0114-KDIP3-1.4011.569.2026.5.EC 0111-KDIB2-3.4015.195.2026.4.BD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego:

-     w zakresie podatku od spadków i darowizn – jest prawidłowe,

-     w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania od ojca darowizny środków pieniężnych z Białorusi. Uzupełnił Pan wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 czerwca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest obywatelem Republiki Białorusi. Wnioskodawca nie posiada obywatelstwa polskiego ani obywatelstwa innego państwa. Wnioskodawca nie posiadał i nie posiada zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej; o uzyskanie tych statusów Wnioskodawca nie występował.

Wnioskodawca przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy. Wnioskodawca posiada w Polsce wyłącznie zameldowanie na pobyt czasowy; nie posiada zameldowania na pobyt stały. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jest zatrudniony w polskiej spółce na podstawie umowy o pracę.

Ojciec Wnioskodawcy jest obywatelem Republiki Białorusi, zamieszkałym na terytorium Republiki Białorusi. Ojciec Wnioskodawcy nie posiada obywatelstwa polskiego, nie posiada zezwolenia na pobyt (stałego ani czasowego) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie jest polskim rezydentem podatkowym i nigdy nie uzyskiwał dochodów na terytorium Polski. Ojciec Wnioskodawcy nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej żadnego majątku ruchomego ani nieruchomego, nie posiada rachunków bankowych prowadzonych przez banki z siedzibą w Polsce, ani nie prowadzi w Polsce żadnej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca w 2026 r. zamierza otrzymać od ojca darowiznę środków pieniężnych. Kwota darowizny zostanie wyrażona w euro, a w przeliczeniu na walutę polską według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego z dnia powstania obowiązku podatkowego nie przekroczy 250 000 zł. Umowa darowizny zostanie zawarta na terytorium Republiki Białorusi, w formie aktu notarialnego sporządzonego przez notariusza białoruskiego, zgodnie z prawem Republiki Białorusi. W chwili zawarcia umowy darowizny Wnioskodawca będzie reprezentowany przez pełnomocnika – matkę Wnioskodawcy – działającego na podstawie wcześniej udzielonego przez Wnioskodawcę pełnomocnictwa sporządzonego w formie aktu notarialnego przed notariuszem w Republice Białorusi, zgodnie z wymogami prawa białoruskiego, obejmującego umocowanie do zawierania umów darowizny w imieniu Wnioskodawcy. Ojciec Wnioskodawcy złoży swoje oświadczenie woli jako darczyńca osobiście u notariusza w Republice Białorusi.

Wnioskodawca w chwili zawierania umowy darowizny będzie fizycznie przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W chwili zawarcia umowy darowizny środki pieniężne, będące przedmiotem darowizny, będą znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – na rachunku bankowym darczyńcy prowadzonym przez bank z siedzibą na terytorium Republiki Białorusi. Następnie, w wykonaniu zawartej umowy darowizny, ojciec Wnioskodawcy dokona przelewu środków pieniężnych ze swojego rachunku bankowego prowadzonego w banku białoruskim bezpośrednio na rachunek bankowy Wnioskodawcy prowadzony przez bank z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tytuł przelewu będzie wskazywał, że przekazanie środków stanowi wykonanie umowy darowizny zawartej między ojcem a Wnioskodawcą. Wnioskodawca będzie dysponował bankowym potwierdzeniem otrzymania środków na swój rachunek. W okresie pięciu lat poprzedzających planowaną darowiznę Wnioskodawca nie otrzymał od ojca żadnych darowizn ani innych nieodpłatnych świadczeń.

Wnioskodawca pragnie ustalić skutki podatkowe planowanej darowizny zarówno na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn, jak i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż obydwa zagadnienia są dla Wnioskodawcy niejasne i wymagają interpretacji organu.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca doprecyzował opis zdarzenia przyszłego wskazując, że na moment otrzymania środków pieniężnych od ojca tytułem darowizny Wnioskodawca będzie posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca będzie zatem polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Pytania

1.  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym otrzymanie przez Pana darowizny środków pieniężnych od ojca będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?

2.  Czy w związku z otrzymaniem opisanej darowizny będzie Pan zobowiązany do złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych na formularzu SD-Z2 lub innego formularza w zakresie podatku od spadków i darowizn?

3.  Czy otrzymana darowizna będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i czy będzie Pan zobowiązany do wykazania kwoty darowizny w zeznaniu rocznym (PIT-36, PIT-37 lub innym)?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

W Pana ocenie, opisana darowizna nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, m.in. tytułem darowizny.

W opisanym zdarzeniu przyszłym przedmiot darowizny — środki pieniężne — w chwili zawarcia umowy darowizny będzie znajdował się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na rachunku bankowym darczyńcy w banku białoruskim. Okoliczność, że w wykonaniu już zawartej umowy darowizny środki te zostaną następnie przelane na Pana rachunek w Polsce, nie zmienia kwalifikacji prawnej, gdyż dla zastosowania art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn miarodajna jest chwila zawarcia umowy darowizny, nie zaś moment jej wykonania. W tej chwili środki znajdują się poza terytorium Polski. Tym samym art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie znajduje zastosowania.

Zgodnie z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi podlega również nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą, jeżeli w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nie jest Pan obywatelem polskim, nie posiada Pan również miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tego przepisu — przebywa Pan w Polsce wyłącznie na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy oraz posiada wyłącznie zameldowanie na pobyt czasowy.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu w rozumieniu art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn; warunki uzyskania zezwolenia na pobyt stały reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (art. 195 i nast.), a Pan tych warunków nie spełnia i takiego zezwolenia nie posiada. Tym samym art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn również nie znajduje zastosowania.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wydanych w analogicznych stanach faktycznych. Powołuje się Pan w szczególności na następujące interpretacje indywidualne wydane w stanach faktycznych zbliżonych do opisanego:

1.  interpretacja indywidualna z 16 maja 2025 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4015.88.2025.1.LM (obywatel Białorusi, zezwolenie na pobyt czasowy w Polsce, darowizna pieniężna od matki z Białorusi);

2.  interpretacja indywidualna z 11 sierpnia 2025 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.338.2025.5.ENB; 0111-KDIB2-3.4015.208.2025.4.AD (obywatelka Białorusi, pobyt czasowy, darowizna od rodziców z Białorusi przelewem bankowym; interpretacja obejmuje zarówno skutki w podatku od spadków i darowizn, jak i w podatku dochodowym od osób fizycznych);

3.  interpretacja indywidualna z 2 kwietnia 2026 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4015.58.2026.2.BD (obywatelka Białorusi, ponad 10 lat pobytu w Polsce, polski rezydent podatkowy zatrudniony na podstawie umowy o pracę, zezwolenie na pobyt czasowy, darowizna od ojca z Białorusi przelewem bankowym z banku białoruskiego na rachunek bankowy w Polsce; stanowisko wnioskodawczyni zostało formalnie uznane za nieprawidłowe wyłącznie ze względu na powołanie się przez nią na zwolnienie z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, podczas gdy organ jednoznacznie stwierdził, że opisane nabycie „w ogóle nie będzie podlegało opodatkowaniu” podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, wobec czego kwestia zwolnienia nie powstaje).

W każdej z powołanych spraw, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podkreślił, że w analogicznych okolicznościach nabycie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – ani na podstawie art. 1, ani na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn – gdyż w chwili zawarcia umowy darowizny przedmiot darowizny znajduje się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a obdarowany nie posiada obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ostatnia z powołanych interpretacji – z 2 kwietnia 2026 r. – jest pod względem okoliczności faktycznych szczególnie zbliżona do opisanego zdarzenia przyszłego. Ma Pan świadomość, że interpretacje indywidualne wydane w sprawach innych podatników nie są dla organu wiążące w analizowanej sprawie, jednak stanowią one istotny element ujednoliconej wykładni prawa, której jednolitość i przewidywalność leży zarówno w interesie podatnika, jak i organu interpretacyjnego.

Ad 2.

W ocenie Wnioskodawcy, w związku z otrzymaniem opisanej darowizny Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do złożenia zgłoszenia SD-Z2 ani jakiegokolwiek innego formularza w zakresie podatku od spadków i darowizn. Obowiązek zgłoszenia na formularzu SD-Z2 wynika z art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn i jest warunkiem skorzystania ze zwolnienia podatkowego dla najbliższej rodziny. Zwolnienie to znajduje zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy nabycie podlega podatkowi od spadków i darowizn na podstawie art. 1 lub art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Skoro – jak wykazano w stanowisku do pytania nr 1 – opisana darowizna nie podlega temu podatkowi, kwestia zwolnienia w ogóle nie powstaje, a tym samym nie powstaje obowiązek zgłoszenia SD-Z2. Również obowiązek złożenia zeznania SD-3 (na zasadach ogólnych) nie powstaje, gdyż nabycie nie mieści się w przedmiocie ustawy.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w wymienionych wyżej interpretacjach indywidualnych, w których Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdzał brak obowiązku zgłoszenia darowizny w analogicznych okolicznościach.

Ad 3.

W Pana ocenie, otrzymana darowizna nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a Pan nie będzie zobowiązany do wykazania jej w zeznaniu rocznym PIT-36, PIT-37 ani w żadnym innym zeznaniu.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. Wykładnia tego przepisu, utrwalona w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w interpretacjach indywidualnych, wskazuje, że wyłączenie to obejmuje kategorię przychodów, które ze swej natury są objęte zakresem przedmiotowym ustawy o podatku od spadków i darowizn – niezależnie od tego, czy w konkretnej sytuacji powstał faktyczny obowiązek podatkowy w tym podatku. Nabycie tytułem darowizny stanowi taką kategorię.

W konsekwencji wartość otrzymanej darowizny nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych – w szczególności nie stanowi przychodu z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – i nie podlega wykazaniu w zeznaniu rocznym.

Stanowisko to znajduje wprost potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z 11 sierpnia 2025 r. (sygn. 0115-KDIT2.4011.338.2025.5.ENB; 0111-KDIB2-3.4015.208.2025.4.AD), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w analogicznym stanie faktycznym uznał, że otrzymana darowizna nie stanowi przychodu z innych źródeł w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – co do zasady – podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jednakże, w myśl art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Z powyższego przepisu wynika, że jeżeli nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą, to ich nabycie przez osobę fizyczną tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, ale tylko wtedy gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ww. ustawa podatkowa nie definiuje pojęcia darowizny, w związku z tym należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191).

Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że jest Pan obywatelem Republiki Białorusi. Nie posiada Pan obywatelstwa polskiego ani obywatelstwa innego państwa. Nie posiadał i nie posiada Pan zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Nie występował Pan o uzyskanie tych statusów. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przebywa Pan na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy. Posiada Pan w Polsce wyłącznie zameldowanie na pobyt czasowy (nie posiada Pan zameldowania na pobyt stały). Jest Pan polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zatrudnionym w polskiej spółce na podstawie umowy o pracę. Pana ojciec jest obywatelem Republiki Białorusi i tam też zamieszkuje. W 2026 r. zamierza Pan otrzymać od ojca darowiznę środków pieniężnych. Umowa darowizny zostanie zawarta na terytorium Republiki Białorusi, w formie aktu notarialnego sporządzonego przez notariusza białoruskiego, zgodnie z prawem Republiki Białorusi. W chwili zawarcia umowy darowizny środki pieniężne będące przedmiotem darowizny będą znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – na rachunku bankowym darczyńcy prowadzonym przez bank z siedzibą na terytorium Republiki Białorusi. Następnie, w wykonaniu zawartej umowy darowizny, Pana ojciec dokona przelewu środków pieniężnych ze swojego rachunku bankowego prowadzonego w banku białoruskim bezpośrednio na Pana rachunek bankowy prowadzony przez bank z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dokonując analizy opisanej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiotem Pana przysporzenia (tytułem darowizny) będą środki pieniężne, które w chwili ich przekazania nie będą znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku jasno wynika, że środki pieniężne stanowiące darowiznę będą Panu przekazane przelewem od Pańskiego ojca, mieszkającego na terytorium Republiki Białorusi oraz posiadającego białoruskie obywatelstwo, na Pana konto bankowe w Polsce. Zatem środki te będą znajdowały się na terenie innego państwa, tj. Republiki Białorusi. W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten bowiem dotyczy nabycia rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zatem rozważyć należy czy w sprawie ma zastosowanie art. 2 ww. ustawy. Według jego treści, przedmiotem ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca będzie obywatelem polskim lub będzie miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z treści wniosku wynika, że nie posiada Pan obywatelstwa polskiego oraz nie posiadał i nie posiada zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Nie występował Pan o uzyskanie tych statusów. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przebywa Pan na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy. Posiada Pan w Polsce wyłącznie zameldowanie na pobyt czasowy (nie posiada Pan zameldowania na pobyt stały).

Zatem, podkreślić należy, że przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy (karty czasowego pobytu) – nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu, do którego odwołuje się treść art. 2 ww. ustawy podatkowej.

Kwestie pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.).

Zgodnie z art. 98 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach:

Według art. 195 ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 210 ust. 1 ww. ustawy:

Jak sam Pan wskazał we wniosku, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przebywa Pan wyłącznie na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy.

Zatem, skoro w chwili otrzymania darowizny środków pieniężnych od ojca nie będzie posiadał Pan obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Polski, to takie nabycie nie będzie rodziło po Pańskiej stronie obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Tym samym nie będzie również rodziło obowiązku zgłaszania tego faktu do właściwego urzędu skarbowego, gdyż – jak sam Pan twierdzi – nie zostaną przez Pana spełnione przesłanki określone w art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Skoro bowiem dane nabycie nie powoduje obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn, to nie może być przedmiotem żadnych zgłoszeń/zeznań określonych przepisami tej ustawy.

Tym samym, stanowisko w zakresie podatku od spadków i darowizn uznałem za prawidłowe.

Odnosząc się do Pana wątpliwości związanych z opodatkowaniem darowizny na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyjaśniam, że na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy:

Na podstawie art. 4a ustawy:

Natomiast podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z jego treścią:

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Pod pojęciem przychodu należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Stosownie natomiast do art. 11a ust. 1 ustawy:

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, że jest Pan obywatelem Republiki Białorusi. Jest Pan polskim rezydentem podatkowym. Posiada Pan czasowe zezwolenie na pobyt. W 2026 r. zamierza Pan otrzymać od ojca darowiznę środków pieniężnych. Umowa darowizny zostanie zawarta na terytorium Republiki Białorusi. Środki zostaną przekazane przelewem bankowym z konta bankowego ojca w Białorusi na Pana rachunek bankowy w Polsce.

Mając na uwadze, że otrzyma Pan darowiznę środków pieniężnych z Białorusi, to do jej opodatkowania zastosowanie znajdują przepisy Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, z dnia 18 listopada 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 120 poz. 534).

Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 lit. a) tej umowy w Rzeczypospolitej Polskiej umowa dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych.

Umowa nie wymienia wprost w żadnym z artykułów dochodów związanych z darowizną środków pieniężnych, zatem zastosowanie w sprawie znajduje art. 21 ust. 1 tej umowy, w myśl którego:

Z tego względu otrzymane przez Pana w darowiźnie środki pieniężne stosownie do art. 21 ust. 1 tej umowy będą podlegały opodatkowaniu tylko w Polsce, tj. w państwie w którym Pan zamieszkuje i jako rezydent podatkowy podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Oznacza to również, że w przedstawionej sytuacji nie będzie miała zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania. Zgodnie z umową polsko-białoruską środki pieniężne, które Pan otrzyma będą podlegały opodatkowaniu tylko w Polsce co oznacza, że nie dojdzie do ich podwójnego opodatkowania.

Jak już wcześniej wyjaśniłem, nabycie przez Pana środków pieniężnych otrzymanych z tytułu darowizny nie będzie podlegało przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Oznacza to, że w przedstawionej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, w przedstawionej sytuacji zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Otrzymanie środków pieniężnych w drodze darowizny, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Darowizna jest umową, przez którą należy rozumieć zobowiązanie się darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Skoro zatem nieodpłatnie otrzyma Pan od darczyńcy środki pieniężne, to niewątpliwie skutkiem tego zdarzenia będzie uzyskanie przez Pana korzyści kosztem innego podmiotu.

W Polsce przychód ten na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł. Zgodnie z tym przepisem:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy – jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy:

W konsekwencji uznać należy, że w związku z otrzymaniem środków pieniężnych w drodze darowizny, uzyska Pan przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten, będzie Pan zobowiązany wykazać w zeznaniu podatkowym PIT-36 składanym za rok podatkowy, w którym otrzyma Pan darowiznę, łącznie z innymi dochodami osiągniętymi w tym samym roku i opodatkować na zasadach ogólnych, według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, stanowisko w zakresie podatku dochodowym od osób fizycznych uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i wyłącznie w tych danych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.