0113-KDIPT1-3.4012.488.2026.2.AKO

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji sprzedaży działek niezabudowanych. Uzupełniła go Pani pismem z 8 maja 2026 r. (wpływ 19 czerwca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Zgodnie z art 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest Pani polskim rezydentem podatkowym. Z tytułu pracy na etacie, prowadzeniu działalności gospodarczej (JDG) oraz wieku 62 lata, jest Pani emerytką. W dalszym ciągu prowadzi Pani działalność gospodarczą - systemy uzdatniania wody. Jest Pani czynnym podatnikiem VAT o numerze NIP ... W roku 1995 Pani rodzice … przekazali Pani w darowiźnie gospodarstwo rolne o obszarze … ha wraz z żywym inwentarzem i budynkiem mieszkalnym oraz budynkami gospodarczymi. Na rzecz rodziców została ustanowiona służebność mieszkania oraz poruszania się po całej nieruchomości. Od tego czasu prowadzi Pani również działalność rolniczą, pobiera dopłaty bezpośrednie i od czasu wejścia podatku od towarów i usług (VAT) jest tzw. rolnikiem ryczałtowym (RR). W roku 2000 dokonała Pani umowy darowizny części przedmiotowej nieruchomości działek o powierzchni … ha i … ha na rzecz siostry … oraz wyodrębnionego lokalu mieszkalnego na rzecz rodziców … W roku 2013 przekazała Pani w darowiźnie mamie działkę gruntu o powierzchni … ha, którą to Pani mama następnie darowała wnukowi. W związku z Pani sytuacją życiową - wiek i zdrowie postanowiła Pani zbyć pozostałą część darowanego majątku - gruntów rolnych. Pod koniec 2025 roku oraz na początku roku 2026 po uzyskaniu warunków zabudowy, sprzedała Pani 3 działki. Posiada Pani jeszcze 3 działki, które mają decyzję o warunkach zabudowy i występuje Pani o jedną decyzję o warunkach zabudowy i o 20 pozwoleń na budowę. Działki te będzie Pani próbowała sprzedać osobiście lub za pomocą pośrednika z biura nieruchomości.

W uzupełnieniu wniosku odpowiedziała Pani na zadane pytania:

1.  Numery działek, które zamierza Pani sprzedać;

·      Nr działek, które zamierzam sprzedać 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7.

2.  Czy w stosunku do działek podejmowała/będzie Pani podejmowała działania takie jak uzbrojenie terenu, wyposażenie w urządzenia i sieć energetyczną, gazową, wodno-kanalizacyjną itp., ogrodzenie terenu, ponosiła Pani nakłady na urządzenie dróg dojazdowych? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie to były/będą działania i kiedy je Pani podejmowała/będzie podejmowała?

·      W stosunku do sprzedanych działek jak i tych, które będzie Pani sprzedawała oprócz wystąpienia o uzyskaniu warunków zabudowy lub pozwolenia na budowę nie podejmowała Pani działań dotyczących uzbrojenia terenu - takich jakie były przykładowo wymienioneh w zapytaniu lub innych podobnych.

3.  Czy działki były wykorzystywane przez Panią (przez cały okres jej posiadania, tj. od momentu nabycia do momentu planowanej sprzedaży) wyłącznie na cele prywatne (osobiste)? Jeżeli tak, to proszę wskazać, jakie konkretnie Pani cele prywatne zaspokajała i w jakim okresie?

·      Cała odziedziczona przeze mnie nieruchomość była wykorzystywana tylko osobiście czy to na cele mieszkalne lub rolnicze.

4.  Czy działki były kiedykolwiek wykorzystywane w działalności gospodarczej? Jeśli tak, to w jakiej (proszę szczegółowo opisać w jaki sposób i przez jaki okres faktycznie wykorzystywała Pani przedmiotowe działki przez cały okres ich posiadania i do jakich czynności: zwolnionych, opodatkowanych czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT)?

·      Nie stanowiła nigdy majątku wykorzystywanego na cele działalności gospodarczej.

5.  W jakim celu podjęła Pani działania, by uzyskać decyzję o warunkach zabudowy dla działek objętych zakresem wniosku oraz 20 pozwoleń na budowę?

a)  Czy ww. działania spowodowały wzrost atrakcyjności nieruchomości oraz wpłynęły na wzrost jej wartości?

b)  Czy ww. działania zostały podjęte wyłącznie w związku z przygotowaniem działek do sprzedaży? Jeśli nie, proszę wyjaśnić.

·      Pani działania by uzyskać warunki zabudowy lub pozwolenia na budowę były podejmowane celem możliwości sprzedaży po atrakcyjnych cenach.

6.  Czy udostępniała Pani działki, osobom trzecim? Jeżeli tak, to należy wskazać:

a)  w jakim okresie (kiedy) działka/działki była/były udostępniana/udostępniane osobom trzecim?

b)  na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa – jaka) działka/działki była/były udostępniana/udostępniane osobom trzecim?

c)  czy udostępnienie działki/działek było czynnością odpłatną czy bezpłatną?

·      Nie. Te przedmiotowe działki nie były udostępniane osobom trzecim.

7.  Czy dokonywała Pani już wcześniej sprzedaży nieruchomości, a jeżeli tak to należy podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:

a)  w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Panią od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?

b)  ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?

c)  czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzała Pani podatek VAT, składała deklaracje VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?

d)  na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. działek?

·      Sprzedane działki to 8, 9, 10 działki te nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej. Uzyskałam na nie tylko warunki zabudowy na cele mieszkalne. Były niezabudowane. Pozostałe działki do sprzedaży też są niezabudowane i będą przeznaczane na cele mieszkalne. Ze sprzedaży tych działek nie odprowadzałam podatku Vat, gdyż to był majątek prywatny nie związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Środki ze sprzedaży zostały przeznaczone na moje bieżące i przyszłe utrzymanie. Jestem emerytką i środki z ZUS są niewystarczające na godne życie. Pieniądze te nie były i nie będą w przyszłości przeznaczane na zakup innych nieruchomości gruntowych i tym podobnych inwestycji.

8.  Czy posiada Pani inne działki, które w przyszłości zamierza Pani sprzedać?

·      Jak już podałam w pkt. 1.

9.  Czy będzie wydana na dzień sprzedaży decyzja o warunkach zabudowy oraz pozwolenie na budowę? Jeżeli tak, to należy wskazać:

a)  kiedy decyzja/pozwolenie została/zostanie wydana?

b)  jakie przeznaczenie działki określa/będzie określała wydana decyzja?

c)  z czyjej inicjatywy nastąpiło/nastąpi wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz pozwolenie na budowę?

·      Decyzja o WZ lub pozwolenia na budowę opierają i będą opierać na cele mieszkaniowe. Ja jako właścicielka wystąpiłam o ich wydanie.

Pytanie

Czy sprzedaż tych działek, na które uzyskała Pani i uzyska pozwolenie na budowę lub WZ podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że sprzedaż Pani majątku osobistego (prywatnego, otrzymanego w darowiźnie od rodziców ponad 30 lat temu) nie podlega opodatkowaniu VAT, jeśli nie nosi znamion zorganizowanej działalności handlowej. Zbywanie tego majątku w takiej formie - podział nieruchomości na wiele działek, uzyskiwaniem tzw. WZ lub pozwoleń na budowę, ma charakter racjonalnych działań celem uzyskania lepszych warunków finansowych. Trudno, aby zbyła Pani całość nieruchomości i uzyskała niższą cenę tylko dlatego, że może to być potraktowane jako działalność. Nie wykonywała Pani i nie wykonuje agresywnej reklamy, nie doprowadza Pani mediów do działek - prąd, woda jest kilkadziesiąt lub kilkaset metrów w drodze asfaltowej. Nie zamierza Pani uzyskanych w ten sposób środków przeznaczyć na zakup innych działek bądź nieruchomości. Występowanie już o pozwolenia na budowę są spowodowane tym, że wchodzą w życie przepisy o planach ogólnych gminy, które spowodowały spiętrzenia w urzędzie przy wydawaniu warunków zabudowy i pozwolenia łatwiej i szybciej można otrzymać.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (oraz udziałów we współwłasności nieruchomości), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 5 ustawy:

Z kolei stosownie do art. 2 pkt 16 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 20 ustawy:

Ponadto, w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:

Z treści art. 96 ust. 2 ustawy wynika, że:

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług zawierają pewne szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas za podatnika jest uważana osoba, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym stanowi art. 96 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Jak stanowi art. 43 ust. 3 ustawy:

Natomiast, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1344 ze zm.):

Zwolnienie rolnika ryczałtowego od podatku ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Od podatku zwolnieni są tylko rolnicy ryczałtowi i tylko w zakresie wyraźnie wskazanym w przepisie. Świadczenie usług rolniczych oraz dostawa produktów rolnych przez podmioty inne niż rolnicy ryczałtowi podlega opodatkowaniu. Innego rodzaju działalność prowadzona przez rolnika ryczałtowego, nieuprawniająca go do zwolnienia przedmiotowego (np. działalność handlowa, dostawa produktów rolnych innych niż własnej produkcji, dzierżawa, świadczenie usług innych niż rolnicze), co do zasady podlegać będzie opodatkowaniu wg stawek właściwych dla tych czynności.

Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Natomiast wykonywanie czynności polegających na świadczeniu usług rolniczych stanowi wykonywanie działalności rolniczej w rozumieniu ustawy.

Co istotne, w sytuacji, gdy rolnik dokona rejestracji i uzyska miano podatnika podatku VAT czynnego, oznacza to, że prowadzi on działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.

W rozpatrywanej sprawie wskazała Pani, że jest Pani rolnikiem ryczałtowym. Działki będące przedmiotem sprzedaży są wykorzystywane przez Panią w celach osobistych, na cele mieszkalne lub rolnicze. Jednocześnie sam fakt prowadzenia przez Panią działalności rolniczej, nie przesądza o konieczności uznania Panią za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży tego gruntu. Wskazać bowiem należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona w tym zakresie działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.

W tym miejscu należy również zaznaczyć, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Analiza powyższych przepisów prawa wspólnotowego wskazuje, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia czy sprzedaż działek jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Z orzeczenia tego wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE, sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W powyższym wyroku Trybunał stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

Wskazane orzeczenie Trybunału odnosiło się do rolnika ryczałtowego, który korzystał ze zwolnienia od podatku VAT – zatem sytuacji, która występuje w analizowanej sprawie.

W tym miejscu podkreślić należy również, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np. nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT dla danej czynności – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do czynności sprzedaży niezabudowanych działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Panią za podatnika podatku od towarów i usług.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podjęła Pani działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków sądów administracyjnych i TSUE prowadzi do wniosku, że planowana przez Panią dostawa niezabudowanych działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Panią za podatnika tego podatku.

Skala Pani zaangażowania w odniesieniu do sprzedaży działek objętych wnioskiem nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie planowanej sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Panią opisanych działek wypełni przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z opisem sprawy, jest Pani właścicielem nieruchomości gruntowej nabytej w drodze darowizny. Zanosi się Pani z zamiarem sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7. Nieruchomości nie były wykorzystywane na cele działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze.

Planuje Pani zbyć wszystkie wskazane wyżej niezabudowane działki. W tym celu rozważa Pani jedynie możliwość złożenia oferty sprzedaży w biurze pośrednictwa nieruchomości. Nie przewiduje Pani udzielania pełnomocnictw ani podejmowania czynności w celu uzyskania dodatkowych zgód, pozwoleń czy decyzji administracyjnych. Nie planuje Pani sprzedaży innych nieruchomości.

Jest Pani emerytką oraz prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą zajmującą się systemami uzdatniania wody, z której ma Pani status czynnego podatnika VAT. Przedmiotowa nieruchomość nie stanowiła nigdy majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej.

Wskazać należy, że znaczenie dla analizowanej sprawy ma więc całokształt działań jakie podejmowała Pani i będzie podejmowała w odniesieniu do nieruchomości przez cały okres posiadania. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zauważyć należy, że nieruchomość, nie została nabyta przez Panią w celu dalszej odsprzedaży. Działki od momentu nabycia były wykorzystywane tylko przez Panią (na cele mieszkalne lub rolnicze). Istotne jest również to, że nieruchomości nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Nieruchomości nie zostały zaopatrzone w media - wodę, kanalizację energię elektryczną. Nie podejmowała Pani działań dotyczących uzbrojenia terenu, ogrodzenia terenu, nie ponosiła Pani nakładów na urządzenie dróg dojazdowych. Poza uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy lub wystąpieniem o pozwolenia na budowę nie podejmowała Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie planuje Pani udzielać żadnego pełnomocnictwa do działania w jakikolwiek sposób w sprawach związanych ze zbyciem nieruchomości czy pozyskania jakichkolwiek zgód, pozwoleń lub decyzji.

Brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży niezabudowanych działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 będzie Pani działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym ich sprzedaż nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy.

Zatem Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego.

W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określone odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622 ze zm.) – zwanej dalej: „Ordynacją podatkową”. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), zwanej dalej: „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.