0113-KDWPT.4011.324.2026.2.AMO

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 28 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:   

Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w piśmie z 28 czerwca 2026 r.)

Wnioskodawczyni, z domu (…), w 1970 r. zawarła związek małżeński ze (…).

W 1992 r. matka męża (…) dokonała darowizny dla swojego syna, a Pani męża w postaci nieruchomości rolnej nr działki X rep. (…) i siedlisko Y rep. (…) (w udziale 1/2) położone (…).

W 2003 r. Pani brat (…) dokonał darowizny na Pani rzecz w postaci nieruchomości rolnej działki nr Z (…) rep. (…), która była własnością Pani matki (…).

W 2005 r. wraz z mężem, dokonała Pani zakupu domu mieszkalnego jako majątek wspólny rep. (…).

W 2022 r. zawarła Pani z mężem u notariusza umowę majątkową małżeńską rep. (…) rozszerzającą wspólność ustawową o wyżej wymienione nieruchomości rolne (działka X, Y, Z).

W styczniu 2026 r. nastąpiła śmierć Pani męża (…). Spadkobiercami po mężu są: Pani - żona (3/4) oraz jedyny syn (…) (1/4).

Działki te są przeznaczone do sprzedaży i na działkę nr Z jest już kupiec. Sprzedaż działek ma charakter prywatny i nie jest związana z działalnością gospodarczą.

Działkę nr Z, która była własnością Pani matki otrzymała Pani darowizną od Pani brata (…) aktem notarialnym z (…) 2003 r.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 28 czerwca 2026 r.)

Czy za datę nabycia przez Panią w spadku po Pani mężu wymienionych wyżej nieruchomości dla potrzeb ustalenia skutków podatkowych z ich sprzedaży zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy uznać datę: pierwotnego nabycia nieruchomości przez Pani męża, tj. rok 1992 (działka X, Y), nabycie przez Panią działki nr Z w roku 2003, czy też należy uznać od momentu zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej tj. roku 2022?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 28 czerwca 2026 r.)

Pani zdaniem, dla ustalenia momentu rozpoczęcia biegu pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie ma moment pierwotnego nabycia (otrzymania darowizny przez Pani męża w 1992 r., jak i przez Panią w 2003 r.), a nie późniejsze podpisanie umowy: umowa majątkowa małżeńska z 2022 r.

Rozszerzenie ustawowej wspólności majątkowej w 2022 r. przez włączenie Pani majątku osobistego w postaci działki nr Z do majątku wspólnego, jak i włączenie majątku osobistego Pani męża w postaci działek nr X, Y do majątku wspólnego, nie stanowi nabycia tych nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z tym datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który przedmiotową nieruchomość włączył do majątku wspólnego, czyli rok 1992 i 2003.

Potwierdzeniem tego jest m.in.: interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 2 maja 2018 r. nr 0115-KDIT2-1.4011.99.2018.1.MK dot. skutków podatkowych sprzedaży działki, oraz interpretacja Dyrektora KIS z 17 kwietnia 2026 r. nr 0113-KDIPT2-2.4011.360.2026.1.KK.

Uważa Pani, że w opisanej sytuacji należy powołać się dodatkowo na przepisy ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (Dz. U. z 2026 r. poz. 236), który normuje stosunki majątkowe między małżonkami.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Odpłatne zbycie nieruchomości jako źródło przychodu

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

·         odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie jest przedmiotem działalności gospodarczej) oraz

·         miało miejsce po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

W przypadku więc odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment ich nabycia.

Jak wskazała Pani w opisie zdarzenia przyszłego, w 1970 r. zawarła Pani związek małżeński. W 1992 r. Pani mąż nabył w drodze darowizny nieruchomości rolne, tj. działki nr X i siedlisko Y (w udziale 1/2) położone (…). W 2003 r. Pani otrzymała w drodze darowizny nieruchomość rolną działkę nr Z (…).

W 2022 r. zawarła Pani z mężem u notariusza umowę majątkową małżeńską rozszerzającą wspólność ustawową o wyżej wymienione nieruchomości rolne (działka X, Y, Z). W styczniu 2026 r. nastąpiła śmierć Pani męża (…). Spadkobiercami po mężu są: Pani (3/4) oraz jedyny syn (…) (1/4). Działki te są przeznaczone do sprzedaży i na działkę nr Z jest już kupiec. Sprzedaż działek ma charakter prywatny i nie jest związana z działalnością gospodarczą.

Powzięła Pani wątpliwość, czy w opisanej sytuacji spoczywa na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu planowanej sprzedaży opisanych nieruchomości oraz od jakiej daty należy liczyć 5-letni okres z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Rozszerzenie wspólności majątkowej - umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową

Wobec tego, że w 2022 r. zawarła Pani z mężem u notariusza umowę majątkową małżeńską rozszerzającą wspólność ustawową o wyżej wymienione nieruchomości rolne (działka X, Y, Z), należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1359) normujących stosunki majątkowe między małżonkami.

Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Stosownie do art. 33 pkt 1 ww. Kodeksu:

Z kolei, w myśl art. 47 § 1 tej ustawy:

Z powyższego wynika, że wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela.

Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa majątkowego wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej nieruchomości lub prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a tej ustawy.

W świetle powyższego dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości do majątku osobistego małżonka, który włączył ją następnie do majątku wspólnego objętego współwłasnością łączną.

Odpłatne zbycie nieruchomości po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej

Na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zważywszy na sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, nabycie nieruchomości w czasie trwania wspólności małżeńskiej oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W konsekwencji małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie nabywa ponownie udziału w tej nieruchomości.

Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji

Odnosząc powyższe wnioski do przedstawionego przez Panią opisu sprawy, włączenie do majątku wspólnego małżonków nieruchomości w 2022 r. stanowiących uprzednio majątek osobisty - Pani męża w 1992 r. oraz Pani w 2003 r. nie stanowi nabycia tych nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla celów podatkowych należy przyjąć, że datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego. 

Jednocześnie – wobec tego, że planuje Pani sprzedać udział w ww. działkach po śmierci męża, tj. po ustaniu Państwa wspólności majątkowej małżeńskiej – zastosowanie w Pani sprawie ma art. 10 ust. 6 tej ustawy.

Pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 liczy się zatem od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, a więc w opisanej sytuacji od końca 1992 r. – pierwotnego nabycia nieruchomości przez Pani męża (działki nr: X oraz Y) oraz 2003 r. – pierwotnego nabycia przez Panią (działki nr: Z).

W związku z istnieniem w Państwa małżeństwie ustroju małżeńskiej wspólności majątkowej, nie mogła Pani ponownie nabyć udziału w tych nieruchomościach w drodze dziedziczenia po małżonku.

Podsumowując, planowana przez Panią sprzedaż udziału w działkach nr: Z oraz X, Y, która nie będzie następowała w wykonywaniu działalności gospodarczej oraz z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie będzie dla Pani źródłem przychodu w rozumieniu tej regulacji.

Tym samym nie powstanie u Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży udziału w ww. nieruchomościach.

Wobec powyższego, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu ww. przepisu, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób.

W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).  

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.