0114-KDIP3-1.4011.555.2026.1.LS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe – w części dotyczącej ustalenia daty nabycia udziału w sprzedanej nieruchomości,
• prawidłowe – w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 16 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W czerwcu 2025 r. dokonała Pani odpłatnego zbycia udziału wynoszącego 1/12 w prawie własności nieruchomości lokalowej (mieszkania) na rzecz Pani brata na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego. Cena sprzedaży wyniosła 25.833 zł. Nieruchomość została nabyta przez Pani dziadków do majątku wspólnego w 2005 r. Pani dziadek zmarł w grudniu 2019 r., a udział w nieruchomości odziedziczył Pani ojciec. Pani ojciec zmarł w październiku 2022 r. Po jego śmierci w dniu 19 grudnia 2022 r. został przeprowadzony dział spadku po Pani ojcu. Dział spadku nastąpił bez spłat i dopłat oraz bez zwiększenia Pani udziału ponad udział wynikający z dziedziczenia. Następnie w dniu 17 stycznia 2024 r. został sporządzony akt poświadczenia dziedziczenia dotyczący spadku po Pani dziadku. W rezultacie nabyła Pani udział wynoszący 1/12 w prawie własności nieruchomości w drodze dziedziczenia po Pani ojcu. Sprzedaż dokonana w 2025 r. dotyczyła wyłącznie udziału wynoszącego 1/12 w nieruchomości, nabytego przez Panią w drodze dziedziczenia. Nie dokonywała Pani żadnych odpłatnych nabyć tego udziału ani nakładów zwiększających jego wartość. W związku z powyższym powstała wątpliwość, czy odpłatne zbycie udziału w nieruchomości dokonane w 2025 r. powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych oraz obowiązek złożenia zeznania PIT-39.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym odpłatne zbycie w 2025 r. udziału wynoszącego 1/12 w nieruchomości, nabytego przez Panią w drodze dziedziczenia po ojcu, powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz obowiązek złożenia zeznania PIT-39?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie przedstawione odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz nie rodzi obowiązku złożenia zeznania PIT-39. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Jednocześnie zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku, pięcioletni termin liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość została nabyta przez spadkodawcę. W przedmiotowej sprawie nieruchomość została nabyta przez Pani dziadków do majątku wspólnego w 2005 r. Następnie udział w nieruchomości został odziedziczony przez Pani ojca po śmierci Pani dziadka w 2019 r., a następnie przez Panią po śmierci Pani ojca w 2022 r. Dział spadku po Pani ojcu został przeprowadzony bez spłat i dopłat oraz bez przyrostu majątku ponad przysługujący Pani udział spadkowy, wobec czego nie doszło do nowego nabycia udziału w nieruchomości. W konsekwencji należy uznać, że pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, należy liczyć od końca 2005 r., tj. od momentu nabycia nieruchomości przez dziadków. W związku z tym sprzedaż udziału w nieruchomości dokonana przez Panią w 2025 r. nastąpiła po upływie ustawowego pięcioletniego terminu i nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji nie powstaje również obowiązek złożenia zeznania PIT-39.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub tych praw nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto powyższy przepis dotyczy odpłatnego zbycia, które nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w spadku

Z art. 10 ust. 5 cytowanej na wstępie ustawy wynika, że:

Stosownie do powyższego przepisu pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub wybudował.

Zatem do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło pięć lat - to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Należy również wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przyjmuje się, że momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który tę nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), tj. data śmierci jego spadkodawców.

Gdyby celem ustawodawcy w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych było umożliwienie podatnikowi zaliczenia do okresu pięcioletniego nabycia w drodze spadku przez wszystkich spadkodawców, a więc liczenie od momentu pierwotnego nabycia nieruchomości, wyraziłby taką intencję wprost w spornej normie.

Odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w drodze działu spadku

Jak stanowi art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności.

Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy.

Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli, jeśli:

• podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
• wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy mieści się w ramach posiadanego dotychczas udziału.

Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie majątkowym nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego w drodze działu spadku (nawet jeżeli dział spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku.

Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem majątkowym.

Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców.

Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku. Nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nabycie w drodze spadku i dziale spadku

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Stosownie do art. 924 tej ustawy:

Z art. 925 cytowanej ustawy wynika, że:

W świetle art. 926 § 1 wskazanej ustawy:

Wg treści art. 931 § 1 oraz Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 ww. Kodeksu).

Wyjaśnić ponadto należy, że wykładnia pojęcia „nabycie w drodze spadku”, użytego w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje zarówno nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego i windykacyjnego.

Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:

Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości lokalowej (mieszkania)

Z treści wniosku wynika, że w czerwcu 2025 r. dokonała Pani odpłatnego zbycia udziału wynoszącego 1/12 w prawie własności nieruchomości lokalowej (mieszkania) na rzecz Pani brata na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego. Nieruchomość została nabyta przez Pani dziadków do majątku wspólnego w 2005 r. Pani dziadek zmarł w grudniu 2019 r., a udział w nieruchomości odziedziczył Pani ojciec. Pani ojciec zmarł w październiku 2022 r. Po jego śmierci w dniu 19 grudnia 2022 r. został przeprowadzony dział spadku po Pani ojcu. Dział spadku nastąpił bez spłat i dopłat oraz bez zwiększenia Pani udziału ponad udział wynikający z dziedziczenia. Następnie w dniu 17 stycznia 2024 r. został sporządzony akt poświadczenia dziedziczenia dotyczący spadku po Pani dziadku. W rezultacie nabyła Pani udział wynoszący 1/12 w prawie własności nieruchomości w drodze dziedziczenia po Pani ojcu. Sprzedaż dokonana w 2025 r. dotyczyła wyłącznie udziału wynoszącego 1/12 w nieruchomości, nabytego przez Panią w drodze dziedziczenia.

Wątpliwości Pani budzi kwestia czy w przedstawionym stanie faktycznym odpłatne zbycie w 2025 r. udziału wynoszącego 1/12 w nieruchomości, nabytego przez Panią w drodze dziedziczenia po ojcu, powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz obowiązek złożenia zeznania PIT-39.

Odnosząc zatem Pani wątpliwości na grunt przytoczonych powyżej przepisów oraz kierując się treścią wniosku, a zwłaszcza zawartego w nim oświadczenia, że dział spadku nastąpił bez spłat i dopłat oraz bez zwiększenia Pani udziału ponad udział wynikający z dziedziczenia, stwierdzam, że w niniejszej sprawie nie doszło do nowego nabycia przez Panią w rozumieniu art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do Pani udziału w nieruchomości lokalowej (mieszkania) należy liczyć od daty nabycia jej przez Pani spadkodawcę – ojca, a nie jak Pani wskazała, że od końca 2005 roku tj. od momentu nabycia nieruchomości przez dziadków.

Wobec powyższego, sprzedaż przez Panią w 2025 r. ww. udziału w nieruchomości nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego udziału w nieruchomości przez spadkodawcę (Pani ojca), w związku z powyższym nie ma Pani obowiązku składania zeznania PIT-39.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.