0114-KDIP3-1.4011.508.2022.10.EC

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

1.  ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 11 maja 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 31 stycznia 2023 r. sygn. akt I SA/Łd 797/22 (data wpływu prawomocnego orzeczenia – 28 maja 2026 r.); i

2.  stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 maja 2022 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1) Zainteresowany będący stroną postępowania:

• A Sp.J.

2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

• Pan A. B.
• Pani B. B.

Opis zdarzenia przyszłego

Pan A. B. oraz Pani B. B. (Zainteresowani) aktem notarialnym z dnia 2 marca 2004 r. działając jako jedyni wspólnicy A Spółka Jawna z siedzibą w (…) - dalej: Wnioskodawca (będącej czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług) nabyli prawo użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w (…) - przy ul. (…) oznaczonej jako działki nr 1 wraz z budynkami po powierzchni odpowiednio 572,8 m2, 295,4m2 i 426,6 m2. Nieruchomość została nabyta w wyniku transakcji opodatkowanej podatkiem od towarów i usług ze stawką 23%. Cena nabycia wynosiła 41 900 zł (netto) z tytułu prawa użytkowania wieczystego, 108 000 zł (netto) z tytułu nabycia budynków powiększone o kwotę 43 445,50 zł VAT. Nabyte prawo użytkowania wieczystego nie podlegało amortyzacji bowiem brak było związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W 2007 r. Spółka dokonała inwestycji na nieruchomości na kwotę 98 252 zł brutto. Budynki nie były faktycznie oddane do używania, a co za tym idzie nie wystąpiła amortyzacja podatkowa.

Aktem notarialnym z dnia 25 marca 2019 r. Wnioskodawcy, działając w imieniu i na rzecz spółki A Spółka Jawna nabyli własność nieruchomości od Urzędu Miasta (…) (nastąpiła zmiana tytułu do gruntu z prawa użytkowania wieczystego na prawo własności). Z tytułu nabycia własności dotychczasowego prawa użytkowania wieczystego nie wystąpił podatek od towarów i usług. Nabycie dotyczyło własności gruntu bowiem naniesienia, zgodnie z aktem notarialnym stanowiły uprzednio Własność Wnioskodawcy.

Na chwilę obecną nieruchomość zabudowana jest rozbudowanym budynkiem o wspólnym adresie (…). Ze względu na fakt, że nieruchomość nie była ostatecznie wykorzystywana w działalności gospodarczej nie wystąpiła amortyzacja podatkowa. Przedmiotowa nieruchomość nigdy faktycznie nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej aczkolwiek takie przeznaczenie cały czas było zakładane.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

a) Spółka jawna prowadzi działalność gospodarczą w zakresie projektowania, handlu oraz usługi w zakresie ciepłownictwa (węzły cieplne).

b) Spółka nabyła prawo użytkowania wieczystego z przeznaczeniem na siedzibę firmy ponad 15 lat temu. Po nabyciu prawa użytkowania wieczystego nie doszło ostatecznie do wykorzystania nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej.

c) Na pytanie czy budynki o powierzchni 572,8 m2, 295,4 m2 oraz 426,6 m2 znajdowały się na jednej działce wskazali Państwo, że tak budynki znajdowały się na jednej działce o numerze 1, obręb (…). Wartości podanej powyżej stanowią kubaturę budynków.

d) Na pytanie czy prawo użytkowania wieczystego nieruchomości (a po zmianie tytułu do gruntu prawo własności gruntu) wraz z budynkami są składnikiem majątku w Spółce jawnej, czy stanowią towar handlowy, wskazali Państwo, że nieruchomość nie jest towarem handlowym. Zdaniem Wnioskodawcy są składnikiem majątku. Nieruchomość nie była nabyta celem odprzedaży. Dopiero obecnie Wnioskodawcy rozważają sprzedaż przedmiotowej nieruchomości.

e) Na pytanie czy prawo użytkowania wieczystego nieruchomości (a po zmianie tytułu do gruntu prawo własności gruntu) wraz z budynkami, zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w spółce jawnej wskazali Państwo, że nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

f) Na pytanie jakie budynki o powierzchni odpowiednio 572,8 m2, 295,4 m2 oraz 426,6 m2 znajdowały się na gruncie będącym w prawie użytkowania wieczystego (mieszkalne, użytkowe, itp.), które były przez Państwa nabyte w marcu 2004 r. wskazali Państwo, że na nabytej nieruchomości znajdowały się wyłącznie zabudowania o charakterze użytkowym, w stanie do remontu, nie było możliwości wejścia i użytkowania tych budynków od momentu zakupu nieruchomości.

g) Na pytanie co Państwo mieliście na myśli wskazując, że „w 2007 roku Spółka dokonała inwestycji na nieruchomości na kwotę 98 252 zł brutto", wskazali państwo, że rozpoczęto prace remontowe mając na celu przywrócenie możliwości użytkowania zabudowań.

h) Na pytanie co oznacza, że „Na chwilę obecną nieruchomość zabudowana jest rozbudowanym budynkiem o wspólnym adresie (…)"? Czy któryś z nabytych wcześniej budynków został przez spółkę rozbudowany? – wskazali Państwo, że działka jest zabudowana ciągiem budynków parterowych i jednym budynkiem jednokondygnacyjnym, zabudowa wzdłuż granic działki w kształcie litery U. Budynki nie były rozbudowywane a jedynie poniesiono wydatki na prace remontowe tak, aby możliwe było użytkowanie tych zabudowań. Żaden z budynków nie został rozbudowany i pozostały one w pierwotnym kształcie.

i) Na pytanie co oznacza, że „budynki nie były faktycznie oddane do używania"? Z jakiego powodu? – wskazaliście Państwo, że jak wskazano powyżej oraz w stanie faktycznym stan techniczny budynków nie pozwalał na ich użytkowanie. Rozpoczęto prace remontowe, które stanowiły dopiero początek prac. Plany wspólników oraz Spółki uległy zmianie i w rezultacie przerwano prace remontowe i nie rozpoczęto użytkowania przedmiotowej nieruchomości.

j) Spółka będzie sprzedawała grunt wraz z wszystkimi zabudowaniami znajdującymi się na działce wskazanymi w stanie faktycznym wniosku zabudowaniami (tj. sprzedaż dotyczy całości nieruchomości opisanej we wniosku), przy czym zabudowania są wyłączone z użytkowania jak wskazano w odpowiedzi na powyższe pytania.

k) Żaden z budynków nie spełniał kryteriów do uznania za środek trwały po nabyciu prawa użytkowania wieczystego w 2004 r. bowiem budynki, ze względu na wyłączenie z użytkowania nie były zdatne do użytku.

k) W ocenie Wnioskodawcy „rozbudowany budynek” nie spełnia i nie spełniał kryteriów do uznania go za środek trwały w rozumieniu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym. Jak wskazano powyżej budynki nie były rozbudowywane, a jedynie poniesiono koszty prac remontowych.

Pytanie

1.  Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości jest wyłączona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Na pytanie nr 2 w zakresie podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, sprzedaż nieruchomości, o której mowa w stanie faktycznym jest wyłączona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. źródłem przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym jest odpłatne zbycie (z zastrzeżeniem ust. 2 tego artykułu): a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, -jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Z powyższych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z jednego z dwóch odrębnych źródeł: pozarolniczej działalności gospodarczej albo ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.

Ze wskazanego art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. wynika, że do przychodów z działalności gospodarczej zalicza się w przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych) będących środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych.

Zgodnie z definicją wynikającą z art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym z warunków zaliczenia budowli, budynków oraz lokali do środków trwałych jest to, by stanowiły one własność lub współwłasność podatnika. Drugim koniecznym warunkiem wynikającym z art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. jest fakt wykorzystywania przedmiotowej nieruchomości na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego przedmiotowa nieruchomość nigdy nie była faktycznie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, a co za tym idzie nie spełnia definicji środka trwałego, o której mowa w art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. Skoro nieruchomość nie jest środkiem trwałym w rozumieniu przepisów tej ustawy to oznacza, że zastosowanie w sprawie znaleźć powinien art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. bowiem nie została wypełniona dyspozycja normy prawnej wynikającej z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. Zatem sprzedaż przedmiotowej nieruchomości należy kwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c ustawy.

Mając jednak na uwadze, że od nabycia nieruchomości upłynął pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie, zatem jej odpłatne zbycie nie spowoduje powstania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W uzupełnieniu wniosku doprecyzowali Państwo stanowisko poprzez wskazanie, że Zainteresowani Pan A. B. i Pani B. B. stoją na stanowisku, że sprzedaż nieruchomości, o której mowa w stanie faktycznym wniosku jest wyłączona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Skoro nieruchomość nie jest środkiem trwałym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych bowiem zabudowania znajdujące się na nieruchomości nie są zdatne do użytku i nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej to oznacza, że zastosowanie w sprawie znaleźć powinien art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. bowiem nie została wypełniona dyspozycja normy prawnej wynikającej z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.

Zatem sprzedaż przedmiotowej nieruchomości należy kwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c ustawy. Mając jednak na uwadze, że od nabycia nieruchomości upłynął pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie, zatem jej odpłatne zbycie nie spowoduje powstania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 11 maja 2022 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0114-KDIP3-1.4011.508.2022.3.EC, w której uznałem Państwa stanowisko w części za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Państwu 4 września 2022 r.

Skarga na interpretację indywidualną

4 października 2022 r. Zainteresowana będąca stroną postępowania wniosła skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Zainteresowana wniosła o:

1)  uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

2)  zwrot kosztów postępowania według norm przypisanych.

Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 31 stycznia 2023 r. sygn. akt I SA/Łd 797/22.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 25 lutego 2026 r. sygn. akt II FSK 734/23 oddalił skargę kasacyjną.

Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 25 lutego 2026 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143):

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

·      uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w ww. wyroku;

·      ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, ze zm.) ::

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

• odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
• zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Z kolei stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy:

Jednak stosownie do art. 10 ust. 3 ww. ustawy:

Zasady ustalania przychodów z działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 ww. ustawy, który w ust. 1 stanowi, że:

Zgodnie natomiast z treścią art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:

W myśl art. 14 ust. 2c ww. ustawy:

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy) używanych aktualnie w działalności, jak i przychody uzyskane z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

O tym jaki składnik majątku może stanowić środek trwały decydują regulacje zawarte w art. 22a i 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy czym nie wszystkie wymienione w nich rodzaje składników majątku mogą podlegać amortyzacji podatkowej.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :

W myśl art. 22c ww. ustawy :

Z powyższego wynika, iż warunkiem uznania danego składnika majątku za środek trwały jest jego kompletność i zdatność do użytku w dniu przyjęcia do używania oraz wykorzystywanie go przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Jak wskazał WSA w Łodzi w wyroku z 31 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Łd 797/22:

Wobec powyższego – jak wyjaśnił Sąd:

Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm. .):

Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.

Według art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

Z treści art. 48 Kodeksu cywilnego wynika, że:

Z kolei art. 47 ww. Kodeksu:

Kwestie dotyczące prawa wieczystego użytkowania uregulowane zostały w ustawie Kodeks cywilny. Przepis art. 232 § 1 tej ustawy stanowi, że:

W myśl art. 233 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 234 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 235 § 1 Kodeksu cywilnego:

Art. 235 § 2 Kodeksu cywilnego stanowi jednak, że:

Przepis art. 237 Kodeksu cywilnego mówi, że:

Użytkowanie wieczyste jest prawem rzeczowym, którego przedmiotem, zgodnie z art. 232 § 1 Kodeksu cywilnego może być grunt stanowiący własność Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków. Jest to prawo na rzeczy cudzej, jednak zakres i sposób określenia treści tego prawa zbliża je bardziej do prawa własności niż praw rzeczowych ograniczonych. Ponadto, na podstawie wyraźnych odesłań w art. 234 i art. 237 Kodeksu cywilnego do ww. prawa stosuje się odpowiednio przepisy o własności nieruchomości.

Granice prawa użytkowania wieczystego są wyznaczane przez ustawy, zasady współżycia społecznego oraz umowę o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Uprawnienie do wyłącznego korzystania z gruntu przez użytkownika wieczystego gruntu jest skuteczne wobec osób trzecich, a także właściciela gruntu, chyba że umowa o której mowa wyżej zawiera odrębne uregulowania dotyczące uprawnień właściciela.

Z zacytowanych przepisów wynika, że co do zasady budynki posadowione na nieruchomościach stanowią ich część składową, przez co dzielą los prawny nieruchomości. Odmiennie należy natomiast traktować budynki wzniesione na gruntach oddanych w użytkowanie wieczyste. Traktowane one być bowiem powinny jako odrębne nieruchomości i chociaż ściśle związane z gruntem stanowiące oddzielny przedmiot władania. Akcesoryjność prawa wieczystego użytkowania oznacza, że żadne z nich nie może stanowić samodzielnie przedmiotu obrotu prawnego.

W przypadku przekształcenia prawa użytkowania wieczystego, przysługującego osobom fizycznym będącym dotychczasowymi użytkownikami wieczystymi, w prawo własności, za datę nabycia nieruchomości, od której upływa pięcioletni termin określony w przywołanym art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie można uznać momentu przekształcenia prawa wieczystego użytkowania w prawo własności na podstawie aktu administracyjnego, jakim jest decyzja administracyjna. Jest to bowiem tylko zmiana formy prawnej faktycznego prawa do nieruchomości. Natomiast nabycie prawa do nieruchomości następuje w chwili zawarcia umowy o ustanowieniu (nabyciu) prawa wieczystego użytkowania. Wobec powyższego, ww. przekształcenie nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że wspólnicy A Jawna nabyli prawo użytkowania wieczystego nieruchomości zabudowanej budynkami użytkowymi aktem notarialnym z dnia 2 marca 2004 r.

Ww. prawo użytkowania wieczystego nieruchomości zabudowanej budynkami użytkowymi zostało przekształcone w prawo własności nieruchomości w 2019 r.

Jak wskazano powyżej, przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, za moment nabycia przez spółkę jawną nieruchomości zabudowanej budynkami użytkowymi, należy uznać datę - 2 marca 2004r.

W konsekwencji, sprzedaż przez wspólników spółki jawnej w nieruchomości zabudowanej budynkami użytkowymi nabytej w 2004 r. nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie prawa wieczystego użytkowania tej nieruchomości przekształconego następnie we własność. Oznacza to, ze przychód z tego tytułu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, planowana przez spółkę sprzedaż nieruchomości z budynkami użytkowymi nie będzie stanowić dla wspólników spółki jawnej źródła przychodu z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód z tytułu opisanej transakcji należy zaliczyć do źródła przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f. Jednakże sprzedaż przez Spółkę nieruchomości z lokalami użytkowymi nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż sprzedaż zostanie przez Spółkę dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości.

Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania pierwotnej interpretacji indywidualnej z 22 sierpnia 2022 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.508.2022.3.EC, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 31 stycznia 2023 r. sygn. akt I SA/łd 797/22 (data wpływu prawomocnego wyroku 28 maja 2026 r.).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

A Sp.j. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.