0113-KDIPT1-3.4012.534.2026.1.AKO
Prawo do odliczenia podatku VAT zawartego w cenie energii elektrycznej oraz usługi dystrybucji na podstawie faktur wystawionych na osobę prywatną niezawierających numeru NIP w części odpowiadającej wykorzystaniu energii elektrycznej do prowadzenia gospodarstwa rolnego i wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT zawartego w cenie energii elektrycznej oraz usługi dystrybucji na podstawie faktur wystawionych na osobę prywatną niezawierających numeru NIP w części odpowiadającej wykorzystaniu energii elektrycznej do prowadzenia gospodarstwa rolnego i wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jako czynny podatnik podatku od towarów i usług VAT prowadzi Pan gospodarstwo rolne zajmujące się produkcją roślinną. W ramach prowadzonej działalności dokonuje Pan sprzedaży produktów rolnych opodatkowanej podatkiem VAT.
Gospodarstwo rolne prowadzone jest w miejscu Pana zamieszkania. Na nieruchomości znajduje się jeden licznik energii elektrycznej obejmujący zarówno budynek mieszkalny, jak i część wykorzystywaną do prowadzenia gospodarstwa rolnego. Umowa z dostawcą energii elektrycznej została zawarta przez Pana jako osobę fizyczną, a faktury VAT za energię elektryczną oraz usługi dystrybucji wystawiane są imiennie na Pana dane osobowe, bez wskazania numeru NIP.
Energia elektryczna wykorzystywana jest zarówno na potrzeby gospodarstwa domowego, jak i prowadzonego gospodarstwa rolnego. Około 80% całkowitego zużycia energii elektrycznej związane jest z prowadzoną działalnością rolniczą opodatkowaną podatkiem VAT, natomiast pozostałe 20% wykorzystywane jest na cele prywatne gospodarstwa domowego.
Energia elektryczna wykorzystywana w gospodarstwie rolnym służy w szczególności do:
· zasilania urządzeń i maszyn rolniczych,
· obsługi oraz bieżących napraw sprzętu rolniczego,
· działania pomp i urządzeń przeładunkowych,
· zasilania elektronarzędzi,
· oświetlenia budynków gospodarczych,
· wykonywania czynności związanych z produkcją i przygotowaniem płodów rolnych do sprzedaży.
Zużycie energii elektrycznej związane z działalnością rolniczą pozostaje w bezpośrednim oraz pośrednim związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT i stanowi koszt prowadzonej działalności gospodarczej.
Z uwagi na brak technicznych i ekonomicznych podstaw do montażu odrębnego licznika energii elektrycznej dla gospodarstwa rolnego, nie jest możliwe dokładne wyodrębnienie zużycia energii wyłącznie dla celów działalności gospodarczej. W związku z tym udział energii wykorzystywanej do działalności rolniczej ustalany jest metodą szacunkową, w sposób odpowiadający rzeczywistemu wykorzystaniu energii elektrycznej.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup energii elektrycznej oraz usług dystrybucji, wystawionych imiennie na Pana jako osobę fizyczną bez wskazania numeru NIP, w części odpowiadającej wykorzystaniu energii elektrycznej do prowadzenia gospodarstwa rolnego i wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup energii elektrycznej oraz usług dystrybucji w części odpowiadającej wykorzystaniu energii elektrycznej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, pomimo że faktury wystawiane są imiennie na Pana jako osobę fizyczną i nie zawierają numeru NIP.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi VAT przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Jako czynny podatnik VAT prowadzi Pan gospodarstwo rolne, a energia elektryczna wykorzystywana jest w przeważającej części do prowadzenia działalności rolniczej opodatkowanej podatkiem VAT. Około 80% energii elektrycznej wykorzystywane jest na potrzeby gospodarstwa rolnego, natomiast pozostała część wykorzystywana jest na cele prywatne.
Jak wskazuje utrwalona linia interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, prawo do odliczenia VAT od energii elektrycznej wykorzystywanej w gospodarstwie rolnym przysługuje rolnikowi będącemu czynnym podatnikiem VAT również w sytuacji, gdy energia wykorzystywana jest jednocześnie do celów prywatnych oraz działalności rolniczej, pod warunkiem dokonania odpowiedniej proporcjonalnej alokacji zużycia energii.
W interpretacji indywidualnej z dnia 21 czerwca 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.158.2024.2.ID, Dyrektor KIS wskazał, że:
jeżeli przyporządkowanie odpowiednich części wydatków związanych ze zużyciem energii elektrycznej dla celów wykonywanej działalności w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego, jak i dla celów osobistych jest/będzie miarodajne, to przysługuje/będzie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w takiej części, która jest związana z realizowaną sprzedażą opodatkowaną.
Przyjęta przez Pana proporcja odpowiada rzeczywistemu wykorzystaniu energii elektrycznej.
Ponadto Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 21 czerwca 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.158.2024.2.ID potwierdził, że:
brak numeru NIP na fakturze nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT.
Organ wskazał również, że: brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru.
Analogiczne stanowisko zostało przedstawione również m.in. w interpretacji:
· z dnia 10 października 2019 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4012.327.2019.2.MK,
· z dnia 18 sierpnia 2021 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.287.2021.2.DS.
Jednocześnie w interpretacji z dnia 8 października 2021 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.319.2021.2.DS Dyrektor KIS potwierdził możliwość częściowego odliczenia podatku VAT od energii elektrycznej przy zastosowaniu proporcji odpowiadającej wykorzystaniu energii do działalności rolniczej.
W Pana ocenie nabywana energia elektryczna pozostaje co najmniej w pośrednim związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT i stanowi koszt ogólny prowadzonego gospodarstwa rolnego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie również w wyroku NSA z dnia 26 marca 2015 r., sygn. I FSK 543/14, zgodnie z którym koszty ogólne działalności gospodarczej mogą stanowić podstawę do odliczenia podatku VAT, jeżeli pozostają w związku z działalnością opodatkowaną.
W konsekwencji uważa Pan, że przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od faktur za energię elektryczną oraz usługi dystrybucji w części odpowiadającej wykorzystaniu energii elektrycznej do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, pomimo braku numeru NIP na fakturach.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Prowadzi Pan gospodarstwo rolne zajmujące się produkcją roślinną. W ramach prowadzonej działalności dokonuje Pan sprzedaży produktów rolnych opodatkowanej podatkiem VAT.
Gospodarstwo rolne prowadzi Pan w miejscu zamieszkania. Na nieruchomości znajduje się jeden licznik energii elektrycznej obejmujący zarówno budynek mieszkalny, jak i część wykorzystywaną do prowadzenia gospodarstwa rolnego. Energia elektryczna wykorzystywana jest zarówno na potrzeby gospodarstwa domowego, jak i prowadzonego gospodarstwa rolnego. Około 80% całkowitego zużycia energii elektrycznej związane jest z prowadzoną przez Pana działalnością rolniczą opodatkowaną podatkiem VAT, natomiast pozostałe 20% wykorzystywane jest na cele prywatne gospodarstwa domowego.
Energia elektryczna wykorzystywana w gospodarstwie rolnym służy w szczególności do:
· zasilania urządzeń i maszyn rolniczych,
· obsługi oraz bieżących napraw sprzętu rolniczego,
· działania pomp i urządzeń przeładunkowych,
· zasilania elektronarzędzi,
· oświetlenia budynków gospodarczych,
· wykonywania czynności związanych z produkcją i przygotowaniem płodów rolnych do sprzedaży.
Zużycie energii elektrycznej związane z działalnością rolniczą pozostaje w bezpośrednim oraz pośrednim związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT i stanowi koszt prowadzonej działalności gospodarczej.
Z uwagi na brak technicznych i ekonomicznych podstaw do montażu odrębnego licznika energii elektrycznej dla gospodarstwa rolnego, nie jest możliwe dokładne wyodrębnienie zużycia energii wyłącznie dla celów działalności gospodarczej. W związku z tym udział energii wykorzystywanej do działalności rolniczej ustalany jest metodą szacunkową, w sposób odpowiadający rzeczywistemu wykorzystaniu energii elektrycznej.
Umowa z dostawcą energii elektrycznej została zawarta przez Pana jako osobę fizyczną, a faktury VAT za energię elektryczną oraz usługi dystrybucji wystawiane są imiennie na Pana dane osobowe, bez wskazania numeru NIP.
Pana wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku VAT zawartego w cenie energii elektrycznej oraz usługi dystrybucji na podstawie faktur wystawionych na osobę prywatną niezawierających numeru NIP.
Należy zauważyć, że ciężar rzetelnego rozdziału wydatków dotyczących wykorzystania energii elektrycznej dla potrzeb gospodarstwa rolnego i części wykorzystywanej dla potrzeb gospodarstwa domowego (potrzeby osobiste) spoczywa zawsze na podatniku.
Jeżeli więc poniesione wydatki na zużycie energii elektrycznej zostały udokumentowane jedną fakturą dotyczącą zarówno prowadzonej przez Pana działalności, jak i Pana prywatnym celom, to prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w części, która dotyczy prowadzonej działalności gospodarczej (tylko ta część może pomniejszać podatek należny).
W świetle powołanych wyżej przepisów oraz przedstawionego opisu sprawy, należy stwierdzić, że jeżeli przyporządkowanie odpowiednich części wydatków związanych ze zużyciem energii elektrycznej dla celów wykonywanej działalności w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego, jak i dla celów osobistych jest/będzie miarodajne, to przysługuje/będzie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w takiej części, która jest związana z realizowaną sprzedażą opodatkowaną, zgodnie z generalną zasadą, wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy.
W przypadku prawa do odliczenia, gdy faktury za zużycie energii elektrycznej (dla celów prowadzonej działalności, jak i prywatnych) wystawiane są na Pana jako osobę fizyczną, stwierdzić należy co następuje.
Uregulowania dotyczące szczegółowych zasad wystawiania faktur oraz danych, które powinny zawierać zawarte są w art. 106a-106e ustawy.
Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem (…)
Z powyższych uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien wynikać z zawartej umowy.
Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.
Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.
Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.
Z Pana opisu sprawy wynika, że faktury dokumentujące zużycie energii elektrycznej w gospodarstwie rolnym oraz w gospodarstwie domowym wystawione są na Pana jako osobę prywatną (na Pana imię i nazwisko) i nie zawierają numeru NIP.
Jak wskazano powyżej, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy) jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem brak numeru NIP na fakturze nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT.
Zatem, analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treści powołanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że przysługuje Panu prawo do odliczenia części podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zużycie energii elektrycznej w gospodarstwie rolnym. Przy czym prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur, na których nie ma numeru NIP przysługuje, o ile na podstawie danych zawartych w ww. fakturach możliwe jest zidentyfikowanie Pana jako nabywcy. Prawo to przysługuje w takiej części, w jakiej energia elektryczna jest wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych. Prawo to przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
Podsumowując, stwierdzam, że przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup energii elektrycznej oraz usługi dystrybucji, wystawionych na osobę prywatną niezawierających numeru NIP, w części odpowiadającej wykorzystaniu energii elektrycznej do prowadzenia gospodarstwa rolnego i wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Tym samym Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów