0112-KDWL.4011.79.2026.3.DK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 23 czerwca 2026 r. (wpływ 23 czerwca 2026 r.) i 3 lipca 2026 r. (wpływ 3 lipca 2026 r.)– w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Zwraca się Pan z uprzejmą prośbą o ustalenie Pańskiej rezydencji podatkowej za 2025 rok. Poniżej przesyła Pan opis swojej sytuacji.

·      Sytuacja zarobkowa

Dwa źródła dochodu:

1.  Polska – działalność gospodarcza w formie spółki cywilnej (…) s.c., ul.(…), (…), NIP: (…), REGON: (…). Forma opodatkowania: zasady ogólne.

2.  Norwegia:

(…) (Norway) AS, umowa o pracę na czas nieokreślony. Forma opodatkowania: zgodnie z przepisami norweskimi.

·      Sytuacja majątkowa:

1.  Polska:

-     posiada Pan mieszkanie własnościowe, ubezpieczone (w załączniku akt własności),

-     posiada Pan samochód prywatny,

-     posiada Pan samochód firmowy,

-     prowadzi Pan prężnie prosperujący sklep.

2.  Norwegia:

-     wynajmuje Pan mieszkanie,

-     posiada Pan używany, tani samochód, który służy Panu jako transport do pracy,

-     brak kredytów czy innych zobowiązań,

-     żona nie pracuje na etacie w Norwegii.

·      Sytuacja rodzinna:

-     w roku 2025 żona wraz z córką spędziły łącznie 5 miesięcy w Polsce, z czego dziecko uczęszczało w tym czasie do przedszkola w Polsce.

W ciągu całego roku 2025:

-     córka leczyła się (…) w Polsce,

-     córka była u (…),

-     córka leczyła się u (…),

-     córka korzystała z wizyt (…),

-     córka korzystała z wizyt u (…) w Polsce,

-     córka jest zapisana do przychodni w Polsce w (…),

-     córka uczęszcza naprzemiennie do polskiego, jak i okresowo do norweskiego przedszkola,

-     żona robiła badania w Polsce,

-     żona korzystała z (…),

-     żona korzystała z usług (…),

-     żona od kilku lat leczy się (…) tylko w Polsce,

-     żona przeszła (…) w (...),

-     żona przeszła zabieg (…) w (...),

-     żona miała (…) w Polsce,

-     żona korzysta z lekcji prywatnych i przelewy są robione z polskiego konta na polskie konto odbiorcy,

-     co miesiąc opłaca Pan czynsz i inne rachunki za mieszkanie w Polsce,

-     żona z dzieckiem mieszkają zarówno w Polsce, jak i Norwegii ze względu na utrzymanie więzi rodzinnych i dobro dla rozwoju Państwa dziecka.

Na wszystkie powyżej wymienione wizyty ma Pan potwierdzenia (potwierdzenia z klinik, potwierdzenia płatności za usługi).

·      Podsumowanie:

Ze swoich wszystkich dochodów chce się Pan rozliczyć w Polsce jako rezydent podatkowy polski, ponieważ uważa Pan, że centrum Państwa życia jest właśnie w Polsce.

Podkreśla Pan, że Pana powiązania osobiste i gospodarcze z Polską mają charakter trwały i przeważający. Norwegia jest etapem czasowym w Państwa życiu. Nie wiąże Pan z nią przyszłości, ani nie ma tam żadnych zobowiązań takich jak kredyt, czy inwestycja np. dom czy mieszkanie własnościowe, nowy samochód, leasing itp.

W Polsce zaś:

-     posiada Pan własnościowe miejsce zamieszkania, gdzie co miesiąc opłaca Pan rachunki, mieszkania Pan nie wynajmuje,

-     w Polsce prowadzi Pan prężnie działającą działalność gospodarczą stanowiącą istotne źródło Pańskich dochodów,

-     w Polsce zlokalizowane są Pana główne interesy majątkowe, w tym rachunki bankowe, zobowiązania finansowe oraz zarejestrowane środki trwałe (m.in. pojazdy),

-     na terytorium Polski znajduje się centrum życia rodzinnego i towarzyskiego (najbliższa i dalsza rodzina, relacje społeczne),

-     w Polsce korzystają Państwo ze wszystkich usług,

-     w bieżącym roku wraz z żoną i córką wracają Państwo na stałe do Polski.

Mając na uwadze powyższe, w Pańskiej ocenie spełnia Pan przesłanki określone w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. posiada Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych (ośrodek interesów osobistych i gospodarczych).

W związku z powyższym zwraca się Pan z prośbą o potwierdzenie, iż w roku podatkowym 2025 podlegał Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W uzupełnieniu wniosku – w odpowiedzi na wezwanie – wskazał Pan poniższe informacje.

1)  Czy w 2025 r. przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni?

Nie, w 2025 roku Pana fizyczny pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie przekroczył łącznie 183 dni. Niemniej jednak, z uwagi na lokalizację Pana centrum interesów życiowych i gospodarczych, uważa Pan Polskę za swoje stałe miejsce rezydencji podatkowej.

2)  W którym Państwie (czy może w obu państwach) w 2025 r. miał Pan stałe miejsce zamieszkania? Jeżeli zmienił Pan stałe miejsce zamieszkania w trakcie roku to proszę wskazać kiedy zmienił Pan miejsce zamieszkania.

W 2025 roku posiadał Pan lokale mieszkalne do dyspozycji w obu państwach: stałe ognisko domowe w Polsce (gdzie jest Pan zameldowany i posiada nieruchomość) oraz mieszkanie wynajmowane w Norwegii w celach zarobkowych. Ze względu na Pana obowiązki zawodowe, w 2025 roku przebywał Pan w Polsce łącznie przez około 1,5 miesiąca. Pana żona wraz z córką przebywały w Polsce przez okres około 5 miesięcy, natomiast przez pozostałe 7 miesięcy roku towarzyszyły Panu w Norwegii.

Pragnie Pan podkreślić, że wyjazd rodziny do Norwegii miał charakter wyłącznie czasowego i przejściowego pobytu przy mężu/ojcu pracującym za granicą. Pana żona w 2025 roku była zawodowo związana z Polską, gdzie wykonywała pracę na podstawie umowy zlecenie. Z kolei Państwa córka, w trakcie pobytów w kraju, uczęszczała do polskiego przedszkola (a podczas czasowych pobytów w Norwegii analogicznie do tamtejszej placówki).

O tym, że pobyt w Norwegii miał charakter wyłącznie tymczasowy i zarobkowy, świadczy fakt, że z początkiem lipca 2026 roku Pana żona wraz z córką na stałe i definitywnie wracają do Polski, gdzie córka rozpocznie naukę w zerówce, a następnie w szkole podstawowej. Pan również planuję powrót do Polski na stałe w najbliższym czasie. W związku z tym w 2025 roku nie nastąpiło trwałe przeniesienie centrum życiowego rodziny, a Polska pozostała Państwa stałym miejscem zamieszkania.

3)  Czy w 2025 r. działalność gospodarczą wykonywał Pan tylko na terytorium Polski? Jeśli nie to proszę wskazać w którym państwie wykonywał Pan działalność i czy w tym celu miał Pan w tym kraju stałą placówkę (np. filię, biuro).

Tak, w 2025 roku działalność gospodarczą wykonywał Pan tylko i wyłącznie na terytorium Polski. W Polsce znajduje się jedyna, stała placówka tej działalności w postaci sklepu stacjonarnego, tam generowane są przychody i tam zlokalizowane jest Pana centrum interesów gospodarczych. Na terytorium Norwegii nie prowadził Pan żadnej działalności gospodarczej, nie posiadał Pan tam stałej placówki, biura ani filii. Pana zarobki w Norwegii wynikały wyłącznie z pracy najemnej na rzecz norweskiego podmiotu.

4)  W którym państwie w 2025 r. wykazywał Pan większą aktywność społeczną, towarzyską polityczną, kulturalną, obywatelską, realizował swoje zainteresowania, hobby, wypoczynek, przynależał do organizacji/klubów, itp.

W 2025 roku ze względu na intensywną pracę zawodową w Norwegii oraz prowadzenie działalności w Polsce, nie wykazywał Pan aktywności społecznej ani politycznej. Nie przynależał Pan również do żadnych organizacji o charakterze kulturalnym czy obywatelskim.

Pana aktywność fizyczna w Norwegii ograniczała się do celów czysto zdrowotnych i rekreacyjnych. W tym celu formalnie dołączył Pan do lokalnego klubu sportowego, jednak członkostwo to miało charakter wyłącznie hobbystyczny i służyło uzyskaniu dostępu do infrastruktury sportowej, aby mógł Pan od czasu do czasu sporadycznie zagrać w koszykówkę. Nie brał Pan udziału w życiu organizacyjnym klubu, ani działalności towarzyskiej wokół niego -sport stanowił jedynie odskocznię od pracy zawodowej, a czas wolny spędzał Pan z najbliższą rodziną.

Z kolei aktywność instytucjonalna i społeczna Pana rodziny koncentrowała się w Polsce -tam żona realizowała się zawodowo (umowa zlecenie), a córka była zintegrowana z polskim systemem edukacji (przedszkole). Z uwagi na to, że pobyt w Norwegii miał charakter wyłącznie zarobkowy, nie zapuszczali Państwo tam korzeni społecznych ani towarzyskich. Potwierdzeniem tego są Państwa zrealizowane plany życiowe - z początkiem lipca 2026 roku żona z córką wracają na stałe do Polski w celu rozpoczęcia przez dziecko edukacji szkolnej w kraju, do czego przygotowania trwały już w 2025 roku. Pana długofalowe plany również wiążą się wyłącznie z powrotem do Polski na stałe. Wszelkie kluczowe relacje towarzyskie i rodzinne realizował Pan w Polsce.

5)  Czy w 2025 r. miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Norwegii – zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju?

Z uwagi na długość fizycznego pobytu Pana oraz Pana rodziny w Norwegii w 2025 roku, podyktowanego pracą, mógł Pan formalnie spełniać kryteria tamtejszej wewnętrznej rezydencji podatkowej. Pragnie Pan jednak zwrócić uwagę, że w sytuacji konfliktu rezydencji, polsko-norweska umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nakazuje ocenić, z którym państwem powiązania gospodarcze i osobiste są silniejsze (tzw. reguły kolizyjne).

Pana centrum interesów gospodarczych (stała placówka w postaci sklepu stacjonarnego) oraz kluczowe, docelowe elementy centrum interesów osobistych Pana rodziny (zatrudnienie żony w Polsce, edukacja przedszkolna córki w polskiej placówce oraz podjęta już wtedy decyzja o ostatecznym powrocie rodziny do Polski na stałe w lipcu 2026 r. na czas rozpoczęcia zerówki) znajdowały się w Polsce. Tymczasowy pobyt w Norwegii nie zrywał tych więzi, w związku z czym uważa Pan, że Pana właściwą rezydencją podatkową w 2025 roku była Polska.

6)  Którego państwa (państw) posiada Pan obywatelstwo?

Posiada Pan wyłącznie obywatelstwo polskie.

Pytanie

Czy będzie Pan rezydentem podatkowym polskim za rok 2025?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie spełnia Pan przesłanki określone w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych (ośrodek interesów osobistych i gospodarczych).

W związku z powyższym zwraca się Pan z prośbą o potwierdzenie, iż w roku podatkowym 2025 podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Natomiast art. 3 ust. 2a omawianej ustawy stanowi, że:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby, itp.

Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

W tym miejscu wskazuję też na Objaśnienia podatkowe z 29 kwietnia 2021 r. wydane przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a tej ustawy. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Zgodnie z Objaśnieniami istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza posiadanie ścisłych powiazań osobistych lub gospodarczych z Polską. Każda z tych przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że podatnik posiada ośrodek interesów życiowych w Polsce. Natomiast centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci. W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem ww. przesłanek. Podatnik spełniający kryteria wymienione w art. 3 ust. 1a ww. ustawy, jest uznawany za osobę mającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, natomiast podatnik który tych kryteriów nie spełnia podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Jednakże zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W związku z powyższym uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Warszawie dnia 9 września 2009 r., oraz Protokołu do tej Konwencji (Dz. U. z 2010 r. Nr 134 poz. 899 ze zm.) (dalej: „Konwencja polsko-norweska”).

Przy czym wskazuję, że zarówno Polska, jak i Norwegia notyfikowały Konwencję polsko-norweską do objęcia Konwencją wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku. Dniem wejścia w życie postanowień Konwencji MLI dla Polski jest dzień 1 lipca 2018 r., natomiast dla Norwegii dzień 1 listopada 2019 r.

Na podstawie art. 4 ust. 1 Konwencji polsko-norweskiej:

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. Konwencji:

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Z opisu sprawy wynika, że w 2025 r.:

1)  miał Pan dwa źródła dochodu: z działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce i umowy o pracę w Norwegii;

2)  w Polsce prowadzi Pan prężnie działającą działalność gospodarczą stanowiącą istotne źródło Pańskich dochodów, działalność gospodarczą wykonywał Pan tylko i wyłącznie na terytorium Polski;

3)  w Polsce znajduje się jedyna, stała placówka tej działalności w postaci sklepu stacjonarnego, tam generowane są przychody i tam zlokalizowane jest Pana centrum interesów gospodarczych;

4)  Pana zarobki w Norwegii wynikały wyłącznie z pracy najemnej na rzecz norweskiego podmiotu;

5)  w Polsce posiada Pan mieszkanie własnościowe, a w Norwegii mieszkanie wynajmuje;

6)  w Polsce zlokalizowane są Pana główne interesy majątkowe, w tym rachunki bankowe, zobowiązania finansowe oraz zarejestrowane środki trwałe (m.in. pojazdy);

7)  żona z dzieckiem mieszkają zarówno w Polsce, jak i Norwegii;

8)  Pana powiązania osobiste i gospodarcze z Polską mają charakter trwały i przeważający, Norwegia jest etapem czasowym w Państwa życiu;

9)  na terytorium Polski znajduje się centrum życia rodzinnego i towarzyskiego (najbliższa i dalsza rodzina, relacje społeczne);

10)  aktywność instytucjonalna i społeczna Pana rodziny koncentrowała się w Polsce;

11)  w Polsce korzystają Państwo ze wszystkich usług;

12)  pobyt w Norwegii miał charakter wyłącznie zarobkowy, nie zapuszczali Państwo tam korzeni społecznych ani towarzyskich;

13)  w bieżącym roku wraz z żoną i córką wracają Państwo na stałe do Polski;

14)  w 2025 roku Pana fizyczny pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie przekroczył łącznie 183 dni;

15)  z uwagi na długość fizycznego pobytu Pana oraz Pana rodziny w Norwegii w 2025 roku, podyktowanego pracą, mógł Pan formalnie spełniać kryteria tamtejszej wewnętrznej rezydencji podatkowej;

16)  wyjazd rodziny do Norwegii miał charakter wyłącznie czasowego i przejściowego pobytu przy mężu/ojcu pracującym za granicą.

Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że w 2025 r. posiadał Pan na terytorium Polski ośrodek interesów życiowych. W Polsce prowadził Pan bowiem – jak sam wskazał w opisie stanu faktycznego – działalność gospodarczą stanowiącą istotne źródło Pana dochodów. Ponadto w Polsce posiada Pan nieruchomość. Również Pana centrum życia rodzinnego i towarzyskiego oraz aktywność instytucjonalna i społeczna Pana rodziny koncentrowała się w Polsce.

Zatem, po dokonaniu analizy stopnia powiązań osobistych i gospodarczych, należy stwierdzić, że Pana ośrodek interesów życiowych w 2025 r. znajdował się w Polsce.

Powyższe oznacza, że w 2025 r. spełniał Pan przesłanki pozwalające uznać Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Niemniej jak wcześniej wskazano, uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy nie przesądza jednak o uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Powyższe przepisy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, co wynika z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, należy zaznaczyć, że każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany).

Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeżeli osoba, mająca ognisko domowe w jednym państwie, utworzyła ognisko domowe w drugim państwie z zachowaniem w całej pełni pierwszego ogniska, to fakt, iż pierwsze z nich zostało zachowane w środowisku, w którym osoba ta zawsze mieszkała, pracowała i w którym znajduje się jej rodzina i mienie, może w połączeniu z innymi elementami wskazywać, że osoba ta zachowała ośrodek swych życiowych interesów w pierwszym państwie.

Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

W opisie stanu faktycznego wskazał Pan, iż Pana powiązania osobiste i gospodarcze z Polską mają charakter trwały i przeważający, Norwegia jest etapem czasowym w Państwa życiu. Pobyt w Norwegii miał charakter wyłącznie zarobkowy, nie zapuszczali Państwo tam korzeni społecznych ani towarzyskich. Wyjazd rodziny do Norwegii miał charakter wyłącznie czasowego i przejściowego pobytu przy mężu/ojcu pracującym za granicą. Pana centrum interesów gospodarczych oraz kluczowe, docelowe elementy centrum interesów osobistych Pana rodziny znajdowały się w Polsce. Tymczasowy pobyt w Norwegii nie zrywał tych więzi.

Z powyższego wynika, że 2025 roku miał Pan stałe miejsce zamieszkania w Polsce.

Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Pana opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w 2025 r. był Pan rezydentem podatkowym Polski, czyli podlegał Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana pobyt w Norwegii miał charakter tymczasowy, natomiast stałe miejsce zamieszkania pozostało w Polsce, ponadto silniejsze powiązania osobiste i gospodarcze miał Pan w Polsce.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.