0114-KDIP1-1.4012.347.2026.2.MKA

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie uznania sprzedaży udziałów w nieruchomości (działce nr 1) przez Sprzedających na rzecz Kupującego za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (pytanie nr 1).

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, skutków podatkowych w podatku VAT z tytułu planowanej sprzedaży udziałów w nieruchomości tj. działce nr 1 wraz z posadowionym budynkiem gospodarczym.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 11 czerwca 2026 r. (wpływ 12 czerwca 2026 r.).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowana będąca stroną postępowania:

- A.A.

2.  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

- B.B.

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy pozostają w ustroju wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej i są właścicielami nieruchomości położonej w (…), stanowiącej działkę nr 1 o powierzchni 0,3251 ha - księga wieczysta nr (…). Na nieruchomości znajduje się jednokondygnacyjny, niepodpiwniczony budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy 132 m². Wnioskodawcy nabyli własność tej nieruchomości do majątku wspólnego na podstawie umowy sprzedaży z 12 października 2023 r.

Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów nieruchomość oznaczona jest jako grunty rolne zabudowane i grunty orne.

Nieruchomość nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Z treści aktu notarialnego wynika również, że nie przystąpiono do sporządzenia gminnego programu rewitalizacji w odniesieniu do tej nieruchomości.

Nieruchomość nie była w okresie ostatnich 5 lat i nie jest obecnie wykorzystywana na cele prowadzonej działalności gospodarczej oraz zgodnie z aktem nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

B.B. nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT. A.A. jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu odrębnej aktywności polegającej na najmie innych nieruchomości. Przedmiotowa nieruchomość objęta niniejszym wnioskiem nie była jednak wykorzystywana w działalności dot. najmu, nie stanowi składnika majątku służącego temu najmowi, nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy oraz nie była ujmowana nigdy jako element zorganizowanej działalności w charakterze najmu prowadzonej przez A.A.

Budynek znajdujący się na nieruchomości jest w bardzo złym stanie technicznym, w praktyce stanowi ruinę, nadaje się do rozbiórki i z gospodarczego punktu widzenia nie przedstawia istotnej wartości użytkowej.

Wnioskodawcy zawarli przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości ze spółką „C.” Spółka Akcyjna z siedzibą w (…). Cena została określona na kwotę 999.999,00 zł netto, powiększona o ewentualny podatek VAT. Zawarcie umowy przyrzeczonej zostało uzależnione od szeregu warunków, w szczególności uzyskania przez kupującą spółkę decyzji o warunkach zabudowy, pozwolenia na budowę, decyzji dotyczących rozbiórki, zgód związanych z dostępem do drogi publicznej, warunków technicznych przyłączy oraz innych decyzji i uzgodnień niezbędnych dla realizacji inwestycji planowanej przez kupującą spółkę.

W związku z powyższym Wnioskodawcy udzielili kupującej spółce pełnomocnictwa do występowania przed organami administracji publicznej, składania wniosków i odbioru decyzji, uzyskiwania warunków technicznych przyłączy, zgód dotyczących zjazdu, a także wyrazili zgodę na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, przeprowadzenie badań gruntu oraz wykonanie tymczasowego przyłącza energetycznego. Czynności te mają jednak służyć wyłącznie realizacji planowanej inwestycji kupującej spółki i są podejmowane w jej interesie gospodarczym. Koszty realizacji warunków określonych w umowie przedwstępnej ponosi kupująca spółka, z wyjątkiem przypadków wyraźnie wskazanych w akcie notarialnym.

Wnioskodawcy nie współpracują w zakresie sprzedaży tej nieruchomości z biurami pośrednictwa ani z innymi profesjonalnymi podmiotami pośredniczącymi w obrocie nieruchomościami. Planowana sprzedaż ma charakter jednostkowy i dotyczy jednej nieruchomości stanowiącej składnik majątku prywatnego Wnioskodawców. Celem gospodarczym nabycia nieruchomości przez kupującą spółkę nie jest wykorzystanie istniejącego budynku, lecz realizacja nowej inwestycji handlowej. Jednocześnie do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej budynek nie zostanie rozebrany, natomiast rozbiórka ma nastąpić po zawarciu umowy sprzedaży.

Przy czym co istotne celem gospodarczym nabycia nieruchomości przez kupującą spółkę nie jest wykorzystanie istniejącego budynku, lecz realizacja nowej inwestycji handlowej. Jednocześnie do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej budynek nie zostanie rozebrany, natomiast rozbiórka ma nastąpić po zawarciu umowy sprzedaży.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Działka nr 1 została nabyta przez Panią A.A. (Zainteresowaną będącą stroną postępowania) wraz z Panem B.B. (Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania) w 2023 r. jako element prywatnego majątku, w celu ulokowania wolnych środków finansowych. Działka nigdy nie była elementem działalności gospodarczej.

Działka nr 1 w całym okresie posiadania przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania i przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania nie była wykorzystywana ani do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, ani do czynności zwolnionych z podatku VAT. Nie była również wykorzystywana do celów prywatnych lub osobistych. Nieruchomość pozostawała niewykorzystywana.

Transakcja nabycia działki nr 1 przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania i przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania nie była opodatkowana podatkiem VAT i jej nabycie nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT. W związku z nabyciem nieruchomości ani Zainteresowanej będącej stroną postępowania, ani Zainteresowanemu niebędącemu stroną postępowania nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Do momentu sprzedaży działki nr 1 ani Zainteresowana będąca stroną postępowania, ani Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie będą podejmowali żadnych czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych, zmierzających do podniesienia wartości działki, takich jak przykładowo wykonanie przyłączy, ogrodzenia, wydzielenie dróg wewnętrznych lub innych podobnych działań. Jednocześnie wskazuję, że już w chwili zakupu nieruchomości w 2023 r. działka posiadała przyłącza gazu, energii elektrycznej oraz wody.

W związku z planowaną sprzedażą działki nr 1 ani Zainteresowana będąca stroną postępowania, ani Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie udzielali pełnomocnictwa żadnemu innemu podmiotowi ani osobie poza kupującą Spółką.

Na bazie pełnomocnictwa kupująca Spółka może:

1)  ubiegać się o uzyskanie prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania opisanej nieruchomości, zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym wraz z miejscami parkingowymi,

2)  ubiegać się o uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki,

3)  ubiegać się o uzyskanie prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę budowli i budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości,

4)  ubiegać się o uzyskanie prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarząd drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiot nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiot przejazdu, zjazdu według koncepcji Kupującej Spółki,

5)  ubiegać się o uzyskanie pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez Kupującą odpowiednich nasadzeń zamiennych,

6)  ubiegać się o uzyskanie prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez Kupująca odpowiednich nasadzeń zamiennych,

7)  ubiegać się o niestwierdzenie ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji,

8)  ubiegać się o uzyskanie potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,

9)  ubiegać się o uzyskanie warunków technicznych przyłączy kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją Kupującej Spółki, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,

10)  ubiegać się o uzyskanie potwierdzenia charakteru nierolnego przedmiotowej działki poprzez wpisanie do ewidencji gruntów i budynków zmiany użytku rolnego,

11)  ubiegać się o uzyskanie warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym obiektem handlowo usługowym.

Niepodpiwniczony budynek gospodarczy znajdujący się na działce nr 1 od momentu nabycia nieruchomości w 2023 r. nie był wykorzystywany do żadnych celów przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania i przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania. Budynek znajduje się w bardzo złym stanie technicznym, stanowi ruinę i nadaje się wyłącznie do rozbiórki.

W okresie ostatnich 2 lat przed planowaną sprzedażą ani Zainteresowana będąca stroną postępowania, ani Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie ponosili żadnych wydatków na ulepszenie budynku znajdującego się na działce nr 1. W szczególności nie były ponoszone wydatki stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej budynku. W konsekwencji budynek nie był po takich ulepszeniach oddawany do użytkowania, ani też nie występowało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wydatkami na jego ulepszenie.

Pytania

1)  Czy planowana sprzedaż opisanej wyżej nieruchomości, tj. działki nr 1 wraz z posadowionym na niej budynkiem gospodarczym, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

2)  W przypadku uznania przez Organ, że planowana sprzedaż podlega opodatkowaniu VAT, czy prawidłowe jest stanowisko, że z uwagi na katastrofalny stan budynku, planowaną rozbiórkę oraz gospodarczy sens transakcji przedmiotem dostawy jest w istocie grunt przeznaczony pod nową inwestycję, a nie budynek gospodarczy jako samodzielna wartość gospodarcza?

3)  Jeśli sprzedaż podlega pod ustawę o podatku VAT, to czy na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, z uwagi na status ewidencyjny gruntu?

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawców planowana sprzedaż opisanej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, ponieważ w związku z tą transakcją Wnioskodawcy nie będą działać w charakterze podatników podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Sam fakt, że A.A. jest czynnym podatnikiem VAT z tytułu najmu innych nieruchomości, nie oznacza jeszcze, że każda czynność dotycząca jej i jej męża majątku prywatnego automatycznie podlega VAT. Ocenie podlega bowiem to, czy w odniesieniu do konkretnej transakcji działa ona jako podatnik VAT.

Ad. 2.

W przypadku, gdyby Organ uznał, że sprzedaż jednak podlega VAT, zdaniem Wnioskodawców - z uwagi na katastrofalny stan budynku, planowaną rozbiórkę oraz gospodarczy cel transakcji - przedmiotem dostawy jest w istocie grunt przeznaczony pod nową inwestycję, a nie budynek gospodarczy jako samodzielny przedmiot obrotu. W takim wariancie transakcja powinna być oceniana przede wszystkim jako sprzedaż gruntu, którego ekonomiczna funkcja dominuje nad formalnym istnieniem budynku.

Ad. 3

W sytuacji uznania, że sprzedaż podlega pod przepisy ustawy o VAT, to wówczas z uwagi na status przedmiotowej działki sprzedaż ta korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Sprzedaż może podlegać pod opodatkowanie, jeśli dla gruntu zostanie uchwalony plan zagospodarowania lub wydana decyzja o warunkach zabudowy, które to akty zmieniłyby status gruntu z rolnego na budowlany.

Uzasadnienie własnego stanowiska:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Sam fakt sprzedaży nieruchomości nie oznacza jednak jeszcze, że transakcja podlega VAT. Warunkiem opodatkowania jest bowiem to, aby sprzedający działał jako podatnik VAT, a więc wykonywał samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT wynika, że podatnikiem jest podmiot wykonujący działalność gospodarczą, rozumianą między innymi jako działalność producentów, handlowców, usługodawców, rolników, a także wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Nie każda sprzedaż składnika majątku przez osobę fizyczną jest więc działalnością gospodarczą. Sprzedaż majątku prywatnego, dokonywana w ramach zwykłego wykonywania prawa własności, pozostaje poza zakresem VAT.

W ocenie Wnioskodawców istotne znaczenie ma to, że choć A.A. jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT z tytułu najmu innych nieruchomości, to nieruchomość będąca przedmiotem planowanej sprzedaży nie była wykorzystywana w tej działalności. Nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innego odpłatnego udostępnienia, nie służyła wykonywaniu czynności opodatkowanych i nie stanowiła składnika majątku używanego w ramach działalności najmu. Oznacza to, że sama rejestracja A.A. jako podatnika VAT z innego tytułu nie powinna decydować o opodatkowaniu sprzedaży tej konkretnej nieruchomości.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, sama sprzedaż nieruchomości, nawet po zmianie jej przeznaczenia, nie oznacza jeszcze działalności gospodarczej. Istotne jest to, czy sprzedający podejmuje aktywne, zorganizowane działania charakterystyczne dla handlowca, takie jak profesjonalne przygotowanie terenu do sprzedaży, uzbrojenie, zorganizowany marketing czy działania wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym istnieją argumenty przemawiające za tym, że czynności inwestycyjne są wykonywane przede wszystkim na rzecz kupującej spółki i dla potrzeb jej planowanej inwestycji. Wnioskodawcy nie organizują profesjonalnego procesu obrotu nieruchomościami, nie podejmują marketingu właściwego dla handlowców i nie prowadzą działalności deweloperskiej. Z tego względu, mimo istnienia rozbudowanego pakietu warunków umowy przedwstępnej, w dalszym ciągu możliwe jest stanowisko, że sprzedaż pozostaje poza VAT jako rozporządzenie majątkiem prywatnym.

Jednocześnie Wnioskodawcy, działając z ostrożności procesowej, przedstawiają stanowisko ewentualne na wypadek, gdyby Organ uznał, że w niniejszej sprawie doszło jednak do podjęcia działań wykraczających poza zwykłe wykonywanie prawa własności i że sprzedaż następuje w charakterze podatnika VAT.

W tym wariancie znaczenie ma nie tylko formalne istnienie budynku na nieruchomości, ale przede wszystkim gospodarczy sens transakcji. Budynek znajduje się w stanie ruiny, nie przedstawia istotnej wartości użytkowej, ma zostać rozebrany po sprzedaży, a celem nabywcy jest realizacja nowej inwestycji handlowej.

Oznacza to, że z ekonomicznego punktu widzenia kluczowym przedmiotem obrotu jest grunt nadający się pod nową zabudowę, a nie istniejący budynek. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów nieruchomość oznaczona jest jako grunty rolne zabudowane i grunty orne, zatem transakcja spełnia warunki ewentualnego zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

W ocenie Wnioskodawców, w takim układzie funkcja gruntu dominuje nad formalnym istnieniem budynku. Skoro istniejący obiekt nie ma samodzielnej wartości gospodarczej i ma zostać usunięty w związku z realizacją zamierzenia inwestycyjnego nabywcy, to przy ewentualnym objęciu transakcji VAT zasadne jest traktowanie jej przede wszystkim jako sprzedaży gruntu przeznaczonego pod inwestycję.

Także układ warunków umowy przedwstępnej potwierdza, że gospodarczy sens transakcji dotyczy gruntu.

Kluczowe dla kupującej spółki są bowiem warunki zabudowy, pozwolenie na budowę, uzgodnienia drogowe, przyłącza, badania geotechniczne oraz pozostałe elementy przygotowania terenu pod nowy obiekt handlowy, a nie zachowanie czy wykorzystanie istniejącego budynku gospodarczego.

Również okoliczność, że cena w umowie przedwstępnej została określona jako „netto powiększona o ewentualny VAT”, nie przesądza o opodatkowaniu transakcji. Zapis ten ma charakter ostrożnościowy i kontraktowy. O tym, czy sprzedaż podlega VAT, decydują przepisy ustawy oraz rzeczywisty status sprzedających jako podatników, a nie samo techniczne brzmienie postanowienia umownego.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa, Wnioskodawcy wnoszą o potwierdzenie:

1)  że planowana sprzedaż nieruchomości obejmującej działkę nr 1 wraz z posadowionym na niej budynkiem gospodarczym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawcy w odniesieniu do tej transakcji nie będą działać jako podatnicy VAT;

2)  a w przypadku odmiennej oceny - że z uwagi na katastrofalny stan budynku, planowaną rozbiórkę oraz gospodarczy sens transakcji, przedmiotem dostawy jest w istocie grunt przeznaczony pod nową inwestycję;

3)  przy czym skoro grunt w obecnym stanie ma charakter gruntu rolnego zabudowanego i gruntów ornych, zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, wówczas transakcja sprzedaży podlegałaby zwolnieniu od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie uznania sprzedaży udziałów w nieruchomości (działce nr 1) przez Sprzedających na rzecz Kupującego za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (pytanie nr 1).

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do powołanych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej: „Kodeks cywilny”.

Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.

Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:

Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236).

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.

Przepis art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:

Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Niezależnie od powyższego, zgodnie z powołanymi przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż (a także sprzedaż udziałów we współwłasności nieruchomości) jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:

W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

• po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
• po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy), jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że:

Czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego:

Formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym udziału w nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjęli Sprzedający w odniesieniu do udziałów w Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych:

„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę wewnętrzną, ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru muszą istnieć obiektywne dowody potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i podejmowanych w odniesieniu do niego działań w całym okresie posiadania.

Z opisu sprawy wynika, że pozostają Państwo (Sprzedający) w ustroju wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej i są właścicielami nieruchomości stanowiącej działkę nr 1, na której znajduje się niepodpiwniczony budynek gospodarczy. Nabyli Państwo ww. nieruchomość do majątku wspólnego na podstawie umowy sprzedaży 12 października 2023 r. jako element majątku prywatnego, w celu ulokowania wolnych środków finansowych. Transakcja nabycia działki nr 1 nie była opodatkowana podatkiem VAT. Jej nabycie nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT. W związku z nabyciem nieruchomości nie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Działka w całym okresie posiadania przez Państwa nie była wykorzystywana ani do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, ani do czynności zwolnionych z podatku VAT. Nie była również wykorzystywana do celów prywatnych lub osobistych. Ww. działka nie była przedmiotem najmu, ani dzierżawy. Niepodpiwniczony budynek gospodarczy znajdujący się na działce od momentu nabycia przez Państwa w 2023 r. nie był wykorzystywany do żadnych celów. Jest w złym stanie technicznym, stanowi ruinę i nadaje się wyłącznie do rozbiórki. Wskazali Państwo, że do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej budynek nie zostanie rozebrany.

W związku z planowaną sprzedażą zabudowanej działki nr 1 zawarli Państwo ze spółką Kupującą umowę przedwstępną. Zawarcie umowy przyrzeczonej zostało uzależnione od szeregu warunków, w szczególności uzyskania przez kupującą spółkę decyzji o warunkach zabudowy, pozwolenia na budowę, decyzji dotyczących rozbiórki, zgód związanych z dostępem do drogi publicznej, warunków technicznych przyłączy oraz innych decyzji i uzgodnień niezbędnych dla realizacji inwestycji planowanej przez kupującą spółkę.

W związku z powyższym udzielili Państwo kupującej spółce pełnomocnictwa do występowania przed organami administracji publicznej, składania wniosków i odbioru decyzji, uzyskiwania warunków technicznych przyłączy, zgód dotyczących zjazdu, a także wyrazili zgodę na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, przeprowadzenie badań gruntu oraz wykonanie tymczasowego przyłącza energetycznego. Czynności te mają jednak służyć wyłącznie realizacji planowanej inwestycji kupującej spółki i są podejmowane w jej interesie gospodarczym.

Państwa wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia, czy sprzedaż udziałów w nieruchomości (działce nr 1) przez Sprzedających na rzecz Kupującego będzie opodatkowana podatkiem VAT.

Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Państwa zapytania, należy wskazać, że doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa do działania w imieniu Sprzedających w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji umożliwiających realizację planowanej inwestycji przez kupującą Spółkę. Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń było warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te czynności nastąpiły w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu kupującemu umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców. W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nie współpracują Państwo w zakresie sprzedaży działki z biurami pośrednictwa, ani z innym profesjonalnym podmiotem pośredniczącym w obrocie nieruchomościami. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (Kupującego) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą współwłaścicieli gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami współwłaścicieli podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę.

Podkreślić należy, że podjęte przez kupującego działania wykonywane są we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich określonych potrzeb.

Co istotne w sprawie, w stosunku do sprzedawanej działki nr 1 nie będą Państwo podejmowali żadnych czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych, zmierzających do podniesienia wartości działki, takich jak wykonanie przyłączy, ogrodzenia, wydzielenie dróg wewnętrznych lub innych podobnych działań. W chwili zakupu nieruchomości w 2023 r. działka posiadała przyłącza gazu, energii elektrycznej oraz wody. Ponadto, nieruchomość (działka nr 1) opisana we wniosku od momentu jej nabycia przez każdego Sprzedającego, nie była nigdy wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, ani nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy ani żadnej innej umowy o podobnym charakterze. Podobnie znajdujący się na niej budynek gospodarczy od momentu nabycia nie był wykorzystywany do żadnych celów przez Sprzedających.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży przez Sprzedających udziałów w ww. działce nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. udziałów wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Sprzedający nie podjęli takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że aktywność Sprzedających w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Należy w tym miejscu podkreślić, że wszelkie czynności podjęte przez Kupującą na mocy udzielonego mu przez Sprzedających pełnomocnictwa, zostaną podjęte w interesie przyszłego, skonkretyzowanego nabywcy, a ich ewentualne nieziszczenie się doprowadzić może w swoich skutkach do odstąpienia od zawarcia ze Sprzedającymi umowy przyrzeczonej.

Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, udzielenie pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb Kupującego nie powoduje, że Sprzedający zostaną z tego powodu uznani za podatników podatku VAT prowadzących działalność gospodarczą.

Zatem dokonując sprzedaży zabudowanej działki nr 1 będą Państwo korzystać z przysługującego Im prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Państwa cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działki, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W związku z tym, dokonując sprzedaży zabudowanej działki nr 1 będą Państwo korzystać z przysługującego Im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, które oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, sprzedaż zabudowanej działki nr 1 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, Państwa stanowisko do pytania nr 1 jest prawidłowe.

W wydanej interpretacji uznałem, że transakcja sprzedaży udziałów w działce nr 1 na rzecz Kupującego nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z powyższym, odstępuję od odpowiedzi na pytanie nr 2 i 3, ponieważ oczekiwali Państwo na nie odpowiedzi jedynie w sytuacji uznania, że sprzedaż nieruchomości (działki nr 1) będzie opodatkowana podatkiem VAT.

Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24 października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 1 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.