0112-KDWL.4011.88.2026.2.JK
Opodatkowanie kaucji za opakowania.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 26 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 25 czerwca 2026 r. (wpływ 25 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży napojów oraz produktów spożywczych za pośrednictwem automatów vendingowych.
Rozlicza Pan działalność w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych oraz jest czynnym podatnikiem VAT.
W ramach prowadzonej działalności dokonuje Pan zakupu napojów objętych systemem kaucyjnym. Na fakturach zakupowych występują:
· wartość towaru,
· wartość kaucji za opakowania objęte systemem kaucyjnym.
Kaucja wykazywana jest na fakturach jako wartość niepodlegająca opodatkowaniu VAT. Specyfika działalności vendingowej powoduje jednak, że nie ma Pan technicznej ani organizacyjnej możliwości prowadzenia standardowego systemu zwrotu opakowań. Automaty vendingowe są urządzeniami samoobsługowymi zlokalizowanymi w wielu różnych punktach. W praktyce:
· klienci nie zwracają opakowań do automatów,
· nie posiada Pan infrastruktury umożliwiającej odbiór opakowań,
· instalacja urządzeń do odbioru opakowań przy każdym automacie byłaby ekonomicznie i organizacyjnie niewykonalna.
W związku z powyższym przenosi Pan ekonomiczny koszt kaucji na klienta końcowego poprzez odpowiednie ustalenie ceny sprzedaży produktu.
Cena sprzedaży nie zawiera odrębnej pozycji „kaucja”. Klient nabywa produkt po cenie końcowej obejmującej:
· cenę produktu,
· marżę,
· ekonomiczny koszt kaucji.
Nie prowadzi Pan klasycznego systemu poboru i zwrotu kaucji wobec klientów końcowych.
Jednocześnie jest Pan w stanie prowadzić szczegółową ewidencję ilości zakupionych i sprzedanych opakowań objętych systemem kaucyjnym oraz ustalić wartość odpowiadającą kwotom kaucji wynikającym z faktur zakupowych.
Powoduje to jednak sytuację, w której wartość odpowiadająca ekonomicznemu kosztowi kaucji zwiększa Pana przychód podatkowy, mimo że nie stanowi rzeczywistego przysporzenia majątkowego ani wynagrodzenia za sprzedaż.
W konsekwencji zobowiązany jest Pan do zapłaty:
· wyższego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
· wyższej składki zdrowotnej,
· potencjalnie wyższych innych obciążeń publicznoprawnych,
od kwot odpowiadających ekonomicznie wartości kaucji.
Dodatkowe okoliczności istotne dla sprawy
Podkreśla Pan, że opisany model działania nie ma na celu unikania opodatkowania ani sztucznego zaniżania podstawy opodatkowania, lecz stanowi próbę dostosowania działalności vendingowej do realiów funkcjonowania systemu kaucyjnego. Działa Pan w dobrej wierze i dąży do prawidłowego wykonywania obowiązków podatkowych, jednak obecne regulacje nie przewidują praktycznych rozwiązań dla działalności prowadzonej za pomocą automatów vendingowych.
W szczególności:
· działalność vendingowa ma charakter samoobsługowy i rozproszony,
· automaty zlokalizowane są w wielu punktach, często na terenach należących do innych podmiotów,
· brak jest technicznych możliwości odbioru opakowań bez ponoszenia niewspółmiernie wysokich kosztów organizacyjnych i logistycznych,
· działalność Pana nie polega na obrocie opakowaniami ani osiąganiu korzyści z systemu kaucyjnego.
Podkreśla Pan również, że:
· nie ukrywa uzyskiwanych wpływów,
· wszystkie transakcje zakupu są dokumentowane fakturami,
· prowadzona jest ewidencja pozwalająca ustalić liczbę opakowań objętych systemem kaucyjnym,
· możliwe jest dokładne ustalenie wartości odpowiadającej ekonomicznemu kosztowi kaucji.
Pana celem jest wyłącznie uzyskanie pewności co do prawidłowego sposobu ustalania przychodu podatkowego w specyficznym modelu działalności, dla którego obecne przepisy nie przewidują jednoznacznych rozwiązań.
Zwraca się Pan do organu również z uwagi na zasadę zaufania do organów podatkowych oraz potrzebę zapewnienia pewności prawa i jednolitego stosowania przepisów wobec przedsiębiorców prowadzących działalność vendingową.
W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan, że:
1) nie uczestniczy w systemie kaucyjnym w zakresie poboru kaucji od klientów końcowych.
W prowadzonej działalności sprzedaż realizowana jest za pośrednictwem automatów vendingowych.
Klienci dokonują zakupu produktu po jednej, określonej cenie końcowej. Nie pobiera Pan od klientów odrębnej kaucji za opakowania oraz nie prowadzi rozliczeń kaucji z klientami.
2) nie posiada zawartej umowy z podmiotem reprezentującym, o której mowa w art. 44 ust. 4 lub ust. 6 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.
3) nie uczestniczy w systemie kaucyjnym z uwagi na specyfikę prowadzonej działalności.
Sprzedaż prowadzona jest poprzez automaty vendingowe zlokalizowane w wielu różnych miejscach. Model działalności nie pozwala na przyjmowanie pustych opakowań od klientów oraz organizowanie punktów odbioru opakowań. Nie posiada Pan technicznych ani organizacyjnych możliwości prowadzenia obsługi zwrotów opakowań i zwrotu kaucji w sposób charakterystyczny dla tradycyjnych punktów handlowych.
4) nie pobiera od klientów kaucji w rozumieniu przepisów ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.
Cena sprzedaży produktu prezentowana klientowi stanowi jedną cenę końcową. Klient nie wpłaca odrębnie oznaczonej kaucji oraz nie nabywa wobec Pana uprawnienia do żądania jej zwrotu.
Użyte we wniosku określenia „ekonomiczna równowartość kaucji” oraz „przeniesienie ekonomicznego kosztu na klienta końcowego” miały wyłącznie na celu opisanie okoliczności, że przy zakupie napojów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży ponosi Pan dodatkowy koszt wynikający z funkcjonowania systemu kaucyjnego.
Koszt ten stanowi element warunków zakupu towaru przez Pana. Nie jest jednak pobierany od klientów jako odrębna kaucja ani nie jest przez Pana rozliczany jako kaucja.
Istota wątpliwości przedstawionej we wniosku sprowadza się do ustalenia, czy wartość odpowiadająca kosztowi wynikającemu z systemu kaucyjnego, który Pan ponosi przy zakupie towarów, powinna wpływać na wysokość przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, pomimo że nie stanowi Pana odrębnego wynagrodzenia ani rzeczywistego przysporzenia majątkowego.
5) prowadzi ewidencję pozwalającą ustalić liczbę zakupionych oraz sprzedanych opakowań objętych systemem kaucyjnym, a także wartość odpowiadającą kwotom wykazywanym na fakturach zakupowych.
Nie prowadzi Pan ewidencji pobranych i zwróconych kaucji, ponieważ nie pobiera od klientów kaucji oraz nie dokonuje jej zwrotu.
Klienci byli informowani o występowaniu produktów objętych systemem kaucyjnym, w szczególności w okresie przejściowym, gdy równolegle oferowane były produkty objęte i nieobjęte systemem kaucyjnym. Informacje te miały charakter wyłącznie informacyjny.
Dodatkowo wskazał Pan, że celem złożonego wniosku nie jest uzyskanie możliwości pomniejszania przychodu o zwykłe koszty prowadzenia działalności gospodarczej. Wątpliwość dotyczy wyłącznie szczególnej sytuacji wynikającej z funkcjonowania obowiązkowego systemu kaucyjnego oraz specyfiki działalności vendingowej.
Działa Pan w dobrej wierze, prowadzi pełną dokumentację zakupów oraz ewidencję umożliwiającą identyfikację liczby opakowań objętych systemem kaucyjnym. Celem wniosku jest uzyskanie potwierdzenia prawidłowego sposobu ustalenia przychodu podatkowego w sytuacji, w której obowiązkowy system kaucyjny generuje dodatkowe obciążenia wpływające na wysokość przychodu stanowiącego podstawę opodatkowania oraz innych obciążeń publicznoprawnych zależnych od poziomu przychodów.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym ma Pan prawo wyłączyć z przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych część wartości sprzedaży odpowiadającą wartości kaucji za opakowania objęte systemem kaucyjnym, jeżeli:
· kaucja wykazywana jest na fakturach zakupowych jako wartość niepodlegająca opodatkowaniu VAT,
· nie ma Pan technicznej możliwości prowadzenia systemu zwrotu opakowań w działalności vendingowej,
· koszt kaucji jest jedynie ekonomicznie przenoszony na klienta końcowego,
· jest Pan w stanie prowadzić ewidencję ilości i wartości opakowań objętych systemem kaucyjnym?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem wartość odpowiadająca kaucji za opakowania objęte systemem kaucyjnym nie powinna stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
W Pana ocenie kwoty te nie stanowią rzeczywistego przysporzenia majątkowego ani wynagrodzenia za sprzedaż towarów, lecz jedynie ekonomiczne przeniesienie kosztu wynikającego z obowiązkowego systemu kaucyjnego.
Wskazuje Pan, że:
1. Kaucja na etapie zakupu nie stanowi elementu opodatkowanego VAT i ma charakter zwrotny.
2. Specyfika działalności vendingowej uniemożliwia praktyczne funkcjonowanie klasycznego modelu odbioru opakowań od klientów końcowych.
3. Nie uzyskuje Pan realnego dochodu z wartości odpowiadającej kaucji.
4. Wartość ta odpowiada wcześniej poniesionemu kosztowi wynikającemu z obowiązkowego systemu kaucyjnego.
5. Jest Pan w stanie prowadzić dokładną ewidencję ilości i wartości opakowań objętych systemem kaucyjnym.
W Pana ocenie opodatkowanie ryczałtem wartości odpowiadającej kaucji prowadzi do sytuacji, w której opodatkowaniu podlega kwota niestanowiąca rzeczywistego przychodu przedsiębiorcy.
Jednocześnie obecne regulacje dotyczące systemu kaucyjnego nie uwzględniają specyfiki działalności vendingowej oraz braku technicznej możliwości odbioru opakowań przez operatorów automatów vendingowych.
W związku z powyższym wnosi Pan o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):
Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.
W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Co do zasady zatem, przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są wszelkie przysporzenia majątkowe uzyskane w związku z tą działalnością, o ile ustawa nie wyłącza ich z tej kategorii.
Ustawa z dnia 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 1911), nie wprowadziła szczególnych regulacji w zakresie rozliczania przychodów i kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych w związku ze zmianami wynikającymi z nowego systemu kaucyjnego.
Mając to na uwadze, do przychodów i kosztów związanych z nowym systemem kaucyjnym znajdą zastosowanie ogólne zasady ich rozliczania w podatku dochodowym od osób fizycznych, a także rozliczania zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
W art. 8 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 619) znajduje się słownik pojęć. I tak:
Ilekroć w ustawie jest mowa m.in. o:
- kaucji – rozumie się przez to określoną kwotę pieniężną pobieraną w momencie sprzedaży produktu w opakowaniu na napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będącego napojem, zwracaną w momencie zwrotu odpowiednio opakowania objętego systemem kaucyjnym albo odpadu opakowaniowego powstałego z opakowania objętego systemem kaucyjnym (pkt 6a);
- systemie kaucyjnym – rozumie się przez to system, w którym przy sprzedaży produktów w opakowaniach na napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będących napojami, pobierana jest kaucja, która jest zwracana użytkownikowi końcowemu w momencie zwrotu odpowiednio opakowania objętego systemem kaucyjnym albo odpadu opakowaniowego powstałego z opakowania objętego systemem kaucyjnym (pkt 13a);
- wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje – rozumie się przez to przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach na napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będących napojami, z wyłączeniem sprzedaży bezpośredniej polegającej na dostarczaniu napojów w opakowaniach przez wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje (pkt 21a);
- wprowadzającym bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje - rozumie się przez to przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach na napoje wielokrotnego użytku, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, będących napojami, dokonującego wyłącznie sprzedaży bezpośredniej polegającej na dostarczaniu napojów w opakowaniach przez wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje do miejsca ustalonego między tym wprowadzającym a nabywającym i jednocześnie odbieraniu przez tego wprowadzającego opakowań po produktach tego samego rodzaju, wprowadzonych do obrotu przez tego samego wprowadzającego (pkt 21b).
Jak stanowi art. 40g ust. 2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
System kaucyjny jest prowadzony przez podmiot reprezentujący, który spełnia łącznie następujące warunki:
1) jest spółką akcyjną mającą siedzibę na terytorium kraju, utworzoną przez wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, lub reprezentujące ich związki pracodawców lub izby gospodarcze;
2) jego akcjonariuszami są wyłącznie podmioty, o których mowa w pkt 1;
2a) członkowie jego rady nadzorczej, członkowie jego zarządu ani jego prokurenci nie byli skazani prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
2b) nie był prawomocnie skazany na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (Dz.U. z 2024 r. poz. 1822 oraz z 2026 r. poz. 516 );
3) realizuje określone w ustawie obowiązki, a dochody uzyskane w ramach wykonywanej działalności gospodarczej przeznacza wyłącznie na cele statutowe;
4) wykonuje wyłącznie działalność związaną z gospodarowaniem opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz organizowaniem i prowadzeniem systemu kaucyjnego;
5) posiada zezwolenie, o którym mowa w art. 40j ust. 1 ;
6) posiada kapitał zakładowy określony w ust. 3.
W myśl art. 40g ust. 9a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
Do zwrotu kaucji podmiotowi, który zwrócił kaucję użytkownikowi końcowemu, obowiązany jest podmiot reprezentujący, który dokonał odbioru opakowań lub odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań objętych systemem kaucyjnym od tego podmiotu.
Stosownie do art. 40g ust. 16 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
Kaucję pobiera się na etapach dystrybucji produktu w opakowaniu, o którym mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będącego napojem, poprzedzających sprzedaż tego produktu użytkownikowi końcowemu oraz od użytkownika końcowego nabywającego ten produkt.
Zgodnie z art. 40i ust. 1 pkt 5 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
Podmiot reprezentujący w ramach systemu kaucyjnego zapewnia rozliczenie kaucji z jednostkami handlu detalicznego i hurtowego oraz innymi punktami zbierającymi opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym, w szczególności finansowanie wypłat kaucji dla użytkownika końcowego.
Jak stanowi art. 42 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje produkty w opakowaniach, jest obowiązany przekazywać użytkownikom tych produktów informacje o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie:
1) dostępnych systemów zwrotu i zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych oraz recyklingu odpadów opakowaniowych,
2) właściwego postępowania z opakowaniami i odpadami opakowaniowymi,
3) znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach
- co najmniej przez wywieszenie tych informacji w miejscu sprzedaży.
W myśl art. 42 ust. 2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego lub inny punkt zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym uczestniczący w systemie kaucyjnym w zakresie co najmniej pobierania kaucji jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu informacji o warunkach i trybie zwrotu pustych opakowań i odpadów opakowaniowych w ramach systemu kaucyjnego oraz możliwości zwrotu pobranej kaucji.
Stosownie do art. 44 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży nie większej niż 200 m2, w której użytkownikom końcowym są oferowane produkty będące napojami w opakowaniach na napoje objętych systemem kaucyjnym, o których mowa w:
1) poz. 1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy – jest obowiązany do uczestniczenia w systemie kaucyjnym co najmniej w zakresie pobierania kaucji oraz może uczestniczyć w tym systemie w zakresie zwracania kaucji oraz zbierania pustych opakowań i odpadów opakowaniowych;
2) poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy – jest obowiązany do uczestniczenia w systemie kaucyjnym co najmniej w zakresie pobierania i zwracania kaucji oraz zbierania pustych opakowań.
Zgodnie z art. 44 ust. 4 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży nie większej niż 200 m2 jest obowiązany do zawarcia umowy, w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej lub w formie dokumentowej, pod rygorem nieważności, z co najmniej jednym podmiotem reprezentującym, który się do niego zgłosił.
Jak stanowi art. 44 ust. 5 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
Podmiot reprezentujący jest obowiązany do zawarcia umowy, o której mowa w ust. 4, z każdym przedsiębiorcą prowadzącym jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży nie większej niż 200 m2, który się do niego zgłosi.
W myśl art. 44 ust. 6 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży powyżej 200 m2 jest obowiązany do zawarcia umowy, w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej lub w formie dokumentowej, pod rygorem nieważności, z każdym podmiotem reprezentującym, który się do niego zgłosi.
Stosownie do art. 44 ust. 8 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
1) Umowa, o której mowa w ust. 4 i 6, określa w szczególności: zasady rozliczania kaucji oraz
2) zasady zbierania i przekazywania opakowań i odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy – w przypadku gdy umowa dotyczy uczestnictwa w systemie kaucyjnym w zakresie, o którym mowa w ust. 2.
Zgodnie z art. 44 ust. 11 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego lub inny punkt zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym uczestniczący w systemie kaucyjnym jedynie w zakresie pobierania kaucji jest obowiązany do prowadzenia ewidencji, z podziałem na poszczególne lata, w postaci papierowej albo elektronicznej, w danym roku kalendarzowym, obejmującej liczbę nabytych i sprzedanych produktów będących napojami w opakowaniach na napoje objętych systemem kaucyjnym.
Jak wskazano w wyjaśnieniach Ministerstwa Klimatu i Środowiska z 4 maja 2026 r. – Obieg kaucji w systemie (https://www.gov.pl/web/klimat/obieg-kaucji-w-systemie): „Z logiki systemu kaucyjnego wynika więc, że kaucja podąża razem z opakowaniem napoju przez cały łańcuch dostaw. System jest tak zbudowany, że na każdym etapie łańcucha dostaw podmioty same pilnują prawidłowości obiegu kaucji tak, by jej wartość przenieść razem z produktem na kolejne ogniwo łańcucha – od hurtownika, przez sklep, klienta detalicznego – aż po zwrot opakowania i odzyskanie przez klienta kaucji”.
Przychód z działalności gospodarczej powinien mieć charakter definitywny, a zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, pobrana kaucja jest przekazywana podmiotowi reprezentującemu. Stąd pobrana kaucja ma charakter neutralny, a zatem nie generuje przychodu. Na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne kaucja stałaby się przychodem dopiero w momencie, kiedy wystąpiłyby okoliczności uprawniające do jej zatrzymania przez podatnika.
Przychodu podatkowego nie stanowi zatem kaucja pobrana przez jednostkę handlu detalicznego w momencie sprzedaży napoju (stanowiąca de facto zwrot kaucji zapłaconej uprzednio podmiotowi wprowadzającemu tj. producentowi albo importerowi).
Z opisu sprawy wynika że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży napojów oraz produktów spożywczych za pośrednictwem automatów vendingowych. W ramach prowadzonej działalności dokonuje Pan zakupu napojów objętych systemem kaucyjnym. Na fakturach zakupowych występują: wartość towaru i wartość kaucji za opakowania objęte systemem kaucyjnym. Przenosi Pan ekonomiczny koszt kaucji (rozumiany przez Pana jako dodatkowy koszt ponoszony przez Pana przy zakupie napojów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży wynikający z funkcjonowania systemu kaucyjnego), na klienta końcowego poprzez odpowiednie ustalenie ceny sprzedaży produktu. Cena sprzedaży nie zawiera odrębnej pozycji „kaucja”. Klient nabywa produkt po cenie końcowej obejmującej: cenę produktu, marżę i „ekonomiczny koszt kaucji”. Nie uczestniczy Pan w systemie kaucyjnym w zakresie poboru kaucji od klientów końcowych. Nie pobiera Pan od klientów odrębnej kaucji za opakowania oraz nie prowadzi rozliczeń kaucji z klientami. Nie posiada Pan zawartej umowy z podmiotem reprezentującym. Prowadzi Pan ewidencję pozwalającą ustalić liczbę zakupionych oraz sprzedanych opakowań objętych systemem kaucyjnym, a także wartość odpowiadającą kwotom wykazywanym na fakturach zakupowych.
Mając zatem na uwadze powyższy opis sytuacji, w kontekście wyżej cytowanych przepisów, należy uznać, że skoro pobrana od klientów równowartość kaucji zapłaconej uprzednio przez Pana przy zakupie napojów, nie stanowi kaucji w rozumieniu ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi i jednocześnie nie ma Pan ustalonych z podmiotem reprezentującym zasad rozliczeń kaucji zapłaconych przez Pana oraz pobieranych od klientów w momencie zakupu, to należy uznać, że opisana kwota pozostaje w Pana dyspozycji stanowiąc definitywne przysporzenie majątkowe.
Tym samym, pobierana przez Pana od klientów równowartość kaucji, którą uprzednio Pan zapłacił (część wartości sprzedaży odpowiadająca wartości kaucji za opakowania objęte systemem kaucyjnym) stanowi dla Pana przychód podatkowy, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jednocześnie wskazuję, że w analizowanej sprawie nie jestem upoważniony do interpretacji ustawy z 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 619), w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, a tym samym nie odniosłem się do prawidłowości i zgodności braku uczestniczenia/zakresu uczestnictwa w systemie kaucyjnym z przepisami ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi i wynikającymi z niej obowiązkami. W szczególności nie dokonałem analizy art. 44 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, który nakłada na jednostki handlu detalicznego obowiązek uczestniczenia w systemie kaucyjnym co najmniej w zakresie pobierania kaucji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów