0114-KDIP3-1.4011.602.2026.4.MS2

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 29 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest obywatelką Rosji mieszkającą z mężem w Polsce, nie jest obywatelem Polski ani nie posiada Karty Stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawczyni w (...) roku sprzedała mieszkanie w Rosji. Mieszkanie należało do majątku osobistego Wnioskodawczyni. W związku z ograniczeniami oraz limitami wynikającymi z sankcji gospodarczych nałożonych na obywateli Rosji, nie miała możliwości wpłacić całej kwoty ze sprzedaży mieszkania na własne konto bankowe. W konsekwencji, środki te zostały czasowo (...) r. przelane małżonkowi na jego konto wyłącznie w celu ich przechowania bez jakiegokolwiek zamiaru ich nieodpłatnego przysporzenia. Małżonek pełnił w tym zakresie rolę depozytariusza środków należących do Wnioskodawczyni – małżonek nie miał prawa do korzystania ze środków zgodnie z własnym uznaniem. Małżonek nie uzyskał korzyści z przechowywania środków pieniężnych. Po upływie około (...) miesięcy w związku z kupnem nowej nieruchomości przez Wnioskodawczynię małżonek zwrócił jej środki przelewami z (...) r. oraz (...) r. W międzyczasie (...) r. małżonkowie podpisali rozdzielność majątkową. Nowa nieruchomość została nabyta przez żonę do majątku osobistego. Wnioskodawczyni wskazuje dodatkowo, że w związku z sankcjami nałożonymi na obywateli Federacji Rosyjskiej (między innymi ograniczenia w dostępie do usług bankowych), praktyka czasowego przechowania środków pieniężnych przez najbliższą osobę w celu późniejszego ich zwrócenia stanowiła działanie uzasadnione ekonomicznie i organizacyjnie. Do wniosku o interpretację indywidualną Wnioskodawczyni dołącza potwierdzenie przelewu oraz przelewów zwrotnych od małżonka.

Pytania

1.  Czy w związku z przechowaniem przez męża środków pieniężnych ze sprzedaży mieszkania oraz późniejszym zwrotem tych środków jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn?

2.  Czy w związku z przechowaniem przez męża środków pieniężnych ze sprzedaży mieszkania oraz późniejszym zwrotem tych środków jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?

3.  Czy w związku z przechowaniem przez męża środków pieniężnych ze sprzedaży mieszkania oraz późniejszym zwrotem tych środków jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na pytania nr 1 i 3 w zakresie podatku od spadków i darowizn oraz podatku od czynności cywilnoprawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 2

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których minister właściwy ds. finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia, przy czym - co istotne - musi być ono przez podatnika otrzymane lub postawione do jego dyspozycji. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy: Źródłami przychodów są inne źródła.

Stosownie natomiast do treści art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 , uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 , dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Zawarte w powyższym przepisie sformułowanie „w szczególności” oznacza, że do tej kategorii przychodu należy zaliczyć wszystkie świadczenia uzyskane przez podatnika, a nie tylko te szczegółowo w nim wymienione. Tym samym, do przychodów z innych źródeł należy zakwalifikować każde przysporzenie majątkowe, które ma wymierną korzyść finansową i które nie mieści się w ściśle określonych kategoriach przychodów wymienionych w punktach 1-8b ust. 1 art. 10 przywołanej ustawy.

Ze wskazanych wyżej przepisów wynika, że za przychód w rozumieniu przepisów prawa podatkowego może zostać uznane tylko takie przysporzenie podatnika, które ma charakter definitywny, tj. w sposób bezzwrotny i trwały powiększa jego majątek.

Stanowisko to potwierdzają także przedstawiciele doktryny, w ocenie których za przychody podatkowe mogą być uznane takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego.

Przychód musi mieć zatem charakter definitywny. Należy zaznaczyć, że zgodnie z ugruntowaną już linią orzeczniczą w prawie podatkowym występuje szereg przypadków, w których podatnik w dacie otrzymanie danej wartości pieniężnej nie rozpoznaje przychodu podatkowego mimo, że z formalnego punktu widzenia staje się właścicielem przekazanego aktywa.

W tym zakresie tytułem przykładu można wymienić:

1) otrzymanie środków pieniężnych tytułem zaliczki, kaucji, gwarancji,

2) otrzymanie środków pieniężnych tytułem pożyczki lub depozytu nieprawidłowego,

3) otrzymanie aktywów tytułem umowy przywłaszczenia na zabezpieczenie (do czasu ostatecznego przejścia własności).

We wszystkich wskazanych wyżej przykładach podatnik nie rozpoznaje przychodu podatkowego z uwagi na fakt, że wskazane wyżej przysporzenia mają charakter zwrotny (pożyczka, depozyt nieprawidłowy) lub też nie są ostateczne (kaucja, zaliczka, przywłaszczenie na zabezpieczenie ,gwarancja), tj. do momentu zakończenia transakcji, której dotyczą mogą zostać zwrócone na rzecz wpłacającego je podmiotu.

We wskazanym stanie faktycznym otrzymane przez małżonka środki pieniężne oraz ich zwrot nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o PIT gdyż nie stanowią one trwałego ani definitywnego przysporzenia majątkowego. Środki od początku należały do Wnioskodawczyni, a jej małżonek przechowywał tylko środki pieniężne bez prawa do rozporządzania nimi zgodnie z własnym uznaniem ani nie uzyskał jakichkolwiek korzyści ekonomicznych z przechowywania ich. Przechowanie jak zaznaczono w stanie faktycznym wynikało z ograniczeń w dostępie do usług bankowych dla obywateli Federacji Rosyjskiej.

W związku z powyższym, poniżej Wnioskodawczyni przedstawia swoje stanowisko dotyczące pytania 2: W związku z przechowaniem przez męża środków pieniężnych ze sprzedaży mieszkania oraz późniejszym zwrotem tych środków Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Powyższe stanowisko potwierdza także interpretacja indywidualna z dnia 2 kwietnia 2026 r. (sygn.0112-KDIL2-1.4011.22.2026.3.TR),

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:

Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się – w myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy – w szczególności:

Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.

Z wniosku wynika, że w (...) roku sprzedała Pani mieszkanie w Rosji. W związku z ograniczeniami oraz limitami wynikającymi z sankcji gospodarczych nałożonych na obywateli Rosji, nie miała Pani możliwości wpłacić całej kwoty ze sprzedaży mieszkania na własne konto bankowe. W konsekwencji, środki te zostały czasowo (...) r. przelane Pani małżonkowi na jego konto wyłącznie w celu ich przechowania bez jakiegokolwiek zamiaru ich nieodpłatnego przysporzenia. Małżonek pełnił w tym zakresie rolę depozytariusza środków należących do Pani – małżonek nie miał prawa do korzystania ze środków zgodnie z własnym uznaniem. Po upływie około (...) miesięcy w związku z kupnem przez Panią nowej nieruchomości, małżonek zwrócił Pani środki przelewami z (...) r. oraz (...) r.

W analizowanej sprawie po Pani stronie nie doszło do powstania przysporzenia majątkowego z tytułu otrzymania na rachunek bankowy środków pieniężnych uprzednio przekazanych Pani małżonkowi na przechowanie na jego rachunku bankowym. Zwrot przekazanych środków nie powoduje przyrostu w Pani majątku. Środki te stanowiły bowiem Pani majątek od początku ich uzyskania. W związku z charakterem zwrotnym świadczenia, które Pani otrzymała, podniesiona – we własnym stanowisku w sprawie – kwestia definitywności nie stanowi argumentu, który podlegałby uwzględnieniu. Charakter zwrotny wypłaty środków w istocie decyduje o braku przysporzenia rozpatrywanego w kategoriach przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Definitywność przysporzenia analizowana jest w sytuacji, gdy wypłata środków nie ma charakteru zwrotnego.

W konsekwencji, zwrot tych środków nie stanowi dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Z tego powodu nie jest Pani zobowiązana do wykazania ww. kwoty w zeznaniu podatkowym, ani zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do powołanej interpretacji, wskazać należy, że rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy konkretnej indywidualnej sprawy w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące, zatem nie może przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.