0114-KDIP4-2.4012.383.2026.2.MB

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej który dotyczy prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, usług podologicznych, wykonywanych przez podologa, z którym współpracują Państwo na podstawie umowy zlecenia. Uzupełnili go Państwo pismem z 18 czerwca 2026 r. (wpływ 18 czerwca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest szpitalem, przedsiębiorcą, który świadczy usługi z zakresu ochrony zdrowia. Jego głównym przedmiotem działalności jest prowadzenie specjalistycznej opieki lekarskiej. Zgodnie ze statutem, podstawowym celem Wnioskodawcy - Szpitala jest prowadzenie działalności leczniczej, obejmującej stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne oraz ambulatoryjne. Wnioskodawca ma status podmiotu leczniczego, jednak nie wszystkie zabiegi, które wykonuje w ramach swojej działalności są usługami leczniczymi. Część zabiegów ma charakter upiększający lub poprawiający komfort i estetykę funkcjonowania. W ramach działalności Szpital świadczy m.in. usługi podologiczne, wykonywane przez podologa, w przygotowanym do tego celu gabinecie.

Podolog zajmuje się paznokciami z problemami: zgrubiałymi, zmienionymi chorobowo, wrastającymi, pourazowymi, grzybiczymi. Opracowuje je narzędziami specjalistycznymi, w sposób bezpieczny medycznie. Potrafi zdiagnozować choroby na płytce paznokciowej, czy skórze stóp. Klienci zgłaszający się do podologa oczekują poprawy stanu stóp oraz rozwiązania, usunięcia konkretnych dolegliwości związanych z paznokciami oraz ze skórą. Ból, którego chcą się pozbyć spowodowany może być odciskiem, modzelem, wrastającym paznokciem, czy też popękanymi piętami.

Podolog zaczyna zabieg od:

• zebrania wywiadu zdrowotnego (choroby, leki, problemy ze stopami),
• oceny stanu skóry i paznokci - kształt, kolor, grubość paznokci (czy nie występują zmiany chorobowe, grzybica, onycholiza , wrastanie),
• sprawdzenia zmian i oceny podeszwy stopy (modzele, odciski, pękające pięty),
• ustalenia jaki zakres opracowania jest potrzebny,
• podpisania zgody,
• dezynfekcji.

Następnie wykonuje opisane poniżej zabiegi lub zabieg podologiczny, w zależności od problemu z jakim zgłosił się klient, tj.:

• pedicure podologiczny (zwany dalej: PZP), który jest podstawowym zabiegiem podologicznym, kompleksowym, tj. obejmuje opracowanie całej stopy wraz z opracowaniem wszystkich paznokci, a oprócz tego swoim zakresem może obejmować jeden lub kilka zabiegów wymienionych poniżej, w zależności od problemu z jakim zgłosił się klient. Podczas wykonywania PZP, podolog potrafi zdiagnozować choroby na płytce czy skórze stóp i przeprowadzić zabieg dotyczący konkretnego problemu,
• skrócenie płytki paznokciowej, opracowanie płytki i wałów okołopaznokciowych. Paznokcie obcinane są cęgami lub obcinaczem do paznokci. Płytka opracowywana jest przy pomocy frezarki, zaś do odsunięcia skórek używany jest drewniany patyczek lub podważacz. Opracowanie wałów okołopaznokciowych polega na usunięciu nadmiaru nabłonków i zrogowaceń, oczyszczeniu kieszonek bocznych oraz znajdujących się u nasad oraz usunięciu zalegającej masy rogowo-naskórkowej, która sprzyja wrastaniu paznokci,
• skrócenie i opracowanie paznokci dystroficznych (zdeformowanych, przerośniętych) to zabieg, który polega na usunięciu zmienionej - chorej części płytki paznokciowej za pomocą specjalnych frezów, a następnie zaaplikowaniu odpowiednich preparatów leczniczych. Zabieg ma na celu przywrócenie naturalnego wyglądu i funkcji paznokci, które uległy zmianom wskutek choroby lub urazu,
• oczyszczenie paznokcia zmienionego chorobowo, polegające na obcięciu paznokci cęgami, opracowaniu przerośniętych płytek aparatu paznokcia frezarką oraz specjalistycznymi frezami, usunięciu uszkodzonej lub zainfekowanej części płytki paznokciowej w celu poprawy penetracji preparatów leczniczych. Element usługi ma za zadanie zapobieżenie dalszemu rozprzestrzenieniu się zmian, przywrócenie estetycznego, naturalnego wyglądu, zdrowia paznokcia i funkcji paznokci, które uległy zmianom wskutek choroby lub urazu,
• usunięcie odcisku wraz z odciążeniem (odcisk powstaje na skutek tarcia i trwałego ucisku, powoduje dolegliwości bólowe). Usługa polega na usunięciu nagromadzonego zrogowacenia za pomocą skalpela i dłuta. Po wykonaniu czynności nakładany jest opatrunek z odciążeniem by umożliwić skórze regenerację. Zabieg ma na celu złagodzenie bólu i zapobieżenie powstawaniu nowych odcisków. Usuwanie odcisków jest szczególnie ważne u osób chorych na cukrzycę, gdyż te nie leczone są przyczyną owrzodzeń oraz prowadzić mogą do stanu zapalnego tkanek,
• usunięcie modzela, polegające na usunięciu nagromadzonego zrogowacenia za pomocą skalpela, a następnie wygładzenie naskórka frezarką. W większości przypadków modzele powodują piekący ból, odczuwalny głownie podczas chodzenia. Zabieg wykonywany jest w celu poprawy komfortu, zmniejszenia bólu i zapobiegania dalszym problemom,
• opracowanie podeszwy stopy, polegające na usunięciu wszelkich zrogowaceń (hiperkeratozy), odcisków, modzeli i innych zmian skórnych na podeszwie stopy,
• wycięcie wrastającego paznokcia + tamponada, które polegają na usunięciu czynnika drażniącego specjalistycznymi cęgami i zaaplikowaniu tamponady ze środkiem antybakteryjnym między paznokieć a wał paznokciowy. Ma na celu złagodzenie bólu u klienta i poprawę komfortu poruszania się.
• rekonstrukcja płytki paznokcia, polegająca na odbudowaniu uszkodzonej lub zniszczonej płytki paznokcia, przy użyciu żelu, akrylu lub innego materiału. Celem zabiegu jest przywrócenie estetyki, ochrona łożyska paznokcia przed dalszymi uszkodzeniami i zapobieganie infekcji.
• założenie klamry na wrastający paznokieć, polegające na korygowaniu wrastających paznokci za pomocą plastikowej klamry przyklejonej na płytkę paznokcia. Usługa ma na celu złagodzenie bólu u pacjenta oraz przywrócenie prawidłowego wzrostu płytki paznokcia,
• terapia pękających pięt, która obejmuje zmiękczanie naskórka, opracowanie pęknięć frezarką, skalpelem lub dłutem następnie nałożenie maski nawilżającej, regenerującej. Zabieg ma na celu usunięcie zrogowaceń i rozpadlin, a także regenerację skóry.

Po wykonaniu usługi podologicznej, podolog nakłada preparaty nawilżające lub regenerujące skórę wokół paznokci, a przy zmianach stosuje odpowiednie maści lub środki antyseptyczne. Pacjent otrzymuje wskazówki jak pielęgnować paznokcie w domu, aby problem się nie powtarzał.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego

1.  Na pytanie: Czy Wnioskodawca świadczy usługę - podstawowy zabieg podologiczny (pedicure podologiczny) będącą przedmiotem zapytania jako podmiot leczniczy w ramach działalności leczniczej objętej wpisem do rejestru podmiotów leczniczych?

Odpowiedź: Wnioskodawca pytający o usługi z zakresu podologii jest szpitalem, świadczy działalność leczniczą. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest prowadzenie specjalistycznej opieki lekarskiej. W ramach swojej działalności świadczy usługi podologiczne.

2.  Na pytanie: W jakim stosunku prawnym pozostaje z Wnioskodawcą podolog, który wykonuje podstawowy zabieg podologiczny (pedicure podologiczny)? Czy jest to osoba współpracująca z Wnioskodawcą na podstawie:

a)  umowy o pracę,

b)  umowy zlecenie,

czy osoby świadczące usługi w ramach własnej działalności gospodarczej?

Odpowiedź: Podolog współpracuje z Wnioskodawcą na podstawie umowy zlecenie.

3.  Na pytanie: Czy zatrudniony bądź współpracujący z Wnioskodawcą podolog wykonuje podstawowy zabieg podologiczny (pedicure podologiczny) wskazany we wniosku w ramach wykonywania zawodów medycznych:

c)  lekarza i lekarza dentysty,

d)  pielęgniarki i położnej,

e)  medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej,

f)   psychologa.

Jeżeli podstawowy zabieg podologiczny (pedicure podologiczny) świadczony jest w ramach wykonywania zawodu medycznego proszę wskazać jakiego zawodu medycznego oraz przepisy na podstawie których ww. osoba jest uprawniona do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Odpowiedź: Podstawowy zabieg podologiczny (dalej: PZP), pedicure podologiczny, usługi podologiczne o których mowa we wniosku, wykonywane są w ramach zawodu podologa.

Podolog nie jest zawodem medycznym.

4.  Na pytanie: Jakie kwalifikacje posiada ww. osoba?

Odpowiedź: Zgodnie z klasyfikacją zawodów podolog musi mieć ukończoną dwuletnią szkołę policealną na kierunku podolog i zdany państwowy egzamin zawodowy. Ponadto podologiem może być kosmetolog z tytułem licencjata lub magistra i specjalnością podologiczną. Podologiem może być także osoba z wykształceniem wyższym np. kosmetolog, fizjoterapeuta, lub pielęgniarka i ukończone studia podyplomowe z podologii. Eksternistyczny egzamin państwowy zawodowy z podologii może zdawać osoba która ukończyła 18 lat ma ukończoną ośmioletnią szkołę zawodową lub gimnazjalną i posiada co najmniej dwuletnie doświadczenie zawodowe na stanowisku podologa udokumentowane umową o pracę lub świadectwem pracy na stanowisku podologa.

Podolog który aktualnie wykonuje usługi objęte wnioskiem o interpretację ma ukończoną dwuletnią szkołę w zawodzie podolog ze zdanym egzaminem państwowym i uzyskaniem tytułu podologa.

W przyszłości może dojść do sytuacji, gdy na stanowisku podologa pracować będzie osoba, która podologiem została w ten sam lub inny sposób.

Może mieć miejsce sytuacja, że Wnioskodawca podpisze umowę z osobą, która skończyła studia na kierunku kosmetologia i uzyskała tytuł magistra ze specjalnością podologiczną.

Podkreślić należy, że osoba, która będzie wykonywała usługi objęte zapytaniem będzie posiadała tytuł podologa, bez względu na wybraną ścieżkę prowadzącą do uzyskania kwalifikacji zawodowych.

5. Na pytanie: Czy podstawowy zabieg podologiczny (pedicure podologiczny) świadczony przez podologa jest nabywany przez Wnioskodawcę we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej (pacjenta)? (dotyczy sytuacji, w której podolog współpracuje z Państwem na podstawie umowy zlecenia, czy w ramach prowadzenia własnej działalności gospodarczej)

Odpowiedź: Zabiegi podologiczne objęte zapytaniem wykonuje podolog, z którym Wnioskodawca zawarł umowę zlecenie. W stanie faktycznym, na koniec każdego miesiąca podolog dokonuje rozliczenia ze szpitalem tj. wskazuje jaką liczbę oraz rodzaj zabiegów wykonał, a także kwotę jaką uzyskał w związku z przeprowadzonymi zabiegami. Zgodnie z umową zawartą ze szpitalem, wystawia fakturę. Na podstawie kwoty podanej przez podologa obliczana jest zapłata za usługi dla niego, które stanowi 65% kwoty wykonanych przez podologa zabiegów.

6.  Na pytanie: Czy osoby zgłaszające się na podstawowy zabieg podologiczny (pedicure podologiczny) mają wskazania medyczne (jakie), czy będą kierowane przez lekarzy specjalistów?

Odpowiedź: Osoby zgłaszające się na podstawowy zabieg podologiczny, pedicure podologiczny, odczuwają ból w okolicach pięt, paznokci, dyskomfort podczas chodzenia, bądź zauważają niepokojące zmiany na stopach, paznokciach, czy też na skórze stóp.

Osoby zgłaszające się do podologa mogą mieć wskazania medyczne np. brodawki wirusowe, grzybice skóry i paznokci, chorobę paznokci. Są zatem sytuacje, gdy osoby przychodzą ze skierowaniem od lekarza, ale są również przypadki, gdy do podologa nie kieruje ich lekarz, wówczas przychodzą bez skierowania, bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

7.  Na pytanie: Jakie są różnice między pedicure podologicznym a pedicure kosmetycznym?

Odpowiedź: Pedicure podologiczny wykonywany jest na stopach z problemami zdrowotnymi i ma na celu ich usunięcie. Problemy stóp powodują ból a są to najczęściej: zrogowaciały naskórek, odciski, modzele, nagniotki, onycholiza (odwarstwienie się płytki paznokcia od łożyska). Do wykonania usługi używa się specjalistycznych narzędzi typu skalpel, dłuto, odpowiednio dobrany frez. Usługa polega na usunięciu wszelkich zmian na stopach, takich z którymi klient ma problem. Mogą to być np. odciski, modzele, nagniotki, grzybica, łuszczyca wrastający paznokieć, zrogowaciałe i pękające piety. Pedicure podologiczny radzi sobie z takimi problemami.

Pedicure kosmetyczny jest usługą o charakterze pielęgnacyjnym, estetycznym, wykonywanym w celach kosmetycznych, upiększających.

Pedicure kosmetyczny nie jest wykonywany na stopach z problemami, może być wykonany wyłącznie na zdrowych stopach. Ma na celu oczyszczenie i wypielęgnowanie skóry oraz paznokci stóp. Do usługi związanej z pielęgnacją skóry stóp używa się tarki, oraz frezarki kosmetycznej, którą usuwa się zrogowaciały naskórek z podeszwowej części, ale bardzo powierzchniowo, delikatnie. Paznokcie skracane są pilnikiem lub cążkami a następnie malowane odżywką lub lakierem.

8.  Na pytanie: Jaki zakres leczenia obejmuje podstawowy zabieg podologiczny (pedicure podologiczny)?

Odpowiedź: W ocenie stanu faktycznego i jego kwalifikacji, należy mieć na uwadze, że Podstawowy zabieg podologiczny (PZP) i pedicure podologiczny nie są pojęciami tożsamymi, to nie to samo. PZP wykonywany przez Wnioskodawcę jest pojęciem węższym, może być wykonywany bez usług dodatkowych. Podstawowy zabieg podologiczny będący częścią ogólnie pojętego pedicure podologicznego nie obejmuje leczenia, tylko specjalistyczną diagnostykę i pielęgnację stóp.

Jeżeli pedicure podologiczny wykonywany jest bez dodatkowych usług, które wymieniono we wniosku, wówczas można określić jako podstawowy czyli PZP.

Wnioskodawca wypowiada się tylko co do PZP, który w cenniku nazywany jest zamiennie jako pedicure podologiczny, odpowiedź Wnioskodawcy nie dotyczy zabiegów dodatkowych, które szczegółowo opisane zostały we wniosku o interpretację.

Podstawowy zabieg podologiczny swoim zakresem obejmuje sprawdzenie oraz ocenę podeszwy stopy i paznokci - ich kształt, kolor, grubość, ocenę czy nie występują zmiany chorobowe, tj. grzybica, onycholiza, wrastanie.

Jest zabiegiem kompleksowym, nieskupionym na konkretnym problemie. Jego zadaniem jest opracowanie całej stopy wraz z opracowaniem wszystkich paznokci.

Po rozpoznaniu problemu podczas wykonywania PZP, wykonywany może być również zabieg dodatkowy związany ściśle z konkretnym problemem. PZP może być również wykonany bez usługi dodatkowej.

9.  Na pytanie: Czy bezpośrednim celem podstawowego zabiegu podologicznego (pedicure podologicznego) jest cel terapeutyczny? Jeśli tak w czym przejawia się profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia podstawowego zabiegu podologicznego (pedicure podologicznego)?

Odpowiedź: Podstawowy zabieg podologiczny nie ma celu terapeutycznego. Jego celem jest usunięcie dyskomfortu, bólu, poprawa samopoczucia, w niektórych przypadkach wymagana jest profilaktyka np. w przypadku stopy cukrzycowej, brodawek, wrastających paznokci, odcisków. Wymaga to od pacjenta zachowania standardów i odpowiedniej pielęgnacji stóp. W przypadku stopy cukrzycowej zabiegi podologiczne mają na celu ochronę przed pogłębianiem się lub zapobieganiem np. neuropatii.

Wnioskodawca wypowiada się tylko co do PZP, który w cenniku nazywany jest zamiennie jako pedicure podologiczny, odpowiedź Wnioskodawcy nie dotyczy zabiegów dodatkowych, które szczegółowo opisane zostały we wniosku o interpretację.

10.  Na pytanie: Czy podstawowy zabieg podologiczny (pedicure podologiczny) w każdym przypadku zawiera 1 lub kilka zabiegów, tj. skrócenie płytki paznokciowej, opracowanie płytki i wałów okołopaznokciowych; skrócenie i opracowanie paznokci dystroficznych (zdeformowanych, przerośniętych), oczyszczenie paznokcia zmienionego chorobowo, usunięcie odcisku wraz z odciążeniem, usunięcie modzela, wycięcie wrastającego paznokcia i tamponadą, rekonstrukcja płytki paznokcia, założenie klamry na wrastający paznokieć, terapia pękających pięt?

Odpowiedź: Podstawowy zabieg podologiczny nie zawsze obejmuje zabiegi dodatkowe. Jeżeli problem z jakim zgłosił się klient/pacjent zostanie rozwiązany podczas PZP, wówczas podolog może zdecydować, że dalsze zabiegi nie są konieczne, ocena jest indywidualna, dostosowana do problemu.

11.  Na pytanie: Czy podstawowy zabieg podologiczny (pedicure podologiczy) wraz z usługami: skróceniem płytki paznokciowej, opracowaniem płytki i wałów okołopaznokciowych; skróceniem i opracowaniem paznokci dystroficznych (zdeformowanych, przerośniętych), oczyszczeniem paznokcia zmienionego chorobowo, usunięciem odcisku wraz z odciążeniem, usunięciem modzela, wycięciem wrastającego paznokcia i tamponadą, rekonstrukcją płytki paznokcia, założeniem klamry na wrastający paznokieć, terapią pękających pięt - odbywa się w ramach jednej umowy i jednego wynagrodzenia?

Odpowiedź: Za wykonanie usług w postaci podstawowego zabiegu podologicznego (pedicure podologiczy) wraz z usługami: skróceniem płytki paznokciowej, opracowaniem płytki i wałów okołopaznokciowych; skróceniem i opracowaniem paznokci dystroficznych (zdeformowanych, przerośniętych), oczyszczeniem paznokcia zmienionego chorobowo, usunięciem odcisku wraz z odciążeniem, usunięciem modzela, wycięciem wrastającego paznokcia i tamponadą, rekonstrukcją płytki paznokcia, założeniem klamry na wrastający paznokieć, terapią pękających pięt wystawiany jest jeden paragon z nazwą: „usługa podologiczna”.

12.  Pytanie: Czy cena za podstawowy zabieg podologiczny (pedicure podologiczny), a poszczególne ww. zabiegi towarzyszące ustalana jest odrębnie?

Odpowiedź: Cena jest różna w zależności od zabiegu.

Zabiegi wyceniane są oddzielnie i dzielą się na:

• pedicure podologiczny (PZP),
• skrócenie paznokci, opracowanie płytki i wałów okołopaznokciowych,
• skrócenie i opracowanie paznokci dystroficznych (zdeformowanych, przerośniętych),
• oczyszczenie paznokcia zmienionego chorobowo,
• usunięcie odcisku wraz z odciążeniem,
• usunięcie modzela,
• wycięcie wrastającego paznokcia + tamponada,
• rekonstrukcja płytki paznokcia,
• klamra na wrastający paznokieć,
• terapia pękających pięt,
• opracowanie podeszwy stopy.

13.  Na pytanie: Jaki jest udział wynagrodzenia należnego z tytułu sprzedaży ww. usług towarzyszących do wynagrodzenia ogółem za podstawowy zabieg podologiczny (pedicure podologiczny)?

Odpowiedź: Według cennika obowiązującego u Wnioskodawcy cena podstawowego zabiegu podologicznego jest najwyższa w porównaniu do pozostałych usług. Pozostałe usługi przewyższa o (…), w zależności którą z usług dodatkowych weźmiemy pod uwagę.

Z uwagi na różnorodność sytuacji związanych z ilością wykonanych zabiegów, ostateczną decyzję o cenie za usługę podejmuje podolog.

Może być tak, że klient kupując PZP i jedną z dodatkowych usług, płaci cenę za PZP i dodatkową usługę, czyli podolog sumuje wartości usług według cennika. Są również i takie sytuacje, gdy klient kupuje PZP oraz trzy lub więcej dodatkowych usług i wtedy kwota do zapłaty może być niższa niż zsumowanie poszczególnych wartości według cennika.

Kwota do zapłaty zależy od wyceny podologa i może być zróżnicowania np. pod względem ilości pracy. Część dodatkowych usług może się częściowo pokrywać, jak i może zostać już wykonana podczas PZP, co skraca czas pracy.

14.  Na pytanie: W jaki sposób usługa w postaci podstawowego zabiegu podologicznego (pedicure podologicznego) i sprzedaż dodatkowych zabiegów jest ujmowana na fakturze?

Odpowiedź: Na paragonie fiskalnym usługa sprzedawana jest pod nazwą: „usługa podologiczna”. Różnica jest w cenie, która zależna jest od ilości wykonanych zabiegów.

Wnioskodawca nie wystawia faktur dla osób fizycznych nabywających usługi, z reguły są to paragony.

Na pytanie: Czy Wnioskodawca dokonuje sprzedaży ww. usług oddzielnie/niezależnie od podstawowego zabiegu podologicznego (pedicure podologiczego)?

Odpowiedź: Wnioskodawca dokonuje sprzedaży ww. usług oddzielnie/niezależnie od podstawowego zabiegu podologicznego, sprzedaż usług odbywa się zgodnie z następującym cennikiem:

• Pedicure podologiczny (PZP),
• Skrócenie płytki Skrócenie paznokci, opracowanie płytki i wałów okołopaznokciowych,
• Skrócenie i opracowanie paznokci dystroficznych (zdeformowanych, przerośniętych),
• Oczyszczenie paznokcia zmienionego chorobowo,
• Usunięcie odcisku wraz z odciążeniem,
• Usunięcie modzela,
• Wycięcie wrastającego paznokcia + tamponada,
• Rekonstrukcja płytki paznokcia,
• Klamra na wrastający paznokieć,
• Terapia pękających pięt,
• Opracowanie podeszwy stopy.

Na pytanie: Czy nabycie ww. usług może mieć z punktu widzenia nabywcy charakter samoistny, niezależny od podstawowego zabiegu podologicznego (pedicure podologicznego)?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie

Czy usługi podologiczne wykonywane przez Wnioskodawcę będą zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT ?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast, zgodnie z art. 8 ust 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, są zwolnienia podatkowe, o których stanowi art. 43 ustawy o VAT. I tak stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze. Zatem, aby skorzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust 1 pkt 18 ustawy o VAT, konieczne jest spełnienie przesłanek kwalifikujących do takiego zwolnienia. Zwolnienia wymienione w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, mają charakter podmiotowo-przedmiotowy i odnoszą się do usług w zakresie opieki medycznej oraz dostawy towarów i usług ściśle z tymi usługami związanych wykonywanych w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze. Zwolnienie obejmuje zatem tylko świadczenia medyczne wykonywane w określonym celu przez określone osoby (podmioty).

W celu zbadania czy podmiot spełnia warunki zwolnienia, należy odnieść się do ustawy z 15 kwietnia 2011 roku o działalności leczniczej - dalej u.d.l., gdyż przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia usług medycznych.

W przepisie art. 2 ust. 1 pkt 10 u.d.l zdefiniowano pojęcie świadczenia zdrowotne jako działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.

Przepis art. 3 u.d.l. stanowi, że działalność lecznicza polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych.

Z kolei, zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 działalność lecznicza, może również polegać na:

1) promocji zdrowia lub

2) realizacji zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia, w tym wdrażaniem nowych technologii medycznych oraz metod leczenia.

Zgodnie z brzmieniem wyżej cytowanych ustaw, usługi podologiczne opisane w stanie faktycznym, Wnioskodawca - szpital wykonywać będzie jako podmiot leczniczy, w ramach prowadzonej działalności leczniczej.

W związku z powyższym, w rozpatrywanym przypadku jest spełniona przesłanka podmiotowa warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy. Z orzecznictwa wynika, że zwolnieniem od podatku, o którym mowa w powyżej cytowanym przepisie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia.

W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświeca danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wykonywane przez niego usługi podologiczne związane są z profilaktyką, zachowaniem czy też przywracaniem zdrowia. W związku z niniejszym należy dokonać interpretacji terminów, które kwalifikują usługę do zwolnienia od podatku. Zatem termin profilatyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby.

Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, to zgodnie z wykładnią literalną zmiana stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie. Podobnie należy postąpić dokonując wykładni pojęcia „przywracanie zdrowia”, które oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że pedicure podologiczny (dalej: PZP), wraz ze wszystkimi czynnościami opisanymi szczegółowo w stanie faktycznym, który wykonuje spełnia definicję kwalifikującą go do zwolnienia. Usługa wykonywana jest w celu poprawy zdrowia czy też profilaktyki chorób stóp, zaś jej wykonanie wymaga wiedzy z zakresu medycyny. Opisane we wniosku poszczególne zabiegi podologiczne, które mogą być częścią PZP, poprawiają komfort życia oraz niwelują ból związany z uprawianiem sportu czy też chodzeniem.

Wykonanie zabiegów wpływa również na zapobieganie rozwojowi chorób, gdzie przykładowo wrastający paznokieć może przyczynić się do nasilenia ognisk zapalnych, przez co obniżyć odporność organizmów, co w konsekwencji doprowadzić może do rozwoju chorób bakteryjnych czy też wirusowych.

Nieleczone schorzenia stóp, opisane w stanie faktycznym, mogą doprowadzić nie tylko do dysfunkcji w chodzeniu, silnego bólu miejsc chorobowych, ale przede wszystkim do ciężkich stanów zapalnych mogących wywoływać kolejne choroby, a w następstwie doprowadzić nawet do amputacji kończyn dolnych. Nieleczone dolegliwości związane ze stopami, mogą być niebezpieczne dla osób chorujących na cukrzycę. Mogą również być niebezpieczne dla społeczeństwa, gdyż przykładowo osoba chorująca na grzybicę ze względu na łatwość przenoszenia choroby może z łatwością zarażać innych ludzi.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 2a ustawy:

Pod pojęciem usługi należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy.

Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

1)  w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

2)  świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.

W analizowanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą kwestii zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, dla usług podologicznych, wykonywanych przez podologa, z którym współpracują Państwo na podstawie umowy cywilnoprawnej (tj. umowy zlecenia).

W pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy czynności wykonywane przez Państwa składają się na świadczenie kompleksowe.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.

Wskazać również należy, że ani Dyrektywa 2006/112/WE Rady, ani też przepisy krajowe nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak również szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W wyroku TSUE z 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd, Trybunał stwierdził, że:

W pewnych jednak okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (np. wyrok TSUE z 2 grudnia 2010 r. w sprawie C- 276/09 Everything Everywhere Ltd - pkt 23).

Orzecznictwo TSUE zawiera wskazówki dotyczące warunków jakie muszą być spełnione żeby uznać określony zespół świadczeń za świadczenie złożone.

Jedna transakcja występuje zatem wtedy, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Ponadto, jeżeli jedno świadczenie stanowi świadczenie główne, natomiast pozostałe świadczenia stanowią świadczenia dodatkowe/pomocnicze, to traktowane są one z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne, tj. dzielące los prawny świadczenia głównego. W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe/pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego, tj. stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z tego świadczenia (np. wyrok TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd - pkt 29, wyrok z 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 - pkt 16; wyrok z 17 stycznia 2013 r., w sprawie C-224/11 - pkt 30; lub też wyrok TSUE z 27 czerwca 2013 r. w sprawie C-155/12 RR Donnelley Global Tumkey Solutions Poland sp. z o.o. - pkt 21).

Poza tym w wyroku z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service Srl, Trybunał wskazał, że aby stwierdzić, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową, należy w pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. W orzeczeniu tym Trybunał wskazał na konieczność dokonania analizy charakteru transakcji także z punktu widzenia nabywcy, z uwagi na fakt, że to właśnie perspektywa nabywcy powinna być podstawą do ustalenia, jaki był rzeczywisty charakter świadczenia. Tak również TSUE orzekł w wyroku z 10 marca 2011 r. w sprawach połączonych C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09 Bog i inni gdzie wskazał, że:

Natomiast w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV, Trybunał wskazał, że:

Powyższe oznacza, że dla oceny, czy w danej sytuacji są spełnione przesłanki dla uznania danego zespołu świadczeń za jedno świadczenie kompleksowe jest ocena, czy w przypadku wydzielenia poszczególnych świadczeń, dla nabywcy będą one miały istotną wartość. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej, praktycznej korzyści z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowania do poszczególnych jego elementów odrębnych cen.

Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że w ramach działalności Szpital świadczy m.in. usługi podologiczne, wykonywane przez podologa, w przygotowanym do tego celu gabinecie. Podolog zajmuje się paznokciami z problemami: zgrubiałymi, zmienionymi chorobowo, wrastającymi, pourazowymi, grzybiczymi. Opracowuje je narzędziami specjalistycznymi, w sposób bezpieczny medycznie oraz potrafi zdiagnozować choroby na płytce paznokciowej czy skórze stóp. Klienci zgłaszający się do podologa oczekują poprawy stanu stóp oraz rozwiązania, usunięcia konkretnych dolegliwości związanych z paznokciami oraz ze skórą. Ból, którego chcą się pozbyć spowodowany może być odciskiem, modzelem, wrastającym paznokciem, czy też popękanymi piętami. Po rozpoznaniu problemu podczas wykonywania PZP, wykonywany może być również zabieg dodatkowy związany ściśle z konkretnym problem. PZP może być również wykonany bez usługi dodatkowej. Podstawowy zabieg podologiczny nie zawsze obejmuje zabiegi dodatkowe. Jeżeli problem z jakim zgłosił się klient/pacjent zostanie rozwiązany podczas PZP, wówczas podolog może zdecydować, że dalsze zabiegi nie są konieczne, ocena jest indywidualna, dostosowana do problemu. Za wykonanie usług w postaci podstawowego zabiegu podologicznego (pedicure podologicznego) wraz z usługami, tj.: skróceniem płytki paznokciowej, opracowaniem płytki i wałów okołopaznokciowych; skróceniem i opracowaniem paznokci dystroficznych (zdeformowanych, przerośniętych), oczyszczeniem paznokcia zmienionego chorobowo, usunięciem odcisku wraz z odciążeniem, usunięciem modzela, wycięciem wrastającego paznokcia i tamponadą, rekonstrukcją płytki paznokcia, założeniem klamry na wrastający paznokieć, terapią pękających pięt wystawiany jest jeden paragon z nazwą: „usługa podologiczna”. Cena jest różna w zależności od zabiegu. Zabiegi wyceniane są oddzielnie i dzielą się na:

• pedicure podologiczny (PZP),
• skrócenie paznokci, opracowanie płytki i wałów okołopaznokciowych,
• skrócenie i opracowanie paznokci dystroficznych (zdeformowanych, przerośniętych),
• oczyszczenie paznokcia zmienionego chorobowo,
• usunięcie odcisku wraz z odciążeniem,
• usunięcie modzela,
• wycięcie wrastającego paznokcia + tamponada,
• rekonstrukcja płytki paznokcia,
• klamra na wrastający paznokieć,
• terapia pękających pięt,
• opracowanie podeszwy stopy.

Według cennika obowiązującego u Państwa cena podstawowego zabiegu podologicznego jest najwyższa w porównaniu do pozostałych usług. Z uwagi na różnorodność sytuacji związanych z ilością wykonanych zabiegów, ostateczną decyzję o cenie za usługę podejmuje podolog. Część dodatkowych usług może się częściowo pokrywać, jak i może zostać już wykonana podczas PZP, co skraca czas pracy. Na paragonie fiskalnym usługa sprzedawana jest pod nazwą: „usługa podologiczna”. Różnica jest w cenie, która zależna jest od ilości wykonanych zabiegów. Dokonują Państwo sprzedaży ww. usług oddzielnie/niezależnie od podstawowego zabiegu podologicznego, sprzedaż usług odbywa się zgodnie z cennikiem. Nabycie ww. usług może mieć z punktu widzenia nabywcy charakter samoistny, niezależny od podstawowego zabiegu podologicznego (pedicure podologicznego).

Analiza wskazanych okoliczności sprawy prowadzi do stwierdzenia, że w rozpatrywanej sprawie usługi polegające na wykonywaniu podstawowego zabiegu podologicznego oraz usługi (zabiegi): skrócenie płytki paznokciowej, opracowanie płytki i wałów okołopaznokciowych; skrócenie i opracowanie paznokci dystroficznych (zdeformowanych, przerośniętych), oczyszczenie paznokcia zmienionego chorobowo, usunięcie odcisku wraz z odciążeniem, usunięcie modzela, wycięcie wrastającego paznokcia i tamponadą, rekonstrukcja płytki paznokcia, założenie klamry na wrastający paznokieć, terapia pękających pięt mają charakter samoistny i mogą być wykonywane niezależnie od siebie, jak również nie występuje między nimi tak ścisły związek, by nie było możliwe ich wyodrębnienie.

Z opisu sprawy wynika, że podstawowy zabieg podologiczny nie zawsze obejmuje ww. usługi (zabiegi) dodatkowe, a cena dla podstawowego zabiegu podologicznego, jak i każdego z zabiegów ustalana jest odrębnie. Poza tym dokonują Państwo sprzedaży poszczególnych zabiegów odrębnie niezależnie od podstawowego zabiegu podologicznego. Nabycie poszczególnych usług (zabiegów) może mieć z punktu widzenia nabywcy charakter samoistny i niezależny.

Zatem ww. świadczenia należy zakwalifikować jako odrębne. Pomiędzy świadczonymi usługami nie występuje tak ścisły związek, by nie było możliwe ich wyodrębnienie.

W konsekwencji należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie nie występuje świadczenie kompleksowe, ale niezależne usługi, tj. podstawowy zabieg podologiczny oraz usługi (zabiegi): skrócenie płytki paznokciowej, opracowanie płytki i wałów okołopaznokciowych; skrócenie i opracowanie paznokci dystroficznych (zdeformowanych, przerośniętych), oczyszczenie paznokcia zmienionego chorobowo, usunięcie odcisku wraz z odciążeniem, usunięcie modzela, wycięcie wrastającego paznokcia i tamponadą, rekonstrukcja płytki paznokcia, założenie klamry na wrastający paznokieć, terapia pękających pięt.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy:

Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

• przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także
• przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem leczniczym bądź osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.

Zatem powyższe zwolnienia mają charakter podmiotowo-przedmiotowy. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje zastosowania.

Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał w swym orzecznictwie, pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

Zauważyć należy, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

Stosownie do art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:

Podobnie w wyroku w sprawie Margarete Unterpertinger vs Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter C-212/01 TSUE wskazał, że:

Należy podkreślić, że na gruncie tych samych okoliczności faktycznych wypowiadał się Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 21 marca 2013 r. w sprawie Skatteverket przeciwko PFC Clinic AB, sygn. akt C-91/12. Wprawdzie w sporze przed sądem krajowym to organ podatkowy wywodził, że przedmiotowe usługi są zwolnione od podatku VAT, zaś podatnik zajmował przeciwstawne stanowisko. W sprawie tej jednak był identyczny stan faktyczny. Spółka PFC świadczyła bowiem usługi medyczne w zakresie chirurgii i zabiegów estetycznych. W okresie, którego dotyczył spór, świadczyła ona usługi chirurgii plastycznej obejmujące zarówno operacje dokonywane w celach estetycznych, jak i operacje w celach rekonstrukcyjnych, a także usługi z zakresu kosmetyki skóry. Spółka PFC wykonywała zabiegi tego rodzaju jak powiększanie i pomniejszanie biustu, lifting biustu, operacje plastyczne brzucha, odsysanie tłuszczu, lifting twarzy, operacje okolic oczu, uszu i nosa oraz inne operacje plastyczne. Spółka ta oferowała również zabiegi tego rodzaju, jak trwała depilacja i odmładzanie skóry światłem pulsacyjnym, usuwanie cellulitu oraz wstrzykiwanie botoksu i kwasu hialuronowego.

Trybunał Sprawiedliwości w powyższym wyroku uznał, że artykuł 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że:

• pojęcia „opieki medycznej” i „świadczenia opieki medycznej” użyte odpowiednio w art. 132 ust. 1 lit. b) i art. 132 ust. 1 lit. c), tej dyrektywy obejmują świadczenia tego rodzaju, jak w sprawie głównej, polegające na operacjach z zakresu chirurgii plastycznej i zabiegach estetycznych, jeżeli świadczenia te służą diagnozowaniu i leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia oraz ochronie, utrzymywaniu i przywracaniu dobrego stanu zdrowia osób;
• samo subiektywne postrzeganie zabiegu estetycznego przez osobę, która się temu zabiegowi poddaje, nie jest rozstrzygające dla ustalenia, czy zabieg jest wykonywany w celu terapeutycznym;
• okoliczność, że świadczenia tego rodzaju, jak w sprawie głównej wykonywane są przez osoby uprawnione do wykonywania zawodów medycznych lub że cel zabiegu określany jest przez takie osoby, ma wpływ na ustalenie, czy świadczenia te mieszczą się w zakresie znaczeniowym pojęć „opieka medyczna” i „świadczenie opieki medycznej” użytych odpowiednio w art. 132 ust. 1 lit. b) i art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy;
• ustalenie, czy świadczenia tego rodzaju, jak w sprawie głównej podlegają zwolnieniu z podatku od wartości dodanej na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy 2006/112 wymaga wzięcia pod uwagę wszystkich wymagań zawartych w art. 132 ust. 1 lit. b) i c), a także innych stosownych przepisów tytułu IX, rozdział 1 i 2 tej dyrektywy, jak w odniesieniu do zwolnienia ustanowionego w art. 132 ust. 1 lit. b) dyrektywy - przepisy jej art. 131, 133 i 134 (pkt 39).

Trybunał Sprawiedliwości wskazał, że pojęcia „opieki medycznej” i „świadczenia opieki medycznej” użyte odpowiednio w art. 132 ust. 1 lit. b) i art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy VAT, mogą obejmować świadczenia tego rodzaju, jak w sprawie głównej, jeżeli świadczenia te mają na celu leczenie osób, które w związku z chorobą, urazem lub wrodzoną niepełnosprawnością wymagają zabiegów o charakterze estetycznym. Natomiast działania służące wyłącznie celom kosmetycznym nie są objęte zakresem znaczeniowym owych pojęć (pkt 29).

Cel usługi medycznej określa zatem, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu wynika, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej się z konsekwencjami prawnymi, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe, zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu, świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu od VAT.

Zatem, zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18, pkt 18a, pkt 19 i pkt 19a ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują, nie mogą korzystać z ww. zwolnień. W związku z tym, każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianych zwolnień.

Jak już wskazano powyżej, zwolnienie od podatku VAT usług w zakresie opieki medycznej ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Z tego względu, oprócz przedmiotu transakcji istotny jest również status podmiotu świadczącego daną usługę. Ze zwolnienia korzystają usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź przez przedstawicieli określonych zawodów medycznych. Obejmuje zatem tylko świadczenia medyczne wykonywane w określonym celu (przedmiot) przez określone osoby (podmioty).

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje zastosowania.

Należy zatem, w pierwszej kolejności, przeanalizować przesłankę o charakterze przedmiotowym, a więc rozstrzygnąć, czy usługi podologiczne wskazane we wniosku, wykonywane przez podologa, z którym Państwo współpracują na podstawie umowy zlecenie - ze względu na cel ich wykonywania - mogą zostać uznane za usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Zgodnie z linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości UE, zwolnieniu od podatku VAT podlegają tylko świadczenia, które mają bezpośrednio na celu diagnozę, opiekę lub terapię. W przypadku jedynie hipotetycznego związku świadczenia ze wskazanymi celami, zwolnienie nie przysługuje.

Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia (tj. świadczeniu nie przyświeca cel terapeutyczny), świadczenie takie nie podlega zwolnieniu z VAT. Takie stanowisko było prezentowane przez TSUE w licznych orzeczeniach (np. wyrok TSUE z 20 listopada 2003 r. w sprawie Peter d’Ambrumenil C-307/01; wyrok TSUE z 20 listopada 2003 r. w sprawie Margarete Unterpertinger, C-212/01; wyrok TSUE z 10 września 2002 r. w sprawie Kügle, C-141/00).

Jak już wyżej wskazano, zwolnieniu od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 18, pkt 18a, pkt 19 i pkt 19a ustawy podlegają wyłącznie usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia, a zatem od podatku zwolnione mogą być jedynie zabiegi, które służą ww. celom. Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna być ona zwolniona od podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie do zdrowia, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi. Pogląd taki został wyrażony również przez TSUE (wyrok w sprawie C-212/01). Jeżeli zatem dany zabieg medyczny będzie wykonany w celu np. poprawy wyglądu bądź samopoczucia pacjenta i nie będzie zmierzał do likwidacji zaburzeń (zmian) chorobowych zagrażających życiu lub zdrowiu pacjenta - taki zabieg nie spełnia przesłanek do uznania go za służący profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby. Interpretując natomiast termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca i określając zakres zwolnień, należy zastosować wykładnię literalną, zgodnie z którą wyrażenie to oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie. Podobnie należy postąpić dokonując wykładni pojęcia „przywracanie zdrowia”, które oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że podolog zaczyna zabieg od: zebrania wywiadu zdrowotnego (choroby, leki, problemy ze stopami), oceny stanu skóry i paznokci - kształt, kolor, grubość paznokci (czy nie występują zmiany chorobowe, grzybica, onycholiza, wrastanie), sprawdzenia zmian i oceny podeszwy stopy (modzele, odciski, pękające pięty), ustalenia jaki zakres opracowania jest potrzebny, podpisania zgody, dezynfekcji. Następnie wykonuje zabiegi lub zabieg podologiczny, w zależności od problemu z jakim zgłosił się klient, tj.:

• pedicure podologiczny (zwany dalej: PZP), który jest podstawowym zabiegiem podologicznym, kompleksowym, tj. obejmuje opracowanie całej stopy wraz z opracowaniem wszystkich paznokci, a oprócz tego swoim zakresem może obejmować jeden lub kilka zabiegów wymienionych poniżej, w zależności od problemu z jakim zgłosił się klient. Podczas wykonywania PZP, podolog potrafi zdiagnozować choroby na płytce czy skórze stóp i przeprowadzić zabieg dotyczący konkretnego problemu,
• skrócenie płytki paznokciowej, opracowanie płytki i wałów okołopaznokciowych. Paznokcie obcinane są cęgami lub obcinaczem do paznokci. Płytka opracowywana jest przy pomocy frezarki, zaś do odsunięcia skórek używany jest drewniany patyczek lub podważacz. Opracowanie wałów okołopaznokciowych polega na usunięciu nadmiaru nabłonków i zrogowaceń, oczyszczeniu kieszonek bocznych oraz znajdujących się u nasad oraz usunięciu zalegającej masy rogowo-naskórkowej, która sprzyja wrastaniu paznokci,
• skrócenie i opracowanie paznokci dystroficznych (zdeformowanych, przerośniętych), który polega na usunięciu zmienionej - chorej części płytki paznokciowej za pomocą specjalnych frezów, a następnie zaaplikowaniu odpowiednich preparatów leczniczych. Zabieg ma na celu przywrócenie naturalnego wyglądu i funkcji paznokci, które uległy zmianom wskutek choroby lub urazu,
• oczyszczenie paznokcia zmienionego chorobowo, polegające na obcięciu paznokci cęgami, opracowaniu przerośniętych płytek aparatu paznokcia frezarką oraz specjalistycznymi frezami, usunięciu uszkodzonej lub zainfekowanej części płytki paznokciowej w celu poprawy penetracji preparatów leczniczych. Element usługi ma za zadanie zapobieżenie dalszemu rozprzestrzenieniu się zmian, przywrócenie estetycznego, naturalnego wyglądu, zdrowia paznokcia i funkcji paznokci, które uległy zmianom wskutek choroby lub urazu,
• usunięcie odcisku wraz z odciążeniem, odcisk powstaje na skutek tarcia i trwałego ucisku, powoduje dolegliwości bólowe. Usługa polega na usunięciu nagromadzonego zrogowacenia za pomocą skalpela i dłuta. Po wykonaniu czynności nakładany jest opatrunek z odciążeniem by umożliwić skórze regenerację. Zabieg ma na celu złagodzenie bólu i zapobieżenie powstawaniu nowych odcisków. Usuwanie odcisków jest szczególnie ważne u osób chorych na cukrzycę, gdyż te nie leczone są przyczyną owrzodzeń oraz prowadzić mogą do stanu zapalnego tkanek,
• usunięcie modzela, polegające na usunięciu nagromadzonego zrogowacenia za pomocą skalpela, a następnie wygładzenie naskórka frezarką. W większości przypadków modzele powodują piekący ból, odczuwalny głownie podczas chodzenia. Zabieg wykonywany w celu poprawy komfortu, zmniejszenia bólu i zapobiegania dalszym problemom,
• opracowanie podeszwy stopy, polegające na usunięciu wszelkich zrogowaceń (hiperkeratozy), odcisków, modzeli i innych zmian skórnych na podeszwie stopy,
• wycięcie wrastającego paznokcia + tamponada, które polega na usunięciu czynnika drażniącego specjalistycznymi cęgami i zaaplikowaniu tamponady ze środkiem antybakteryjnym między paznokieć a wał paznokciowy. Ma na celu złagodzenie bólu u klienta i poprawę komfortu poruszaniu się.
• rekonstrukcja płytki paznokcia, polegająca na odbudowaniu uszkodzonej lub zniszczonej płytki paznokcia, przy użyciu żelu, akrylu lub innego materiału.

Osoby zgłaszające się do podologa mogą mieć wskazania medyczne np. brodawki wirusowe, grzybice skóry i paznokci, chorobę paznokci. Są sytuacje, gdy osoby przychodzą ze skierowaniem od lekarza, ale są również przypadki, gdy do podologa nie kieruje ich lekarz, wówczas przychodzą bez skierowania, bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Pedicure podologiczny wykonywany jest na stopach z problemami zdrowotnymi i ma na celu ich usunięcie. Problemy stóp powodują ból, a są to najczęściej: zrogowaciały naskórek, odciski, modzele, nagniotki, onycholiza (odwarstwienie się płytki paznokcia od łożyska). Do wykonania usługi używa się specjalistycznych narzędzi typu skalpel, dłuto, odpowiednio dobrany frez. Usługa polega na usunięciu wszelkich zmian na stopach, takich z którymi klient ma problem. Mogą to być np. odciski, modzele, nagniotki, grzybica, łuszczyca wrastający paznokieć, zrogowaciałe i pękające pięty. Celem zabiegów jest usuniecie dyskomfortu, bólu, poprawa samopoczucia. W niektórych przypadkach wymagana jest profilaktyka, np. w przypadku stopy cukrzycowej, brodawek, wrastających paznokci, odcisków. Wymaga to od pacjenta zachowania standardów i odpowiedniej pielęgnacji stóp. W przypadku stopy cukrzycowej zabiegi podologiczne mają na celu ochronę przed pogłębianiem się lub zapobieganiem np. neuropatii.

Jak wynika z opisu sprawy, pedicure podologiczny wykonywany na stopach z problemami zdrowotnymi ma odmienne zastosowanie od pedicure kosmetycznego, który jest usługą o charakterze pielęgnacyjnym, estetycznym, wykonywanym w celach upiększających na zdrowych stopach. Pedicure podologiczny obejmuje specjalistyczną diagnostykę i pielęgnację stóp zmienionych chorobowo. Podstawowy zabieg podologiczny (pedicure podologiczny) jest skierowany do osób, które odczuwają ból w okolicach pięt, paznokci, dyskomfort podczas chodzenia, bądź zauważają niepokojące zmiany na stopach, paznokciach lub skórze stóp. Osoby zgłaszają się do podologa m.in w celu leczenia brodawek wirusowych, grzybic skóry i paznokci.

Podstawowy zabieg podologiczny nie obejmuje wprawdzie leczenia, jednakże, jak wynika z wniosku, stanowi specjalistyczną diagnostykę, na podstawie której podolog określa jakie konkretne zabiegi są konieczne w danym przypadku. Podolog diagnozuje choroby na płytce paznokciowej, czy skórze stóp. Celem opisanych zabiegów jest poprawa stanu stóp oraz usunięcie konkretnych dolegliwości związanych z paznokciami oraz skórą, usunięcie dyskomfortu, bólu w poruszaniu się, przywrócenie naturalnego wyglądu i funkcji paznokci.

W konsekwencji, opisane usługi podologiczne, stanowią usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia pacjentów. Zatem w odniesieniu do opisanych usług podologicznych spełniona jest przesłanka przedmiotowa uprawniająca do zastosowania zwolnienia od podatku.

Przechodząc z kolei do przesłanki podmiotowej należy zauważyć, że zabiegi podologiczne objęte zakresem wniosku wykonuje podolog z którym zawarli Państwo umowę zlecenie. Na koniec każdego miesiąca podolog dokonuje rozliczenia ze szpitalem, tj. wskazuje jaką liczbę oraz rodzaj zbiegów wykonał, a także kwotę jaką uzyskał w związku z przeprowadzonymi zabiegami. Zgodnie z umową zawartą ze szpitalem podolog wystawia fakturę i na podstawie kwoty podanej przez podologa obliczana jest zapłata za jego wykonane usługi.

Z powyższego wynika, że nabywają Państwo jako podmiot leczniczy we własnym imieniu usługi od podologa, prowadzącego działalność gospodarczą, z którym zawierają Państwo umowę zlecenie, a następnie odsprzedają je na rzecz pacjentów. Przyjąć zatem należy fikcję prawną z art. 8 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:

Zatem usługi podologiczne, nabywane przez Państwa od podologa i odsprzedawane na rzecz pacjentów nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, ponieważ przepis ten nie znajduje zastosowania w przypadku usług nabywanych przez podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osób trzecich. Co więcej, ww. usługi nie korzystają również ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a, gdyż jak wynika z opisu sprawy nie świadczą Państwo usług podologicznych na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich zakładów leczniczych, w których wykonywana jest działalność lecznicza.

W konsekwencji należy zbadać czy spełnione zostały przesłanki do zastosowania zwolnienia, wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy. W myśl tego przepisu zwalnia się od podatku, usługi w zakresie opieki medycznej, jeżeli zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19. Jak wynika z opisu sprawy, usługi objęte wnioskiem wykonuje podolog ze zdanym egzaminem państwowym i tytułem podologa.

Zauważyć należy, że wykładnia normy zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wskazuje, że zwolnienie od podatku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej dotyczy podatników będących osobami wskazanymi w tym przepisie (lekarzy i lekarzy dentystów, pielęgniarki i położne, osoby wykonujące zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej oraz psychologów), nie wykluczając jednocześnie możliwości zastosowania zwolnienia, np. w sytuacji świadczenia tych usług przez osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U z 2026 r. poz. 156):

Przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera, czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi, istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

W rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy z dnia 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1534), podolog (323014) został wymieniony w grupie praktykujących niekonwencjonalne lub komplementarne metody terapii (3230).

Wskazać należy, że zawód podologa nie jest zawodem medycznym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Nie zmienia tego fakt, że zawód ten (kod zawodu 323014) wymieniony został w grupie praktykujących niekonwencjonalne lub komplementarne metody terapii (3230) rozporządzenia w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy. Dokonując analizy ww. rozporządzenia zauważyć należy ponadto, że zawód podologa nie został w ogóle wymieniony w grupie specjalistów do spraw zdrowia obejmującej lekarzy, pielęgniarki, położne, specjalistów do spraw ratownictwa medycznego, lekarzy weterynarii, lekarzy dentystów, diagnostów laboratoryjnych, farmaceutów oraz innych specjalistów ochrony zdrowia. Tym samym, podolog - jako osoba posiadająca kwalifikacje do wykonywania zawodu podologa - nie spełnia przesłanki podmiotowej do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

Zatem, dokonując analizy obowiązujących przepisów w tym zakresie stwierdzić należy, że nie korzystają Państwo ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy dla świadczonych usług podologicznych, ponieważ zawód podologa nie jest zawodem medycznym, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, a tym samym nie jest spełniona przesłanka podmiotowa uprawniająca do zwolnienia opisanych usług od podatku, tj. nie są one nabywane od podmiotu o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 ustawy.

W konsekwencji, dla świadczonych przez Państwa usług podologicznych, nabywanych od podologa w ramach umowy zlecenie, nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18, pkt 18a i pkt 19a ustawy.

Tym samym, w powyższym zakresie Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy pokrywa z opisem podanym przez Wnioskodawcę. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego.

W wydanej interpretacji została rozstrzygnięta tylko i wyłącznie kwestia możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla usług podologicznych mających charakter opieki medycznej służących profilaktyce, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, wykonywanych u pacjentów z medycznymi wskazaniami, których celem nie jest poprawa wyglądu ani aspekt estetyczny.

Interpretacja ta została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.