toku diagnostyki i konsultacji poprzedzających leczenie.

Zgodnie z planem leczenia przewidziano:

·      wykonanie diagnostycznego projektu odbudowy uzębienia (...)

·      odbudowę kompozytową (...) zębów: (...);

·      wykonanie wkładów (inlay) kompozytowych w zębach: (...);

·      wykonanie korony cyrkonowej na zębie (...);

·      odbudowę zęba (...) z wykorzystaniem wkładu z włókna szklanego.

Planowane leczenie ma charakter funkcjonalnej rekonstrukcji uzębienia i obejmuje odbudowę utraconych tkanek zębów, rekonstrukcję zwarcia oraz przywrócenie funkcji żucia i prawidłowej artykulacji mowy zaburzonych w następstwie (...).

W roku poniesienia wydatków uzyskuje/będzie Pan uzyskiwał dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu umowy zlecenia.

Poniesione wydatki są/będą dokumentowane imiennymi fakturami zawierającymi: Pana dane jako nabywcy, dane sprzedawcy, przedmiot usługi oraz kwotę zapłaty.

Wydatki nie zostały i nie zostaną sfinansowane ani dofinansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych ani zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Nie prowadzi Pan pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wniosek został złożony w celu ustalenia, czy opisane wydatki na leczenie stomatologiczne i protetyczne, ponoszone przez osobę posiadającą orzeczenie o niepełnosprawności, w związku z następstwami (...), mogą zostać zakwalifikowane jako wydatki na cele rehabilitacyjne lub związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na charakter wydatków oraz brak ich jednoznacznego wymienienia w art. 26 ust. 7a ustawy o PIT zwraca się Pan do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o ocenę, czy wydatki te mogą zostać uznane za podlegające odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Pytanie

Czy wydatki ponoszone przez Pana, jako osobę posiadającą orzeczenie o niepełnosprawności, na kompleksowe leczenie stomatologiczne i protetyczne, polegające na odbudowie znacznie uszkodzonego uzębienia (w tym rekonstrukcji zwarcia oraz odbudowie zębów materiałami kompozytowymi), wynikające z następstw przewlekłej choroby - (...), mogą zostać uznane za wydatki na cele rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w konsekwencji podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania w ramach ulgi rehabilitacyjnej?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, wskazane wydatki spełniają przesłanki uznania ich za wydatki na cele rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 26 ust. 7a oraz art. 26 ust. 7d ustawy o PIT, ulga rehabilitacyjna obejmuje wydatki ponoszone przez osobę niepełnosprawną m.in. w celu ułatwienia wykonywania czynności życiowych. W przedstawionym stanie faktycznym leczenie stomatologiczne i protetyczne nie ma charakteru estetycznego, lecz wynika bezpośrednio z następstw ciężkiej choroby przewlekłej - (...).

Uszkodzenia uzębienia powodują istotne ograniczenia funkcjonalne, w szczególności w zakresie żucia, spożywania pokarmów oraz mowy. Dodatkowo zaburzenia artykulacji wpływają na Pana zdolność do wykonywania zawodu (...), który wymaga sprawnej komunikacji werbalnej (...). W związku z powyższym wydatki te należy uznać za służące ułatwieniu wykonywania czynności życiowych przez osobę niepełnosprawną, a tym samym spełniające przesłanki ulgi rehabilitacyjnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g oraz 13a tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:

1)  adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

2)  przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;

3)  zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;

3a)        pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

4)  zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

5)  odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;

6)  odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;

6a)        odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;

6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;

7)  opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

8)  utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

9)  opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;

10)  opłacenie tłumacza języka migowego;

11)  kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;

12)  leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;

13)  odpłatny przewóz:

a)  osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,

b)  osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;

14)  używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;

15)  odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:

a)  na turnusie rehabilitacyjnym,

b)  w zakładach, o których mowa w pkt 6,

c)  na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,

d)  opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

W myśl art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)  I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa)            niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)  znaczny stopień niepełnosprawności;

2)  II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy albo

b)  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy, jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Podkreślić jednak należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie ulgi podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego.

Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest natomiast katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Z opisu zdarzenia wynika w szczególności, że Jest Pan osobą posiadającą orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, wydane przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w dniu (...) 2025 r. Orzeczenie zostało wydane do dnia (...) 2030 r. Choruje Pan przewlekle na (...), która doprowadziła do znacznego uszkodzenia uzębienia, w szczególności zaniku i uszkodzenia szkliwa, patologicznego starcia zębów, nadwrażliwości oraz zwiększonej podatności na próchnicę. Stan ten powoduje zaburzenia zgryzu, trudności w gryzieniu i spożywaniu pokarmów, dolegliwości bólowe oraz zaburzenia mowy i artykulacji. Uszkodzenia uzębienia wpływają również na Pana zdolność do wykonywania zawodu (...), który wymaga sprawnej komunikacji werbalnej (...).

W związku z powyższym zalecono Panu kompleksowe leczenie stomatologiczne i protetyczne. Zgodnie z planem leczenia przewidziano:

·      wykonanie diagnostycznego projektu odbudowy uzębienia (...);

·      odbudowę kompozytową metodą (...) zębów: (...);

·      wykonanie wkładów (inlay) kompozytowych w zębach: (...);

·      wykonanie korony cyrkonowej na zębie (...);

·      odbudowę zęba (...) z wykorzystaniem wkładu z włókna szklanego.

Celem leczenia jest przywrócenie możliwości prawidłowego gryzienia i żucia, poprawa funkcji mowy, ograniczenie bólu oraz umożliwienie prawidłowego spożywania pokarmów, a także przeciwdziałanie dalszej degradacji uzębienia. Będzie ponosił Pan wydatki na powyższe leczenie oraz będzie posiadał Pan imienne faktury dokumentujące poniesione koszty.

Odnosząc się do Pana wątpliwości, wyjaśniam że zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne. Prawa do ulgi rehabilitacyjnej nie daje poniesienie odpłatności za inne zabiegi niż za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne, o których mowa w tym przepisie. Gdyby bowiem ustawodawca chciał umożliwić odliczanie od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wszelkich wydatków ponoszonych na leczenie osoby niepełnosprawnej, to w ww. przepisie nie wymieniłby tylko wydatków na zabiegi rehabilitacyjne i leczniczo-rehabilitacyjne.

I tak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera jednak definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja”, ani „zabieg leczniczo-rehabilitacyjny”, konieczne jest zatem ich wyjaśnienie w oparciu o definicje encyklopedyczne. Zgodnie ze „Słownikiem wyrazów obcych” i Encyklopedią PWN, zabieg to interwencja mająca na celu wywołanie określonego skutku, zwykle przeciwdziałająca czemuś (np. skutkom choroby), będąca środkiem zaradczym. Z kolei „rehabilitacja” to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej, poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych lub „przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osób, które utraciły sprawność fizyczną lub psychiczną bądź mają wady wrodzone”, rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.

W świetle powyższego, wydatki na kompleksowe leczenie stomatologiczne i protetyczne nie mieszczą się w pojęciach zabiegu rehabilitacyjnego ani leczniczo-rehabilitacyjnego, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec tego – na tle opisanego zdarzenia – stwierdzam, że wydatków na:

·      wykonanie diagnostycznego projektu odbudowy uzębienia (wax-up) obejmującego zęby: (...);

·      odbudowę kompozytową metodą flow injection zębów: (...);

·      wykonanie wkładów (inlay) kompozytowych w zębach: (...);

·      wykonanie korony cyrkonowej na zębie (...);

·      odbudowę zęba (...) z wykorzystaniem wkładu z włókna szklanego

nie sposób zakwalifikować do wydatków na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe wydatki nie zostały również wymienione w żadnej innej kategorii wydatków ujętych w zamkniętym katalogu wydatków rehabilitacyjnych zawartym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tutejszy organ nie kwestionuje faktu, że wydatki, które zamierza Pan ponieść na leczenie uzębienia mogą ułatwić Panu – jako osobie niepełnosprawnej – wykonywanie czynności życiowych. Jednakże z uwagi na fakt, że nie zostały one wymienione w zamkniętym katalogu wydatków na cele rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będzie mógł ich Pan odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.