0113-KDIPT2-3.4011.396.2026.1.GG
Opodatkowanie przychodu ze sprzedaży składnika majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności do przychodów z działalności gospodarczej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych:
- w zakresie skutków podatkowych wycofania ½ udziału w nieruchomości do Pani majątku osobistego – jest prawidłowe,
- w pozostałym zakresie – jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
1 stycznia 2012 r. przystąpiła Pani do istniejącej spółki cywilnej pod firmą Sklep ..., NIP …z siedzibą w …., ul. ….. Pierwotna umowa spółki cywilnej została zawarta … 1990 r. przez A i B Do wymienionej spółki tytułem wkładu wniosła Pani własną pracę na rzecz spółki.
Z chwilą wstąpienia do ww. spółki udziały wspólników w zyskach i stratach przedstawiały się następująco: A 20%, B 50% i C 30%.
Przed datą przystąpienia Pani do wymienionej spółki dotychczasowe wspólniczki A i B w dniu …. 1998 r. kupiły od Gminy … lokal użytkowy położony w … przy ul. .. , o powierzchni użytkowej …m2, składający się z sali sprzedaży oraz zaplecza wraz z związanym z nim udziałem wynoszącym 189/10000 w części wspólnej nieruchomości, którą stanowił grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służyły wyłącznie do użytku właścicieli lokali, zapisany w księdze wieczystej … .
Kupujące, ówczesne wspólniczki spółki cywilnej, złożyły oświadczenia o dokonanie w księdze wieczystej ... (poprzednio ... ) wpisu wydzielenia do nowej księgi wieczystej nabywanego lokalu użytkowego, stanowiącego odrębną nieruchomość, przez wpisanie w niej własności na rzecz A i B we współwłasności łącznej jako wspólniczek spółki cywilnej w .. (akt notarialny Rep. …., not. ….).
Przedmiotowy lokal użytkowy nie został wprowadzony przez nabywające go do ewidencji środków trwałych, jak również opisana nieruchomość nie była przedmiotem amortyzacji, przy czym nieruchomość ta była wykorzystywana na potrzeby prowadzonej przez wspólników spółki cywilnej działalności gospodarczej przez cały okres jej trwania, w ten sposób, że lokal był wykorzystywany na działalność handlową towarami garmażeryjnymi i spożywczymi pozostającymi w ofercie handlowej spółki na rzecz konsumentów.
Z dniem ….2020 r., za zgodą pozostałych wspólników ze spółki cywilnej wystąpiła A , w spółce pozostały B i C, które uczestniczyły w zyskach i stratach spółki w udziałach równych, każda po 50%.
Następnie … 2021 r. do spółki cywilnej przystąpiła nowa wspólniczka – D , która tytułem umówionego wkładu do spółki wniosła własną pracę na jej rzecz.
Z tą datą udziały wspólników w zyskach i stratach ustalono następująco: C. 1%, R…. W.. 50% oraz D 49%.
Z kolei z dniem 2 stycznia 2021 r. z wymienionej spółki wystąpiła B. a udziały pozostałych wspólników (tj. C. i D ) od …. 2021 r. w zyskach i stratach spółki ustalono pо 50%.
Wyjaśniła Pani w tym miejscu, że zmiany osobowe w spółce pociągały za sobą wyłącznie zmianę treści umowy spółki cywilnej przez aktualizację danych osobowych wspólników, określenie rodzaju wnoszonych przez nich wkładów oraz ustalenie udziałów poszczególnych wspólników w zyskach i stratach na przestrzeni dokonywanych zmian umownych.
Przystępujący do spółki cywilnej wspólnicy oraz ustępujący z niej nigdy nie zawierali umów mających za przedmiot nabytą w 1998 r. nieruchomość - lokal użytkowy przez wpisanie nowo wstępujących wspólników jako współwłaścicieli nieruchomości (rozszerzenie podmiotowe współwłasności) bądź przez zniesienie współwłasności w sytuacji wystąpienia pierwotnych wspólników ze spółki.
Powyższa sytuacja doprowadziła do tego, że nieruchomość jeszcze w 2025 r. w księgach wieczystych zapisana była na rzecz A i B jako wspólników spółki cywilnej (NIP … ), pomimo że obie Panie nie były już jej wspólniczkami, a przedmiotowa nieruchomość była nadal wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę cywilną.
W dniu .. 2025 r. byłe i obecne wspólniczki spółki cywilnej …. (NIP… ), tj. A. ,B , C i D w formie aktu notarialnego zawarły ugodę w celu uniknięcia wzajemnych roszczeń wynikających z nieprzeniesienia własności nieruchomości objętej księgą wieczystą ... , na mocy której A i B przeniosły na rzecz Pani oraz D , wspólników spółki cywilnej pod firmą .. spółka cywilna C i D z siedzibą w ….., na zasadach współwłasności łącznej, prawo własności opisanej wyżej nieruchomości stanowiącej lokal niemieszkalny (użytkowy) położony w …. przy ul. …. oznaczony numerem …, a Pani (C ) i D na powyższe przeniesienie wyraziły zgodę, przy tym jednocześnie oświadczyły, że są w posiadaniu przedmiotowego lokalu (akt notarialny z … 2025 r. Rep. A nr ….not. C…-……).
Z kolei aktem notarialnym z …. 2025 r. Rep. A…., sporządzonym przed not. C….-…. wspólniczki C oraz D prowadzące wspólnie działalność gospodarczą pod firmą … s.c. C.i D pod adresem .. , ul… , NIP .. , w oparciu o uchwałę wspólników spółki cywilnej pn. jak wyżej z … 2025 r. w przedmiocie zgody na wycofanie z majątku spółki cywilnej nieruchomości wyżej opisanej, przeniosły nieodpłatnie na swoją rzecz, tj. C i D prawo własności nieruchomości - lokalu niemieszkalnego (użytkowego), położonego w … przy ul……, objęty księgą wieczystą ….., na co wyraziły zgodę z tym ustaleniem, że nabycie to następuje w takich proporcjach, w jakich same uczestniczą w zyskach i stratach spółki cywilnej, tj. po 50% do ich majątków osobistych.
Następnie w dniu ……2025 r. udziały we współwłasności przedmiotowej nieruchomości zostały przez Panią oraz D, za zgodą ich mężów, zbyte na rzecz małżonków ...(Rep. A nr….., not. …..), za cenę po ……zł każdy.
Z dniem …..2025 r. spółka cywilna pod firmą …. s.c. C i D została rozwiązana, a jej wspólniczki zaprzestały dalszego osobistego wykonywania działalności gospodarczej. Wpisy wspólniczek w CEIDG zostały wykreślone.
Pytania
1. Czy przeniesienie współwłasności wyrażającego się ułamkiem 1/2, we współwłasności nieruchomości - lokalu niemieszkalnego (użytkowego) o powierzchni użytkowej ….m2, dla którego prowadzona jest księga wieczysta o numerze …., z majątku spółki do Pani majątku osobistego stanowi źródło przychodów określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i czynność ta opodatkowana będzie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ od chwili nabycia udziału we współwłasności łącznej nie upłynęło 5 lat?
2. Czy sprzedaż udziału, wyrażającego się ułamkiem 1/2, we współwłasności nieruchomości - lokalu niemieszkalnego (użytkowego) o powierzchni użytkowej …m2, dla którego prowadzona jest księga wieczysta o numerze …., stanowi źródło przychodów określone w art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i czynność ta opodatkowana będzie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ od chwili nabycia udziału we współwłasności łącznej nie upłynęło 5 lat?
3. Czy sprzedaż udziału, wyrażającego się ułamkiem 1/2, we współwłasności nieruchomości - lokalu niemieszkalnego (użytkowego) o powierzchni użytkowej …m2, dla którego prowadzona jest księga wieczysta o numerze …., stanowi źródło przychodów określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i czynność ta nie będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ od chwili nabycia udziału we współwłasności upłynęło ponad 5 lat, albowiem udział w niej nabyła Pani w chwili przystąpienia do wymienionej spółki w dniu 1 stycznia 2012 r.?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, sprzedaży udziału we współwłasności opisanej wyżej nieruchomości nie można zakwalifikować jako przychodu z działalności gospodarczej, albowiem przychód ten nie powstał z odpłatnego zbycia wykorzystywanego na cele związane z prowadzoną do 31 października 2025 r. działalnością gospodarczą składnika majątkowego, mimo że art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą.
Sama czynność przesunięcia składników majątku (tu, nieruchomości) z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do majątków odrębnych tych wspólników - bez dokonania przysporzenia przez wspólników na rzecz spółki - nie rodzi skutków w postaci przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym samo przeniesienie udziału we współwłasności, wyrażającego się ułamkiem, odpowiadającym Pani udziałowi w zyskach i stratach w spółce cywilnej, z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do Pani majątku osobistego nie będzie stanowić źródła opodatkowania.
Natomiast już dokonana w jego następstwie sprzedaż przypadającego Pani udziału będzie stanowić źródło opodatkowania, określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż udziału w przedmiotowej nieruchomości nie może być kwalifikowana jako przychód z działalności gospodarczej - odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w szczególności jej art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a), nie reguluje ani kwestii kwalifikowania składnika majątku do kategorii środków trwałych, ani obowiązku ujmowania go w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, ani też dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Przywołany przepis reguluje wyłącznie kwestię skutków podatkowych zbycia wskazanych w nim składników majątku, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych. Przychód z odpłatnego zbycia tych składników powstaje w sytuacji, gdy spełniają one ustawową definicję środków trwałych podlegających ujęciu w ewidencji.
Zaliczenie przychodu ze sprzedaży składnika majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności do przychodów z działalności gospodarczej jest możliwe, jeśli spełnione łącznie zostaną następujące warunki:
a) składnik majątku wykorzystywano dla celów prowadzonej działalności gospodarczej,
b) składnik ten stanowił środek trwały,
c) składnik ten podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Z uwagi na to, że opisana nieruchomość nie stanowiła środka trwałego ujętego i amortyzowanego w ewidencji środków trwałych, a nabyta została …..1998 r. przez wspólników spółki cywilnej posługującej się numerem NIP…., a jej sprzedaż, a zasadniczo sprzedaż przez Panią udziału w niej nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
Nadto sprzedaż przez Panią udziału we współwłasności nieruchomości - lokalu niemieszkalnego położonego w …. przy ul……, nastąpiła po upływie pięciu lat licząc od końca miesiąca, w którym go Pani nabyła.
W Pani ocenie, udział we współwłasności wyżej opisanej nieruchomości nabyła Pani faktycznie w dacie przystąpienia do spółki cywilnej …. s.c. A, B jako jej wspólnik, tj. w dniu …..2012 r.
W związku z tym, w Pani ocenie, przychód ze sprzedaży nieruchomości (udziału w opisywanej nieruchomości) nie będzie opodatkowany, albowiem między datą zakupu nieruchomości do spółki a datą jej sprzedaży upłynęło ponad 5 lat.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 751).
Zgodnie z art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów.
W myśl art. 861 § 1 ww. Kodeksu:
Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług.
Stosownie do art. 862 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, do wykonania tego zobowiązania, jak również do odpowiedzialności z tytułu rękojmi oraz do niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia rzeczy stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
Przywołany przepis oznacza zobowiązanie się wspólnika do przeniesienia własności rzeczy na współwłasność łączną wspólników (w tym i jego) oraz wydania wspólnikom (spółce) tej rzeczy bez zapłaty ceny.
Zgodnie z art. 863 § 1 Kodeksu cywilnego:
Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku.
W przypadku wniesienia do spółki cywilnej wkładu w postaci składnika majątku stanowiącego wyłączną własność jednego wspólnika, bądź też będącego współwłasnością wszystkich wspólników tej spółki, wyłączna własność wspólnika bądź współwłasność w częściach ułamkowych z chwilą wniesienia do spółki przekształca się we współwłasność łączną. Współwłasność ta ma charakter bezudziałowy, a każdemu ze wspólników przysługują równe prawa do całego majątku. Spółka cywilna nie posiada własnego majątku. W spółce tej właścicielami poszczególnych składników majątku pozostają wspólnicy spółki w ramach współwłasności łącznej.
Spółka cywilna nie ma osobowości prawnej i nie jest podatnikiem podatku dochodowego, a dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki cywilnej.
Sposób opodatkowania dochodu z udziału w tej spółce uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki cywilnej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym, w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej, podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest spółka tylko poszczególni wspólnicy. Zatem na nich, a nie na spółce ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Powyższe wynika z faktu, że spółka cywilna – na podstawie art. 5a pkt 26 w zw. z art. 5a pkt 28 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) – jest spółką niebędącą osobą prawną.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch odrębnych źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3) lub ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów są jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
Jak stanowi art. 10 ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy:
Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
Zgodnie z art. 10 ust. 3 ww. ustawy:
Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 omawianej ustawy:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:
a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
- wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.
Z ww. przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c tej ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku:
a) pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej lub prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej,
b) otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną, wystąpieniem wspólnika z takiej spółki lub zmniejszeniem udziału kapitałowego w takiej spółce, z wyjątkiem składników majątku stanowiących udziały (akcje), papiery wartościowe, tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych, pochodne instrumenty finansowe oraz składników majątku, w wyniku otrzymania których Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów z ich odpłatnego zbycia,
- jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki albo zmniejszenie udziału kapitałowego w takiej spółce, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.
Jak stanowi art. 14 ust. 2 pkt 17 ww. ustawy:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku:
a) pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, prowadzonych samodzielnie,
b) otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną, wystąpieniem wspólnika z takiej spółki lub zmniejszeniem udziału kapitałowego w takiej spółce, z wyjątkiem składników majątku stanowiących udziały (akcje), papiery wartościowe, tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych, pochodne instrumenty finansowe oraz składników majątku, w wyniku otrzymania których Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów z ich odpłatnego zbycia.
Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że przychód powstaje w sytuacjach określonych przez prawo. Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł ścisłej definicji przychodu, lecz w art. 14 przedstawił otwarty katalog jego źródeł. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że przychód to każde trwałe i bezzwrotne zwiększenie majątku.
Wyjaśniam jednak, że sama czynność przesunięcia składników majątku (nieruchomości) z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do majątków odrębnych tych wspólników – bez dokonania przysporzenia przez wspólników na rzecz spółki – nie rodzi skutków w postaci przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dopiero ewentualne kolejne czynności mogą za sobą pociągać skutki podatkowe. Jednak uzależnione one są od rodzaju i charakteru tych kolejnych czynności.
Biorąc pod uwagę przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że skoro wycofanie wskazanej we wniosku nieruchomości z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego jej wspólników nie będzie nosić w istocie cech zbycia, jak również nie będzie posiadać przymiotu odpłatności, to wycofanie to nie spowoduje po Pani stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem prawidłowe jest Pani stanowisko, zgodnie z którym :
(…) samo przeniesienie udziału we współwłasności, wyrażającego się ułamkiem, odpowiadającym Pani udziałowi w zyskach i stratach w spółce cywilnej, z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do Pani majątku osobistego nie będzie stanowić źródła opodatkowania.
Po dokonanym wycofaniu nieruchomości ze spółki cywilnej sprzedała Pani tę nieruchomość wraz z pozostałym wspólnikiem.
Wątpliwości Pani sprowadzają się również do ustalenia do jakiego źródła zaliczyć sprzedaż opisanego we wniosku udziału w nieruchomości.
Jak zostało wyjaśnione wyżej, przychód ze sprzedaży składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej podatnika stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednak od tej zasady przewidziany został wyjątek, zgodnie z którym jeżeli składnik majątku wykorzystywany w działalności gospodarczej podatnika należy do jednej z kategorii wskazanych w art. 14 ust. 2c ustawy (np. jest budynkiem/lokalem mieszkalnym), to wtedy przychodu ze sprzedaży takiego składnika majątku nie traktuje się jako przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera bezpośredniej i legalnej definicji środków trwałych, dokonuje natomiast ich podziału na podlegające i niepodlegające amortyzacji.
Definicja pojęcia „środki trwałe” wywodzi się z ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.), gdzie zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15, ilekroć w ustawie jest mowa o środkach trwałych - rozumie się przez to, z zastrzeżeniem pkt 17, rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki.
Zalicza się do nich w szczególności nieruchomości - w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, (…).
O tym, jaki składnik majątku może stanowić środek trwały, decydują regulacje zawarte w art. 22a i 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
W myśl art. 22c ww. ustawy:
Amortyzacji nie podlegają:
1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami lub lokale mieszkalne, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy, jeżeli podatnik nie podejmie decyzji o ich amortyzowaniu,
3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b ust. 2 pkt 1 i 1a,
5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej działalności
‒ zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Z powyższych wyjaśnień wynika, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ani też dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej) - znaczenie ma sam fakt wykorzystywania tego składnika w działalności gospodarczej.
Stosownie do treści art. 22d ust. 2 omawianej ustawy:
Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
W celu zakwalifikowania działań podjętych przez Panią do właściwego źródła przychodu, czyli ustalenia, czy sprzedaż ta będzie stanowiła przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej należy mieć na uwadze zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości.
Z opisu sprawy wynika, że aktem notarialnym z 6 października 2025 r. wspólniczki spółki cywilnej – Pani oraz Pani D. prowadzące wspólnie działalność gospodarczą pod firmą … s.c. C, D. w oparciu o uchwałę wspólników spółki cywilnej z 3 października 2025 r. w przedmiocie zgody na wycofanie z majątku spółki cywilnej nieruchomości (lokalu niemieszkalnego – użytkowego położonego w …..), przeniosły nieodpłatnie na swoją rzecz, tj. Pani i Pani D prawo własności ww. nieruchomości, z tym ustaleniem, że nabycie to następuje w takich proporcjach w jakich Pani oraz Pani wspólniczka uczestniczą w zyskach i stratach spółki cywilnej, tj. po 50% do ich majątków osobistych. Następnie w dniu 30 października 2025 r. udziały we współwłasności przedmiotowej nieruchomości zostały przez Panią oraz Panią D zbyte. Przedmiotowy lokal użytkowy nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, jak również opisana nieruchomość nie była przedmiotem amortyzacji, przy czym nieruchomość ta była wykorzystywana na potrzeby prowadzonej przez wspólników spółki cywilnej działalności gospodarczej przez cały okres jej trwania, w ten sposób, że lokal był wykorzystywany na działalność handlową towarami garmażeryjnymi i spożywczymi pozostającymi w ofercie handlowej spółki na rzecz konsumentów.
W tym miejscu wyjaśniam, że przy kwalifikacji przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie ma przedmiotowe i funkcjonalne powiązanie danego rodzaju przychodu ze źródłem jego uzyskania.
Wcześniej powołany art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości oraz ww. praw majątkowych przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym. Jeżeli natomiast ich odpłatne zbycie następuje po upływie tego okresu, przychód z tego tytułu nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Jednakże z art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy wynika, że przepisu ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
W art. 14 ust. 2 ww. ustawy, wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które w przypadku uzyskania ich przez podatnika, stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takimi przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia środków trwałych, co wynika z treści art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy.
Podkreślam, że regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, objęty został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego, podlegającego ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Z treści przytoczonych powyżej przepisów wynika zatem, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
W świetle tych ustaleń stwierdzić należy, że przychody z odpłatnego zbycia składników majątku, a więc również składników majątku trwałego, jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat - stanowią przychód z tej działalności.
Opisane we wniosku okoliczności bezsprzecznie wskazują, że miedzy wycofaniem nieruchomości z działalności gospodarczej, a dniem jej odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
Zatem, sprzedaż udziału w nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma tu znaczenia fakt, że nieruchomość nie była wpisana do ewidencji środków trwałych i nie była przez spółkę cywilną amortyzowana.
Tym samym w rozpatrywanym stanie faktycznym nie znajdzie zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nieruchomość, którą Pani sprzedała w 2026 r., była wykorzystywana przez Panią w działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej.
W związku z powyższym, brak jest podstaw do kwalifikowania przychodu ze sprzedaży udziału w powyższej nieruchomości, jako przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a w konsekwencji do uznania, że z uwagi na upływ 5 lat od końca roku nabycia sprzedaż ta nie podlega opodatkowaniu.
Zatem Pani stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wskazuję, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Zatem zaznaczam, że ta interpretacja dotyczy wyłącznie Pani obowiązków podatkowych, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób, w tym pozostałych wspólników spółki cywilnej.
Informuję także, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … .
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów