0115-KDIT1.4011.410.2026.3.AS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

•      nieprawidłowe w zakresie metody unikania podwójnego opodatkowania,

•      prawidłowe w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 17 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni od stycznia 2022 r. do czerwca 2025 r. była zatrudniona na podstawie umowy o pracę na terytorium Szwajcarii. W tym okresie podlegała obowiązkowemu systemowi ubezpieczenia emerytalnego, tzw. II filar (BVG – Berufliche Vorsorge), na który składki były odprowadzane przez pracownika oraz pracodawcę. To pracowniczy fundusz emerytalny, na który składki wpłacają po połowie pracownik i pracodawca, zapewniający dodatkowe zabezpieczenie finansowe na emeryturze.

Po zakończeniu zatrudnienia (30 czerwca 2025 r.) oraz opuszczeniu Szwajcarii (31 sierpnia 2025 r.) środki zgromadzone w ramach tego systemu zostały wypłacone jednorazowo (6 marca 2026 r.). 6 marca 2026 r. Wnioskodawczyni otrzymała na rachunek bankowy kwotę 53.507,31 CHF. Kwota brutto wynikająca z dokumentu otrzymanego od instytucji BVG wynosiła 57.000,03 CHF, przy czym różnica wynika z potrącenia podatku u źródła w Szwajcarii. Dokument potwierdzający wypłatę środków został również otrzymany 6 marca 2026 r.

W dniu otrzymania środków Wnioskodawczyni była rezydentką podatkową w Polsce.

Uzupełnienie wniosku

Uprawnienie Wnioskodawczyni do otrzymania środków z systemu BVG (II filar emerytalny w Szwajcarii) oraz ich wypłata:

•      nie były związane z osiągnięciem przez nią wieku emerytalnego ani z przejściem na emeryturę, w tym wcześniejszą emeryturę;

•      były związane z wyprowadzką ze Szwajcarii po zakończeniu zatrudnienia;

•      nie były związane z żadnymi innymi okolicznościami.

Wypłata opisanych środków nie była świadczeniem, które miało stanowić źródło utrzymania Wnioskodawczyni w związku z przejściem na emeryturę lub osiągnięciem wieku emerytalnego. Była to jednorazowa wypłata środków zgromadzonych w ramach szwajcarskiego systemu zawodowego zabezpieczenia emerytalnego BVG (Berufliche Vorsorge), dokonana w związku z zakończeniem zatrudnienia oraz opuszczeniem Szwajcarii.

Środki te zostały zgromadzone w okresie zatrudnienia na terytorium Szwajcarii od stycznia 2022 r. do czerwca 2025 r. w ramach systemu BVG. W tym okresie składki do systemu były regularnie (miesięcznie) odprowadzane przez pracownika oraz pracodawcę zgodnie z przepisami prawa szwajcarskiego. Po zakończeniu zatrudnienia i opuszczeniu Szwajcarii zgromadzone środki zostały przeniesione na konto swobodnego przepływu (Freizügigkeitskonto), a następnie wypłacone jednorazowo 6 marca 2026 r na konto osobiste Wnioskodawczyni. Od wypłaconej kwoty brutto został pobrany podatek u źródła w Szwajcarii, co wynika z dokumentu otrzymanego od instytucji dokonującej wypłaty.

Pytania

1.  Do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować jednorazową wypłatę środków z systemu BVG (II filar emerytalny w Szwajcarii)?

2.  Czy wskazany dochód podlega opodatkowaniu w Polsce według skali podatkowej?

3.  Czy podatek pobrany u źródła w Szwajcarii podlega odliczeniu od podatku należnego w Polsce, a jeśli tak – na jakich zasadach?

4.  Czy do wskazanego dochodu zastosowanie mają postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polska a Szwajcarią, a jeśli tak – jaka metoda unikania podwójnego opodatkowania powinna zostać zastosowana?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem jednorazowa wypłata środków zgromadzonych w ramach systemu BVG (II filar emerytalny w Szwajcarii) stanowi dochód podlegający opodatkowaniu w Polsce jako kraju rezydencji podatkowej. W Pani ocenie przychód ten powinien zostać zakwalifikowany jako dochód podlegający opodatkowaniu według skali podatkowej. Jednocześnie podatek pobrany u źródła w Szwajcarii powinien podlegać odliczeniu od podatku należnego w Polsce zgodnie z metodą proporcjonalnego odliczenia wynikającą z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską a Szwajcarią.

W Pani ocenie jednorazowa wypłata środków z systemu BVG (II filar emerytalny w Szwajcarii), dokonana w związku z Pani wyprowadzką ze Szwajcarii, nie stanowi przychodu z emerytury lub renty w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata ta nie była bowiem związana z osiągnięciem przez Panią wieku emerytalnego, ani z przejściem na emeryturę, lecz stanowiła jednorazową wypłatę kapitału zgromadzonego w trakcie Pani zatrudnienia w Szwajcarii w ramach systemu BVG.

W Pani ocenie charakter tej wypłaty powinien być oceniany z uwzględnieniem faktu, że środki zostały zgromadzone w okresie wykonywania pracy w Szwajcarii, pochodziły ze składek odprowadzanych przez Panią oraz przez pracodawcę, a ich wypłata nastąpiła wyłącznie w związku z zakończeniem zatrudnienia i opuszczeniem Szwajcarii. Uważa Pani, że przedmiotowa wypłata nie powinna być traktowana jako świadczenie emerytalne, ponieważ nie miała charakteru emerytury ani świadczenia wypłacanego w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego.

W przypadku uznania, że przedmiotowa wypłata stanowi przychód podlegający opodatkowaniu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest ustalenie właściwego źródła przychodów z uwzględnieniem charakteru prawnego środków zgromadzonych w systemie BVG. Od wypłaconych środków został już pobrany podatek u źródła w Szwajcarii.

W Pani ocenie przy ustalaniu skutków podatkowych tej wypłaty należy uwzględnić postanowienia umowy między Rzecząpospolitą Polską a Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, tak aby ten sam dochód nie został faktycznie opodatkowany dwukrotnie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

W opisie zdarzenia wskazała Pani, że w dniu otrzymania środków była rezydentką podatkową w Polsce. Uprawnienie Pani do otrzymania środków z systemu BVG (II filar emerytalny w Szwajcarii) oraz ich wypłata:

•      nie były związane z osiągnięciem przez Panią wieku emerytalnego ani z przejściem na emeryturę, w tym wcześniejszą emeryturę;

•      były związane z wyprowadzką ze Szwajcarii po zakończeniu zatrudnienia.

W przedstawionej sytuacji znajdują zastosowanie uregulowania Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Bernie dnia 2 września 1991 r. (Dz. U. z 1993 Nr 22 poz. 92 ze zm., dalej konwencja polsko-szwajcarska), oraz Protokołu do niej, zmienionej Obwieszczeniem Ministra Spraw Zagranicznych z 2 lutego 2021 r. o sprostowaniu błędów (Dz. U. z 2021 r. poz. 262).

Stosownie do art. 18 ust. 1 ww. konwencji:

Z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp 2 emerytury i inne podobne wynagrodzenia z tytułu poprzedniej pracy najemnej, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 konwencji polsko-szwajcarskiej:

Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

W pierwszej kolejności – odnosząc się do opodatkowania otrzymanej przez Panią wypłaty środków zgromadzonych w ramach tzw. drugiego filaru emerytalnego w Szwajcarii – oceniając, czy świadczenia te podlegają opodatkowaniu stosownie do art. 18 ust. 1 lub art. 21 ust. 1 ww. konwencji należy odnieść się do wskazówek zawartych w Komentarzu do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD. Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są bowiem wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD, zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK).

Konwencja polsko-szwajcarska nie definiuje co należy rozumieć przez określenie „emerytury i inne podobne wynagrodzenia”. Zgodnie z Komentarzem do art. 18 Konwencji Modelowej OECD rodzaje wypłat objętych tym artykułem obejmują nie tylko emerytury wypłacane bezpośrednio byłym pracownikom najemnym, lecz również innym beneficjentom (…) oraz inne podobne świadczenia, np. renty starcze z tytułu dawnego zatrudnienia. Różne wypłaty mogą być dokonywane na rzecz pracownika po ustaniu jego zatrudnienia. Kwestię, czy takie wypłaty są objęte art. 18 można ocenić w zależności od ich istoty, z uwzględnieniem faktów i okoliczności w których są dokonywane.

O ile określenie „emerytura” w ramach zwykłego znaczenia tego słowa obejmuje tylko okresowe wypłaty, o tyle sformułowanie „inne podobne świadczenia” jest dość szerokie, aby objąć wypłaty nieokresowe. Na przykład wypłata ryczałtowa w miejsce wypłat okresowych dokonana w momencie ustania zatrudnienia może wchodzić w zakres stosowania tego artykułu. Czy konkretną wypłatę należy uważać za inne świadczenie podobne do emerytury zależy od konkretnych okoliczności. Na przykład jeżeli wykaże się, że powodem wypłaty ryczałtowej jest przeliczenie emerytury lub rekompensata za zmniejszoną emeryturę, wówczas daną wypłatę można określić jako „inne podobne świadczenie” objęte artykułem 18 Konwencji Modelowej. Mogłoby to mieć miejsce na przykład wówczas, gdyby osoba miała możliwość wyboru w momencie przejścia na emeryturę między wypłacaniem emerytury a kwotą ryczałtową obliczoną w powiązaniu z ogólną kwotą składek lub kwotą emerytury, do której osoba byłaby uprawniona według obowiązujących zasad w zakresie systemu emerytalnego. Ważnym czynnikiem jest źródło wypłat. Inne czynniki, które mogą pomóc w ustaleniu, czy wypłata lub seria wypłat jest objęta artykułem 18, są zwłaszcza następujące: czy wypłata jest dokonana w czasie, czy po ustaniu zatrudnienia uprawniającego do wypłaty, czy odbiorca w dalszym ciągu pracuje, czy odbiorca osiągnął normalny wiek emerytalny właściwy dla danego zawodu, jaka jest sytuacja innych osób mających prawo do takiego samego rodzaju wypłaty ryczałtowej i czy odbiorca może korzystać jednocześnie z innych świadczeń emerytalnych. Zwrot składek emerytalnych (na przykład po czasowym zatrudnieniu) nie stanowi „innego podobnego świadczenia” w rozumieniu artykułu 18 Konwencji Modelowej.

Termin „emerytury i podobne świadczenia” oznacza wynagrodzenie, które jest wypłacane po przejściu na emeryturę i które w pierwszej kolejności, aczkolwiek nie wyłącznie, ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania osobie je otrzymującej (Klaus Vogel on Double Taxation Convention A commentary to the OECD-, UN-, US Model Conventions for the Avoidance of Double Taxation on Income and Capital With Particular Reference to German Treaty Practice, Third Edition, Kluwer Law International, str. 1006, Nb 11 oraz str. 1008, Nb 14).

Biorąc zatem pod uwagę przedstawione okoliczności, w szczególności zaś fakt, że wypłata środków zebranych w szwajcarskim funduszu emerytalnym nie została dokonana ani w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego ani też w związku z wcześniejszym przejściem na emeryturę, wypłata ta podlega opodatkowaniu na podstawie art. 21 ust. 1 konwencji polsko-szwajcarskiej, tj. tylko w miejscu zamieszkania, czyli w Polsce. W konsekwencji do opodatkowania ww. świadczeń zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:

Źródłami przychodów są inne źródła.

Na podstawie art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności” świadczy o tym, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Jednocześnie, ponieważ otrzymana przez Panią wypłata podlega opodatkowaniu tylko w Polsce, nie dochodzi do podwójnego opodatkowania tego dochodu. Nie ma więc podstaw do stosowania metody unikania podwójnego opodatkowania i odliczania podatku potrąconego przez instytucję wypłacającą.

W konsekwencji opisaną we wniosku wypłatę środków zgromadzonych w ramach szwajcarskiego II filaru emerytalnego (BVG) jest Pani zobowiązana wykazać w rocznym zeznaniu podatkowym PIT. Świadczenie to stanowi dla Pani przychód z innych źródeł w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.