0113-KDIPT1-3.4012.574.2026.1.MK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z dnia 10 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży 13 działek budowlanych wydzielonych z działek macierzystych nr 2 oraz nr 3.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani usług deweloperskich. W majątku prywatnym i osobistym Wnioskodawcy znajdowały się dwie nieruchomości gruntowe stanowiące działki macierzyste:

1. Działka o numerze geodezyjnym 2 i powierzchni … ha, którą Wnioskodawca nabył w dniu 17 lipca 1992 r. (ponad 33 lata temu) w drodze darowizny do majątku osobistego Wnioskodawcy.

2. Działka o numerze geodezyjnym 3 i powierzchni … ha, którą Wnioskodawca nabył w dniu 19 września 2012 r. (14 lat temu) na podstawie aktu notarialnego - umowy sprzedaży - do majątku prywatnego Wnioskodawcy.

Obie nieruchomości przez cały, wieloletni okres posiadania były traktowane przez Wnioskodawcę wyłącznie jako długoterminowa lokata majątku osobistego. Przez dekady działki te leżały odłogiem, były nieużytkami i nie były wykorzystywane do jakichkolwiek celów komercyjnych, zarobkowych, działalności gospodarczej czy działalności rolniczej. Z uwagi na uwarunkowania przestrzenne w strukturze miejskiej, działki te były pozbawione bezpośredniego oraz prawnie uregulowanego dostępu do sieci dróg publicznych. Niedawno, w wyniku niezależnych i losowych okoliczności sąsiedzkich, pojawiła się możliwość fizycznego i prawnego skomunikowania tego terenu. Właścicielem głównej działki sąsiedniej jest bratanek Wnioskodawcy.

Zaistniały stan faktyczny:

Po uzyskaniu dostępu do drogi publicznej, Wnioskodawca wspólnie z bratankiem podjął decyzję o geodezyjnym podziale całego terenu macierzystego w celu racjonalnego zagospodarowania nagle odblokowanego potencjału nieruchomości oraz w celu sukcesywnego upłynnienia majątku prywatnego. Z uwagi na brak Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP) na tym terenie, właściwy Urząd Miasta uwarunkował wydanie decyzji zatwierdzającej podział geodezyjny od wcześniejszego przedstawienia decyzji o warunkach zabudowy (zgodnie z bezwzględnymi przepisami art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami).

W związku z powyższym, w dniu 4 lutego 2026 r. została wydana decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 20 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z budową drogi wewnętrznej. Parametry te (łączna liczba 20 budynków) zostały odgórnie narzucone przez Urząd Miasta w drodze analizy urbanistycznej i konieczności zachowania ładu przestrzennego okolicy. Uzyskanie tej decyzji było dla Państwa wyłącznie przymusowym, technicznym krokiem proceduralnym w postępowaniu administracyjnym, bez którego Urząd Miasta odmówiłby zatwierdzenia podziału nieruchomości.

W wyniku przeprowadzonego i zatwierdzonego podziału, z całego obszaru macierzystego wydzielono łącznie 20 działek budowlanych oraz osobną drogę wewnętrzną. Własność Wnioskodawcy stanowi 13 działek budowlanych, natomiast właścicielem pozostałych 7 działek budowlanych jest bratanek Wnioskodawcy. Wspomniana droga wewnętrzna została wydzielona w części z gruntu bratanka, a w części z działki należącej do Wnioskodawcy, co było techniczno-geodezyjną koniecznością w celu zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla wszystkich nowo powstałych parceli.

Zdarzenie przyszłe:

Wydzielone 13 działek budowlanych stanowiących własność Wnioskodawcy Wnioskodawca planuje sprzedawać sukcesywnie różnym osobom fizycznym na przestrzeni czasu, w miarę pojawiania się prywatnych kupców zainteresowanych ich nabyciem, w celu ostatecznego upłynnienia majątku prywatnego Wnioskodawcy.

Status infrastruktury i brak działań o charakterze komercyjnym:

Wnioskodawca wyraźnie podkreśla, że nie działa i nie będzie działał w charakterze handlowca czy dewelopera. W stosunku do 13 wydzielonych działek budowlanych Wnioskodawcy spełnione są następujące kryteria:

• Do działek nie zostały i nie zostaną doprowadzone żadne media (brak przyłączy prądu, wody, gazu czy kanalizacji).
• Wydzielona droga wewnętrzna (zarówno w części należącej do bratanka Wnioskodawcy, jak i do Wnioskodawcy) nie została i nie zostanie przez Wnioskodawcę utwardzona (np. asfaltem, betonem czy tłuczniem) ani w żaden sposób ulepszona fizycznie.
• Dla nowo wydzielonych, pojedynczych działek nie są uzyskiwane nowe, odrębne decyzje o warunkach zabudowy w celu podniesienia ich atrakcyjności rynkowej pod konkretnych inwestorów.
• Wnioskodawca nie prowadzi, nie prowadził i nie planuje prowadzić zorganizowanych akcji marketingowych, Wnioskodawca nie korzysta z profesjonalnych biur nieruchomości ani płatnych kampanii promocyjnych wykraczających poza zwykłe, prywatne ogłoszenia w ogólnodostępnych serwisach.

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, sukcesywna sprzedaż 13 działek budowlanych wydzielonych z działek macierzystych nr 2 oraz nr 3 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, czy też transakcja ta będzie stanowiła neutralne podatkowo wyzbycie się majątku prywatnego i osobistego?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, planowana sukcesywna sprzedaż 13 działek budowlanych wydzielonych z majątku prywatnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT). Wnioskodawca w ramach tych transakcji nie działa i nie będzie działał w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT. Transakcje te będą stanowiły wyłącznie neutralne podatkowo wyzbycie się składników majątku osobistego, mieszczące się w granicach należytego zarządu majątkiem prywatnym.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są podmioty wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. Z kolei ust. 2 tego artykułu wskazuje, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmioty wykorzystujące towary w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Kwestia opodatkowania sprzedaży działek przez osoby fizyczne była wielokrotnie przedmiotem analizy Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE). W kluczowym wyroku w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 (Słaby i inni) TSUE jednoznacznie orzekł, że samo dokonanie podziału nieruchomości w celu uzyskania lepszej ceny, a także sama liczba wydzielonych działek nie są wystarczające do uznania sprzedawcy za podatnika podatku VAT. Aby transakcja została uznana za działalność gospodarczą, należałoby dowieść, że właściciel podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.W przypadku Wnioskodawcy kryteria profesjonalnego handlu nieruchomościami nie zostają spełnione z następujących przyczyn: Długotrwałość posiadania nieruchomości i brak celu spekulacyjnego: Działka nr 2 znajduje się w majątku Wnioskodawcy od 34 lat i została nabyta w formie darowizny, co stanowi nieodpłatne przysporzenie majątkowe o charakterze czysto prywatnym. Działka nr 3 znajduje się w majątku osobistym od 14 lat. Tak odległe momenty wejścia w posiadanie nieruchomości kategorycznie wykluczają jakikolwiek zamiar spekulacyjny czy pierwotną chęć zakupu gruntu z natychmiastowym zamiarem odsprzedaży z zyskiem, co cechuje profesjonalnych handlowców. Czysto proceduralny charakter decyzji o warunkach zabudowy (WZ): Wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy z dnia 4 lutego 2026 r. nie było celowym działaniem marketingowym czy deweloperskim. Wobec braku Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP), przedstawienie decyzji WZ było bezwzględnym warunkiem formalnym postawionym przez właściwy Urząd Miasta w celu zatwierdzenia projektu podziału geodezyjnego (zgodnie z art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Liczba 20 budynków ujęta w decyzji WZ to wyłącznie efekt analizy urbanistycznej organu miejskiego dbającego o ład przestrzenny gminy, a nie wynik planów inwestycyjnych Wnioskodawcy (któremu po podziale przypada jedynie 13 działek budowlanych, a pozostałe 7 należą do bratanka). Działanie to miało charakter wyłącznie techniczno-proceduralny, niezbędny do przeprowadzenia podziału gruntu po nagłym odblokowaniu dostępu do drogi publicznej. Sukcesywna sprzedaż na przestrzeni czasu jako konsekwencja realiów rynkowych: Planowana sprzedaż działek osobom fizycznym na przestrzeni czasu nie wynika z chęci prowadzenia stałego, zorganizowanego przedsiębiorstwa handlowego. Jest to naturalna konsekwencja realiów rynkowych - znalezienie jednego prywatnego nabywcy na tak znaczny i specyficzny obszar gruntu (łącznie ok. 2,75 ha) jest w celach prywatnych niemożliwe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy wskazać, że przedmiotem wniosku jest zdarzenie przyszłe ponieważ jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca planuje sprzedaż 13 działek budowlanych wydzielonych z działek macierzystych nr 2 oraz nr 3 Zatem, poniższe rozstrzygniecie dotyczy wyłącznie zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży Nieruchomości istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży Nieruchomości, Wnioskodawca podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że:

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie Wnioskodawca podjął/podejmie w odniesieniu do Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca posiada działki powstałe z podziału działek o numerze geodezyjnym 2 i 3. Działkę o numerze geodezyjnym 2 i powierzchni … ha Wnioskodawca nabył w dniu 17 lipca 1992 r. (ponad 33 lata temu) w drodze darowizny do majątku osobistego Wnioskodawcy. Działkę o numerze geodezyjnym 3 i powierzchni … ha Wnioskodawca nabył w dniu 19 września 2012 r. (14 lat temu) na podstawie aktu notarialnego - umowy sprzedaży - do majątku prywatnego Wnioskodawcy.

Obie nieruchomości przez cały, wieloletni okres posiadania były traktowane przez Wnioskodawcę wyłącznie jako długoterminowa lokata majątku osobistego. Przez dekady działki te leżały odłogiem, były nieużytkami i nie były wykorzystywane do jakichkolwiek celów komercyjnych, zarobkowych, działalności gospodarczej czy działalności rolniczej. Z uwagi na uwarunkowania przestrzenne w strukturze miejskiej, działki te były pozbawione bezpośredniego oraz prawnie uregulowanego dostępu do sieci dróg publicznych. Niedawno, w wyniku niezależnych i losowych okoliczności sąsiedzkich, pojawiła się możliwość fizycznego i prawnego skomunikowania tego terenu. Właścicielem głównej działki sąsiedniej jest bratanek Wnioskodawcy. Po uzyskaniu dostępu do drogi publicznej, wspólnie z bratankiem podjęliście Państwo decyzję o geodezyjnym podziale całego terenu macierzystego w celu racjonalnego zagospodarowania nagle odblokowanego potencjału nieruchomości oraz w celu sukcesywnego upłynnienia majątku prywatnego. Z uwagi na brak Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP) na tym terenie, właściwy Urząd Miasta uwarunkował wydanie decyzji zatwierdzającej podział geodezyjny od wcześniejszego przedstawienia decyzji o warunkach zabudowy (zgodnie z bezwzględnymi przepisami art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami). W związku z powyższym, w dniu 4 lutego 2026 r. została wydana decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 20 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z budową drogi wewnętrznej. W wyniku przeprowadzonego i zatwierdzonego podziału, z całego obszaru macierzystego wydzielono łącznie 20 działek budowlanych oraz osobną drogę wewnętrzną. Własność Wnioskodawcy stanowi 13 działek budowlanych, natomiast właścicielem pozostałych 7 działek budowlanych jest bratanek Wnioskodawcy. Wspomniana droga wewnętrzna została wydzielona w części z gruntu bratanka, a w części z działki należącej do Wnioskodawcy, co było techniczno-geodezyjną koniecznością w celu zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla wszystkich nowo powstałych parceli. W stosunku do 13 wydzielonych działek budowlanych Wnioskodawcy spełnione są następujące kryteria:

• Do działek nie zostały i nie zostaną doprowadzone żadne media (brak przyłączy prądu, wody, gazu czy kanalizacji).
• Wydzielona droga wewnętrzna (zarówno w części należącej do bratanka, jak I do Wnioskodawcy) nie została i nie zostanie przeze Wnioskodawcę utwardzona (np. asfaltem, betonem czy tłuczniem) ani w żaden sposób ulepszona fizycznie.
• Dla nowo wydzielonych, pojedynczych działek nie są uzyskiwane nowe, odrębne decyzje o warunkach zabudowy w celu podniesienia ich atrakcyjności rynkowej pod konkretnych inwestorów.
• Wnioskodawca nie prowadzi, nie prowadził i nie planuje prowadzić zorganizowanych akcji marketingowych, Wnioskodawca nie korzysta z profesjonalnych biur nieruchomości ani płatnych kampanii promocyjnych wykraczających poza zwykłe, prywatne ogłoszenia w ogólnodostępnych serwisach.

Wątpliwości Wnioskodawcy w sprawie dotyczą ustalenia, czy sprzedaż Nieruchomości będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT oraz czy Wnioskodawca będzie z tego tytułu podatnikiem podatku VAT.

Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności Wnioskodawca będzie spełniał przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedaż 13 działek budowlanych wydzielonych z działek macierzystych nr 2 oraz nr 3 nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia ww. działek, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Należy zauważyć, że jedynymi podjętymi przez Wnioskodawcę działaniami przy sprzedaży ww. działek, było wystąpienie o warunki zabudowy, na podstawie którego dokonano podziału działek.

Okoliczności podziału gruntu na mniejsze działki oraz uzyskania decyzji o warunkach zabudowy nie mogą przesądzać o zakwalifikowaniu sprzedaży ww. działek jako dostawy dokonanej w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Może o tym świadczyć bowiem jedynie szereg okoliczności, które powodują, że aktywność podmiotu w przedmiocie zbycia ww. działek jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju działalnością.

Należy podkreślić, że – zgodnie z wskazaniem Wnioskodawcy – przez cały okres posiadania Nieruchomości były traktowane przez  Wnioskodawcę wyłącznie jako długoterminowa lokata majątku osobistego. Przez dekady działki te leżały odłogiem, były nieużytkami i nie były wykorzystywane do jakichkolwiek celów komercyjnych, zarobkowych, działalności gospodarczej czy działalności rolniczej. Do działek nie zostały i nie zostaną doprowadzone żadne media (brak przyłączy prądu, wody, gazu czy kanalizacji). Wydzielona droga wewnętrzna nie została i nie zostanie przez Wnioskodawcę utwardzona (np. asfaltem, betonem czy tłuczniem) ani w żaden sposób ulepszona fizycznie. Dla nowo wydzielonych, pojedynczych działek nie są uzyskiwane nowe, odrębne decyzje o warunkach zabudowy w celu podniesienia ich atrakcyjności rynkowej pod konkretnych inwestorów. Wnioskodawca nie prowadzi, nie prowadził i nie planuje prowadzić zorganizowanych akcji marketingowych, Wnioskodawca nie korzysta z profesjonalnych biur nieruchomości ani płatnych kampanii promocyjnych wykraczających poza zwykłe, prywatne ogłoszenia w ogólnodostępnych serwisach.

Działania podejmowane przez Wnioskodawcę w związku z planowaną sprzedażą 13 działek budowlanych wydzielonych z działek macierzystych nr 2 oraz nr 3 nie stanowią ciągu zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przez Wnioskodawcę ww. działek będzie wypełniać przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, Wnioskodawca nie będzie podejmować aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Podjęte przez Wnioskodawcę czynności będą stanowiły jedynie racjonalny sposób gospodarowania posiadanym majątkiem prywatnym. Całokształt okoliczności, ich zakres oraz stopień zaangażowania wskazują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem osobistym.

W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży 13 działek budowlanych wydzielonych z działek macierzystych nr 2 oraz nr 3  Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu transakcji sprzedaży 13 działek budowlanych wydzielonych z działek macierzystych nr 2 oraz nr 3 Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego Wnioskodawcy prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Skala zaangażowania Wnioskodawcy, w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości, nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Wnioskodawcy za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to planowana sprzedaż 13 działek budowlanych wydzielonych z działek macierzystych nr 2 oraz nr 3 nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W związku z tym, że ta interpretacja dotyczy jednego zdarzenia przyszłego, natomiast dokonała Pani łącznej wpłaty w wysokości 100,00 zł, to kwota 60,00 zł stanowi nadpłatę podlegającą zwrotowi zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa i zostanie zwrócona na rachunek, z którego dokonano opłaty za wniosek.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.