0115-KDIT1.4011.366.2026.1.AS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój ustawowej wspólności majątkowej. Małżonka Wnioskodawcy posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy, natomiast Wnioskodawca – ograniczony obowiązek podatkowy. Żaden z małżonków nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie wynajmu nieruchomości – wszystkie przychody osiągane są w ramach tzw. najmu prywatnego (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: ustawa o PIT) i opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

W skład portfela nieruchomości małżonków wchodzą:

1)  nieruchomości stanowiące wyłączny majątek osobisty Wnioskodawcy (nabyte przed ślubem);

2)  nieruchomości wchodzące w skład małżeńskiej wspólności ustawowej (nabyte w trakcie trwania małżeństwa ze środków wspólnych).

Wnioskodawca wynajmuje jedną z nieruchomości opisanych w pkt 1 osobie trzeciej. Małżonkowie planują obecnie wynająć osobie trzeciej również jedną z nieruchomości opisanych w pkt 2 i złożyć w ustawowym terminie oświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 6 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm., dalej: ustawa o ryczałcie), właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wskazując, ze całość przychodów z najmu składnika majątku wspólnego będzie opodatkowywana przez jednego z nich – w tym przypadku przez małżonkę Wnioskodawcy.

W związku z powyższym Wnioskodawca w swoich rozliczeniach podatkowych z tytułu wynajmu (zaliczki oraz zeznanie roczne PIT-28) wykazywać będzie cały przychód z wynajmu nieruchomości opisanych w pkt 1, natomiast małżonka Wnioskodawcy wykazywać będzie cały przychód z wynajmu nieruchomości opisanych w pkt 2.

Przychody z wynajmu nieruchomości mogą kształtować się na poziomie, który może prowadzić do przekroczenia progów 100.000 zł i 200.000 zł w skali roku podatkowego.

Pytanie

Czy w świetle art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a w zw. z art. 12 ust. 13 ustawy o ryczałcie prawidłowe jest stanowisko, że w opisanym zdarzeniu Wnioskodawcy przysługuje jego osobisty, pełny limit przychodów w wysokości 100.000 zł, uprawniający do korzystania ze stawki ryczałtu 8,5% w odniesieniu do przychodów z wynajmu nieruchomości stanowiących jego majątek osobisty i przy obliczaniu tego limitu Wnioskodawca nie ma obowiązku uwzględniania (doliczania) przychodów z wynajmu nieruchomości stanowiących majątek wspólny, które na podstawie oświadczenia małżonków będą w całości opodatkowywane przez małżonkę Wnioskodawcy?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, mimo pozostawania we wspólności ustawowej i współwłasności nieruchomości opisanych w pkt 2 zachowuje w pełni swój autonomiczny limit 100.000 zł dla przychodów z wynajmu majątku osobistego, a przychody z wynajmu majątku wspólnego – objęte oświadczeniem o opodatkowaniu przez małżonkę Wnioskodawcy – nie „zużywają” jego limitu w żadnym stopniu.

Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy wynika z wykładni literalnej, celowościowej oraz systemowej przepisów ustawy o ryczałcie po nowelizacji.

Po pierwsze, art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o ryczałcie ustanawia generalną zasadę, że stawka 8,5% przysługuje do kwoty 100.000 zł przychodu. Przepis ten odnosi się do „podatnika”. Wnioskodawca jest indywidualnym podatnikiem w zakresie swojego majątku osobistego. Z kolei art. 12 ust. 13 ustawy wprowadza modyfikację tej kwoty do poziomu 200.000 zł w specyficznej sytuacji – złożenia oświadczenia o opodatkowaniu całości przychodu z majątku wspólnego przez jednego z małżonków.

Po drugie, należy dokonać rozróżnienia ról, w jakich występuje Wnioskodawca. W zakresie majątku osobistego występuje on jako samodzielny właściciel i jedyny podatnik korzystający z limitu 100.000 zł. W zakresie majątku wspólnego, na mocy oświadczenia z art. 12 ust. 6, małżonka Wnioskodawcy przejmuje obowiązki podatkowe małżeństwa jako wspólnoty majątkowej. Ustawa w art. 12 ust. 13 wskazuje, że w takim przypadku kwota limitu „wynosi 200.000 zł”. Brak jest w przepisach zastrzeżenia, że limit ten jest limitem „globalnym” dla wszystkich przychodów podatnika. Wręcz przeciwnie, konstrukcja art. 12 ust. 13, który odwołuje się bezpośrednio do ust. 6 (dotyczącego tylko majątku wspólnego), wskazuje, że podwyższony limit jest limitacją przypisaną do przychodów z tego konkretnego źródła (masy majątkowej).

Po trzecie, istotnym argumentem jest zmiana brzmienia przepisów od 1 lipca 2023 r. Poprzednio ustawa wprost wskazywała, że limit 100.000 zł dotyczy małżonków „łącznie”. Usunięcie tego słowa oraz wprowadzenie autonomicznego limitu 200.000 zł dla oświadczeń małżeńskich ma na celu zrównanie sytuacji małżonków z osobami żyjącymi w związkach nieformalnych. Gdyby przyjąć, że przychody wspólne „zużywają” limit osobisty Wnioskodawcy, doszłoby do ponownej dyskryminacji małżonków posiadających rozbudowane portfele nieruchomości, co byłoby sprzeczne z ratio legis nowelizacji.

Po czwarte, powyższe tezy znajdują pełne oparcie w wydanych już przez organ podatkowy interpretacjach w tożsamych sprawach:

1.    W interpretacji indywidualnej z 6 listopada 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.611.2024.3.KD) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wprost rozstrzygnął kwestię odrębności limitów: „Zatem limit 200.000 zł, o którym mowa w art. 12 ust. 13 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, dotyczy przychodów małżonków z najmu prywatnego ich majątku wspólnego. W przypadku, gdy oprócz przychodów z najmu składnika majątku wspólnego małżonek osiąga również przychody z najmu prywatnego składnika stanowiącego jego majątek odrębny, to od przychodów z najmu tego składnika małżonkowi przysługuje odrębny limit opodatkowany stawką ryczałtu w wysokości 8,5% do kwoty 100.000 zł”.

2.    Również w interpretacji z 9 kwietnia 2025 r. (sygn. 0112-KDIL2-2.4011.79.2025.2.WS) organ potwierdził nienaruszalność limitów osobistych drugiego małżonka: „Ponadto złożenie oświadczenia o opodatkowaniu całości przychodów przez jednego z małżonków nie oznacza, że czynność ta automatycznie pozbawia drugiego małżonka limitu 100.000 zł do opodatkowania przychodów z najmu jego majątku odrębnego i w konsekwencji drugi małżonek przychody z najmu składników majątku niewchodzących w skład majątku wspólnego opodatkowuje wyłącznie 12,5% stawką ryczałtu. W przypadku, gdy – oprócz przychodów z najmu składnika majątku wspólnego – małżonek osiąga również przychody z najmu prywatnego składnika stanowiącego jego majątek odrębny, to od przychodów z najmu składnika majątku odrębnego małżonek opłaca ryczałt w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 tys. zł.

Podsumowanie: całość przychodów uzyskanych z majątku wspólnego opodatkowuje Pani stawką ryczałtu w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 200.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 200 0000 zł. Jednocześnie od przychodów z najmu składników majątku odrębnego (8 lokali mieszkalnych) opłaca Pani ryczałt w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 tys.”.

Przywołane fragmenty dowodzą, że oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodów wspólnych przez jednego małżonka nie „pochłania” ani nie „zużywa” limitu 100.000 zł przypisanego do przychodów z majątków osobistych. Każdy z małżonków pozostaje uprawniony do stosowania stawki 8,5% do kwoty 100.000 zł przychodu z własnego majątku odrębnego, niezależnie od rozliczeń dokonywanych w ramach majątku wspólnego.

W konkluzji, Wnioskodawca jako nierezydent o ograniczonym obowiązku podatkowym posiada autonomię rozliczeń w Polsce. Fakt, że małżonka Wnioskodawcy na podstawie stosownego oświadczenia będzie opodatkowywała całość przychodów z wynajmu nieruchomości wchodzących w skład majątku wspólnego (nieruchomości z pkt 2), co uprawnia do skorzystania z limitu 200.000 zł dla tej części przychodów, pozwala na jednoczesne zachowanie przez Wnioskodawcę pełnego, osobistego limitu 100.000 zł dla nieruchomości stanowiących jego wyłączną własność – nieruchomości wchodzących w skład jego majątku osobistego (nieruchomości z pkt 1).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są: najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Stosownie natomiast do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.) wynika, że:

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i 232), zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.

W świetle art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

W myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Jednocześnie zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

W myśl art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1a, chyba że złożą sporządzone na piśmie oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu przez jednego z nich.

Stosownie do art. 12 ust. 7 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa się właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymany został pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnięty został w grudniu roku podatkowego.

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 8a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Wybór zasady opodatkowania całości przychodu przez jednego z małżonków, wyrażony w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 6, dotyczy również lat następnych, chyba że w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został otrzymany pierwszy w roku podatkowym przychód, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód otrzymany został w grudniu roku podatkowego, małżonkowie zawiadomią na piśmie właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z opodatkowania całości przychodu przez jednego z małżonków.

W myśl art. 12 ust. 13 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

W przypadku małżonków, którzy złożyli oświadczenie określone w ust. 6, kwota przychodów, o której mowa w ust. 1 pkt 4, wynosi 200.000 zł.

Tak więc przychody z tytułu najmu zaliczone do przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może opodatkowywać w całości – na podstawie sporządzonego na piśmie oświadczenia o opodatkowaniu całości przychodów przez jednego z małżonków – jeden z małżonków.

Zasadą jest, że każdy małżonek opłaca ryczałt od przychodów z najmu prywatnego w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad 100.000 zł. Wyjątkiem od tej zasady jest, że małżonkowie, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągający przychody z tzw. najmu prywatnego, mogą złożyć oświadczenie o opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych całości przychodów przez jednego z nich. W takim przypadku ryczałt wynosi 8,5% przychodów do kwoty 200.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 200.0000 zł.

Jednocześnie w ramach tzw. najmu prywatnego małżonkowie mogą osiągać przychody z najmu składnika stanowiącego ich majątek wspólny, jak i z najmu składnika będącego majątkiem odrębnym każdego z małżonków.

Złożenie oświadczenia o opodatkowaniu całości przychodów przez jednego z małżonków nie oznacza, że czynność ta automatycznie pozbawia drugiego małżonka limitu 100.000 zł do opodatkowania przychodów z najmu jego majątku odrębnego i w konsekwencji drugi małżonek przychody z najmu składników majątku niewchodzących w skład majątku wspólnego opodatkowuje wyłącznie 12,5% stawką ryczałtu.

W przypadku, gdy – oprócz przychodów z najmu składnika majątku wspólnego – małżonek osiąga również przychody z najmu prywatnego składnika stanowiącego jego majątek odrębny, to od przychodów z najmu składnika majątku odrębnego małżonek opłaca ryczałt w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 tys. zł.

Ustawa o ryczałcie ustalając dla małżonków limity (100.000 zł i 200.000 zł), od nadwyżki których ryczałt wynosi 12,5% przychodów z najmu prywatnego, nie narzuca małżonkom sposobu korzystania z tych limitów. Małżonkowie, którzy osiągają przychody z najmu nieruchomości wspólnej i z najmu nieruchomości stanowiących ich majątek odrębny powinni jednak pamiętać, żeby opłacać ryczałt od osiąganych z tego tytułu przychodów z zachowaniem zasady, że limit 100.000 zł, do wysokości którego ryczałt wynosi 8,5% przychodów, przysługuje odrębnie każdemu z małżonków, a w przypadku opodatkowania całości przychodu przez jednego z nich, limit ten wynosi 200.000 zł.

Skoro Pana żona planuje złożyć oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodów z majątku wspólnego przez Nią, to będzie opodatkowywać uzyskane przychody z majątku wspólnego stawką ryczałtu w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 200.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 200.000 zł.

Jednocześnie od przychodów z najmu składników majątku odrębnego będzie opłacać Pan ryczałt w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100.000 zł. W praktyce musi Pan zsumować przychody wspólne i przychody z Pana odrębnego majątku i opodatkowywać je stawką 8,5% przychodów do kwoty 100.000 zł. Po przekroczeniu tej kwoty przychody z Pana majątku odrębnego opodatkowuje Pan już stawką 12,5%, natomiast przychody wspólne Pana żona będzie opodatkowywać stawką 8,5% aż do momentu, kiedy przychody te nie przekroczą kolejnych 100.000 zł. Po ich przekroczeniu również przychody z majątku wspólnego Pana żona będzie opodatkowywać stawką 12,5%.

Wobec tego Pana stanowisko, że oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodów wspólnych przez jednego małżonka nie „pochłania” ani nie „zużywa” limitu 100.000 zł przypisanego do przychodów z majątków osobistych i każdy z małżonków pozostaje uprawniony do stosowania stawki 8,5% do kwoty 100.000 zł przychodu z własnego majątku odrębnego, niezależnie od rozliczeń dokonywanych w ramach majątku wspólnego, jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji, zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące w żadnej innej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.