0113-KDIPT2-1.4011.299.2026.2.AP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 26 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych uczestnictwa w programie o charakterze motywacyjnym. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 czerwca 2026 r. (wpływ 29 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W konsekwencji, posiada status polskiego rezydenta podatkowego i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów, zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z 26 lipca 1981 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163; dalej: „ustawa o PIT”).

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą X, wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, posługując się numerem NIP … oraz numerem REGON …. Działalność gospodarcza została rozpoczęta 1 września 2007 r. W okresie od 1 sierpnia 2023 r. działalność była zawieszona, a następnie została wznowiona w 2024 r. W okresach jej prowadzenia dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej były opodatkowane na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT, tj. podatkiem liniowym.

Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy była działalność sklasyfikowana pod kodem PKD 62.01.Z - Działalność związana z oprogramowaniem.

W okresie prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczył usługi na rzecz A Sp. z o.o. NIP … (dalej: „Spółka”), na podstawie umowy o współpracy B2B zawartej 11 stycznia 2022 r. (dalej: „Umowa B2B”). Świadczenia wykonywane przez Wnioskodawcę miały charakter usługowy i były realizowane w ramach prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności gospodarczej.

Spółka wdrożyła program motywacyjny pod nazwą B (dalej: „Program”), skierowany do wybranych pracowników oraz współpracowników Spółki. W ramach Programu Wnioskodawcy zostały przyznane prawa do wzrostu wartości jednostek (dalej: „Prawa”). Prawa zostały przyznane Wnioskodawcy nieodpłatnie w okresie, w którym Wnioskodawcę i Spółkę łączyła wyłącznie relacja B2B. Przyznanie Praw miało charakter motywacyjny i pozostawało w związku ze świadczeniem przez Wnioskodawcę usług na rzecz Spółki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Prawa miały charakter wewnętrznych, warunkowych i niezbywalnych praw majątkowych, w szczególności:

·      nie stanowiły udziałów, ani akcji w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych;

·      nie przyznawały Wnioskodawcy jakichkolwiek praw korporacyjnych wobec Spółki, w tym prawa głosu, prawa do dywidendy, ani prawa do udziału w majątku likwidacyjnym;

·      nie mogły być swobodnie zbywane, ani przenoszone na osoby trzecie;

·      uprawniały wyłącznie do uzyskania w przyszłości rozliczenia pieniężnego, po spełnieniu warunków przewidzianych w Programie;

·      były ewidencjonowane na indywidualnym koncie uczestnika prowadzonym przez Spółkę.

Na dzień przyznania Praw nie było możliwe ustalenie ich wartości rynkowej, ani przesądzenie, czy oraz w jakiej wysokości Wnioskodawca uzyska w przyszłości świadczenie pieniężne z tytułu ich realizacji.

31 marca 2023 r. Wnioskodawca zakończył współpracę ze Spółką w formule B2B.

Następnie, od 1 kwietnia 2023 r., został zatrudniony przez Spółkę na podstawie umowy o pracę.

24 lutego 2025 r. nastąpiła realizacja Praw poprzez wypłatę przez Spółkę na rzecz Wnioskodawcy ekwiwalentu pieniężnego. W dacie realizacji Praw Wnioskodawcę i Spółkę łączył już stosunek pracy. Z ustaleń pomiędzy stronami wynikało, że wypłacone kwoty stanowiły kwoty brutto, natomiast Wnioskodawcy zostały wypłacone kwoty netto, po potrąceniu należnych podatków oraz składek na ubezpieczenia społeczne, o ile były należne.

W związku z powyższym, Wnioskodawca powziął wątpliwość, co do prawidłowej kwalifikacji podatkowej otrzymanego ekwiwalentu pieniężnego, tj. czy powinien on zostać uznany za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, skoro Prawa zostały przyznane nieodpłatnie w okresie relacji B2B i pozostawały w związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, czy też za przychód ze stosunku pracy, skoro realizacja Praw nastąpiła już po nawiązaniu stosunku pracy.

Uzupełnienie

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu papierami wartościowymi ani instrumentami pochodnymi. W ocenie Wnioskodawcy, prawa do wzrostu wartości jednostek, o których mowa we wniosku, nie stanowią papierów wartościowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. b) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

Prawa te nie inkorporują uprawnienia do nabycia lub objęcia papierów wartościowych, nie dają Wnioskodawcy praw udziałowych, korporacyjnych, ani majątkowych właściwych dla udziałów lub akcji, w szczególności prawa głosu, prawa do dywidendy, ani prawa do udziału w majątku Spółki.

Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, prawa te prawdopodobnie mogą być kwalifikowane jako pochodne instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ponieważ ich wartość zależy od wartości jednostek określonych w programie oraz od wzrostu tej wartości w czasie, a realizacja praw następują wyłącznie poprzez rozliczenie pieniężne.

W momencie nabycia Praw nie było możliwe ustalenie ich wartości rynkowej w sposób obiektywny, tj. na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem czasu i miejsca ich uzyskania. Wartość Praw była uzależniona od przyszłego i niepewnego zdarzenia, tj. od wartości Spółki ustalonej dopiero w związku z jej sprzedażą na rzecz innego podmiotu, w tym przypadku inwestora typu private equity. Do ustalenia tej wartości doszło dopiero kilka tygodni po podpisaniu porozumienia.

Na moment podpisania porozumienia, a tym samym na moment nabycia Praw, wartość ta nie była znana i nie mogła zostać ustalona na podstawie obiektywnych danych rynkowych. Wnioskodawca nie dysponował wówczas informacjami pozwalającymi na określenie wartości Praw, ponieważ wartość ta została skonkretyzowana dopiero w związku z późniejszą transakcją sprzedaży Spółki.

Prawa, o którym mowa we wniosku, w momencie ich otrzymania/nabycia nie były zbywalne.

Pytania (pytanie Nr 2 oraz Nr 3 zostały ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy otrzymany przez Wnioskodawcę ekwiwalent pieniężny z tytułu realizacji Praw, przyznanych Mu nieodpłatnie w okresie świadczenia usług na rzecz Spółki w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, niezależnie od tego, że w dacie realizacji Praw Wnioskodawcę i Spółkę łączył już stosunek pracy?

2.  Czy przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu realizacji Praw powinien zostać przez Niego rozliczony według zasad właściwych dla źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza?

3.  Czy otrzymany przez Wnioskodawcę ekwiwalent pieniężny z tytułu realizacji Praw nie stanowi dla Niego przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie (stanowisko do pytania Nr 2 oraz Nr 3 zostało sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymany ekwiwalent pieniężny z tytułu realizacji Praw stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, niezależnie od tego, że w dacie realizacji Praw Wnioskodawcę i Spółkę łączył już stosunek pracy.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że po stronie Wnioskodawcy nie powstał przychód podatkowy już w dacie nieodpłatnego przyznania Praw. Na moment ich przyznania Prawa miały charakter warunkowy, niezbywalny i nie przyznawały Wnioskodawcy żadnych praw korporacyjnych wobec Spółki. W szczególności, nie stanowiły udziałów, ani akcji, nie dawały prawa głosu, prawa do dywidendy, ani prawa do udziału w majątku likwidacyjnym Spółki.

Ponadto, nie było możliwe ustalenie ich wartości rynkowej, ani przesadzenie, czy oraz w jakiej wysokości Wnioskodawca uzyska w przyszłości świadczenie pieniężne z tytułu ich realizacji.

W konsekwencji, na etapie przyznania Praw po stronie Wnioskodawcy nie doszło do uzyskania definitywnego, realnego i wymiernego przysporzenia majątkowego. Przysporzenie to miało wówczas wyłącznie charakter potencjalny i warunkowy. Tym samym, przychód podatkowy powstał dopiero z chwilą realizacji Praw, tj. w momencie wypłaty ekwiwalentu pieniężnego przez Spółkę.

Dla ustalenia właściwego źródła przychodu decydujące znaczenie ma jednak nie sam moment wypłaty świadczenia, lecz relacja prawna i gospodarcza, w ramach której Prawa zostały Wnioskodawcy przyznane.

W przedstawionym stanie faktycznym, Prawa zostały przyznane Wnioskodawcy nieodpłatnie wyłącznie z uwagi na świadczenie przez Niego usług na rzecz Spółki w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Gdyby Wnioskodawca nie wykonywał tych usług w formule B2B, nie zostałby objęty Programem i nie uzyskałby Praw. Między przyznaniem Praw, a prowadzoną działalnością gospodarczą istniał zatem bezpośredni, funkcjonalny oraz gospodarczy związek.

W ocenie Wnioskodawcy, późniejsza zmiana podstawy współpracy ze Spółką, polegająca na przejściu z modelu B2B na umowę o pracę, nie powinna wpływać na kwalifikacje źródła przychodu z realizacji Praw. Sam fakt, że w dacie wypłaty ekwiwalentu pieniężnego Wnioskodawcę i Spółkę łączył już stosunek pracy, nie oznacza jeszcze, że świadczenie to zostało uzyskane ze stosunku pracy. Źródłem tego świadczenia było bowiem uprzednie nieodpłatne przyznanie Praw w związku z wykonywaniem usług w ramach działalności gospodarczej.

Powyższe stanowisko znajduje również dodatkowe wsparcie w treści art. 10 ust. 4 ustawy o PIT. Wprawdzie Wnioskodawca powołuje ten przepis pomocniczo, jednak wyraża on istotną zasadę interpretacyjną, zgodnie z którą dla kwalifikacji przychodu z realizacji określonych praw znaczenie ma to źródło przychodów, w ramach którego dane prawo zostało uprzednio uzyskane nieodpłatnie. W realiach przedmiotowej sprawy nieodpłatne przyznanie Praw nastąpiło wyłącznie w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę pozarolniczą działalnością gospodarczą.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, otrzymany ekwiwalent pieniężny z tytułu realizacji Praw należy zakwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, tj. do pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód uzyskany z tytułu realizacji Praw powinien zostać rozliczony przez Wnioskodawcę według zasad właściwych dla źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Świadczenie pieniężne otrzymane przez Wnioskodawcę z tytułu realizacji Praw pozostaje bowiem w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki. Prawa zostały przyznane Wnioskodawcy nieodpłatnie w okresie, w którym świadczył On usługi na rzecz Spółki w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Źródłem uzyskania Praw oraz przyczyną ich przyznania była zatem współpraca gospodarcza Wnioskodawcy ze Spółką, a nie późniejszy stosunek pracy.

Dla sposobu rozliczenia przychodu decydujące znaczenie powinien mieć charakter prawny i gospodarczy zdarzenia, z którego wynika dane świadczenie. Skoro Prawa zostały przyznane Wnioskodawcy w związku z prowadzoną przez Niego działalnością gospodarczą, to również przychód z ich realizacji powinien zostać rozliczony w ramach tego źródła przychodów.

Bez znaczenia dla tej kwalifikacji pozostaje okoliczność, że w dacie realizacji Praw Wnioskodawcę i Spółkę łączył już stosunek pracy. Moment realizacji Praw nie zmienia bowiem okoliczności, że samo przyznanie Praw nastąpiło wcześniej, w ramach współpracy gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę ze Spółką. Późniejsze nawiązanie stosunku pracy nie powinno prowadzić do zmiany źródła przychodu, jeżeli świadczenie wynika z praw nabytych w okresie prowadzenia działalności gospodarczej.

Należy również podkreślić, że w dacie realizacji Praw działalność gospodarcza Wnioskodawcy nie była definitywnie zakończona. Z opisu stanu faktycznego wynika, że działalność została jedynie czasowo zawieszona, a następnie wznowiona przed dniem realizacji Praw. Tym samym nie zachodzi sytuacja, w której świadczenie miałoby zostać osiągnięte po trwałym zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej.

W przedstawionym stanie faktycznym, dochody z działalności gospodarczej Wnioskodawcy były opodatkowane na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT, tj. podatkiem liniowym. W konsekwencji, przychód z tytułu realizacji Praw powinien zostać rozliczony przez Wnioskodawcę według zasad właściwych dla prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymany przez Niego ekwiwalent pieniężny z tytułu realizacji Praw nie stanowi przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze, bądź ich ekwiwalenty, jeżeli pozostają one w związku ze stosunkiem pracy. W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym taki związek nie występuje w stopniu pozwalającym na zakwalifikowanie otrzymanego świadczenia do przychodów pracowniczych.

Ekwiwalent pieniężny został wypłacony Wnioskodawcy z tytułu realizacji Praw, które zostały Mu przyznane nieodpłatnie w okresie świadczenia usług na rzecz Spółki w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Przyznanie Praw nie nastąpiło zatem w ramach stosunku pracy, lecz w związku ze współpracą gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę ze Spółką.

Okoliczność, że w dacie realizacji Praw Wnioskodawcę i Spółkę łączył już stosunek pracy, nie powinna przesądzać o zakwalifikowaniu otrzymanego świadczenia do przychodów ze stosunku pracy. Istotne jest bowiem to, z jakiego tytułu Wnioskodawca uzyskał uprawnienie do otrzymania ekwiwalentu pieniężnego. W analizowanym przypadku źródłem tego uprawnienia były Prawa przyznane Wnioskodawcy w okresie prowadzenia działalności gospodarczej, a nie świadczenie pracy na podstawie umowy o pracę.

Wypłacony ekwiwalent pieniężny nie stanowił wynagrodzenia za pracę, premii pracowniczej, ani innego świadczenia należnego Wnioskodawcy z tytułu pozostawania w stosunku pracy. Był konsekwencją realizacji Praw nabytych wcześniej, w ramach innego stosunku prawnego łączącego Wnioskodawcę ze Spółką.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, otrzymany ekwiwalent pieniężny z tytułu realizacji Praw nie powinien zostać uznany za przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada przy tym zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów.

Ustawodawca, tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych, miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.

Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.

Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia, które mają charakter:

·      pieniężny – pieniądze i wartości pieniężne;

·      niepieniężny – świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).

Zasady ustalania wartości świadczeń w naturze, innych nieodpłatnych świadczeń i świadczeń częściowo odpłatnych regulują przy tym art. 11 ust. 2-2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższych przepisów wynika, że za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu – przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze, czy też innych nieodpłatnych świadczeń), jak również na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą, która została rozpoczęta 1 września 2007 r. W okresie od 1 sierpnia 2023 r. działalność była zawieszona, a następnie została wznowiona w 2024 r. W okresach jej prowadzenia dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej były opodatkowane na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT, tj. podatkiem liniowym. Przedmiotem Pana działalności gospodarczej była działalność sklasyfikowana pod kodem PKD 62.01.Z - Działalność związana z oprogramowaniem. W okresie prowadzenia działalności gospodarczej świadczył Pan usługi na rzecz Sp. z o.o., na podstawie umowy o współpracy B2B, zawartej 11 stycznia 2022 r. Świadczenia wykonywane przez Pana miały charakter usługowy i były realizowane w ramach prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej. Spółka wdrożyła program motywacyjny skierowany do wybranych pracowników oraz współpracowników Spółki. W ramach Programu zostały Panu przyznane prawa do wzrostu wartości jednostek.

Prawa zostały przyznane Panu nieodpłatnie w okresie, w którym Pana i Spółkę łączyła wyłącznie relacja B2B. Przyznanie Praw miało charakter motywacyjny i pozostawało w związku ze świadczeniem przez Pana usług na rzecz Spółki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Prawa miały charakter wewnętrznych, warunkowych i niezbywalnych praw majątkowych. W szczególności:

·      nie stanowiły udziałów, ani akcji w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych;

·      nie przyznawały Panu jakichkolwiek praw korporacyjnych wobec Spółki, w tym prawa głosu, prawa do dywidendy, ani prawa do udziału w majątku likwidacyjnym;

·      nie mogły być swobodnie zbywane, ani przenoszone na osoby trzecie;

·      uprawniały wyłącznie do uzyskania w przyszłości rozliczenia pieniężnego, po spełnieniu warunków przewidzianych w Programie;

·      były ewidencjonowane na indywidualnym koncie uczestnika prowadzonym przez Spółkę.

Na dzień przyznania Praw nie było możliwe ustalenie ich wartości rynkowej, ani przesądzenie, czy oraz w jakiej wysokości uzyska Pan w przyszłości świadczenie pieniężne z tytułu ich realizacji. 31 marca 2023 r. zakończył Pan współpracę ze Spółką w formule B2B.

Następnie, od 1 kwietnia 2023 r., został Pan zatrudniony przez Spółkę na podstawie umowy o pracę.

24 lutego 2025 r. nastąpiła realizacja Praw poprzez wypłatę przez Spółkę na Pana rzecz ekwiwalentu pieniężnego. W dacie realizacji Praw Pana i Spółkę łączył już stosunek pracy.

Z ustaleń pomiędzy stronami wynikało, że wypłacone kwoty stanowiły kwoty brutto, natomiast Panu zostały wypłacone kwoty netto, po potrąceniu należnych podatków oraz składek na ubezpieczenia społeczne, o ile były należne. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu papierami wartościowymi ani instrumentami pochodnymi.

W Pana ocenie, prawa do wzrostu wartości jednostek, o których mowa we wniosku, nie stanowią papierów wartościowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. b) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Prawa te nie inkorporują uprawnienia do nabycia lub objęcia papierów wartościowych, nie dają Panu praw udziałowych, korporacyjnych, ani majątkowych właściwych dla udziałów lub akcji, w szczególności prawa głosu, prawa do dywidendy, ani prawa do udziału w majątku Spółki. Jednocześnie, w Pana ocenie, prawa te prawdopodobnie mogą być kwalifikowane jako pochodne instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ponieważ ich wartość zależy od wartości jednostek określonych w programie oraz od wzrostu tej wartości w czasie, a realizacja praw następują wyłącznie poprzez rozliczenie pieniężne.

W tym miejscu wskazuję, że źródła przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Katalog zawarty w tym przepisie ma charakter rozłączny. To oznacza, że dany przychód osoby fizycznej jest przypisywany tylko i wyłącznie do jednego określonego źródła przychodów. Aby prawidłowo zakwalifikować przychód do konkretnego źródła przychodów, należy uwzględnić wszystkie okoliczności związane z jego powstaniem (uzyskaniem).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Szczegółowe regulacje dotyczące przychodów z poszczególnych źródeł zostały zawarte w art. 12-20 tej ustawy.

W myśl art. 12 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie zaś z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl natomiast art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do kategorii przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca zaliczył m.in.:

Stosownie natomiast do art. 5a pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w cytowanym przepisie sformułowania „w szczególności” oznacza, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie z innych źródeł po stronie podatnika należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Z uwagi na to, że przedstawiony przez Pana opis sprawy dotyczy szeroko rozumianych programów motywacyjnych, należy przytoczyć treść art. 24 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że:

Natomiast stosownie do art. 24 ust. 11b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z regulacji art. 24 ust. 11 oraz 11b cyt. ustawy jednoznacznie wynika, że z programem motywacyjnym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia w przypadku, gdy:

W przypadku takich programów motywacyjnych przychód powstaje dopiero w momencie zbycia wskazanych akcji i zaliczany jest do źródła przychodów kapitały pieniężne.

Z przedstawionego opisu okoliczności faktycznych sprawy wynika jednak, że nie był Pan uczestnikiem programu motywacyjnego w rozumieniu ww. przepisów. Współpracował Pan bowiem ze Spółką, świadcząc na jej rzecz usługi w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej w ramach umowy o współpracę B2B.

W tym miejscu stwierdzam, że z tytułu nieodpłatnego przyznania prawa do wzrostu wartości jednostek, stanowiących pochodne instrumenty finansowe, nie powstaje po Pana stronie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ są one niezbywalne. Oznacza to, że w momencie ich nabycia nie jest możliwe ustalenie obiektywnie ich wartości rynkowej na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku.

Zwracam uwagę, że ustawodawca przewidział szczególną sytuację przypisania przychodu do odpowiedniego źródła.

Zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wyżej wymieniony przepis został wprowadzony ustawą z 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2175).

Jak wskazano w uzasadnieniu do rządowego projektu ustawy o zmianie ww. ustaw (druk sejmowy nr 18789):

Przepis ten wskazuje na „przychody z realizacji (określonych) praw (...) uzyskane w następstwie objęcia lub nabycia tych praw jako świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie” i nakazuje ich zaliczenie do „tego źródła przychodów, w ramach którego to świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie zostało uzyskane”. Przepis ten ma na celu powiązanie po pierwsze, zrealizowania przychodów ze wskazanych w nim papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, po drugie, z ich uzyskaniem w następstwie objęcia lub nabycia jako świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie – celem przypisania do właściwego źródła przychodów. Dla zastosowania art. 10 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych niezbędne jest, ażeby podatnik osiągnął przychód z realizacji praw ze wskazanych w nim papierów wartościowych/z pochodnych instrumentów finansowych oraz, ażeby – w momencie osiągnięcia ww. przychodu – prawdą było, że przychód ten uzyskany został w następstwie (wskutek) objęcia lub nabycia tych praw jako świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie.

Skoro nabycie przez Pana prawa do wzrostu wartości jednostek, stanowiących pochodne instrumenty finansowe, nastąpi nieodpłatnie, to ocena skutków podatkowych uzyskanego przychodu powinna być oparta o przepis art. 10 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowej sprawie przychód z tytułu realizacji Praw – na podstawie art. 10 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie stanowi przychodu z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 tej ustawy. Nieodpłatne nabycie praw nastąpiło w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a zatem z tym źródłem należy powiązać uzyskane środki z tytułu realizacji tych Praw.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzam, że otrzymany ekwiwalent pieniężny z tytułu realizacji Praw stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata uzyskana w następstwie nieodpłatnego nabycia pochodnych instrumentów finansowych podlega zaliczeniu do tego źródła przychodów, w ramach którego zostały uzyskane pochodne instrumenty finansowe. Ponieważ otrzymane świadczenie było związane z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą (współpracował Pan ze Spółką w ramach tejże działalności), to uzyskiwane z tego tytułu przychody należy kwalifikować do źródła przychodów – pozarolnicza działalność gospodarcza. Gdyby Pan nie współpracował z ww. Spółką, nie byłby Pan uprawniony do skorzystania z opisanego programu motywacyjnego.

W kwestii dotyczącej opodatkowania ww. przychodu z tytułu realizacji Praw, zauważam, że:

Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Skoro Pana dochody z prowadzonej działalności gospodarczej były opodatkowane na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podatkiem liniowym, to w konsekwencji przychód z tytułu realizacji Praw powinien zostać rozliczony przez Pana według zasad właściwych dla prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej.

Mając powyższe na uwadze, otrzymany ekwiwalent pieniężny z tytułu realizacji Praw nie powinien zostać uznany za przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym.

Podsumowanie: Otrzymany ekwiwalent pieniężny z tytułu realizacji Praw stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychód z tytułu realizacji Praw powinien zostać rozliczony przez Pana według zasad właściwych dla prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarcze, tj. podatkiem liniowym.

Otrzymany ekwiwalent pieniężny z tytułu realizacji Praw nie powinien zostać uznany za przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe będą zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionych we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako: „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.