0114-KDIP1-3.4012.362.2026.1.KAB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 17 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego wykonując usługi wsparcia technicznego i instruktażu obsługi narzędzia (...).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan osobą fizyczną, która w okresie od marca 2026 r. do maja 2026 r. prowadziła działalność nierejestrowaną w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

Przychody z tej działalności w danym kwartale nie przekroczyły ustawowego limitu uprawniającego do jej prowadzenia. W tym okresie świadczył Pan usługi z zakresu wsparcia technicznego i instruktażu obsługi narzędzia (...), na rzecz jednego klienta będącego osobą prywatną. Łącznie w tym czasie odbyło się około 10 spotkań online, z których każde było wycenione na stałą kwotę 300 złotych.

Współpraca została nawiązana z inicjatywy samego klienta, który zakupił wcześniej produkt od Pana znajomego i potrzebował praktycznej pomocy w obsłudze narzędzia od strony technicznej, ponieważ nie chciał samodzielnie uczyć się z materiałów wideo, które były dołączone do produktu.

Rzeczywisty charakter świadczonych usług opierał się na kilku elementach: po pierwsze, podczas spotkań online to klient udostępniał swój ekran, na którym znajdował się jego wcześniej przygotowany, gotowy projekt.

Pana rola ograniczała się wyłącznie do asysty technicznej i instruktażu. Na bieżąco wskazywał Pan klientowi, jakie funkcje interfejsu program ma uruchomić, w które miejsca na ekranie kliknąć oraz jakie komendy lub dane techniczne wkleić, aby osiągnąć pożądany przez niego efekt techniczny.

W trakcie tych spotkań prowadzone były również swobodne, towarzyskie rozmowy. Nie świadczył Pan usług doradztwa biznesowego ani strategicznego, nie badał sytuacji rynkowej klienta ani nie rekomendował mu konkretnych decyzji gospodarczych. Po drugie, głównym kanałem bieżącego kontaktu była platforma (…). Wymiana wiadomości między stronami miała charakter luźnej, obustronnej wymiany zdań oraz bieżącej pomocy technicznej w rozwiązywaniu problemów z obsługą narzędzi, na przykład poprzez korektę błędów w komendach wpisywanych przez klienta.

Komunikacja ta nie stanowiła odpłatnych opinii eksperckich ani konsultacji biznesowych. W toku znajomości strony zaczęły również swobodnie rozmawiać o potencjalnych, przyszłych projektach, które mogłyby w przyszłości stworzyć wspólnie jako partnerzy. Po trzecie, nie tworzył Pan dedykowanych, zindywidualizowanych szablonów ani struktur komend skrojonych pod indywidualne potrzeby biznesowe tego klienta. Udostępniał mu Pan jedynie uniwersalne zbiory komend oraz techniczne szablony, które posiadał już wcześniej w swoim prywatnym archiwum. Po czwarte, usługi te nie były nigdzie reklamowane, a strony nie zawierały umowy pisemnej, opierając się wyłącznie na ustaleniach ustnych.

Rozliczenia następowały bezpośrednio po spotkaniach za pomocą systemu przelewów Blik na numer telefonu. Z powodu braku wiedzy po stronie klienta oraz braku wcześniejszych ustaleń co do nazewnictwa transakcji, klient samodzielnie zatytułował jeden z przelewów słowem „(…)”, a inny „(…)”.

Inne przelewy zawierały już opisy o charakterze technicznym, na przykład „(…)”.

Podkreśla Pan, że niezależnie od zatytułowania przelewów przez klienta, rzeczywisty charakter usługi od pierwszego do ostatniego spotkania nie uległ zmianie i stanowił wyłącznie opisaną wyżej asystę i instruktaż techniczny. Obecnie, od połowy maja 2026 r., zmienia Pan model rozliczeń i zaprzestaje świadczenia tych usług w ramach działalności nierejestrowanej na rzecz osób prywatnych, przenosząc obsługę tego typu zleceń w całości na zewnętrzną platformę pośredniczącą (…), która jako formalny wykonawca odpowiada za fakturowanie z uwzględnieniem podatku od towarów i usług.

Pytanie

Czy opisane w stanie faktycznym usługi asysty i instruktażu technicznego, świadczone przez Pana w okresie od marca do maja 2026 r. w ramach działalności nierejestrowanej, stanowią usługi w zakresie doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 litera b) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji, czy ich wykonanie skutkowało utratą prawa do zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 tej ustawy?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, świadczone usługi nie stanowią doradztwa, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT. Zachował Pan prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 tej ustawy. Doradztwo w przepisach podatkowych oznacza udzielanie opinii, porad strategicznych i biznesowych, które mówią klientowi, jakie decyzje gospodarcze ma podjąć w swojej firmie. Pana usługi miały charakter wyłącznie techniczny.

Była to pomoc wdrożeniowa oraz asysta przy narzędziu (...). Nie oceniał Pan biznesu klienta ani nie tworzył strategii. Pełnił Pan funkcję nawigatora technicznego na udostępnionym przez klienta ekranie – uczył go Pan, gdzie klikać i jak poprawnie wprowadzać komendy, co zastępowało mu samodzielną naukę z filmów załączonych do produktu. Kontakt na (…) służył jedynie doraźnej pomocy w naprawianiu błędów technicznych, a przekazywane szablony komend były uniwersalne i stworzone wcześniej. Samowolne nazwanie przez klienta pojedynczych przelewów słowami „(…)” lub „(…)” wynikało z braku jego wiedzy. Zgodnie z jednolitą praktyką organów skarbowych, o kwalifikacji usługi decyduje jej rzeczywisty charakter, a nie nazwa wpisana w tytule przelewu. Dlatego, że rzeczywistą usługą był wyłącznie instruktaż techniczny, miał Pan pełne prawo do korzystania ze zwolnienia z podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Należy zauważyć również, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla określonej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy:

Na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 113 ust. 11 ustawy:

Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy stwierdzić należy, że ze zwolnienia podmiotowego od podatku nie korzystają m.in. usługi w zakresie doradztwa (oprócz usług doradczych wymienionych w tym przepisie).

W tym miejscu podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że o zwolnieniu, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy decyduje istota wykonywanych czynności.

Z opisu sprawy wynika, że w okresie od marca 2026 r. do maja 2026 r. prowadził Pan działalność nierejestrowaną. Przychody z tej działalności w danym kwartale nie przekroczyły ustawowego limitu uprawniającego do jej prowadzenia. W tym okresie świadczył Pan usługi z zakresu wsparcia technicznego i instruktażu obsługi narzędzia (...), na rzecz jednego klienta będącego osobą prywatną. Łącznie w tym czasie odbyło się około 10 spotkań online, z których każde było wycenione na stałą kwotę 300 złotych. Współpraca została nawiązana z inicjatywy samego klienta, który zakupił wcześniej produkt od Pana znajomego i potrzebował praktycznej pomocy w obsłudze narzędzia od strony technicznej, ponieważ nie chciał samodzielnie uczyć się z materiałów wideo, które były dołączone do produktu. Rzeczywisty charakter świadczonych usług opierał się na kilku elementach: po pierwsze, podczas spotkań online to klient udostępniał swój ekran, na którym znajdował się jego wcześniej przygotowany, gotowy projekt. Pana rola ograniczała się wyłącznie do asysty technicznej i instruktażu. Na bieżąco wskazywał Pan klientowi, jakie funkcje interfejsu programu ma uruchomić, w które miejsca na ekranie kliknąć oraz jakie komendy lub dane techniczne wkleić, aby osiągnąć pożądany przez niego efekt techniczny.

Pana wątpliwości sprowadzają się do tego, czy usługi asysty i instruktażu technicznego, świadczone przez Pana w okresie od marca do maja 2026 r. w ramach działalności nierejestrowanej, stanowią usługi w zakresie doradztwa, a w konsekwencji, czy ich wykonanie skutkowało utratą prawa do zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy i powołane przepisy należy stwierdzić, że prowadzona przez Pana działalność gospodarcza, obejmująca czynności wymienione we wniosku, nie została wyłączona ze zwolnienia z podatku VAT w oparciu o art. 113 ust. 13 ustawy. Przede wszystkim świadczone przez Pana usługi nie są usługami w zakresie doradztwa. Jak wyżej wskazano prowadzi Pana działalność w zakresie wsparcia technicznego i instruktażu obsługi narzędzia (...).

W konsekwencji, usługi asysty i instruktażu technicznego, świadczone przez Pana w okresie od marca do maja 2026 r., mogą korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Tym samym, wykonywanie przez Pana ww. usług nie skutkuje utratą prawa do zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Pana stanowisko uznaję zatem za prawidłowe.

Zaznaczam, że w sytuacji, gdy wartość świadczonych przez Pana usług przekroczy w trakcie roku podatkowego wskazaną w art. 113 ust. 1 ustawy kwotę, bądź też w ramach działalności będzie Pan wykonywał którąkolwiek z czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, to utraci Pan prawo do zwolnienia podmiotowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.