0113-KDIPT2-2.4011.430.2026.2.EC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony pismem złożonym 20 kwietnia 2026 r. Następnie uzupełniła go Pani pismem złożonym  22 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 10 sierpnia 2022 r. Wnioskodawczyni otrzymała od rodziców w drodze umowy darowizny, sporządzonej w formie aktu notarialnego, dwie działki ewidencyjne nr A i nr B o łącznej powierzchni 0,7600 ha, położone w miejscowości …, gmina … (kod pocztowy: …), oznaczone w ewidencji gruntów jako RV, tj. grunty orne oraz Lzr-RVI, tj. grunty rolne zadrzewione. Działki te Wnioskodawczyni sprzedała w dniu 27 marca 2025 r. na podstawie aktu notarialnego (umowa przenosząca własność poprzedzona umową warunkową z dnia 13 lutego 2025 r.) za cenę 55 000,00 zł. Środki zostały przelane na rachunek bankowy Wnioskodawczyni.

W dniu 7 kwietnia 2025 r. ze środków uzyskanych ze sprzedaży darowizny Wnioskodawczyni dokonała spłaty pożyczki wraz z odsetkami w łącznej kwocie 47 677,29 zł. Pożyczka została zaciągnięta w dniu 17 stycznia 2022 r. na kwotę 70 000,00 zł (w tym prowizja) i została przeznaczona na częściowe sfinansowanie zakupu lokalu mieszkalnego. Pożyczkę tę Wnioskodawczyni otrzymała  w banku jako alternatywę z uwagi na brak zdolności kredytowej do uzyskania kredytu hipotecznego. Środki z pożyczki zostały wykorzystane na cele mieszkaniowe, tj. przekazane na rachunek dewelopera.

W dniu 27 stycznia 2022 r. Wnioskodawczyni zawarła notarialnie umowę przedwstępną zakupu lokalu mieszkalnego w … przy ul. ……… m. …….., z deweloperem …. Sp. z o.o. Tego samego dnia Wnioskodawczyni przelała kwotę 50 000,00 zł, z rachunku pożyczki na swój główny rachunek w innym banku i w dniu 28 stycznia 2022 r. dokonała przelewu łącznej kwoty 300 000,00 zł na rzecz dewelopera tytułem zapłaty 90% ceny. Pozostałe środki na ten przelew pochodziły  ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w ……. Umowa przeniesienia własności lokalu (akt notarialny) została zawarta w dniu 22 lipca 2022 r. (poprzedzona umową warunkową z dnia 30 maja 2022 r.).  W tym samym dniu Wnioskodawczyni dokonała wpłaty z rachunku pożyczki w kwocie 20 000,00 zł  na rzecz dewelopera ………… Sp. z o.o. Całkowita cena nabycia lokalu w ….. wyniosła  337 000,00 zł. Pozostała część ceny w wysokości 17 000,00 zł została uiszczona przez Wnioskodawczynię w późniejszym terminie z bieżących środków własnych, zgodnie z indywidualnymi ustaleniami z deweloperem, co zostało ujęte w akcie notarialnym i ma także odzwierciedlenie w przelewach. Na dzień 7 kwietnia 2025 r. do spłaty pożyczki pozostawała kwota 47 677,29 zł (kapitał i odsetki). Po jej spłacie ze środków otrzymanych ze sprzedaży darowizny pozostała kwota 7 322,71 zł, którą Wnioskodawczyni zamierza przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe w ustawowym terminie przewidzianym przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni wyjaśnia, że kwota pożyczki gotówkowej wynikająca z umowy wynosiła 70 000 zł. W dniu uruchomienia środków bank potrącił prowizję, w związku z czym na rachunek bankowy została wypłacona kwota 65 500 zł. Następnie, w związku z wcześniejszą całkowitą spłatą zobowiązania w dniu 7 kwietnia 2025 r., bank dokonał korekty rozliczenia i zwrócił część pobranej prowizji w wysokości 2 080,20 zł.

Uzupełnienie wniosku

Odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w drodze darowizny nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazana we wniosku pożyczka została zaciągnięta w banku mającym siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce - Bank … w ………… Oddział w ……... Zgodnie z treścią umowy, kredyt gotówkowy został zaciągnięty na finansowanie dowolnych potrzeb konsumpcyjnych kredytobiorcy, z wyłączeniem finansowania działalności gospodarczej i rolniczej. Bank zaproponował formę wsparcia na warunkach standardowej pożyczki gotówkowej, ponieważ kredyt hipoteczny na cele mieszkaniowe Wnioskodawczyni nie przysługiwał. Środki z pożyczki zostały wykorzystane wyłącznie na nabycie wskazanego we wniosku lokalu mieszkalnego. Stronami umowy pożyczki była Wnioskodawczyni oraz Jej rodzice (…, …….). Za spłatę pożyczki odpowiadała faktycznie Wnioskodawczyni, co jest widoczne  w historii Jej rachunku bankowego. Rozwiązanie to zostało wybrane z uwagi na formę zatrudnienia Wnioskodawczyni (zlecenie/dzieło) i miało na celu tylko zwiększenie Jej wierzytelności w oczach banku.

Do nabytej przez Wnioskodawczynię nieruchomości (lokalu mieszkalnego) przysługuje Wnioskodawczyni prawo własności. Forma prawna lokalu mieszkalnego zakupionego od dewelopera to stanowiący odrębną nieruchomość lokal mieszkalny (w tym udział w gruncie).

Środki z przychodu ze sprzedaży nieruchomości (otrzymanej w drodze darowizny) Wnioskodawczyni planuje przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe, w szczególności na modernizację lokalu mieszkalnego, w którym obecnie zamieszkuje oraz na cele mieszkaniowe związane z ewentualnym, planowanym przez Nią nabyciem innego lokalu mieszkalnego.

Pytanie

Wnioskodawczyni zwraca się z wnioskiem o potwierdzenie, czy uzyskany dochód korzysta  ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ulga mieszkaniowa)?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym dochód uzyskany z odpłatnego zbycia darowizny korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zakresie w jakim został przeznaczony na własne cele mieszkaniowe.

Zgodnie z powołanym przepisem, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości, jeżeli przychód z tego zbycia zostanie wydatkowany - w ustawowym terminie -  na własne cele mieszkaniowe podatnika.

W myśl art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uznaje się m.in. wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętych przed dniem uzyskania przychodu  z odpłatnego zbycia nieruchomości, na cele określone w tym przepisie.

W niniejszej sprawie pożyczka została zaciągnięta przed uzyskaniem przychodu ze sprzedaży nieruchomości, tj. w dniu 17 stycznia 2022 r., a jej środki zostały faktycznie przeznaczone na częściowe sfinansowanie zakupu lokalu mieszkalnego, co znajduje potwierdzenie w dokonanych przelewach na rzecz dewelopera oraz w zawartej umowie nabycia lokalu. Bez znaczenia dla oceny spełnienia warunków ulgi mieszkaniowej pozostaje techniczny sposób przepływu środków pieniężnych z pożyczki, tj. fakt uprzedniego przekazania ich części z rachunku pożyczki na rachunek główny Wnioskodawczyni, a następnie ich wykorzystania - łącznie z innymi środkami - na zapłatę  na rzecz dewelopera nierozbitej na przelewy z dwóch kont kwoty, zgodnej z zapisem w akcie notarialnym - umowie przedwstępnej. Istotne znaczenie ma faktyczne przeznaczenie środków  na realizację własnych celów mieszkaniowych, co w niniejszej sprawie znajduje potwierdzenie  w powiązaniu czasowym pomiędzy dokonanymi przelewami a zawieranymi aktami notarialnymi.

Środki uzyskane ze sprzedaży działek w dniu 27 marca 2025 r. zostały następnie przeznaczone  na spłatę tej pożyczki wraz z odsetkami w dniu 7 kwietnia 2025 r., a więc w ustawowym terminie. Tym samym spełniony został warunek przeznaczenia przychodu na własne cele mieszkaniowe. Pozostała część środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości gruntowej zostanie przeznaczona na dalsze własne cele mieszkaniowe w terminie określonym w ustawie.

W konsekwencji należy uznać, że w przedstawionym stanie faktycznym dochód uzyskany  ze sprzedaży nieruchomości korzysta ze zwolnienia z opodatkowania w zakresie, w jakim przychód został przeznaczony na spłatę pożyczki zaciągniętej na cele mieszkaniowe oraz na dalsze wydatki mieszkaniowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy:

Podkreślam, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału  w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

• odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
• zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Z opisu sprawy wynika, że 10 sierpnia 2022 r. nabyła Pani w drodze darowizny od rodziców działkę nr A i działkę nr B, o łącznej powierzchni 0,7600 ha. 27 marca 2025 r. na podstawie aktu notarialnego (umowa przenosząca własność poprzedzona umową warunkową z dnia 13 lutego 2025 r.) sprzedała Pani nieruchomości. Odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej, sprzedaż przez Panią 27 marca 2025 r. nieruchomości (działek) nabytych w drodze darowizny (w 2022 r.), przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie, stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Odpłatne zbycie nieruchomości nabytych w drodze darowizny

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej  w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki  bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Zgodnie z art. 22 ust. 6d tej ustawy:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

W myśl art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

Zwolnienie przedmiotowe

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D × W/P

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Wyjaśniam, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z ww. odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na określone w ustawie cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia  od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy:

W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:

Przy czym, zgodnie z treścią art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 21 ust. 30 cytowanej ustawy:

Z opisu sprawy wynika m.in., że:

• środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości przeznaczyła Pani na spłatę pożyczki zaciągniętej za zakup lokalu od dewelopera, ponadto planuje Pani przeznaczyć je na modernizację lokalu mieszkalnego, w którym obecnie Pani zamieszkuje oraz na ewentualne nabycie innego lokalu mieszkalnego,
• pożyczka została zaciągnięta 17 stycznia 2022 r. w banku, przez Panią i Pani rodziców …, ….. (pożyczka została zaciągnięta jako alternatywa z uwagi na brak zdolności kredytowej),
• zgodnie z umową pożyczka została zaciągnięta na finansowanie dowolnych potrzeb konsumpcyjnych kredytobiorcy, z wyłączeniem finansowania działalności gospodarczej  i rolniczej, jednakże środki z niej zostały wykorzystane wyłącznie na nabycie mieszkania  od dewelopera (przekazane na rachunek dewelopera),
• spłatę pożyczki faktycznie ponosiła Pani, co jest widoczne w historii Pani rachunku bankowego,
• pożyczka została spłacona przez Panią 7 kwietnia 2025 r., ze środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości (nabytych w drodze darowizny),
• umowa przeniesienia własności lokalu, którego zakup został częściowo sfinansowany środkami z zaciągniętej pożyczki, została zawarta w dniu 22 lipca 2022 r.,
• środki ze sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze darowizny, pozostałe po spłacie pożyczki, zamierza Pani przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe w ustawowym terminie przewidzianym przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności na modernizację lokalu mieszkalnego, w którym obecnie zamieszkuje oraz na cele mieszkaniowe związane z ewentualnym, planowanym nabyciem innego lokalu mieszkalnego.

Ustawodawca uzależnia prawo do skorzystania ze zwolnienia od wydatkowania przez podatnika w ściśle określonym czasie, równowartości przychodu (w całości lub w części) uzyskanego  z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy na realizację własnego celu mieszkaniowego.

Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stosunku do dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jest fakt wydatkowania równowartości przychodu (w całości lub w części) z ich odpłatnego zbycia – począwszy od dnia sprzedaży i nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż – wyłącznie na enumeratywnie (wyczerpująco) wskazane w ustawie cele mieszkaniowe.

Jednym z celów, których realizacja uprawnia do zwolnienia jest wskazana w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1, w banku lub  w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego  albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że kredyt (pożyczka), na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem (pożyczką) zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania.

Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) mają być zaciągnięte na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Ważne jest również, aby spłacany kredyt (pożyczka) zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu  ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.

Ponadto zgodnie z dyspozycją art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki na własne cele mieszkaniowe uznaje się wyłącznie spłatę kredytu (pożyczki), którymi sfinansowane zostały wydatki mieszkaniowe oraz odsetki od tego kredytu (pożyczki). Takimi wydatkami nie są inne opłaty oraz prowizje, w tym związane z wcześniejszą spłatą kredytu (pożyczki).

Zauważyć również należy, że w przypadku, gdy w umowie kredytu lub pożyczki nie został wskazany cel przeznaczenia kredytu/pożyczki, a pozostałe okoliczności (np. faktyczne przeznaczenie środków pochodzących z tego kredytu/pożyczki) wskazują, że celem zaciągnięcia była realizacja przez podatnika własnego celu mieszkaniowego – przy spełnieniu pozostałych warunków określonych  w art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz ust. 25-30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wydatki na spłatę takiego kredytu lub pożyczki oraz odsetek od takiego kredytu lub pożyczki dają prawo  do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.

Mając powyższe na uwadze, wydatkowanie przez Panią części przychodu uzyskanego w 2025 r. ze sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze darowizny, na spłatę zaciągniętej przez Panią i Pani rodziców w styczniu 2022 r. pożyczki, z której środki zostały wykorzystane wyłącznie na zakup mieszkania od dewelopera, którego jest Pani właścicielem, uprawnia Panią do skorzystania z ulgi podatkowej wynikającej z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym zwolnienie to obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia przez Panią nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionego wydatku na spłatę pożyczki w osiągniętym przychodzie z tego odpłatnego zbycia.

Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe, w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu  ze sprzedaży. Takimi celami mogą być m.in. budowa, rozbudowa, nadbudowa, przebudowa lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego  (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W przypadku natomiast skorzystania z omawianego zwolnienia w związku z remontem (modernizacją) budynku mieszkalnego, w którym podatnik realizuje własne cele mieszkaniowe, wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wprost  w katalogu wydatków mieszkaniowych wydatków na wykończenie budynku ale też nie definiuje pojęcia „remont” użytego w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego  w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.

Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.):

Za „remont” budynku mieszkalnego (lokalu mieszkalnego), o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące tego budynku (lokalu), służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie budynku mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo wybudowanego budynku. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku.

W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy  o podatku dochodowym od osób fizycznych można uważać, w szczególności, wykonanie robót budowlanych w istniejącym lub nowopowstałym budynku mieszkalnym wraz z wymianą/instalacją składników wyposażenia technicznego budynku lub lokalu (np. instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, cieplej wody, gazu przewodowego). W praktyce więc przy rozpatrywaniu przesłanek pozwalających na skorzystanie z ulgi mieszkaniowej, zarówno w przypadku remontu, budowy, jak i wykończenia nieruchomości ponoszone są wydatki o zbliżonym charakterze.

Nadmienić również należy, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Jednakże powołane wyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odnosząc się do wydatków na cele mieszkaniowe, nie przewidują ściśle określonego sposobu dokumentowania poniesionego wydatku.

Wobec powyższego, do prawidłowego dokumentowania w tym zakresie, trzeba wziąć pod uwagę ogólne reguły dowodowe określone w art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

W myśl art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Zatem, organ podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z których w sposób niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł. Takimi dokumentami mogą być m.in. rachunki, faktury VAT, paragony, umowy, akt notarialny, bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą w sposób wiarygodny potwierdzić.

Zatem, wydatkowanie przez Panią części przychodu (części środków pieniężnych) uzyskanego ze sprzedaży w 2025 r. nieruchomości nabytych w drodze darowizny, w okresie trzech lat licząc od końca roku podatkowego, w którym sprzedaż ta nastąpiła, tj. do 31 grudnia 2028 r.,  na remont (modernizację) lokalu mieszkalnego, w którym obecnie Pani mieszka, mieści się w kategorii wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków poniesionych na remont lokalu mieszkalnego, w którym Pani realizuje własne cele mieszkaniowe. Tym samym wydatki takie (o ile będzie Pani posiadała imienne dowody, np. faktury potwierdzające ich poniesienie) będą wydatkami związanymi z celami mieszkaniowymi i będą uprawniały Panią do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwolnienie podatkowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. W związku z tym tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia w terminie i na cele wskazane w tym przepisie, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy, pozwala na zastosowanie tego zwolnienia.

Podkreślić należy, że w ww. przepisie ustawodawca wskazał, że przychód z odpłatnego zbycia ma zostać wydatkowany na „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww. zwolnienia i dopisując ten przymiotnik przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych podatnika.

Należy podkreślić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych daje możliwość skorzystania z omawianego zwolnienia przedmiotowego poprzez przeznaczenie przychodu ze sprzedaży nieruchomości na wskazane w tej ustawie cele mieszkaniowe, o jakich mowa  w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym m.in. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu lub na nabycie gruntu lub udziału  w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, lub nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a i lit. b tej ustawy).

Podsumowując, planowane (ewentualne) wydatkowanie przez Panią pozostałego przychodu  ze sprzedaży w 2025 r. nieruchomości, nabytych w drodze darowizny od rodziców, w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym sprzedaż ta nastąpiła, tj. do 31 grudnia 2028 r., na nabycie lokalu mieszkalnego, do którego będzie Pani przysługiwało prawo własności, uprawniać będzie Panią do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazuję przy tym, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie, nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości (jej części lub udziału w nieruchomości) lub praw tylko do podatników, którzy nie będą posiadać innych nieruchomości niż nabyta lub wybudowana. Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych nieruchomości.

Jednocześnie podkreślam, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych  wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje Organ opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Wyjaśnić również należy, że Organ wydając interpretacje w trybie ww. przepisu, nie odnosi się do kwot i nie wskazuje, jaka kwota może podlegać odliczeniu. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu, zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.

Informuję, że zapłacona na konto Krajowej Informacji Skarbowej opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w części, która stanowi nadpłatę w myśl art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa, zostanie zwrócona w terminie określonym w art. 14f § 2a ustawy Ordynacja podatkowa.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.