0114-KDIP4-3.4012.309.2026.2.DG

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości zabudowanej oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku VAT naliczonego. Uzupełnił go Pan 2 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie - poprzez dokonanie brakującej opłaty. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca od 1997 roku prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą i jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

W 1999 roku Wnioskodawca nabył do majątku osobistego w drodze darowizny od rodziców nieruchomość gruntową, w skład której wchodziła działka o numerze ewidencyjnym 1.

Ponadto 30 grudnia 2004 r. Wnioskodawca dokonał zakupu nieruchomości gruntowej, w skład w której wchodziła działka o numerze ewidencyjnym 2 (sąsiadującą z działką o numerze ewidencyjnym 1).

Na przedmiotowym terenie Wnioskodawca zrealizował inwestycję polegającą na budowie dwóch budynków użytkowych, które mimo konstrukcyjnego połączenia ścianami stanowią odrębne obiekty w rozumieniu prawa budowlanego, posiadają odrębną infrastrukturę i są posadowione na dwóch różnych działkach ewidencyjnych.

Budynek numer A, będący przedmiotem planowanej sprzedaży, zlokalizowany jest na działce numer 1, natomiast sąsiedni Budynek nr B znajduje się na działce numer 2. Przy realizacji obu obiektów, obejmującej zarówno budowę fundamentów i murów, jak i późniejszą adaptację poddasza, Wnioskodawcy przysługiwało pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług budowlanych.

Budynek numer A był wykorzystywany w sposób wieloetapowy, począwszy od 2004 roku, kiedy to oddano do użytkowania jego parter i do 2009 roku prowadzony był w nim sklep spożywczo-przemysłowy stanowiący główną siedzibę firmy Wnioskodawcy.

W 2009 roku Wnioskodawca zakończył budowę sąsiedniego Budynku nr B i przeniósł do niego całość operacji handlowych, a w tym samym czasie uzyskał formalną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie poddasza w Budynku nr A.

Od momentu uzyskania wspomnianego pozwolenia oraz zakończenia prac adaptacyjnych, co nastąpiło w 2010 roku, poddasze to było nieprzerwanie przedmiotem odpłatnego oraz opodatkowanego podatkiem VAT najmu na rzecz podmiotów trzecich, co oznacza, że pierwsze zasiedlenie całego obiektu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nastąpiło odpowiednio w 2004 roku w odniesieniu do parteru oraz najpóźniej w 2010 roku w odniesieniu do poddasza.

W toku eksploatacji Wnioskodawca ponosił nakłady na ulepszenie Budynku nr A, przy czym ostatnie istotne wydatki skutkujące zwiększeniem jego wartości o ponad 30% zostały poniesione i rozliczone w lipcu 2010 roku w związku z zakończeniem adaptacji poddasza.

Od tego momentu, czyli od ponad 15 lat, Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie tego konkretnego obiektu, które przekroczyłyby 30% jego wartości początkowej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Obecnie Wnioskodawca planuje sprzedaż nieruchomości - działki o numerze ewidencyjnym 1 wraz z budynkiem nr A na rzecz podmiotu trzeciego w formie aktu notarialnego. Na dzień planowanej sprzedaży od momentu pierwszego zasiedlenia obu kondygnacji Budynku nr A oraz od momentu poniesienia ostatnich istotnych nakładów upłynie okres znacznie przekraczający ustawowy termin dwóch lat.

Pytania

1.  Czy Wnioskodawca sprzedając nieruchomość, opisaną w stanie faktycznym, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług VAT, może sprzedać tę nieruchomość bez podatku VAT?

2.  Czy na podstawie art. 91 ust. 7 i 7a, z uwagi na to, iż od zakupu i modernizacji minęło 10 lat, Wnioskodawca zwolniony będzie z obowiązku korekty podatku VAT naliczonego?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w okolicznościach opisanych we wniosku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług VAT, Zainteresowany ma prawo sprzedać nieruchomość zabudowaną wraz z gruntem bez podatku VAT.

Ponadto Wnioskodawca nie ma obowiązku dokonania korekty VAT naliczonego (art. 91 ustawy o VAT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, grunty, ale i budynki i budowle bądź części tych budynków i budowli, spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.

Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Zatem, najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Trzeba tu zaznaczyć, że w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu prywatnego” i „najmu w ramach działalności gospodarczej”. W świetle przepisów ustawy działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie i niezależnie od tego, czy przedmiot najmu stanowi w jego działalności środek trwały.

W konsekwencji, najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i świadczony jest w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że od 1997 roku prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą i jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT. W 1999 roku otrzymał Pan w darowiźnie nieruchomość gruntową, stanowiącą działkę nr 1. Na ww. działce wybudował Pan Budynek użytkowy numer A. Przysługiwało Panu pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów i usług budowlanych związanych z budową fundamentów i murów, jak również z adaptacją poddasza ww. Budynku.

Parter Budynku numer A został oddany do użytkowania w 2004 r. i od tego momentu do 2009 r. był wykorzystywany do Pana działalności gospodarczej, tj. był tam prowadzony sklep spożywczo-przemysłowy. W 2009 roku otrzymał Pan decyzję o pozwoleniu na użytkowanie poddasza w Budynku nr A. Od momentu uzyskania pozwolenia oraz zakończenia prac adaptacyjnych poddasza, co nastąpiło w 2010 roku, poddasze było nieprzerwanie przedmiotem odpłatnego oraz opodatkowanego podatkiem VAT najmu na rzecz podmiotów trzecich. Od 2010 roku, czyli od ponad 15 lat, nie ponosił Pan żadnych wydatków na ulepszenie ww. Budynku, które przekroczyłyby 30 % jego wartości początkowej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Obecnie planuje Pan sprzedać działkę nr 1 wraz ze znajdującym się na niej Budynkiem nr A na rzecz podmiotu trzeciego.

Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy dostawa nieruchomości zabudowanej Budynkiem nr A, będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano.

Analiza opisu sprawy przedstawionego we wniosku oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów ustawy pozwala stwierdzić, że w niniejszej sprawie wystąpiły okoliczności, które łącznie wskazują, że sprzedaż Budynku nr A będzie realizowana w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan z tytułu tej transakcji będzie podatnikiem podatku VAT zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy. W analizowanej sprawie, Budynek nr A był bowiem przez Pana wykorzystywany do działalności gospodarczej, początkowo w ww. Budynku prowadzony był sklep spożywczo-przemysłowy, a następnie był on przedmiotem najmu opodatkowanego.

Zatem sprzedaż przez Pana Budynku nr A, będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w ust. 1 tego przepisu.

W konsekwencji, planowana przez Pana sprzedaż Budynku nr A będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku, budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków czy budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do ich pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków/budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jeżeli natomiast nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

• towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
• brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 stanie się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle albo ich części rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli albo ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli albo ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym dany obiekt jest posadowiony.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w 1999 roku otrzymał Pan w darowiźnie działkę nr 1. Na ww. nieruchomości wybudował Pan Budynek nr A, który został w części oddany do użytkowania w 2004 roku. W toku eksploatacji ponosił Pan nakłady na ulepszenie ww. Budynku, przy czym ostatnie wydatki przekraczające 30% jego wartości zostały poniesione i rozliczone w lipcu 2010 roku. Od tego momentu, czyli od ponad 15 lat, nie ponosił Pan żadnych wydatków na ulepszenie przedmiotowego Budynku, które przekroczyłyby 30% jego wartości początkowej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że dostawa Budynku nr A nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, ani przed nim i od pierwszego zasiedlenia tego Budynku do dnia sprzedaży miną co najmniej 2 lata. W konsekwencji, dla transakcji sprzedaży Budynku nr A zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wskazano powyżej, sprzedaż gruntu podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynek na nim posadowiony. W związku z powyższym, również sprzedaż działki nr 1 na której posadowiony jest Budynek nr A, będzie zwolniona od podatku na podstawie wskazanego art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Zatem skoro dostawa ww. Budynku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, analiza zwolnienia od podatku tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

Z uwagi na fakt, że ww. dostawa Budynku nr A będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to będzie Pan mógł wspólnie z nabywcą (jeśli będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT) zrezygnować z tego zwolnienia i - po skutecznym spełnieniu warunków określonych w wyżej powołanych przepisach art. 43 ust. 10 i art. 43 ust. 11 ustawy - będzie Pan mógł skorzystać z opcji opodatkowania dostawy ww. Budynku według właściwej dla tej czynności stawki podatku VAT.

Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest zatem prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości dotyczących kwestii, obowiązku dokonania korekty podatku VAT naliczonego, wskazać należy, że zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego oraz sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 i art. 91 ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:

Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy:

Jak stanowi ust. 5 powołanego artykułu:

W myśl art. 91 ust. 6 cyt. ustawy:

Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy, odnosi się do takich towarów i usług, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Ponadto, z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.

Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.

Jak wynika z opisu sprawy, Budynek nr A został oddany w części do użytkowania w 2004 roku. Ponosił Pan wydatki na ulepszenie ww. Budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego Budynku. Ostatnie wydatki zostały poniesione i rozliczone w lipcu 2010 roku. Od wydatków związanych z budową Budynku nr A, jak i adaptacją poddasza tego budynku, przysługiwało Panu pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jak ustalono powyżej, sprzedaż Budynku nr A wraz z gruntem będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie, na moment planowanej sprzedaży nieruchomości (tj. działki nr 1), na której jest posadowiony Budynek nr A, upłynie 10- letni okres korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy.

Tym samym w przypadku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (tj. działki nr 1) wraz z Budynkiem nr A nie będzie Pan zobowiązany do dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego.

Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.