0112-KDWL.4011.73.2026.2.DK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 18 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 15 czerwca 2026 r. (wpływ 15 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

W maju 2026 r. przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową) z Niemiec do Polski i od (…) maja 2026 r. podjął zatrudnienie na terytorium RP. Posiada Pan obywatelstwo polskie.

Przed przeprowadzką do Polski, w latach 2022-2026, przebywał Pan i pracował na terytorium Niemiec. Pańska historia pobytu i zatrudnienia w Niemczech wyglądała następująco:

Od czerwca 2022 r. do (…) listopada 2023 r. pracował Pan w Niemczech w firmie (…), będąc pracownikiem oddelegowanym przez polską agencję ((…)) pracy tymczasowej. W tym okresie stale mieszkał Pan w Niemczech (zakwaterowanie pracownicze) i tam znajdowało się Pana centrum interesów osobistych oraz gospodarczych. Podatki od dochodów z pracy w całości odprowadzał Pan do niemieckiego urzędu skarbowego (Finanzamt). W Polsce składał Pan w tym okresie deklaracje zerowe. Jedynym elementem łączącym Pana z Polską było opłacanie składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne (NFZ), co wynikało bezpośrednio z unijnych przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego dla pracowników oddelegowanych.

Od (…) grudnia 2023 r. do (…) kwietnia 2026 r. został Pan przejęty bezpośrednio przez niemiecką firmę (…) GmbH i pracował na niemieckiej umowie o pracę. W tym okresie podlegał Pan pod pełny, nieograniczony obowiązek podatkowy i ubezpieczeniowy w Niemczech.

Od maja 2023 r. do końca kwietnia 2026 r. wynajmował Pan prywatne mieszkanie w Niemczech, w którym był Pan oficjalnie zameldowany i w którym stale zamieszkiwał Pan wraz z Pana partnerką życiową.

W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok powrotu (czyli w latach 2023, 2024, 2025) nie posiadał Pan na terytorium Polski miejsca zamieszkania dla celów podatkowych. Dochody osiągane w Niemczech w latach 2022-2025 zostały w całości rozliczone przed niemieckimi organami podatkowymi. Za okres styczeń-kwiecień 2026 r. również dokona Pan rozliczenia w Niemczech.

Przed wyjazdem do Niemiec (przed czerwcem 2022 r.) mieszkał Pan w Polsce przez okres dłuższy niż 5 lat kalendarzowych. Nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na powrót.

W uzupełnieniu wniosku – w odpowiedzi na wezwanie – wskazał Pan poniższe informacje.

a)  Czy posiada Pan certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech w latach 2023-2025 oraz w 2026 r. do dnia powrotu do Polski? Jeśli posiada Pan inny dowód/inne dowody to proszę wskazać jaki/jakie konkretnie (np. umowa o pracę, zeznania podatkowe, umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe) i jaki okres/jakie okresy obejmują.

Odp. Nie posiadał Pan formalnego certyfikatu rezydencji podatkowej (papierowego dokumentu Ansässigkeitsbescheinigung). Posiada Pan natomiast pełną dokumentację jednoznacznie potwierdzającą Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Niemiec w latach 2023-2025 oraz w 2026 r. do momentu powrotu. Dowodami tymi są:

-     Niemieckie roczne zeznania i rozliczenia podatkowe (Ausdruck der elektronischen Lohnsteuerbescheinigung) za lata 2023, 2024, 2025 - dokumentujące odprowadzanie podatków do niemieckiego urzędu skarbowego (Finanzamt).

-     Niemiecka umowa o pracę z firmą (…) GmbH zawarta na czas nieokreślony od dnia (…) grudnia 2023 r. do (…) kwietnia 2026 r.

-     Niemiecka umowa najmu mieszkania oraz oficjalne potwierdzenia zameldowania i wymeldowania (Anmeldung oraz Abmeldung), obejmujące okres stałego zamieszkiwania w Niemczech wraz z partnerką życiową od maja 2023 r. do końca kwietnia 2026 r.

b)  Czy z ulgi na powrót chce Pan skorzystać tylko w stosunku do przychodów z stosunku pracy, czy też z innych tytułów (proszę wskazać jakich)?

Odp. Z tzw. ulgi na powrót (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT) zamierza Pan korzystać wyłącznie w stosunku do przychodów uzyskiwanych ze stosunku pracy (praca na etacie w firmie (…)).

c)  Czy od momentu przyjazdu/powrotu do Polski w maju 2026 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce?

Odp. Tak. Od momentu przyjazdu i powrotu do Polski w maju 2026 r. Pana centrum interesów osobistych oraz gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się nieprzerwanie i wyłącznie w Polsce. W Polsce stale Pan zamieszkuje, założył Pan ognisko domowe i tutaj wykonuje Pan swoją jedyną działalność zarobkową.

d)  Czy w momencie przyjazdu do Polski w maju 2026 r. zmienił Pan swoje stałe miejsce zamieszkania z Niemiec na Polskę?

Odp. Tak. W momencie przyjazdu do Polski w maju 2026 r. zmienił Pan swoje stałe miejsce zamieszkania z Niemiec na Polskę. Powrót ten ma charakter trwały – zlikwidował Pan stałe ognisko domowe w Niemczech (rozwiązanie umowy najmu, wymeldowanie, mienie przesiedleńcze) i zorganizował je na stałe w Polsce na potrzeby trwałego użytkowania.

e)  Czy od daty powrotu do Polski w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?

Odp. Tak. Od daty powrotu do Polski (maj 2026 r.) w wyniku przeniesienia stałego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (jest Pan polskim rezydentem podatkowym).

f)   Czy w jakimkolwiek czasie, w okresie od początku 2023 roku do dnia poprzedzającego ostateczne zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w maju 2026 roku, miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej? Jeśli tak to proszę wskazać jak długo trwały pobyty na terytorium Polski i jaki miały charakter np. czy spędzał Pan w Polsce jedynie urlopy bądź inny czas wolny od pracy itp.

Odp. Nie. W okresie od początku 2023 roku do dnia poprzedzającego ostateczne zamieszkanie w Polsce w maju 2026 roku nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pana pobyt w Polsce w tym trzyletnim okresie miał charakter wyłącznie okazjonalny i krótkotrwały – spędzał Pan w Polsce jedynie krótkie urlopy wypoczynkowe lub pojedyncze dni wolne od pracy, odwiedzając rodzinę, po czym każdorazowo wracał Pan do Pana stałego miejsca zamieszkania i pracy w Niemczech.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym spełnia Pan warunek nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym nastąpił powrót (lata 2023-2025), a w konsekwencji, czy ma Pan prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót” na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT w odniesieniu do przychodów z pracy uzyskiwanych w latach 2026-2029?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, w opisanym stanie faktycznym w pełni spełnia Pan wszystkie warunki uprawniające do skorzystania z „ulgi na powrót”.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, zwolnienie przysługuje podatnikom, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium RP i w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok powrotu nie mieli rezydencji podatkowej w Polsce. Kluczowe dla ustalenia rezydencji podatkowej jest faktyczne miejsce przebywania oraz centrum interesów życiowych. W latach 2023-2025 Pańskie centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się wyłącznie w Niemczech – tam stale Pan mieszkał, prowadził gospodarstwo domowe z partnerką, tam wykonywał Pan pracę i tam odprowadzał podatki. Fakt, że w roku 2023 (do listopada) z racji formy zatrudnienia (oddelegowanie) odprowadzana była za Pana składka na ubezpieczenie zdrowotne w Polsce, nie decyduje o posiadaniu w Polsce rezydencji podatkowej. Kwestia ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego podlega unijnym przepisom o koordynacji (rozporządzenie nr 883/2004) i jest niezależna od definicji miejsca zamieszkania dla celów podatkowych wynikającej z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT.

Ponieważ fizycznie i ekonomicznie przeniósł Pan swoje życie do Niemiec w czerwcu 2022 r, a od maja 2023 r. zamieszkiwał tam Pan w wynajętym z partnerką lokalu, w latach 2023, 2024 i 2025 nie był Pan polskim rezydentem podatkowym. W związku z tym spełnia Pan warunek trzyletniej przerwy i ma prawo do stosowania ulgi od momentu powrotu, czyli od maja 2026 roku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z jego treścią:

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 omawianej ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).

Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Zgodnie z art. 3 ust. 2a omawianej ustawy:

W myśl natomiast art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ocena czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie, z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W rozpatrywanej sprawie należy się odnieść do przepisów umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12 poz. 90).

Kwestia miejsca zamieszkania w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Niemcami została omówiona w art. 4 tej umowy.

W myśl art. 4 ust. 1 ww. umowy:

Zgodnie z art. 4 ust. 2 omawianej umowy:

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.

Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Z opisu sprawy wynika, że w maju 2026 r. przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową) z Niemiec do Polski i od (…) maja 2026 r. podjął zatrudnienie na terytorium RP. Posiada Pan obywatelstwo polskie. Przed przeprowadzką do Polski, w latach 2022-2026, przebywał Pan i pracował na terytorium Niemiec. Od czerwca 2022 r. do (…) listopada 2023 r. pracował Pan w Niemczech, będąc pracownikiem oddelegowanym przez polską agencję pracy tymczasowej. W tym okresie stale mieszkał Pan w Niemczech (zakwaterowanie pracownicze) i tam znajdowało się Pana centrum interesów osobistych oraz gospodarczych. Podatki od dochodów z pracy w całości odprowadzał Pan do niemieckiego urzędu skarbowego. W Polsce składał Pan w tym okresie deklaracje zerowe. Jedynym elementem łączącym Pana z Polską było opłacanie składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne (NFZ). Od (…) grudnia 2023 r. do (…) kwietnia 2026 r. został Pan przejęty bezpośrednio przez niemiecką firmę i pracował na niemieckiej umowie o pracę. W tym okresie podlegał Pan pod pełny, nieograniczony obowiązek podatkowy i ubezpieczeniowy w Niemczech. Od maja 2023 r. do końca kwietnia 2026 r. wynajmował Pan prywatne mieszkanie w Niemczech, w którym był Pan oficjalnie zameldowany i w którym stale zamieszkiwał Pan wraz z Pana partnerką życiową. W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok powrotu (czyli w latach 2023, 2024, 2025) nie posiadał Pan na terytorium Polski miejsca zamieszkania dla celów podatkowych. Posiada Pan pełną dokumentację jednoznacznie potwierdzającą Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Niemiec w latach 2023-2025 oraz w 2026 r. do momentu powrotu. Dowodami tymi są: Niemieckie roczne zeznania i rozliczenia podatkowe za lata 2023, 2024, 2025; Niemiecka umowa o pracę z firmą zawarta na czas nieokreślony od dnia (…) grudnia 2023 r. do (…) kwietnia 2026 r.; Niemiecka umowa najmu mieszkania oraz oficjalne potwierdzenia zameldowania i wymeldowania obejmujące okres stałego zamieszkiwania w Niemczech wraz z partnerką życiową od maja 2023 r. do końca kwietnia 2026 r. Od momentu przyjazdu i powrotu do Polski w maju 2026 r. Pana centrum interesów osobistych oraz gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się nieprzerwanie i wyłącznie w Polsce. W momencie przyjazdu do Polski w maju 2026 r. zmienił Pan swoje stałe miejsce zamieszkania z Niemiec na Polskę. Od daty powrotu do Polski (maj 2026 r.) w wyniku przeniesienia stałego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (jest Pan polskim rezydentem podatkowym). W okresie od początku 2023 roku do dnia poprzedzającego ostateczne zamieszkanie w Polsce w maju 2026 roku nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pana pobyt w Polsce w tym trzyletnim okresie miał charakter wyłącznie okazjonalny i krótkotrwały – spędzał Pan w Polsce jedynie krótkie urlopy wypoczynkowe lub pojedyncze dni wolne od pracy, odwiedzając rodzinę, po czym każdorazowo wracał Pan do Pana stałego miejsca zamieszkania i pracy w Niemczech.

Z treści wniosku wynika, że w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. W związku z powyższym, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Ponadto mając na uwadze przedstawiony przez Pana opis sprawy oraz przedstawione powyżej przepisy prawa, należy stwierdzić, że zarówno w okresie 3 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. W konsekwencji, w ww. okresie podlegał Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Spełnił Pan również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy, ponieważ posiada Pan polskie obywatelstwo.

Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

W opisie sprawy wskazał Pan, że nie posiadał Pan formalnego certyfikatu rezydencji podatkowej. Posiada Pan natomiast pełną dokumentację jednoznacznie potwierdzającą Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Niemiec w latach 2023-2025 oraz w 2026 r. do momentu powrotu. Dowodami tymi są: Niemieckie roczne zeznania i rozliczenia podatkowe za lata 2023, 2024, 2025; Niemiecka umowa o pracę z firmą (…) GmbH zawarta na czas nieokreślony od dnia (…) grudnia 2023 r. do (…) kwietnia 2026 r.; Niemiecka umowa najmu mieszkania oraz oficjalne potwierdzenia zameldowania i wymeldowania, obejmujące okres stałego zamieszkiwania w Niemczech wraz z partnerką życiową od maja 2023 r. do końca kwietnia 2026 r.

Spełnił zatem Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, spełnił Pan również zastrzeżenie wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, ponieważ nie korzystał wcześniej z przedmiotowej ulgi.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że ma Pan prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

W związku z przeniesieniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski w 2026 r. stosowanie ww. zwolnienia może Pan rozpocząć w 2026 r. lub 2027 r. Przedmiotowym zwolnieniem od opodatkowania, może Pan zatem objąć przychody uzyskiwane z tytułu umowy o pracę za lata: 2026-2029 lub 2027-2030.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.