0115-KDIT1.4011.474.2026.1.MR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego:

·  jest nieprawidłowe w zakresie pytania nr 2;

·  jest prawidłowe w zakresie pytania nr 1.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, a w myśl przepisów podatkowych jest rezydentką Rzeczpospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych centrum interesów osobistych Wnioskodawczyni znajduje się w Polsce, a Wnioskodawczyni przebywa tu powyżej 183 dni w roku podatkowym.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność w modelu działalności nierejestrowanej w rozumieniu art. 5 ustawy - Prawo przedsiębiorców. Jej miesięczne przychody nie przekraczają ustawowego limitu uprawniającego do prowadzenia tej formy aktywności. Wnioskodawczyni nie jest czynnym podatnikiem VAT.

Wnioskodawczyni świadczy usługi polegające na tworzeniu i udostępnianiu autorskich treści cyfrowych (zdjęcia, nagrania wideo, transmisje live) za pośrednictwem platformy (...) (dalej: „Platforma”). Nie świadczy usług kontaktowych, nie oferuje spotkań osobistych ani usług seksualnych w świece rzeczywistym. Jej działalność polega wyłącznie na udostępnianiu treści online. Nie pozostaje w stosunku pracy z platformą ani użytkownikami.

Otrzymywane przez Wnioskodawczynię wynagrodzenie składa się z:

•   subskrypcji – użytkownicy uiszczają miesięczną opłatę za dostęp do treści. Platforma pobiera płatność, potrąca prowizję i przekazuje Wnioskodawczyni środki pomniejszone o swoje wynagrodzenie;

•   dodatkowo odpłatnych transmisji live w czasie rzeczywistym;

•   tipów (napiwków) – dobrowolne wpłaty od użytkowników, nie warunkujące dostępu do treści, niebędące zapłatą za skonkretyzowane świadczenie. Platforma wystawia zbiorcze faktury. Wnioskodawczyni samodzielnie rozlicza podatek dochodowy.

Środki, które Wnioskodawczyni otrzymuje za pośrednictwem Platformy stanowią wynagrodzenie za świadczone usługi, polegające na dostarczaniu treści cyfrowych oraz interakcji z subskrybentami.

Dodatkowo, w celu aktywacji konta na Platformie wymagane jest potwierdzenie tożsamości, zweryfikowanie dokumentów osobistych oraz wieku. Platforma odprowadza 20% prowizji od całkowitego wynagrodzenia.

Wnioskodawczyni publikuje na Platformie autorskie materiały w postaci zdjęć oraz filmów przedstawiających osobę Wnioskodawczyni w rożnych stylizacjach, w tym ukazujące ciało Wnioskodawczyni, realizowane w estetycznym kontekście. Wszystkie treści wykonuje Wnioskodawczyni samodzielnie, przy wykorzystaniu telefonu komórkowego jako narzędzia pracy.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Jedynym źródłem przychodów Wnioskodawczyni jest działalność prowadzona na platformie Internetowej (...). Subskrybenci opłacają comiesięczne subskrypcje, które umożliwiają im dostęp do treści udostępnianych przez Wnioskodawczynię na profilu. Dodatkowo Wnioskodawczyni otrzymuje środki pieniężne w formie dobrowolnych wpłat – darowizn – realizowanych za pośrednictwem Platformy. Zgodnie z regulaminem Platformy Wnioskodawczyni zgodziła się udzielić Platformie licencji na całą treść Wnioskodawczyni, która jest przez nią publikowana na Platformie, w celu wykonania wszelkich czynności związanych z działaniem Platformy i powiązanych produktów i usług świadczonych przez Platformę, w tym reprodukowania, udostępniania lub wyświetlania publicznie, dystrybuowania, tworzenia dzieł pochodnych i innego wykorzystywania treści Wnioskodawczyni, w tym w celu ulepszenia funkcji I funkcjonalności Platformy.

Zgodnie z regulaminem Platformy Wnioskodawczyni nie otrzymuje wynagrodzenia w ramach udzielania licencji na swoje treści Platformie, lecz osiąga wynagrodzenie z tytułu płatności subskrybentów (które jest pomniejszane o prowizję Platformy).

Wnioskodawczyni nie posiada pełnej możliwości ustalenia tożsamości wszystkich osób dokonujących wpłat na jej rzecz. Darowizny, które otrzymuje są przekazywane Wnioskodawczyni przez użytkowników jako forma wsparcia za pośrednictwem prywatnych wiadomości. Osoby te zazwyczaj posługują się pseudonimami i nie udostępniają danych osobowych. Wnioskodawczyni nie ma możliwości weryfikacji tożsamości darczyńców.

W przypadku darowizn przekazywanych za pośrednictwem Platformy uzyskanie tożsamości wpłacającego również nie jest zawsze możliwe. Wnioskodawczyni podejmowała próbę ustalenia możliwości identyfikacji tożsamości osób przekazujących darowizny, jednak z uwagi na szeroką ich anonimizację napotkała techniczne oraz formalne problemy w kwestii Identyfikacji tych osób.

Darowizny dokonywane są przez użytkowników posługujących się pseudonimami, a ich wysokość nie przekroczyła kwoty wolnej od podatku dla III grupy podatkowej, tj. 5.733 zł łącznie od każdego z użytkowników w ciągu pięciu lat.

Wniosek jest składany ponownie w związku z postanowieniem Dyrektora Krajowej informacji Skarbowej. Organ wydał 5 maja 2026 r. postanowienie 0115-KDIT1.4011.196.2026.4.MR o pozostawieniu poprzednio złożonego wniosku w przedmiotowej sprawie bez rozpoznania. W celu sprawnego uzyskania wniosku Wnioskodawczyni przytacza treść odpowiedzi wysłanych na wezwanie Organu (które nie zostały uznane jako uzupełnienie wniosku).

Pytania Organu:

a.  Czy przychód należny z prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności nie przekracza/ nie będzie przekraczał w żadnym kwartale 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773 )?

b.  Czy w okresie ostatnich 60 m-cy Wnioskodawczyni wykonywała działalność gospodarczą?

c.   Czy przedstawiona we wniosku działalność, którą wykonuje Wnioskodawczyni, wiąże się z koniecznością posiadania odpowiedniej koncesji, licencji lub pozwolenia?

d.  Czy serwis (...) działa wyłącznie jako podmiot zajmujący się techniczną stroną wpłat opisanych we wniosku i tym samym jest tylko pośrednikiem w przekazywaniu środków pieniężnych pomiędzy użytkownikami a Wnioskodawczynią?

e.  Czy wykonywane przez Wnioskodawczynię czynności w ramach działalności opisanej we wniosku nie są wykonywane w warunkach określonych w art. 202 ustawy z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 383 ze zm.)?

Odpowiedzi Wnioskodawcy:

a.  Przychód należny z prowadzonej działalności nierejestrowanej nie przekracza/nie będzie przekraczał w żadnym kwartale 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773 ). Wskazać jednak należy, że powyższe zależy również od odpowiedzi organu na pytania przedstawione we wniosku, potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego wymienienia różnych źródeł przychodu osiąganych za pomocą platformy (...).

Podsumowując w przypadku pozytywnego stanowiska Organu co do przedstawionego podziału źródeł przychodu osiąganego za pomocą platformy (...) przychód zakwalifikowany przez Wnioskodawcę jako przychód z działalności nierejestrowanej nie przekracza/nie będzie przekraczał w żadnym kwartale 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773 ).

b.  Nie wykonywała.

c.   Nie.

d.  Portal (...) działa tak jak opisano w przedmiotowym wniosku. Służy jako podmiot zajmujący się techniczną stroną wpłat opisanych we wniosku i tym samym jest pośrednikiem w przekazywaniu środków pieniężnych pomiędzy użytkownikami a Wnioskodawczynią.

Wnioskodawca nie potwierdza przedstawionego w pytaniu słowa wyłącznie, gdyż zakres działania portalu (...) jest taki jak przedstawiono we wniosku.

e.  Nie. Czynności wykonywane (...) nie mają w sobie żadnych znamion czynu zabronionego, w tym określonego w art. 202 ustawy z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 383 ze zm.).

Pytania

1.  Czy przychody z subskrypcji wpłacane przez subskrybentów do Platformy należy zakwalifikować jako przychody z działalności nieewidencjonowanej?

2.  W zakresie, w jakim przychody osiągane z prowadzonych transmisji live na Platformie, polegające na udostępnianiu treści cyfrowych o charakterze erotycznym online mogą zostać uznane za działalność wyłączoną spod opodatkowania jako przychód z nierządu?

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1.

Wnioskodawczyni przychody uzyskiwane z Platformy na skutek subskrypcji rozlicza w ramach działalności wykonywanej przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekraczał w żadnym miesiącu 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (art. 5 ustawy Prawo przedsiębiorców).

Do 31 grudnia 2025 r., zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, jeżeli:

1. przychód należny z taj działalności nie przekracza w żadnym miesiącu 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w przepisach ustawy - Kodeks pracy, oraz

2. osoba ta w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.

Natomiast od 1 stycznia 2026 r. nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym kwartale 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej. Ustawodawca wprowadził zatem wyjątek od zasady, zgodne z którą działalność wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły ma charakter działalności gospodarczej. W przypadku spełniania powyższych warunków aktywność osoby fizycznej – mimo to może mieć charakter zarobkowy i powtarzalny – nie jest kwalifikowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu przepisów Prawa przedsiębiorców.

W ocenie Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym spełnia ona te wszystkie przesłanki uznania prowadzonej aktywności za działalność nierejestrowaną.

Przychód należny uzyskiwany przez Wnioskodawczynię z tytułu świadczenia usług za pośrednictwem Platformy z tytułu subskrypcji nie przekraczał w żadnym miesiącu 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę. Wnioskodawczyni monitoruje wysokość osiąganych przychodów i ma świadomość, że przekroczenie ustawowego limitu skutkowałoby obowiązkiem rejestracji działalności gospodarczej zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy - Prawo przedsiębiorców.

Zdaniem Wnioskodawczyni, jest ona twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W związku ze świadczeniem przez Wnioskodawczynię usług na Platformie powstają utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawczy, udzielając licencji Platformie na całą treść, która jest przez nią na Platformie publikowana, nie przenosi ona na właściciela Platformy bądź widza praw autorskich do stworzonego utworu.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawczyni, przychody w ramach działalności Internetowej na Platformie nie stanowią przychodów z tytułu korzystania przez nią z praw autorskich. Wnioskodawczyni podkreśla, że udzieliła licencji na swoje treści Platformie, jednak odbiorcami tych treści są użytkownicy Platformy. Wnioskodawczyni nie udziela licencji do tych treści (utworów) użytkownikom Platformy, tylko świadczy dla nich usługi polegające na udostępnianiu treści za opłatą.

W konsekwencji wynagrodzenie otrzymane przez Wnioskodawczynię z wykonywanej działalności internetowej nie powinno być uznawane za honorarium za korzystanie lub rozporządzanie prawami autorskimi/prawami pokrewnymi.

Ponadto Wnioskodawczyni nie prowadziła zarejestrowanej działalności gospodarczej w okresie ostatnich 60 miesięcy przed dniem rozpoczęcia świadczenia usług za pośrednictwem platformy internetowej. Tym samym spełniona jest druga z przesłanek określonych w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców.

Świadczenie usług odbywa się przy wykorzystaniu platformy internetowej, która pełni funkcję pośrednika technicznego – umożliwia prezentację oferty, nawiązanie kontaktu z klientem oraz dokonanie rozliczenia. Platforma nie zmienia jednak charakteru prawnego wykonywanych czynności Wnioskodawczyni:

•      działa jako osoba fizyczna,

•      wykonuje czynności osobiście,

•      nie zatrudnia pracowników ani współpracowników,

•      nie prowadzi zorganizowanego przedsiębiorstwa.

Samo korzystanie z narzędzia cyfrowego w postaci platformy internetowej nie przesądza o prowadzeniu działalności gospodarczej. Platforma stanowi jedynie kanał dystrybucji usług, analogiczny do ogłoszeń prasowych czy mediów społecznościowych.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców przedsiębiorca jest osobą fizyczną wykonującą działalność gospodarczą.

Jednakże w świetle art. 5 ust. 1 tej ustawy działalność spełniająca określone kryteria przychodowe i podmiotowe nie jest uznawana za działalność gospodarczą. W konsekwencji osoba ją wykonująca nie uzyskuje statusu przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów tej ustawy.

Skoro zatem aktywność Wnioskodawczyni mieści się w granicach działalności nierejestrowanej, nie powstaje po jej stronie obowiązek:

•      rejestracji działalności gospodarczej w CEIDG,

•      opłacania składek na ubezpieczenie społeczne z tego tytułu,

•      prowadzenia ewidencji właściwej dla przedsiębiorców (np. księgi przychodów i rozchodów).

Przychody osiągane z działalności nierejestrowanej podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z ugruntowaną linią interpretacyjną organów podatkowych, przychody z działalności nierejestrowanej należy kwalifikować jako przychody z innych źródeł w rozumieniu ustawy o PIT i wykazywać w zeznaniu rocznym. Wnioskodawczyni jest świadoma obowiązku rozliczenia osiągniętych przychodów w zeznaniu rocznym oraz opodatkowania ich według skali podatkowej.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że opisana aktywność Wnioskodawczyni stanowi działalność nierejestrowaną w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców, a tym samym nie powoduje obowiązku rejestracji działalności gospodarczej.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychody uzyskiwane z tytułu udostępniania w Internecie treści cyfrowych o charakterze erotycznym, obejmujących prezentowanie własnego wizerunku w celach seksualnych na żywo oraz realizowanie indywidualnych zamówień odbiorców, w tym m.in. pokazy online, zdjęcia oraz filmy na zamówienie, stanowią przychody z nierządu w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT), a tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wnioskodawczyni podkreśla jednocześnie, że powyższy zakres nie dotyczy wszystkiego, co jest związane z jej działalnością nierejestrowaną, lecz obejmuje tylko część z czynności, które Wnioskodawczyni wykonuje za pośrednictwem Platformy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych przyjmuje się, że świadczenie usług seksualnych (nierząd) jest czynnością, która nie może być przedmiotem prawnie skutecznej umowy cywilnoprawnej, a uzyskiwane z tego tytułu przychody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wnioskodawca wskazuje, że prowadzona działalność polega na prowadzeniu transmisji na żywo o charakterze erotycznym oraz bezpośredniej interakcji z odbiorcami w kontekście seksualnym. Istotą świadczonych czynności jest zaspokajanie potrzeb seksualnych odbiorców poprzez prezentowanie własnego ciała oraz zachowań o charakterze jednoznacznie seksualnym. Czynności te mają charakter osobisty, niepowtarzalny i są nierozerwalnie związane z osobą Wnioskodawczyni.

Treści oferowane przez Wnioskodawcę nie stanowią typowej usługi cyfrowej w rozumieniu gospodarczym (np. sprzedaży licencji do utworu), lecz są formą odpłatnego świadczenia o charakterze seksualnym. Celem odbiorcy nie jest nabycie dobra niematerialnego w sensie prawnym, lecz uzyskanie dostępu do świadczenia o charakterze erotycznym.

Umowa, której przedmiotem jest odpłatne świadczenie usług seksualnych, nie korzysta z ochrony prawnej w drodze przymusowej egzekucji. W konsekwencji świadczenie takie nie może być przedmiotem prawnie skutecznej umowy w rozumieniu prawa cywilnego. Fakt, że czynności wykonywane są w formie zdalnej (online), nie zmienia ich istoty. Nierząd może przyjmować różne formy – zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie – o ile jego celem jest odpłatne świadczenie czynności o charakterze seksualnym.

W ocenie Wnioskodawcy, okoliczność, że świadczenie odbywa się za pośrednictwem platform internetowych nie wpływa na jego kwalifikację prawną. Rozwój technologii nie zmienia charakteru czynności – nadal jest to odpłatne świadczenie o charakterze seksualnym. Decydujące znaczenie ma charakter czynności, a nie forma techniczna jej realizacji. Jeżeli istotą relacji jest odpłatne zaspokajanie potrzeb seksualnych odbiorcy poprzez osobiste świadczenie Wnioskodawcy, przychód taki należy kwalifikować jako przychód z nierządu. W związku z powyższym:

•  czynności wykonywane przez Wnioskodawcę mają charakter usług seksualnych,

•  są czynnościami osobistymi i odpłatnymi,

•   nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy cywilnoprawnej,

•   w konsekwencji przychody z tego tytułu nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

Ustawa określa źródła przychodów, jednym z nich – w myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy – są „inne źródła”.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Stosownie do art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

Jak stanowi art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.):

Nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym kwartale 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2024 r. poz. 1773 ), i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.

Na podstawie art. 5 ust. 6 ustawy Prawo przedsiębiorców:

Przez przychód należny, o którym mowa w ust. 1, rozumie się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Art. 20 ust. 1bb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:

W razie przekroczenia limitu przychodu należnego określonego w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców uznaje się, że podatnik, poczynając od dnia złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, a jeżeli wniosek nie został złożony w terminie określonym w art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – poczynając od dnia następującego po dniu, w którym nastąpił bezskuteczny upływ tego terminu, uzyskuje przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Stosownie do art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Jak wynika z przytoczonych przepisów, przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, stosownie do art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są kwalifikowane do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.

Dopiero w razie przekroczenia limitu przychodu należnego określonego w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców uznaje się, że podatnik uzyskuje przychody z działalności gospodarczej.

Ponadto stosowanie art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców to prawo, a nie obowiązek potencjalnego przedsiębiorcy.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców:

Osoba wykonująca działalność, o której mowa w ust. 1, może złożyć wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Działalność ta staje się działalnością gospodarczą z dniem określonym we wniosku.

Działalność określona w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców stanowi tzw. działalność nierejestrowaną. Przepis art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odsyła wprost do zapisu art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. Z kolei art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców wymienia warunki uznania działalności za działalność nierejestrowaną, nie wskazując innych ograniczeń, czy wyłączeń.

Tak więc w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców działalność będzie uznana za działalność nierejestrową, jeśli będzie wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym kwartale 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.

Natomiast na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

Przywołany wyżej przepis wprowadza ograniczenie w zakresie przedmiotowym obowiązywania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ograniczenie to ustawodawca zrealizował przez zastosowanie instytucji wyłączenia spod działania tej ustawy ściśle określonej kategorii przychodów. Prawo podatkowe nie zawiera definicji użytych w przywołanym wyżej przepisie pojęć, należy więc w tym względzie odnieść się do przepisów Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, że na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.

W myśl natomiast art. 58 § 2 Kodeksu cywilnego:

Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

W związku z powyższym, przedmiotem prawnie skutecznej umowy, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą być zachowania, które ze swej istoty są sprzeczne z prawami przyrody, ustawą lub zasadami współżycia społecznego i w konsekwencji w ogóle nie mogą być określone w treści ważnej i wywołującej zamierzone skutki umowy. Są to czynności, które w żadnych okolicznościach i warunkach, jakie przepisy prawa przewidują dla zawarcia wolnej od wad umowy, nie mogą być przedmiotem stosunku cywilnoprawnego, nawet hipotetycznie. Przychody wynikające z zachowań, które w żadnych okolicznościach nie mogą być zaakceptowane przez obowiązujący porządek prawny, zostały wyłączone przez ustawodawcę spod działania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 tej ustawy.

W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest definicji prostytucji (nierządu). Należy więc w tym względzie odnieść się do reguł wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Polskie Wydawnictwo Naukowe PWN), prostytucja to uprawianie seksu za pieniądze. Natomiast zgodnie z definicją Wikipedia, wolna encyklopedia, prostytucja (nierząd), to oddanie własnego ciała do dyspozycji większej liczbie osób w celu osiągnięcia przez nie zaspokojenia seksualnego i pobieranie za to wynagrodzenia materialnego.

Według encyklopedii Wikipedia – wizerunek osób lub przedmiotów o cechach jednoznacznie seksualnych utworzony z zamiarem wywołania pobudzenia seksualnego lub podniecenia u osób oglądających to pornografia. Termin „pornografia” odnosi się wyłącznie do tworzenia obrazów ludzkiej aktywności seksualnej, a więc nie obejmuje pokazów oglądanych zwykle na żywo. Pornografia może być wykonywana i utrwalana poprzez rysunek, malarstwo, rzeźbę, zdjęcia fotograficzne, filmy fabularne, w tym animowane.

W polskim prawie, podobnie jak brak jest legalnej definicji prostytucji, również brak jest definicji pornografii. Przyjmuje się, że charakter pornograficzny mają takie wytwory, jak np. pismo, rysunek, obraz, druk, fotografia lub film (mogące także przybrać formę przekazu na żywo), które mają na celu wywołanie u odbiorcy efektu pobudzenia seksualnego.

Profesor Marian Filar („Przestępstwa seksualne w nowym kodeksie karnym. Krótkie komentarze”, z. 2, s. 39-40), wskazuje na pewne cechy, które pozwalają ustalić, że badane treści mają charakter pornograficzny. Według niego należą do nich:

1) przedstawianie czynności seksualnych w sposób koncentrujący się wyłącznie na technicznych aspektach, w oderwaniu od warstwy intelektualnej i osobistej;

2) ukazywanie ludzkich organów płciowych w ich funkcjach seksualnych, sprowadzające się wyłącznie do rejestracji odhumanizowanej technologii seksu.

Cechy te wskazują, iż główną intencją autora takich treści jest wywołanie podniecenia seksualnego u odbiorcy.

Wraz z rozwojem Internetu oraz łatwym dostępem do niego wprowadzono do potocznego słownika pojęcie „cyberpornografii”, jako czynu polegającego na prezentowaniu treści pornograficznych w Internecie.

Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji

Ad 1.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz obowiązujące uregulowania prawne, otrzymywane przez Panią od subskrybentów wpłaty z tytułu subskrypcji będą stanowić przychody uzyskane z prowadzonej przez Panią działalności nierejestrowanej na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.

Wskazała Pani bowiem, że przychody z Pani czynności, które wykonuje w ramach działalności nierejestrowanej, w żadnym kwartale nie przekroczyły/nie przekroczą limitu 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę. W okresie ostatnich 60 m-cy nie wykonywała Pani działalności gospodarczej. Spełnia więc Pani ustawowe warunki do prowadzenia działalności nierejestrowanej.

Ad 2.

W sprawie opisanej we wniosku – w świetle poczynionych powyżej wyjaśnień – czynności udostępniania w sieci treści cyfrowych o charakterze erotycznym, obejmujących prezentowanie własnego wizerunku w celach seksualnych na żywo oraz realizowanie indywidualnych zamówień odbiorców, w tym m.in. pokazy online, zdjęcia oraz filmy na zamówienie, nie można uznać za nierząd (prostytucję).

Pomiędzy Panią a Pani odbiorcami nie dochodzi do kontaktu fizycznego (cielesnego), lecz wyłącznie wirtualnego. Ponadto z definicji prostytucji wynika, że osoba trudniąca się prostytucją oddaje własne ciało do dyspozycji innych osób w celu osiągnięcia przez nie zaspokojenia seksualnego. Natomiast w sytuacji przedstawionej we wniosku nie oddaje Pani własnego ciała do dyspozycji innych osób, lecz tylko je prezentuje – podczas pokazu online, na zamówionych zdjęciach bądź filmach – innym osobom. Zatem oddaje Pani do dyspozycji odbiorców jedynie zarejestrowany przez urządzenie elektroniczne „obraz” swojego ciała. Trudno także mówić o „pełnej dyspozycyjności” Pani wobec odbiorców, skoro kontakt jest pozbawiony możliwości np. dotyku, jest jedynie wirtualny (nierzeczywisty).

Skoro ww. czynności wykonywane przez Panią nie są nierządem (prostytucją), mogą one być przedmiotem prawnie skutecznej umowy, a więc również podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile oczywiście nie są wykonywane w warunkach określonych w art. 202 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 383).

W związku z tym, osiągane przez Panią przychody z tego tytułu podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

•      stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;

•      zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Mojej ocenie podlegały jedynie kwestie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, zgodnie z przedmiotem wniosku. Wobec tego nie odniosłem się do innych zagadnień, w tym obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli sytuacja Pani będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i Pani zastosuje się do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.