0113-KDIPT2-3.4011.263.2026.3.SJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe a w części prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe – w zakresie pytania nr 6;
• prawidłowe w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan, w odpowiedzi na wezwanie, pismami z 29 maja 2026 r. (wpływ 1 czerwca 2026 r.) oraz z 18 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym oraz podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej również: „ustawa o PIT”).

Wnioskodawca zasadniczo dokonuje zakupu oraz sprzedaży kryptowalut przy wykorzystywaniu wyspecjalizowanych stron internetowych służących do obrotu kryptowalutami tzw. giełd kryptowalutowych, czasami natomiast, wykorzystuje do zakupu/sprzedaży kryptowalut także urządzenia ATM lub bitomaty, tj. automaty umożliwiające wymianę walut wirtualnych, wymianę walut wirtualnych na środki płatnicze lub dokonanie innych operacji na walutach wirtualnych na wzór tradycyjnych bankomatów. Giełdy służące do obrotu kryptowalutami, zabezpieczając techniczną obsługę oraz łączenie transakcji, pozwalają osobom fizycznym oraz podmiotom gospodarczym na nabycie oraz zbycie kryptowalut przy wykorzystaniu rynków giełdowych odpowiednio do cen i warunków rynkowych przewidzianych na tych giełdach.

Wnioskodawca zajmuje się m.in. traidingiem na rynkach finansowych, a także na rynku obrotu kryptoaktywami.

Wnioskodawca, celem zwiększenia posiadanych aktywów, stosuje wiele metodyk traidingu związanych z obrotem kryptowalutami, wśród których można wyróżnić w szczególności handel arbitrażowy. Handel arbitrażowy (dalej też: arbitraż) polega w głównej mierze na wykorzystaniu sytuacji cenowej dotyczącej kryptowalut na różnych rynkach, w tym na kupnie kryptowalut po niższej cenie na jednym rynku (np. jednej giełdzie) oraz natychmiastowej sprzedaży tychże kryptowalut po wyższej cenie na innym rynku (np. drugiej giełdzie). Sytuacja, gdy cena kryptoaktywów na jednym rynku wzrasta o tyle, że różnica w cenie danej kryptowaluty na różnych rynkach pozwala na osiągnięcie przychodu przewyższającego koszty nazywana jest często „nieefektywnością rynków” oraz w tym momencie pojawia się okazja na wykonanie arbitrażu poprzez wykorzystanie różnic cenowych na różnych rynkach (często giełdowych). Zadaniem dla tradera arbitrażowego lub arbitra (też Wnioskodawcy) jest nie tylko znalezienie tych różnic cenowych, lecz także możliwość szybkiego wyhandlowania ich (likwidowania nieefektywności rynku). Ponieważ inni handlowcy arbitrażowi również zauważają tę różnicę w cenie, „okno rentowności” zazwyczaj zamyka się niezwykle szybko w ciągu kilku minut lub kilku godzin. Wobec tego, wykonywanie transakcji nabycia kryptowalut, ich transferu na inny rynek oraz sprzedaży, wymaga podjęcia natychmiastowych działań, aby wykonać czynności w czasie, gdy występuje różnica cenowa na różnych rynkach pozwalająca na wypracowanie zysku (w oknie rentowności).

Dla każdego uczestnika arbitrażu moment wejścia w cykl arbitrażowy jest inny, gdyż sytuacja kiedy nieefektywność rynków wzrasta o tyle, by różnica w cenach danej kryptowaluty na różnych rynkach przewyższała koszty wykonania cyklu arbitrażowego dla konkretnego uczestnika rynku jest inna.

Zasadniczo, moment wejścia w cykl arbitrażowy dla każdego uczestnika jest zależny od wysokości wydatków ponoszonych przez niego na przeprowadzenie pełnego cyklu arbitrażowego, a także od zasad opodatkowania przychodu wypracowanego z przeprowadzenia cyklu arbitrażowego, co wprost zależy od rezydencji podatkowej uczestnika i wpływa na rentowność całego przedsięwzięcia z perspektywy konkretnego uczestnika rynku.

Wyżej wspomniany proces cyklu arbitrażowego, w uproszczeniu, można przedstawić w następujący sposób:

1)  Cykl arbitrażowy składa się z transakcji na giełdach, transferów kryptowalut i transferów środków pieniężnych połączonych wspólnym celem gospodarczym (zorganizowania wprowadzenia kryptowalut na odpowiedni rynek w momencie kiedy można je sprzedać na tym rynku po wyższej cenie);

2)  W sytuacji, kiedy nieefektywność rynków wzrasta o tyle, by różnica w cenach danej kryptowaluty na różnych rynkach przewyższała koszty wykonania cyklu arbitrażowego dla danego uczestnika rynku, przystępuje on do realizacji cyklu arbitrażowego;

3)  W pierwszej kolejności następuje zakup kryptowaluty na giełdzie A służącej do obrotu kryptowalutami;

4)  W dalszej kolejności zakupione kryptowaluty są transferowane z giełdy A na giełdę B służącej do obrotu kryptowalutami;

5)  Na giełdzie B następuje sprzedaż kryptowaluty za cenę wyższą w porównaniu do ceny zakupu tych kryptowalut na giełdzie A;

6)  Po sprzedaży kryptowalut, następuje transfer środków otrzymanych ze sprzedaży kryptowalut z powrotem na giełdę A;

7)  W momencie kiedy środki znalazły się w tym samym miejscu z którego rozpoczynała się transakcja arbitrażowa, cykl arbitrażowy się kończy;

8)  W przypadku, gdy po zakończeniu cyklu arbitrażowego nieefektywność rynków nie została zlikwidowana, tj. istnieje możliwość przeprowadzenia kolejnego cyklu arbitrażowego z zachowaniem poziomu rentowności, zazwyczaj dochodzi do powtórzenia cyklu arbitrażowego do momentu, aż nieefektywność rynków nie zostanie zlikwidowana, czyli do czasu kiedy koszt przeprowadzenie cyklu arbitrażowego będzie przewyższać dochody z takiego cyklu.

W przedstawionym procesie cyklu arbitrażowanego ważnym czynnikiem uzyskania dochodu jest terminowość wykonywania poszczególnych czynności (np. transferu środków między instytucjami bankowymi, między instytucją bankową a giełdą, a także transferu kryptowalut między giełdami), tak aby zakończenie cyklu arbitrażowego nastąpiło w miarę sprawnie i w momencie, kiedy cena sprzedaży kryptowalut przewyższa koszt ich zakupu (w tzw. oknie rentowności).

W nawiązaniu do ww. modelowego cyklu arbitrażowego, w sytuacji wystąpienia tzw. nieefektywności rynków, Wnioskodawca podejmuje próbę wykonania cyklu arbitrażowego, polegającego na zorganizowaniu wykonania pełnego cyklu transakcyjnego między poszczególnymi rynkami celem zlikwidowania nieefektywności rynku oraz wypracowania zysku ze sprzedaży kryptowalut. Cykl arbitrażowy, żeby doprowadził do oczekiwanych efektów musi być wykonany w całości (od początku i do końca). Przerwanie cyklu w pewnym momencie lub opóźnienie w wykonaniu czynności w ramach cyklu (co często skutkuje utratą możliwości wykonania transakcji mieszczących się w oknie rentowności) wiąże się zazwyczaj ze stratą ekonomiczną w wyniku nieudanej transakcji arbitrażowej poprzez sprzedanie kryptowalut po cenie niższej (co zazwyczaj prowadzi do braku powstania zysku, w tym także zysku do opodatkowania). Wobec tego Wnioskodawca dokłada starań aby angażować zasoby w sposób efektywny z uwzględnieniem sytuacji rynkowej oraz indywidualnych uwarunkowań Wnioskodawcy, w tym związanych z należnościami podatkowymi w miejscu rezydencji podatkowej Wnioskodawcy, co ma bezpośrednie przełożenie na angażowanie się Wnioskodawcy w wyżej przedstawione cykle arbitrażowe.

Z powodu znacznej konkurencji i globalizacji w zakresie arbitrażu na rynku kryptowalut, zysk wypracowany z cyklu arbitrażowego dla Wnioskodawcy jest zazwyczaj śladowy (ok. 0,01% - 0,10% od zaangażowanego kapitału i pod warunkiem skutecznego wykonania cyklu arbitrażowego).

Dlatego, by arbitraż miał dla Wnioskodawcy sens ekonomiczny, należy w możliwie krótkim czasie przeprowadzić jak najwięcej cykli arbitrażowych, a czas wykonywania czynności oraz transakcji wpływa na ryzyko zmian rynkowych, na które jest narażony Wnioskodawca podczas wykonywania cyklu arbitrażowego oraz na zmianę ceny kryptowaluty będącej przedmiotem cyklu arbitrażowego.

Wnioskodawca, aby wypracować zysk na różnicy w cenie kryptowalut na różnych rynkach, musi przeprowadzić w całości cykl arbitrażowy zanim różnica w cenie aktywów tych rynkach zmniejszy się poniżej progu rentowności lub całkowicie zniknie. Także, wobec bardzo niskiej stopy zwrotu z cyklu arbitrażowego, Wnioskodawca dąży do tego, aby wykonać więcej cykli arbitrażowych w okresie nieefektywności rynków kiedy występuje okres rentowności, co będzie skutkować wyższym przychodem dla Wnioskodawcy (z każdego cyklu arbitrażowego), w tym także powstaniem wyższego dochodu do opodatkowania.

Standardowo, cykl arbitrażowy Wnioskodawcy wygląda w ten sposób, że:

1)  Wnioskodawca zauważa sytuację kiedy nieefektywność rynków wzrasta o tyle, by różnica w cenach danej kryptowaluty na różnych rynkach (a zatem przewidywany poziom uzyskanego dochodu) przewyższała wydatki poniesione na wykonanie cyklu arbitrażowego w oparciu o posiadane przez Wnioskodawcę możliwości procedowania cyklu arbitrażowego, w tym także przy uwzględnieniu realiów podatkowych miejsca rezydencji podatkowej Wnioskodawcy;

2)  W sytuacji przystąpienia do wykonywania cyklu arbitrażowego, Wnioskodawca ustala czy do zakupu kryptowalut na giełdzie A potrzebuje waluty zagranicznej (np. euro, USD), czy wykona zakupu kryptowalut za walutę polską. W razie, gdy do zakupu kryptowalut może być wykorzystana waluta polska, Wnioskodawca dokonuje transferu środków na rachunek bankowy powiązany z giełdą na której dokona zakupu kryptowalut, korzystając z możliwości przelewu natychmiastowego oraz ponosi dodatkową opłatę za wykonanie tego typu przelewu;

3)  W razie, gdy do zakupu kryptowalut na giełdzie niezbędne jest posiadanie waluty zagranicznej (np. euro, USD), Wnioskodawca dokonuje transferu środków na rachunek bankowy umożliwiający wymianę waluty polskiej na walutę zagraniczną, wykorzystując do tego przelew natychmiastowy. Po wymianie środków, następnie, waluta zagraniczna jest transferowana przelewem natychmiastowym na rachunek bankowy powiązany z giełdą na której dojdzie do zakupu kryptowalut. W każdym przypadku Wnioskodawca ponosi dodatkową opłatę za wykonanie przelewów natychmiastowych;

4)  Następnie, Wnioskodawca dokonuje transferu środków (w walucie polskiej lub zagranicznej) na giełdę, gdzie dojdzie do zakupu kryptowalut, przy wykorzystaniu przelewu natychmiastowego, ponosząc dodatkową opłatę za wykonanie tego typy przelewu;

5)  Dalej, Wnioskodawca w zamian za przetransferowaną walutę, kupuje kryptowaluty na giełdzie A;

6)  W dalszej kolejności, dochodzi do transferu zakupionych kryptowalut z giełdy A na giełdę B, a Wnioskodawca ponosi wydatek za wykonanie transferu w formie kryptowalut;

7)  Po wykonaniu transferu kryptowalut, na giełdzie B dochodzi do ich sprzedaży wobec czego Wnioskodawca uzyskuje środki w walucie polskiej lub zagranicznej. Uzyskane w ten sposób środki są wypłacane z giełdy B na rachunek bankowy Wnioskodawcy przelewem zwykłym lub natychmiastowym, w zależności od potrzeby związanej z sytuacją rynkową (potrzebą przeprowadzenia kolejnego cyklu arbitrażowego);

8)  Zaksięgowanie środków na rachunku bankowym Wnioskodawcy kończy ten cykl arbitrażowy.

W tym momencie Wnioskodawca rozważa czy występują warunki do przeprowadzenia kolejnego cyklu arbitrażowego i w razie podjęcia stosownej decyzji, wyżej opisane czynności są powtarzane, często wielokrotnie i do momentu, kiedy nieefektywność rynków zostanie zlikwidowana i kiedy koszt przeprowadzenia kolejnego cyklu arbitrażowego będzie przewyższać zyski z takiego cyklu.

Możliwe są też inne, bardziej rozbudowane cykle arbitrażowe, w których występuje większa liczba transakcji, większa liczba wykorzystywanych kryptowalut i transferów, np. arbitraż trójkątny albo inne zachowania Wnioskodawcy w ramach cyklu w zależności od potrzeb i sytuacji rynkowej.

Przykładowo, w procesie cyklu arbitrażowego może zachodzić potrzeba wymiany jednej kryptowaluty na kolejną oraz dopiero po tej wymianie następuje spieniężenie, czyli sprzedaż kryptowaluty w zamian za środki płatnicze, może zachodzić także potrzeba wykonania większej liczby transakcji między rachunkami bankowymi celem zgromadzenia odpowiednich aktywów lub zostawienia środków na giełdzie z zamiarem wykonania innych transakcji na kryptowalutach. Jednak każdy ze stosowanych modeli arbitrażu, w założeniu, ma na celu wypracowanie zysku ze względu na różnice cenowe na odpowiednich rynkach kryptowalutowych, a sposób przeprowadzenia cyklu arbitrażowego (wykorzystujący bardziej lub mniej rozbudowany schemat) ma tylko spełniać ten cel odpowiednio do uwarunkowań rynkowych i posiadanych możliwości Wnioskodawcy.

Podsumowując, Wnioskodawca zwraca uwagę na istotne cechy handlu arbitrażowego, które mogą mieć wpływ na zajecie końcowego stanowiska w niniejszym wniosku:

• Z powodu globalizacji rynków kryptowalut, a także względnie bezpiecznego charakteru arbitrażu przy handlu arbitrażowym zauważalna jest wysoka konkurencja między uczestnikami, w związku z czym cykl arbitrażowy musi być procedowany w możliwie krótkich terminach, aby osiągnąć zysk ze sprzedaży kryptowalut w ramach cyklu arbitrażowego;
• Cykl arbitrażowy składa się z transakcji na giełdach, transferów kryptowalut i transferów środków pieniężnych połączonych wspólnym celem gospodarczym (zorganizowania wprowadzenia kryptowalut na odpowiedni rynek w momencie kiedy można je sprzedać na tym rynku po wyższej cenie, niż cena zakupowa na innych rynkach);
• Cykl arbitrażowy, żeby doprowadził do oczekiwanych efektów musi być wykonany w całości (od początku i do końca). Przerwanie cyklu w pewnym momencie lub opóźnienie w wykonaniu czynności w ramach cyklu np. z powodu wydłużonego czasu transferu środków z rachunku bankowego na giełdę (często skutkuje utratą możliwości wykonania transakcji mieszczących się w „oknie rentowności”) wiąże się zazwyczaj ze stratą ekonomiczną w wyniku nieudanej transakcji arbitrażowej poprzez sprzedanie kryptowalut po cenie niższej (co zazwyczaj prowadzi do braku powstania zysku, w tym także zysku do opodatkowania). Zatem Wnioskodawca traktuje poszczególne czynności wykonane w ramach cyklu arbitrażowego jako przedsięwzięcie gospodarcze połączone wspólnym celem ekonomicznym;
• Sytuacja, gdy cena kryptoaktywów na jednym rynku wzrasta o tyle, że różnica w cenie danej kryptowaluty na różnych rynkach pozwala na osiągnięcie przychodu przewyższającego koszty przeprowadzenia cyklu arbitrażowego nazywana jest często „nieefektywnością rynków” oraz w tym momencie pojawia się okazja na wykonanie arbitrażu poprzez wykorzystanie różnic cenowych na różnych rynkach (często giełdowych);
• Zadaniem dla tradera arbitrażowego lub arbitra (też Wnioskodawcy) jest nie tylko znalezienie tych różnic cenowych, lecz także możliwość szybkiego wyhandlowania ich (likwidowania nieefektywności rynku). Ponieważ inni handlowcy arbitrażowi prawdopodobnie zauważą również tę różnicę w cenie, a „okno rentowności” zazwyczaj zamyka się niezwykle szybko w ciągu kilku minut lub kilku godzin. Wobec tego, wykonywanie transakcji nabycia kryptowalut, ich transferu na inny rynek oraz sprzedaży wymaga podjęcia natychmiastowych działań, aby wykonać czynności w czasie, gdy występuje różnica cenowa na różnych rynkach pozwalająca na wypracowanie zysku wobec zbycia kryptowalut (w oknie rentowności);
• Co więcej „nieefektywność rynków” pojawia się zazwyczaj na chwilę która trwa od kilku minut do maksymalnie kilku godzin. Dlatego, wykonując arbitraż, oprócz szybkiego dokonywania transakcji niezbędne jest korzystanie z maksymalnie szybkich kanałów przesyłu kryptowalut i środków fiat. Zazwyczaj korzystanie z kanału szybszego wiąże się z wysokimi kosztami np. przelewu natychmiastowego lub podwyższonych opłat transakcyjnych związanych z transferem kryptowalut. Dodatkowo, w praktyce spotykane są sytuacje, gdy nie jest możliwe natychmiastowe przekazanie środków płatniczych z punktu A (np. rachunku bankowego Wnioskodawcy) do punktu B (np. na giełdę służącej do zakupu kryptowalut), jednak istnieje możliwość natychmiastowego przelewu środków z punktu A do punktu C (np. inny rachunek Wnioskodawcy), z punktu C do punktu D (np. kolejny rachunek bankowy Wnioskodawcy) i dalej natychmiastowo do punktu B, z której to ścieżki korzysta Wnioskodawca wobec potrzeby wprowadzenia środków na giełdę lub wyprowadzenia wartości z giełdy w stosunkowo krótkim czasie. W tym przypadku, pomimo dłuższej ścieżki transakcyjnej, możliwy staje się natychmiastowy transfer aktywów do niezbędnego miejsca, co ma decydujące znaczenie dla wypracowania zysku w ramach cyklu arbitrażowego;
• Dla każdego uczestnika arbitrażu moment wejścia w cykl arbitrażowy jest inny, gdyż każdy ponosi inne wydatki związane z przeprowadzeniem pełnego cyklu arbitrażowego, ma inne uwarunkowania podatkowe związane z jego rezydencją podatkową (mniej lub bardziej korzystne rozliczenie należności podatkowych), wobec czego sytuacja kiedy nieefektywność rynków wzrasta o tyle, by różnica w cenach danej kryptowaluty na różnych rynkach przewyższała koszty wykonania cyklu arbitrażowego (czyli pojawiał się zysk) dla konkretnego uczestnika rynku występuje indywidualnie. Zasadniczo, moment wejścia w cykl arbitrażowy dla każdego uczestnika jest zależny od wysokości wydatków ponoszonych przez niego na przeprowadzenie pełnego cyklu arbitrażowego, a także od zasad opodatkowania przychodu wypracowanego z przeprowadzenia cyklu arbitrażowego, rozliczenia poniesionych wydatków w ramach kosztów uzyskania przychodów obniżających dochód jako podstawy do opodatkowania (przy stosunkowo niskim zysku z cyklu arbitrażowego ma to dla uczestników arbitrażu istotne znaczenie), co wprost zależy od rezydencji podatkowej uczestnika i wpływa bezpośrednio na ustalenie dochodu oraz rentowności całego przedsięwzięcia z perspektywy konkretnego uczestnika rynku;
• Im bardziej sytuacja określonego uczestnika arbitrażu jest korzystniejsza z perspektywy możliwości przeprowadzenia tańszych oraz szybszych transferów aktywów, a także możliwości obniżenia przychodu do opodatkowania poprzez uwzględnienie wszystkich realnie ponoszonych wydatków, tym moment wejścia w cykl arbitrażowy jest wcześniejszy (rentowność przeprowadzenia cyklu arbitrażowego pojawia się we wcześniejszym momencie), co oznacza, także wypracowanie wyższego przychodu do opodatkowania, poprzez przeprowadzenie większej ilości cykli arbitrażowych. W przeciwnym razie Wnioskodawca musi czekać, aż przeprowadzenie cyklu arbitrażowego w jego przypadku stanie się rentowne, podczas gdy inni uczestnicy (o korzystniejszej sytuacji faktycznej i prawnopodatkowej) zamykają kolejne cykle arbitrażowe osiągając z nich przychody;
• Z powodu znacznej konkurencji i globalizacji w zakresie arbitrażu na rynku kryptowalut, zysk wypracowany z cyklu arbitrażowego dla Wnioskodawcy jest zazwyczaj śladowy (ok. 0, 01% - 0, 10% od zaangażowanego kapitału i pod warunkiem skutecznego wykonania cyklu arbitrażowego), dlatego dla Wnioskodawcy ważnym jest posiadanie zbliżonych warunków konkurencyjnych do innych uczestników rynków, możliwe wczesne wejście w przeprowadzenie cykli arbitrażowych (zależne od rentowności przeprowadzenia cyklu, w tym możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodu) oraz przeprowadzenie jak największej ilości cykli arbitrażowych, żeby wykonane czynności miały dla Wnioskodawcy w ogóle sens ekonomiczny;
• Jeśli chodzi o stosowane sposoby przeprowadzenia cykli arbitrażowych, mogą się pojawiać bardziej rozbudowane cykle arbitrażowe, w których występuje większa liczba transakcji, większa liczba wykorzystywanych kryptowalut i transferów, np. arbitraż trójkątny. Przykładowo, w procesie cyklu arbitrażowego może zachodzić potrzeba wymiany jednej kryptowaluty na kolejną oraz dopiero po tej wymianie następuje spieniężenie, czyli sprzedaż kryptowaluty w zamian za środki płatnicze, może zachodzić także potrzeba wykonania większej liczby transakcji między rachunkami bankowymi celem zgromadzenia odpowiednich aktywów lub zostawienia środków na giełdzie z zamiarem wykonania innych transakcji na kryptowalutach. Jednak każdy ze stosowanych modeli arbitrażu, w założeniu, ma na celu wypracowanie zysku ze względu na różnice cenowe na odpowiednich rynkach kryptowalutowych, a sposób przeprowadzenia cyklu arbitrażowego (wykorzystujący bardziej lub mniej rozbudowany schemat) ma tylko spełniać ten cel odpowiednio do uwarunkowań rynkowych i posiadanych możliwości Wnioskodawcy.

Pod względem wydatków, które ponosi Wnioskodawca do przeprowadzenia cykli arbitrażowych, można wyróżnić:

1)  Wydatki dotyczące przelewów między instytucjami płatniczymi (w szczególności przelewów międzybankowych), w tym opłaty związane z przelewami natychmiastowymi;

2)  Wydatki związane z przelewem środków płatniczych na giełdę związaną z obrotem kryptowalutami oraz wydatki ponoszone wobec przelewu środków z giełdy związanej z obrotem kryptowalutami na rachunek płatniczy (bez automatycznej konwersji w kryptowaluty), w tym opłaty związane z przelewami natychmiastowymi;

3)  Wydatki związane z przelewem środków płatniczych na giełdę związaną z obrotem kryptowalutami z automatyczną wymianą środków płatniczych na kryptowaluty oraz wydatki ponoszone wobec wypłaty kryptowalut z giełdy z automatyczną wymianą kryptowalut na środki płatnicze, w tym opłaty związane z przelewami natychmiastowymi;

4)  Opłaty transakcyjne na giełdach, związane z zakupem i sprzedażą kryptowalut na giełdach;

5)  Opłaty ponoszone wobec transferu kryptowalut z giełdy na giełdę, w tym opłaty podwyższone wobec potrzeby szybkiego przeniesienia kryptowalut;

6)  Wydatki ponoszone wobec przewalutowania posiadanych walut na inne waluty (np. walutę polską na waluty zagraniczne lub waluty zagraniczne na walutę polską).

Kryptowaluty, które są przedmiotem powyższych czynności spełniają definicję „waluty wirtualnej” zawartej w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w zw. z art. 5a pkt 33a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca nie świadczy usług, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, w tym znaczeniu, że nie jest wpisany do Rejestru Działalności z Zakresu Walut Wirtualnych. Wnioskodawca prowadzi natomiast jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług informatycznych i jest wpisany do CEIDG (NIP: ....).

W tym miejscu Wnioskodawca chciałby zaznaczyć, iż od zajętego w niniejszej sprawie stanowiska Organu będzie zależało to, czy handel arbitrażowy kryptowalutami dla użytkowników z Polski będzie w ogóle opłacalny, a warunki tego handlu m.in. z perspektywy rozliczeń podatkowych, będą konkurencyjne w porównaniu do użytkowników z innych jurysdykcji. Będzie to mieć bezpośrednie przełożenie na zaangażowanie w procesy związane z handlem arbitrażowym, uzyskiwanie przychodów związanych z handlem arbitrażowym oraz ich opodatkowanie.

Uzupełnienie wniosku

Wniosek dotyczy okresu od 2021 r. do czasu aktualnego.

Wnioskodawca zamierza dokonywać operacji na giełdach gdzie usługodawcą jest podmiot z Polski lub podmiot zagraniczny. Wnioskodawca aktualnie do wykonania operacji przeważnie korzysta z takich giełd jak …. Warto zauważyć, że korzystanie z usług określonych dostawców jest zmienne i zależy od sytuacji rynkowej. W poprzednich okresach Wnioskodawca korzystał także z innych giełd, z których aktualnie korzysta rzadko lub wcale nie korzysta, jak również nie jest wykluczone, iż Wnioskodawca będzie korzystać także z innych giełd, gdy sytuacja rynkowa na tych giełdach będzie dla Wnioskodawcy odpowiednia.

Wnioskodawca korzysta z giełd typu CEX, czyli scentralizowane giełdy do handlu kryptoaktywami mające administratora – najczęściej spółkę, jak również z giełd typu DEX, czyli zdecentralizowanych platformach do handlu kryptoaktywami, działających w sposób zautomatyzowany w oparciu o smart kontrakty bez konkretnego administratora giełdy.

Dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków dotyczących przelewów między instytucjami płatniczymi (w szczególności przelewów międzybankowych), w tym opłat ponoszonych przez Wnioskodawcę ze względu na dokonanie przelewów natychmiastowych to dokumenty wynikające z ewidencji instytucji płatniczych, wyciągi i potwierdzenia z systemu instytucji płatniczych. Każdy przepływ środków jest ewidencjonowany i możliwe jest wystawienie potwierdzeń w formie elektronicznej.

Dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków związanych z przelewem środków płatniczych na giełdę związaną z obrotem kryptowalutami oraz wydatki ponoszone wobec przelewu środków z giełdy związanej z obrotem kryptowalutami na rachunek płatniczy (bez automatycznej konwersji w kryptowaluty), w tym opłat związane z przelewami natychmiastowymi są to dokumenty wynikające z ewidencji instytucji płatniczych, wyciągi i potwierdzenia z systemu instytucji płatniczych, jak też dokumenty, potwierdzenia i wyciągi wynikające z systemu ewidencyjnego giełdy. Każdy przepływ środków jest ewidencjonowany i możliwe jest wystawienie potwierdzeń w formie elektronicznej.

Dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków związanych z przelewem środków płatniczych na giełdę związaną z obrotem kryptowalutami z automatyczną wymianą środków płatniczych na kryptowaluty oraz wydatki ponoszone wobec wypłaty kryptowalut z giełdy z automatyczną wymianą kryptowalut na środki płatnicze, w tym opłat związanych z przelewami natychmiastowymi są to dokumenty wynikające z ewidencji instytucji płatniczych, wyciągi i potwierdzenia z systemu instytucji płatniczych, jak również jest możliwość wygenerowania potwierdzeń i wyciągów z transakcji na kryptowalutach z poziomu giełd, na których jest widoczny obieg kryptowaluty w ramach giełdy. Każda transakcja, czy to w ramach instytucji płatniczej, czy w ramach giełdy służącej do obrotu kryptoaktywami jest ewidencjonowana oraz jest możliwość generowania odpowiednich potwierdzeń co do przepływu środków lub kryptowalut w formie elektronicznej.

Wydatki ponoszone na giełdach, w tym także ponoszone w kryptowalutach w zakresie opłat transakcyjnych są dokumentowane przez systemy giełdowe, podobnie do instytucji płatniczych oraz jest możliwość generowania zestawień, historii lub wyciągów transakcji za konkretny okres, gdzie jest widoczne poniesienie wydatków i opłat transakcyjnych. Użytkownicy giełd mogą zwracać się do operatorów giełd o przesłanie takich zestawień transakcyjnych, w których jest opisana każda wykonana transakcja za wskazany okres czasowy w formie elektronicznej.

Wydatki ponoszone na giełdach, w tym także ponoszone w kryptowalutach związane z terminowym transferem kryptowalut z giełdy na giełdę, są dokumentowane przez systemy giełdowe, podobnie do instytucji płatniczych oraz jest możliwość generowania zestawień, historii lub wyciągów transakcji za konkretny okres. Każdy przepływ wartości majątkowych jest ewidencjonowany przez systemy giełdowe i jest możliwość generowania zestawień transakcyjnych, gdzie jest widoczne poniesienie wydatków i opłat. Użytkownicy giełd mogą zwracać się do operatorów giełd o przesłanie takich zestawień transakcyjnych, w których jest opisana każda wykonana transakcja za wskazany okres czasowy (w formie elektronicznej).

Dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków wobec przewalutowania posiadanych walut na inne waluty niezbędne do wykonania nabycia oraz zbycia walut wirtualnych na konkretnych rynkach są to dokumenty wynikające z ewidencji instytucji płatniczych, wyciągi i potwierdzenia z systemu instytucji płatniczych generowane w formie elektronicznej.

Funkcjonalne powiązanie wydatków z pytań Wnioskodawcy z uzyskiwanym przychodem z tytułu handlu arbitrażowego kryptowalutami występuje z perspektywy zamknięcia cyklu arbitrażowego i przeprowadzenia transakcji w tzw. oknie rentowności, które jest ograniczone czasowo (kiedy występuje nieefektywność rynku). Inaczej rzecz ujmując, nieefektywność rynku, tj. różnica kursowa w cenie kryptoaktywów na różnych rynkach pozwalająca na wypracowanie zysku jest ograniczona w czasie, dlatego żeby zdążyć wykonać transakcje w czasie nieefektywności rynku (kupić kryptowaluty po niższej cenie na jednym rynku i sprzedać je po wyższej cenie na dalszych rynkach) Wnioskodawca wykonuje operacje z przelewem aktywów jak zostało to opisane w treści wniosku, tworząc warunki do przeprowadzenia cyklu arbitrażowego. Wykonanie tych transakcji jest dla Wnioskodawcy ekonomicznie uzasadnione jedynie w sytuacji, gdy cykl arbitrażowy jest zamykany w czasie nieefektywności rynku, wtedy Wnioskodawca osiąga zysk z przeprowadzonego cyklu arbitrażowego i sprzedaży kryptowalut po cenie wyższej niż cena zakupu, osiąga wtedy dochód, z którego możliwe jest zapłacenie podatku.

Pomimo udzielenia odpowiedzi na zasadne pytanie, ze względu na istotny wpływ powyższego zagadnienia na rozstrzygnięcie analizowanej sprawy, Wnioskodawca wnosi, aby dokonanie kwalifikacji prawnej funkcjonalnego powiązania, o którym mowa wyżej na potrzeby analizy podatkowej, odbywało się na skutek oceny Organu podatkowego w odniesieniu do opisu aktywności, a nie było wynikiem rozstrzygnięcia przez samego Wnioskodawcę, żeby wydane stanowisko Organu podatkowego miało dla Wnioskodawcy walor ochronny, w sytuacji gdy Wnioskodawca dostosuje się do przedmiotowej interpretacji indywidualnej. Zatem Wnioskodawca prosi aby wydane stanowisko w tym zakresie zostało wydane po analizie opisu stanu faktycznego, który Wnioskodawca starał się przedstawić zgodnie z Jego najlepszą wiedzą. Poza udzieleniem odpowiedzi na ww. pytanie, Wnioskodawca zwraca uwagę na rolę ponoszonych wydatków w końcowym osiągnięciu przychodu oraz na specyfikę modelu handlu arbitrażowego kryptowalutami, który różni się od typowego modelu kupna/sprzedaży kryptowaluty (przy handlu arbitrażowym Wnioskodawca musi się dostosować do warunków rynkowych, żeby wypracować zysk z transakcji na kryptowalutach, inaczej cykl arbitrażowy wykona inny użytkownik w czasie nieefektywności rynku).

Wnioskodawca dokonuje opisanych we wniosku transakcji kryptowalutowych (handlu arbitrażowego) prywatnie, poza prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, która dotyczy świadczenia usług informatycznych.

Koszty, o których mowa we wniosku, bezpośrednio warunkują nabycie kryptowalut. Ze względu na opisaną we wniosku specyfikę handlu arbitrażowego, polegającą na natychmiastowym reagowaniu i zamykaniu cyklu w bardzo ograniczonym czasowo „oknie rentowności”, koszty te stanowią wydatek, bez którego nabycie przedmiotowych kryptowalut w określonym czasie, miejscu i na określonych warunkach cenowych nie byłoby w ogóle możliwe. Jeśli celem wpłaty środków jedną z metod jest wykorzystanie instytucji płatniczej celem zrobienia przelewu, a następnie zakupu walut wirtualnych, to bez takiego wydatku nie byłoby możliwe zrobienie zakupu.

Koszty, o których mowa we wniosku, obejmują wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, to jest na rzecz giełd i platform służących do obrotu kryptoaktywami, przy czym część opłat (np. opłaty za przelewy natychmiastowe) ponoszona jest na rzecz innych instytucji finansowych i płatniczych uczestniczących w nieodzownym transferze środków w ramach cyklu. Pobrana opłata w związku z transferem wynika z przelewu środków, który następnie są wymieniane na waluty wirtualne. Logicznym jest, że nikt nie wpłaca środków pieniężnych do podmiotów kryptowalutowych aby tam te środki wyłącznie trzymać, a po to żeby zrobić transakcję.

Pytania

1.  Czy w nawiązaniu do specyfiki handlu arbitrażowego kryptowalutami, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, wydatki dotyczące przelewów między instytucjami płatniczymi (w szczególności przelewów międzybankowych), w tym opłaty ponoszone przez Wnioskodawcę ze względu na dokonanie przelewów natychmiastowych, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT pomniejszający przychody z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej?

2.  Czy w nawiązaniu do specyfiki handlu arbitrażowego kryptowalutami, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, wydatki związane z przelewem środków płatniczych na giełdę związaną z obrotem kryptowalutami oraz wydatki ponoszone wobec przelewu środków z giełdy związanej z obrotem kryptowalutami na rachunek płatniczy (bez automatycznej konwersji w kryptowaluty), w tym opłaty związane z przelewami natychmiastowymi, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT pomniejszający przychody z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej?

3.  Czy w nawiązaniu do specyfiki handlu arbitrażowego kryptowalutami, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, wydatki związane z przelewem środków płatniczych na giełdę związaną z obrotem kryptowalutami z automatyczną wymianą środków płatniczych na kryptowaluty oraz wydatki ponoszone wobec wypłaty kryptowalut z giełdy z automatyczną wymianą kryptowalut na środki płatnicze, w tym opłaty związane z przelewami natychmiastowymi, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT pomniejszający przychody z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej?

4.  Czy w nawiązaniu do opisu stanu faktycznego, wydatki w zakresie opłat transakcyjnych na giełdach służących do obrotu kryptowalutami, związane z zakupem i sprzedażą kryptowalut na giełdach, ponoszone także w kryptowalutach, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT oraz nie powstaje przy tym jednocześnie przychód, ani koszt uzyskania przychodu na innej podstawie?

5.  Czy w nawiązaniu do opisu stanu faktycznego, wydatki ponoszone wobec transferu kryptowalut z giełdy na giełdę, w tym opłaty podwyższone wobec potrzeby terminowego przeniesienia kryptowalut, regulowane także w kryptowalutach, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT oraz nie powstaje przy tym jednocześnie przychód, ani koszt uzyskania przychodu na innej podstawie?

6.  Czy w nawiązaniu do specyfiki handlu arbitrażowego kryptowalutami, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, wydatki ponoszone wobec przewalutowania posiadanych walut na inne waluty niezbędne do wykonania nabycia oraz zbycia walut wirtualnych na konkretnych rynkach, w zakresie różnicy pomiędzy wartością walut obcych przeliczanych na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego nabycie kryptowalut, a wartością faktycznie poniesionego wydatku w złotych związanego z wymianą walut tzw. spread, stanowi dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT pomniejszający przychody z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej?

7.  W razie uznania stanowiska w zakresie pytania nr 6 za nieprawidłowe, czy wartość rynkową kryptowalut zakupionych za waluty obce na potrzeby rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z art. 22 ust. 14 ustawy o PIT należy ustalić w oparciu o faktycznie poniesione wydatki w polskich złotych (wliczając w to wydatki związane z nabyciem walut obcych na potrzeby zakupu kryptowalut), natomiast wartość rynkową kryptowalut sprzedanych w zamian za waluty obce na potrzeby ustalenia przychodu ze zbycia waluty wirtualnej z art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT należy ustalić w oparciu o wysokość końcowo otrzymanego przysporzenia w polskich złotych (uwzględniając warunki przewalutowania na walutę polską)?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

W nawiązaniu do specyfiki handlu arbitrażowego kryptowalutami, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki dotyczące przelewów między instytucjami płatniczymi (w szczególności przelewów międzybankowych), w tym opłaty ponoszone przez Wnioskodawcę ze względu na dokonanie przelewów natychmiastowych, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT pomniejszający przychody z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.

Odpowiednio do art. 22 ust. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.”.

W nawiązaniu do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.”

Z powyższych przepisów należy wnioskować, iż koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej to:

• Po pierwsze udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej;
• Po drugie koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej;
• Które są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Wydatki bezpośrednio ponoszone na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej to dwie osobne podstawy pozwalające na uwzględnienie wydatków w kategorii kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.

W ocenie Wnioskodawcy, właśnie ze względu na specyficzne cechy handlu arbitrażowego kryptowalutami o czym mowa w opisie stanu faktycznego, wydatki dotyczące przelewów między instytucjami płatniczymi (w szczególności przelewów międzybankowych), w tym opłaty ponoszone przez Wnioskodawcę ze względu na dokonanie przelewów natychmiastowych, powinny stanowić dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT pomniejszający przychody z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.

Jak zostało wspomniane w opisie stanu faktycznego, w przypadku handlu arbitrażowego, wymagane jest przeprowadzenie natychmiastowych działań, aby zakupić kryptowaluty na jednym rynku po cenie niższej oraz po transferze tych kryptowalut sprzedać je na innym rynku za cenę wyższą od ceny zakupu. Wobec tego, wykonanie natychmiastowego transferu środków w tym przypadku jest konieczne (aby zmieścić w tzw. oknie rentowności) i od tego jak szybko Wnioskodawca zakończy cykl arbitrażowy będzie zależał poziom uzyskanego przez Niego przychodu, jak też to czy kryptowaluty w ogóle zostaną sprzedane.

Wykonywanie transakcji natychmiastowych między rachunkami wprost służy do utworzenia warunków do nabycia kryptowalut na konkretnym rynku kryptowalut (konkretnej giełdzie służącej do obrotu kryptowalutami), gdzie cena na dany rodzaj kryptowalut jest niższą w porównaniu do innych rynków.

Dodatkowo, w praktyce spotykane są sytuacje, gdy nie jest możliwe natychmiastowe i bezpośrednie przekazanie środków płatniczych z punktu A (np. rachunku bankowego Wnioskodawcy) do punktu B (np. na giełdę służącej do zakupu kryptowalut), jednak istnieje możliwość natychmiastowego przelewu środków z punktu A do punktu C (np. inny rachunek Wnioskodawcy), z punktu C do punktu D (np. kolejny rachunek bankowy Wnioskodawcy) i dopiero wtedy natychmiastowo do punktu B, z której to ścieżki korzysta Wnioskodawca wobec potrzeby wprowadzenia środków na giełdę w stosunkowo krótkim czasie.

Utworzenie warunków do nabycia kryptowalut na konkretnym rynku jest bezpośrednio związane z nabyciem waluty wirtualnej.

W ocenie Wnioskodawcy, utworzenie warunków do nabycia kryptowalut na konkretnym rynku poprzez dokonanie przelewów środków płatniczych między rachunkami, zgromadzenie niezbędnych wartości, dokonanie w razie potrzeby przewalutowania środków na waluty wymaganą do nabycia kryptowalut, transfer środków na giełdę, to przedsięwzięcie gospodarcze, które jest związane bezpośrednio z nabyciem walut wirtualnych. Wykonanie ww. pojedynczych czynności nie ma dla Wnioskodawcy sensu gospodarczego, a jedynie traktowanie tego jako zachowania objętego wspólnym celem gospodarczym bezpośrednio związanym z nabyciem waluty wirtualnej jest podejściem prawidłowym, wobec czego wydatki ponoszone z wykonaniem poszczególnych czynności objętych wspólnym celem nabycia kryptowaluty na określonym rynku należy traktować jako koszt bezpośrednio poniesiony na nabycie waluty wirtualnej.

W ocenie Wnioskodawcy, poniesienie przedmiotowego wydatku można również rozpatrywać w kategorii poniesienia kosztu związanego ze zbyciem waluty wirtualnej. W założeniu, celem gospodarczym handlu arbitrażowego jest możliwe szybka sprzedaż kryptowalut na rynkach oferujących cenę wyższą od zakupowej, w okresie nazywanym oknem rentowności.

Zatem od terminowości przeprowadzenia pełnego cyklu arbitrażowego będzie uzależnione zbycie kryptowaluty na konkretnym rynku oraz uzyskanie przychodu ze sprzedaży kryptowaluty. Wobec tego może być to uznane za koszt związany ze zbyciem waluty wirtualnej. Poniesione w ten sposób wydatki bezpośrednio przekładają się na uzyskanie przychodu przez Wnioskodawcę ze zbycia waluty wirtualnej.

Jak zostało już wspomniane, to wobec specyficznych cech handlu arbitrażowego, wydatki dotyczące przelewów między instytucjami płatniczymi (w szczególności przelewów międzybankowych), w tym opłaty ponoszone przez Wnioskodawcę ze względu na dokonanie przelewów natychmiastowych, należy traktować jako koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT, jako że w połączeniu z innymi czynnościami objętymi wspólnym celem gospodarczym są ponoszone bezpośrednio w związku z nabyciem walut wirtualnych, a dodatkowo mogą być rozpatrywane także jako wydatki związane ze zbyciem waluty wirtualnej, co jest końcowym celem każdego handlu arbitrażowego.

Uwzględnienie przy rozliczeniach podatkowych tego typu wydatków jako kosztu uzyskania przychodu jest niezmiernie ważne dla Wnioskodawcy także wobec tradycyjnie niskiej stopy korzyści ekonomicznej z cyklu arbitrażowego, a wobec braku rozliczenia podatkowego wszystkich poniesionych wydatków, przeprowadzenie cyklu arbitrażowego staje się dla Wnioskodawcy nierentowne, co oznacza także brak ekonomicznego uzasadnienia do wypracowania przychodu, który następnie miałby być opodatkowany (gdyż w takiej sytuacji przychód będzie równy lub mniejszy względem poniesionych wydatków). Dla Wnioskodawcy ważnym jest posiadanie zbliżonych warunków konkurencyjnych do innych uczestników rynku, możliwe wczesne wejście w przeprowadzenie cykli arbitrażowych (zależne od rentowności przeprowadzenia cyklu, w tym możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodu) oraz przeprowadzenie jak największej ilości cykli arbitrażowych w ograniczonym czasowo „oknie rentowności”, żeby wykonane czynności miały dla Wnioskodawcy w ogóle sens ekonomiczny, co będzie skutkować także dalszym regulowaniem należności publicznoprawnych od wypracowanego zysku w formie należności podatkowych.

Ad 2

W nawiązaniu do specyfiki handlu arbitrażowego kryptowalutami, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki związane z przelewem środków płatniczych na giełdę związaną z obrotem kryptowalutami oraz wydatki ponoszone wobec przelewu środków z giełdy związanej z obrotem kryptowalutami na rachunek płatniczy (bez automatycznej konwersji w kryptowaluty), w tym opłaty związane z przelewami natychmiastowymi, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT pomniejszający przychody z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.

Odpowiednio do art. 22 ust. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.”

W nawiązaniu do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.”

Z powyższych przepisów należy wnioskować, iż koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej to:

• Po pierwsze udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej;
• Po drugie koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej;
• Które są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Wydatki bezpośrednio ponoszone na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej to dwie osobne podstawy pozwalające na uwzględnienie wydatków w kategorii kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki związane z przelewem środków płatniczych na giełdę związaną z obrotem kryptowalutami oraz wydatki ponoszone wobec przelewu środków z giełdy związanej z obrotem kryptowalutami na rachunek płatniczy (bez automatycznej konwersji w kryptowaluty), w tym opłaty związane z przelewami natychmiastowymi, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT.

Wydatki związane z przelewem środków płatniczych na giełdę związaną z obrotem kryptowalutami, o ile następnie dojdzie do nabycia w zamian za przekazane środki kryptowalut, należy traktować jako koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT.

To samo podejście należy stosować w stosunku do przelewu środków z giełdy związanej z obrotem kryptowalutami na rachunek płatniczy.

Jak zostało wspomniane w opisie stanu faktycznego, w przypadku handlu arbitrażowego, wymagane jest przeprowadzenie natychmiastowych działań, aby zakupić kryptowaluty na jednym rynku po cenie niższej oraz po transferze tych kryptowalut sprzedać je na innym rynku za cenę wyższą od ceny zakupu.

Wobec tego, istnieje potrzeba natychmiastowego wprowadzenia środków na jedną giełdę (gdzie dojdzie do nabycia kryptowalut) oraz po sprzedaży kryptowalut na innej giełdzie natychmiastowo wypłacić środki z kolejnej giełdy, aby powtórzyć cykl arbitrażowy.

Od tego w jakim czasie Wnioskodawca zakończy w całości cykl arbitrażowy będzie zależało uzyskanie przez Niego przychodu, w tym wypracowanie zysku.

Wykonywanie transakcji natychmiastowych na giełdę służącej do obrotu kryptowalutami i wypłata środków z giełdy na rachunek płatniczy wprost służy do utworzenia warunków do nabycia kryptowalut na konkretnym rynku kryptowalut (konkretnej giełdzie służącej do obrotu kryptowalutami) gdzie cena na dany rodzaj kryptowalut jest niższą w porównaniu do innych rynków, a także do przeprowadzenia kolejnego cykli arbitrażowego związanego z nabyciem i sprzedażą kryptowalut.

Cykl arbitrażowy, żeby doprowadził do oczekiwanych efektów musi być wykonany w całości (od początku i do końca). Przerwanie cyklu w pewnym momencie lub opóźnienie w wykonaniu czynności w ramach cyklu np. z powodu wydłużonego czasu transferu środków z rachunku bankowego na giełdę (często skutkuje utratą możliwości wykonania transakcji mieszczących się w „oknie rentowności”) wiąże się zazwyczaj ze stratą ekonomiczną w wyniku nieudanej transakcji arbitrażowej poprzez sprzedanie kryptowalut po cenie niższej (co zazwyczaj prowadzi do braku powstania zysku, w tym także zysku do opodatkowania). Zatem Wnioskodawca traktuje poszczególne czynności wykonane w ramach cyklu arbitrażowego jako przedsięwzięcie gospodarcze połączone wspólnym celem ekonomicznym. Utworzenie warunków do nabycia kryptowalut na konkretnym rynku jest bezpośrednio związane z nabyciem waluty wirtualnej.

W ocenie Wnioskodawcy, utworzenie warunków do nabycia kryptowalut na konkretnym rynku poprzez dokonanie przelewów środków płatniczych między rachunkami, zgromadzenie niezbędnych wartości, dokonanie w razie potrzeby przewalutowania środków na waluty wymaganych do nabycia kryptowalut, transfer środków na giełdę, to przedsięwzięcie gospodarcze, które jest związane bezpośrednio z nabyciem walut wirtualnych. Wykonanie ww. pojedynczych czynności nie ma dla Wnioskodawcy sensu gospodarczego, a jedynie traktowanie tego jako zachowania objętego wspólnym celem gospodarczym bezpośrednio związanym z nabyciem waluty wirtualnej jest podejściem prawidłowym, wobec czego wydatki ponoszone z wykonaniem poszczególnych czynności objętych wspólnym celem nabycia kryptowaluty na określonym rynku należy traktować jako koszt bezpośrednio poniesiony na nabycie waluty wirtualnej.

W ocenie Wnioskodawcy, poniesienie przedmiotowego wydatku można również rozpatrywać w kategorii poniesienia kosztu związanego ze zbyciem waluty wirtualnej.

W założeniu, celem gospodarczym handlu arbitrażowego jest możliwe szybka sprzedaż kryptowalut na rynkach oferujących cenę wyższą od zakupowej, w okresie nazywanym „oknem rentowności”.

Zatem od terminowości przeprowadzenia pełnego cyklu arbitrażowego będzie uzależnione zbycie kryptowaluty na konkretnym rynku oraz uzyskanie przychodu ze sprzedaży kryptowaluty. Wobec tego może być to uznane za koszt związany ze zbyciem waluty wirtualnej.

Poniesione w ten sposób wydatki bezpośrednio przekładają się na uzyskanie przychodu przez Wnioskodawcę ze zbycia waluty wirtualnej, a natychmiastowa wypłata środków z giełdy na rachunek płatniczy warunkuje nabycie kryptowaluty w ramach następnego cyklu arbitrażowego.

Jak zostało już wspomniane, to wobec specyficznych cech handlu arbitrażowego, wydatki związane z przelewem środków płatniczych na giełdę związaną z obrotem kryptowalutami oraz wydatki ponoszone wobec przelewu środków z giełdy związanej z obrotem kryptowalutami na rachunek płatniczy (bez automatycznej konwersji w kryptowaluty), w tym opłaty związane z przelewami natychmiastowymi, należy traktować jako koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT, jako że w połączeniu z innymi czynnościami objętymi wspólnym celem gospodarczym są ponoszone bezpośrednio w związku z nabyciem walut wirtualnych, a dodatkowo mogą być rozpatrywane także jako wydatki związane ze zbyciem waluty wirtualnej co jest końcowym celem każdego handlu arbitrażowego.

Uwzględnienie przy rozliczeniach podatkowych tego typu wydatków jako kosztu uzyskania przychodu jest niezmiernie ważne dla Wnioskodawcy także wobec tradycyjnie niskiej stopy zwrotu ekonomicznego z cyklu arbitrażowego, a wobec braku rozliczenia podatkowego wszystkich poniesionych wydatków, przeprowadzenie cyklu arbitrażowego staje się dla Wnioskodawcy nierentowne, co oznacza także brak ekonomicznego uzasadnienia do wypracowania przychodu, który następnie miałby być opodatkowany (gdyż w takiej sytuacji przychód będzie równy lub mniejszy względem poniesionych wydatków). Dla Wnioskodawcy ważnym jest posiadanie zbliżonych warunków konkurencyjnych do innych uczestników rynku, możliwe wczesne wejście w przeprowadzenie cykli arbitrażowych (zależne od rentowności przeprowadzenia cyklu, w tym możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodu) oraz przeprowadzenie jak największej ilości cykli arbitrażowych w ograniczonym czasowo „oknie rentowności”, żeby wykonane czynności miały dla Wnioskodawcy w ogóle sens ekonomiczny, co będzie skutkować także dalszym regulowaniem należności publicznoprawnych od wypracowanego zysku w formie należności podatkowych.

Co też ważne, wydatki związane z transferem środków pomiędzy rachunkami bankowymi Wnioskodawcy a giełdami służącymi do obrotu kryptowalut są jednym z najwyższych kosztów, które ponosi Wnioskodawca w ramach wykonania cyklu arbitrażowego oraz w dużej mierze rozpoznanie tego typu kosztów warunkuje rentowność i zasadność ekonomiczną przeprowadzenia cyklu arbitrażowego. Brak możliwości rozpoznania tego typu wydatków jako kosztu uzyskania przychodu będzie skutkować tym, iż Wnioskodawca będzie się powstrzymywać od nabycia kryptowalut w ramach cyklu arbitrażowego co będzie mieć przełożenie również na powstanie przychodu do opodatkowania.

Ad 3

W nawiązaniu do specyfiki handlu arbitrażowego kryptowalutami, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki związane z przelewem środków płatniczych na giełdę związaną z obrotem kryptowalutami z automatyczną wymianą środków płatniczych na kryptowaluty oraz wydatki ponoszone wobec wypłaty kryptowalut z giełdy z automatyczną wymianą kryptowalut na środki płatnicze, w tym opłaty związane z przelewami natychmiastowymi, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT pomniejszający przychody z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.

Ze względu zbliżoną treść przedmiotowego zapytania do treści pytania nr 2, Wnioskodawca w zakresie własnego stanowiska odsyła do stanowiska i argumentacji związanej z pytaniem nr 2 oraz wskazuje, że pozostaje ono aktualne w pełnym zakresie także wobec pytania nr 3.

Dodatkowo, zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie środków pieniężnych na giełdę umożliwiającą obrót kryptowalutami — gdzie dochodzi do automatycznej konwersji walut tradycyjnych na kryptowaluty — oraz wypłata kryptowalut z tej giełdy połączona z ich automatyczną wymianą na środki pieniężne, w jeszcze większym stopniu przemawia za uznaniem wydatków związanych z transferem wartości majątkowych pomiędzy giełdami a rachunkami bankowymi Wnioskodawcy za koszty uzyskania przychodu. Bowiem, tego typu czynności podobnie jak dokonanie przelewów środków płatniczych między rachunkami, zgromadzenie niezbędnych wartości, dokonanie w razie potrzeby przewalutowania środków na waluty wymaganą do nabycia kryptowalut, transfer kryptowalut między giełdami, służą utworzeniu warunków do nabycia kryptowalut oraz ich dalszego zbycia.

Wykonanie ww. pojedynczych czynności nie ma dla Wnioskodawcy sensu gospodarczego, a jedynie traktowanie tego jako zachowania objętego wspólnym celem gospodarczym bezpośrednio związanym z nabyciem waluty wirtualnej jest podejściem prawidłowym, wobec czego wydatki ponoszone z wykonaniem poszczególnych czynności objętych wspólnym celem nabycia kryptowaluty na określonym rynku należy traktować jako koszt bezpośrednio poniesiony na nabycie waluty wirtualnej oraz związany z jej zbyciem.

Ad 4

W nawiązaniu do opisu stanu faktycznego, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki w zakresie opłat transakcyjnych na giełdach służących do obrotu kryptowalutami, związane z zakupem i sprzedażą kryptowalut na giełdach, ponoszone także w kryptowalutach, stanowią koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT oraz nie powstaje przy tym jednocześnie żaden przychód, ani koszt uzyskania przychodu na innej podstawie.

Opłaty ponoszone na giełdach na których się odbywa obrót walutami wirtualnymi, a związane z zakupem i sprzedażą kryptowalut należy uznać za koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT.

Odpowiednio do art. 22 ust. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu”.

Przedmiotowe opłaty, ponoszone też w formie kryptowalut, stanowią wydatki ponoszone na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, jako że giełda służąca do obrotu walutami wirtualnymi jest takim podmiotem, o którym mowa w tym przepisie.

Nie ma przy tym znaczenia, iż opłata może być ponoszona w kryptowalutach, stanowi to wydatek poczyniony z majątku Wnioskodawcy na poczet wymiany waluty wirtualnej, co wprost wynika z art. 22 ust. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad 5

W nawiązaniu do opisu stanu faktycznego, wydatki ponoszone wobec transferu kryptowalut z giełdy na giełdę, w tym opłaty podwyższone wobec potrzeby terminowego przeniesienia kryptowalut, regulowane także w kryptowalutach, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT oraz nie powstaje przy tym jednocześnie przychód, ani koszt uzyskania przychodu na innej podstawie.

Odpowiednio do art. 22 ust. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.”

W nawiązaniu do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.”

Z powyższych przepisów należy wnioskować, iż koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej to:

• Po pierwsze udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej;
• Po drugie koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej;
• Które są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Wydatki bezpośrednio ponoszone na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej to dwie osobne podstawy pozwalające na uwzględnienie wydatków w kategorii kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone wobec transferu kryptowalut z giełdy na giełdę, w tym opłaty podwyższone wobec potrzeby terminowego przeniesienia kryptowalut, regulowane także w kryptowalutach, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT.

Jak zostało wspomniane w opisie stanu faktycznego, w przypadku handlu arbitrażowego, wymagane jest przeprowadzenie natychmiastowych działań, aby zakupić kryptowaluty na jednym rynku po cenie niższej oraz po transferze tych kryptowalut sprzedać je na innym rynku za cenę wyższą od ceny zakupu.

Wobec tego, istnieje potrzeba natychmiastowego transferu kryptowalut z jednej giełdy (gdzie dojdzie do nabycia kryptowalut) na inne rynki gdzie dojdzie do sprzedaży kryptowalut.

Od tego jak w jakim czasie Wnioskodawca zakończy w całości cykl arbitrażowy, w tym jak szybko wykona transfer kryptowalut, będzie zależało uzyskanie przez niego przychodu oraz wypracowanie zysku.

Wykonywanie transferu kryptowalut z jednej giełdy na inną, wprost służy do utworzenia warunków do zbycia kryptowalut na konkretnym rynku kryptowalut (konkretnej giełdzie służącej do obrotu kryptowalutami) gdzie cena na dany rodzaj kryptowalut jest wyższa w porównaniu do innych rynków, a także do przeprowadzenia kolejnego cykli arbitrażowego związanego z nabyciem i sprzedażą kryptowalut.

Cykl arbitrażowy, żeby doprowadził do oczekiwanych efektów musi być wykonany w całości (od początku i do końca). Przerwanie cyklu w pewnym momencie lub opóźnienie w wykonaniu czynności w ramach cyklu, np. z powodu wydłużonego czasu transferu kryptowalut z giełdy na giełdę (często skutkuje utratą możliwości wykonania transakcji mieszczących się w „oknie rentowności”) wiąże się zazwyczaj ze stratą ekonomiczną w wyniku nieudanej transakcji arbitrażowej poprzez sprzedanie kryptowalut po cenie niższej (co zazwyczaj prowadzi do braku powstania zysku, w tym także zysku do opodatkowania). Zatem Wnioskodawca traktuje poszczególne czynności wykonane w ramach cyklu arbitrażowego jako przedsięwzięcie gospodarcze połączone wspólnym celem ekonomicznym, prowadzącym do nabycia oraz następnie zbycia waluty wirtualnej.

Wykonanie pojedynczych czynności w ramach cyklu arbitrażowego nie ma dla Wnioskodawcy sensu gospodarczego, a jedynie traktowanie tego jako zachowania objętego wspólnym celem gospodarczym bezpośrednio związanym z nabyciem oraz dalszym zbyciem waluty wirtualnej jest podejściem prawidłowym, wobec czego wydatki ponoszone w związku z wykonaniem poszczególnych czynności objętych wspólnym celem nabycia kryptowaluty oraz jej dalszego zbycia na określonym rynku należy traktować jako koszt uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.

W założeniu, celem gospodarczym handlu arbitrażowego jest możliwe szybka sprzedaż kryptowalut na rynkach oferujących cenę wyższą od zakupowej, w okresie nazywanym oknem rentowności.

Zatem od terminowości przeprowadzenia pełnego cyklu arbitrażowego, w tym od transferu kryptowaluty z jednej giełdy na inną, będzie uzależnione zbycie kryptowaluty na konkretnym rynku oraz uzyskanie przychodu ze sprzedaży kryptowaluty. Wobec tego może być to uznane za koszt związany ze zbyciem waluty wirtualnej.

Poniesione w ten sposób wydatki bezpośrednio przekładają się na uzyskanie przychodu przez Wnioskodawcę ze zbycia waluty wirtualnej.

Jak zostało już wspomniane, to wobec specyficznych cech handlu arbitrażowego, wydatki ponoszone wobec transferu kryptowalut z giełdy na giełdę, w tym opłaty podwyższone wobec potrzeby terminowego przeniesienia kryptowalut, regulowane także w kryptowalutach, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT, jako że w połączeniu z innymi czynnościami objętymi wspólnym celem gospodarczym są ponoszone bezpośrednio w związku z nabyciem walut wirtualnych oraz zbyciem waluty wirtualnej co jest końcowym celem każdego handlu arbitrażowego.

Uwzględnienie przy rozliczeniach podatkowych tego typu wydatków jako kosztu uzyskania przychodu jest niezmiernie ważne dla Wnioskodawcy także wobec tradycyjnie niskiej stopy korzyści ekonomicznej z cyklu arbitrażowego, a wobec braku rozliczenia podatkowego wszystkich poniesionych wydatków, przeprowadzenie cyklu arbitrażowego staje się dla Wnioskodawcy nierentowne, co oznacza także brak ekonomicznego uzasadnienia do wypracowania przychodu, który następnie miałby być opodatkowany (gdyż w takiej sytuacji przychód będzie równy lub mniejszy względem poniesionych wydatków). Dla Wnioskodawcy ważnym jest posiadanie zbliżonych warunków konkurencyjnych do innych uczestników rynku, możliwe wczesne wejście w przeprowadzenie cykli arbitrażowych (zależne od rentowności przeprowadzenia cyklu, w tym możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodu) oraz przeprowadzenie jak największej ilości cykli arbitrażowych w ograniczonym czasowo „oknie rentowności”, żeby wykonane czynności miały dla Wnioskodawcy w ogóle sens ekonomiczny, co będzie skutkować także dalszym regulowaniem należności publicznoprawnych od wypracowanego zysku w formie należności podatkowych.

W ocenie Wnioskodawcy, w tym przypadku poza powstaniem kosztu uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT nie powstaje jednocześnie przychód, ani żaden inny koszt uzyskania przychodu na innej podstawie.

Nie ma przy tym znaczenia, iż opłata może być ponoszona w kryptowalutach, stanowi to wydatek poczyniony z majątku Wnioskodawcy na poczet zbycia waluty wirtualnej, co wprost wynika z art. 22 ust. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad 6

W nawiązaniu do specyfiki handlu arbitrażowego kryptowalutami, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone wobec przewalutowania posiadanych walut na inne waluty niezbędne do wykonania nabycia oraz zbycia walut wirtualnych na konkretnych rynkach, w zakresie różnicy pomiędzy wartością walut obcych przeliczanych na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego nabycie kryptowalut, a wartością faktycznie poniesionego wydatku w złotych związanego z wymianą walut tzw. spread, stanowi dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT pomniejszający przychody z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.

Odpowiednio do art. 22 ust. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu”.

W nawiązaniu do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.”

Z powyższych przepisów należy wnioskować, iż koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej to:

• Po pierwsze udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej;
• Po drugie koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej;
• Które są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Wnioskodawca, niekiedy do wykonania cyklu arbitrażowego oraz nabycia kryptowalut potrzebuje środków pieniężnych w określonej walucie. W związku z nabyciem takich walut, Wnioskodawca ponosi koszty wymiany walut, a następnie wykorzystuje te waluty do obrotu walutami wirtualnymi.

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki związane z przewalutowaniem posiadanych walut na inne waluty niezbędne do wykonania nabycia oraz zbycia walut wirtualnych na konkretnych rynkach, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT.

Jak zostało wspomniane w opisie stanu faktycznego, w przypadku handlu arbitrażowego, wymagane jest przeprowadzenie natychmiastowych działań, aby zakupić kryptowaluty na jednym rynku po cenie niższej oraz po transferze tych kryptowalut sprzedać je na innym rynku za cenę wyższą od ceny zakupu.

Wnioskodawca w tym przypadku dostosowuje się do realiów rynkowych, w tym pod względem walut, żeby nabyć kryptowaluty po korzystniejszym kursie, w innych okolicznościach nie stanowiłoby to kosztu uzyskania przychodu. Jest to ważna część cyklu arbitrażowego i wprost służy do utworzenia warunków do nabycia kryptowalut na konkretnym rynku kryptowalut (konkretnej giełdzie służącej do obrotu kryptowalutami) gdzie cena na dany rodzaj kryptowalut jest niższa w porównaniu do innych rynków, a także do przeprowadzenia kolejnego cykli arbitrażowego związanego z nabyciem i sprzedażą kryptowalut.

Cykl arbitrażowy, żeby doprowadził do oczekiwanych efektów musi być wykonany w całości (od początku i do końca). Przerwanie cyklu w pewnym momencie lub opóźnienie w wykonaniu czynności w ramach cyklu np. z powodu wydłużonego czasu transferu środków z rachunku bankowego na giełdę (często skutkuje utratą możliwości wykonania transakcji mieszczących się w „oknie rentowności”) wiąże się zazwyczaj ze stratą ekonomiczną w wyniku nieudanej transakcji arbitrażowej poprzez sprzedanie kryptowalut po cenie niższej (co zazwyczaj prowadzi do braku powstania zysku, w tym także zysku do opodatkowania). Zatem Wnioskodawca traktuje poszczególne czynności wykonane w ramach cyklu arbitrażowego jako przedsięwzięcie gospodarcze połączone wspólnym celem ekonomicznym, prowadzącym do nabycia oraz następnie zbycia waluty wirtualnej.

Wykonanie pojedynczych czynności w ramach cyklu arbitrażowego, w tym czynności przewalutowania, same w sobie nie mają dla Wnioskodawcy sensu gospodarczego, a jedynie traktowanie tego jako zachowania objętego wspólnym celem gospodarczym bezpośrednio związanym z nabyciem oraz dalszym zbyciem waluty wirtualnej jest podejściem prawidłowym, wobec czego wydatki ponoszone w związku z wykonaniem poszczególnych czynności objętych wspólnym celem nabycia kryptowaluty oraz jej dalszego zbycia na określonym rynku należy traktować jako koszt uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.

Wnioskodawca pragnie jeszcze raz podkreślić, iż w innych okolicznościach, niż handel arbitrażowy, przedmiotowe wydatki nie stanowiłyby kosztu uzyskania przychodu.

Poniesione w ten sposób wydatki bezpośrednio przekładają się na uzyskanie przychodu przez Wnioskodawcę ze zbycia waluty wirtualnej.

Jak zostało już wspomniane, to wobec specyficznych cech handlu arbitrażowego, wydatki ponoszone wobec przewalutowania posiadanych walut na inne waluty niezbędne do wykonania nabycia oraz zbycia walut wirtualnych na konkretnych rynkach, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o PIT, jako że w połączeniu z innymi czynnościami objętymi wspólnym celem gospodarczym są ponoszone bezpośrednio w związku z nabyciem walut wirtualnych oraz zbyciem waluty wirtualnej co jest końcowym celem każdego handlu arbitrażowego.

Uwzględnienie przy rozliczeniach podatkowych tego typu wydatków jako kosztu uzyskania przychodu jest niezmiernie ważne dla Wnioskodawcy także wobec tradycyjnie niskiej stopy korzyści ekonomicznej z cyklu arbitrażowego, a wobec braku rozliczenia podatkowego wszystkich poniesionych wydatków, przeprowadzenie cyklu arbitrażowego staje się dla Wnioskodawcy nierentowne, co oznacza także brak ekonomicznego uzasadnienia do wypracowania przychodu, który następnie miałby być opodatkowany (gdyż w takiej sytuacji przychód będzie równy lub mniejszy względem poniesionych wydatków). Dla Wnioskodawcy ważnym jest posiadanie zbliżonych warunków konkurencyjnych do innych uczestników rynku, możliwe wczesne wejście w przeprowadzenie cykli arbitrażowych (zależne od rentowności przeprowadzenia cyklu, w tym możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodu) oraz przeprowadzenie jak największej ilości cykli arbitrażowych w ograniczonym czasowo „oknie rentowności”, żeby wykonane czynności miały dla Wnioskodawcy w ogóle sens ekonomiczny, co będzie skutkować także dalszym regulowaniem należności publicznoprawnych od wypracowanego zysku w formie należności podatkowych.

Co też ważne, wydatki ponoszone wobec przewalutowania posiadanych walut na inne waluty niezbędne do wykonania nabycia oraz zbycia walut wirtualnych są jednym z najwyższych kosztów, które ponosi Wnioskodawca w ramach wykonania cyklu arbitrażowego oraz w dużej mierze rozpoznanie tego typu kosztów warunkuje rentowność i zasadność ekonomiczną przeprowadzenia cyklu arbitrażowego. Brak możliwości rozpoznania tego typu wydatków jako kosztu uzyskania przychodu będzie skutkować tym, iż Wnioskodawca będzie się powstrzymywać od nabycia kryptowalut w ramach cyklu arbitrażowego, w którym zaangażowane są waluty obce, co będzie mieć przełożenie również na powstanie przychodu do opodatkowania.

Ad 7

W razie uznania stanowiska w zakresie pytania nr 6 za nieprawidłowe, w ocenie Wnioskodawcy wartość rynkową kryptowalut zakupionych za waluty obce na potrzeby rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z art. 22 ust. 14 ustawy o PIT należy ustalić w oparciu o faktycznie poniesione wydatki w polskich złotych (wliczając w to wydatki związane z nabyciem walut obcych na potrzeby zakupu kryptowalut), natomiast wartość rynkową kryptowalut sprzedanych w zamian za waluty obce na potrzeby ustalenia przychodu ze zbycia waluty wirtualnej z art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT, należy ustalić w oparciu o wysokość końcowo otrzymanego przysporzenia w polskich złotych (uwzględniając warunki przewalutowania na walutę polską).

Jak wskazuje się w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 kwietnia 2023 r. o sygn. I SA/Kr 217/23: „Kryptowaluty nie są pieniądzem tradycyjnym, a ustawa podatkowa nie określa metody przeliczenia poszczególnych kryptowalut na pieniądz tradycyjny…”

Jak wskazuje się w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 grudnia 2025 r. o sygn. 0115-KDIT1.4011.847.2025.1.MR: „Z uwagi na brak regulacji wskazującej z jakiej daty należy zastosować kurs przeliczenia wartości waluty wirtualnej na walutę tradycyjną, dokonując przeliczenia dla celów podatkowych powinien Pan zastosować średni kurs dzienny danej waluty wirtualnej w referencji do jednej z walut tradycyjnych (np. USD/EUR) z dnia poprzedzającego dzień uzyskania przychodu. Może Pan w tym celu wykorzystać informacje z giełd notujących takie transakcje. Powinien Pan ustalić wartość przyznanego wynagrodzenia w formie waluty wirtualnej w oparciu o CENY RYNKOWE”.

Ceny rynkowe nabycia oraz zbycia walut wirtualnych nawet na tym samym rynku dla poszczególnych uczestników są inne. Przykładowo, inna cena rynkowa kryptowalut będzie dla użytkownika operującego na co dzień walutą euro, natomiast inna cena rynkowa zostanie poniesiona przez użytkownika dokonującego obrotu w walucie krajowej. Do tego poszczególne rynki i ceny obrotu kryptowalutami mogą się różnić w zależności od jurysdykcji konta użytkownika giełdy. Wobec czego w ocenie Wnioskodawcy, ceny rynkowe nabycia oraz zbycia walut wirtualnych należy ustalać w oparciu o uwarunkowania konkretnego uczestnika rynku, co oznacza, że musi dojść do ustalenia ceny rynkowej nabycia i zbycia waluty wirtualnej dla danego uczestnika rynku, w przeciwnym razie nie można tego uznać za ustalenie ceny rynkowej.

W ocenie Wnioskodawcy, wartość rynkową kryptowalut zakupionych za waluty obce na potrzeby rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z art. 22 ust. 14 ustawy o PIT, należy ustalić w oparciu o faktycznie poniesione wydatki w polskich złotych (wliczając w to wydatki związane z nabyciem walut obcych na potrzeby zakupu kryptowalut), natomiast wartość rynkową kryptowalut sprzedanych w zamian za waluty obce na potrzeby ustalenia przychodu ze zbycia waluty wirtualnej z art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT należy ustalić w oparciu o wysokość końcowo otrzymanego przysporzenia w polskich złotych (uwzględniając warunki przewalutowania na walutę polską).

Takie podejście pozwala na uwzględnienie realiów rynkowych, w tym ceny rynkowej, którą ponosi Wnioskodawca oraz na odpowiednie ustalenie wartości zaangażowanych aktywów i bieżącej sytuacji gospodarczej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ustawa podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia odrębne źródła przychodów osób fizycznych. Od tego, z jakiego źródła pochodzą przychody zależą zasady ich opodatkowania.

Źródła przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 ustawy. Dany przychód osoby fizycznej jest przypisywany tylko i wyłącznie do jednego określonego źródła przychodów. Aby prawidłowo zakwalifikować przychód do konkretnego źródła przychodów należy uwzględnić wszystkie okoliczności związane z jego powstaniem (uzyskaniem).

Odrębnym źródłem przychodów są także kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy).

Źródło to nie jest jednorodne. Obejmuje m.in. przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej (art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W myśl art. 17 ust. 1f ww. ustawy:

Przepis art. 17 ust. 1g ww. ustawy stanowi, że:

W świetle przytoczonych przepisów przychody z obrotu walutami wirtualnymi stanowią przychód z kapitałów pieniężnych w myśl art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast wymiana pomiędzy walutami wirtualnymi - niezależnie od miejsca dokonywania - jest obojętna podatkowo.

Według art. 5a pkt 33a ww. ustawy:

Pojęcie „waluta wirtualna” zostało zdefiniowane w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2025 r. poz. 644 ze zm.) .

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 22 ust. 15 ww. ustawy:

Stosowanie do art. 22 ust. 16 cyt. ustawy:

Jednocześnie w myśl art. 23 ust. 1 pkt 38d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

A zatem, koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej, tj.:

• udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz
• koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej,

podlegają rozliczeniu dla celów podatkowych w szczególnym trybie. Co do zasady są potrącane w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Jeśli jednak w danym roku podatkowych ich wartość przekracza wartość uzyskanych przez podatnika przychodów z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej – nadwyżka kosztów nad przychodami nie jest stratą podatkową, ale jest przenoszona do rozliczenia jako koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej w następnym roku podatkowym.

Stosownie do art. 30b ust. 6 ustawy:

W myśl art. 30b ust. 6a cyt. ustawy:

Z opisu stanu faktycznego i jego uzupełnienia wynika, że w związku z przeprowadzeniem cykli arbitrażowych przy handlu kryptowalutami poniósł Pan następujące wydatki dotyczące:

• przelewów między instytucjami płatniczymi (w szczególności przelewów międzybankowych), w tym opłaty ponoszone ze względu na dokonanie przelewów natychmiastowych,
• przelewów środków płatniczych na giełdę związaną z obrotem kryptowalutami oraz wydatki ponoszone wobec przelewu środków z giełdy związanej z obrotem kryptowalutami na rachunek płatniczy (bez automatycznej konwersji w kryptowaluty), w tym opłat związanych z przelewami natychmiastowymi,
• przelewów środków płatniczych na giełdę związaną z obrotem kryptowalutami z automatyczną wymianą środków płatniczych na kryptowaluty oraz wydatków ponoszonych wobec wypłaty kryptowalut z giełdy z automatyczną wymianą kryptowalut na środki płatnicze, w tym opłat związanych z przelewami natychmiastowymi,
• opłat transakcyjnych na giełdach służących do obrotu kryptowalutami, związanych z zakupem i sprzedażą kryptowalut na giełdach, ponoszonych także w kryptowalutach,
• transferów kryptowalut z giełdy na giełdę, w tym opłat podwyższonych wobec potrzeby terminowego przeniesienia kryptowalut, regulowanych także w kryptowalutach,
• przewalutowania posiadanych walut na inne waluty niezbędne do wykonania nabycia oraz zbycia walut wirtualnych na konkretnych rynkach.
• koszty, o których mowa we wniosku, obejmują wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, to jest na rzecz giełd i platform służących do obrotu kryptoaktywami, przy czym część opłat (np. opłaty za przelewy natychmiastowe) ponoszona jest na rzecz innych instytucji finansowych i płatniczych uczestniczących w nieodzownym transferze środków w ramach cyklu.

Pana wątpliwości dotyczą możliwości ujęcia ww. wydatków jako koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszający przychody z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej obejmują wydatki poniesione bezpośrednio na jej nabycie, a także wydatki poniesione w związku z jej zbyciem.

Koszty nabycia kryptowalut dotyczą wydatków związanych bezpośrednio z zakupem waluty wirtualnej, takimi jak:

• cena zakupu kryptowaluty w walucie fiducjarnej,
• opłaty transakcyjne pobierane przez giełdy kryptowalutowe lub pośredników przy wymianie waluty fiducjarnej na walutę wirtualną.

Do kosztów uzyskania przychodu zalicza się również opłaty ponoszone przy sprzedaży walut wirtualnych, takie jak opłaty transakcyjne pobierane przez giełdy kryptowalutowe lub pośredników przy wymianie waluty wirtualnej na walutę fiducjarną.

Jak wspomniano wyżej, koszty te każdorazowo powinny być odpowiednio udokumentowane, np. potwierdzeniami transakcji lub historią operacji z giełdy.

Warto zaznaczyć, że nie każdy wydatek poniesiony w związku z obrotem kryptowalutami może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Ustawodawca wprost wyłącza możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z zamianą jednej kryptowaluty na inną.

Jak wynika z treści wniosku, w Pana sytuacji nie dochodzi do wymiany jednej kryptowaluty na inną, więc koszty, o których mowa we wniosku stanowią dla Pana koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o ile są odpowiednio udokumentowane.

W związku z powyższym Pana stanowisko w zakresie pytań 1-5 uznano za prawidłowe.

Podkreślić ponadto należy, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia, że dany wydatek został faktycznie poniesiony i że spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu - w szczególności, że pozostaje on w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub możliwością powstania przychodu. Aby dany koszt mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi więc zostać prawidłowo udokumentowany.

Jednocześnie należy dodać, że w interpretacji indywidualnej nie można jednoznacznie przesądzić, co będzie zdecydowanie wystarczającym dokumentem do zaksięgowania wydatku w koszty podatkowe. Ostateczna ocena, czy wydatek został prawidłowo udokumentowany, leży w kompetencjach organów podatkowych właściwych dla Pana w danej sprawie w toku odpowiedniego postępowania. Organ wydający interpretację indywidualną nie może natomiast dokonać takiej oceny materiału dowodowego.

Jeśli chodzi natomiast o możliwość uznania wydatków ponoszonych wobec przewalutowania posiadanych walut na inne waluty niezbędne do wykonania nabycia oraz zbycia walut wirtualnych na konkretnych rynkach, jako koszt uzyskania przychodu, o którym mowa art. 22 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuję co następuje.

Z treści cytowanego wyżej art. 22 ust. 14 ww. ustawy wynika, że kosztami podatkowymi z tytułu zbycia walut wirtualnych są wszystkie udokumentowane wydatki na ich nabycie, poniesione w danym roku podatkowym. Kosztem podatkowym są także wydatki bezpośrednio związane z nabyciem i sprzedażą walut wirtualnych.

Kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Zatem koszty bezpośrednie to te, które łatwo można na podstawie pomiaru lub dokumentów źródłowych zaliczyć wprost na określony produkt. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

Natomiast „pośrednie koszty uzyskania przychodów” to takie wydatki, których ponoszenie jest racjonalnie uzasadnione jako służące osiąganiu przychodów lub zachowaniu albo zabezpieczeniu ich źródła, nie ma jednak możliwości przypisania ich do określonych, konkretnych przychodów. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika – brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód.

Wszystkie koszty, których nie da się zaklasyfikować do kosztów bezpośrednich, są kosztami pośrednimi. Choć nie mają bezpośredniego odbicia w konkretnych przychodach, bez ich poniesienia nie byłoby możliwe osiągnięcie przychodu.

W konsekwencji powyższego, jak wskazano wyżej, aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu powinien być:

• udokumentowany,
• bezpośredni,
• poniesiony na nabycie waluty wirtualnej, związany z nabyciem (zbyciem) waluty wirtualnej.

Kosztami uzyskania przychodów nie będą więc koszty pośrednie, w szczególności koszty przewalutowania posiadanych walut na inne waluty. Nie są to wydatki bezpośrednio związane z zakupem lub sprzedażą samej kryptowaluty lecz z operacją finansową. Z tego względu nie pomniejszają one przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, wydatków na przewalutowanie posiadanych walut na inne waluty niezbędne do wykonania nabycia oraz zbycia walut wirtualnych na konkretnych rynkach, nie można uznać za wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej. Jakkolwiek wydatki te są niezbędne w funkcjonowaniu Pana na rynku kryptowalut to nie można wprost, bezpośrednio odnieść ich do nabycia danej waluty wirtualnej ani bezpośrednio powiązać ze sprzedażą walut wirtualnych. Zatem jako koszty pośrednie nie mogą być kwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 14 ww. ustawy.

W związku z powyższym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 6 uznałem za nieprawidłowe.

Tym samym zgodzić się należy również z Pana stanowiskiem, że wartość rynkową kryptowalut zakupionych za waluty obce na potrzeby rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z art. 22 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy ustalić w oparciu o faktycznie poniesione wydatki w polskich złotych (wliczając w to wydatki związane z nabyciem walut obcych na potrzeby zakupu kryptowalut), natomiast wartość rynkową kryptowalut sprzedanych w zamian za waluty obce na potrzeby ustalenia przychodu ze zbycia waluty wirtualnej z art. 17 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy, należy ustalić w oparciu o wysokość końcowo otrzymanego przysporzenia w polskich złotych (uwzględniając warunki przewalutowania na walutę polską).

Zatem stanowisko odnośnie pytania nr 7 uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Odnosząc się do podanych przez Pana wyroku sądu administracyjnego oraz interpretacji indywidualnej wskazuję, że dotyczą one indywidualnych spraw i nie odnoszą się do Pana sytuacji.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.