0112-KDWL.4011.65.2026.2.JK

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·      prawidłowe w części dotyczącej możliwości uwzględnienia kosztów uzyskania przychodu na nabycie walut wirtualnych w deklaracji podatkowej PIT-38 składanej po raz pierwszy po zmianie rezydencji podatkowej oraz

·      nieprawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 6 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 czerwca 2026 r. (wpływ 22 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną, obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, który przez ostatnie 8 lat mieszkał i pracował w Konfederacji Szwajcarskiej oraz rozliczał się tam podatkowo.

Od początku lipca (1 lipca) 2025 r. przyjechał Pan do Polski i przebywając w Polsce świadczył pracę na podstawie umowy zlecenia zawartej z polskim podmiotem.

W 2025 r. pozostawał Pan w związku małżeńskim. Pana żona także przebywała w Szwajcarii, utrzymywał Pan z nią kontakt, pomimo złożonego w Polsce pozwu rozwodowego w 2024 r. przed polskim sądem. Posiedzenie sądu, na którym doszło do orzeczenia rozwodu odbyło się dopiero w 2026 r. Od lipca 2025 r. przyjechał Pan do Polski, natomiast (na ten moment) żona pozostawała w Szwajcarii. Nie posiadał Pan w tym czasie dzieci.

W 2025 roku w Polsce zmarła Pana matka, wobec czego w drodze dziedziczenia, stał się Pan współwłaścicielem nieruchomości w Polsce. W drugiej połowie 2025 roku ojciec wraz z Pana siostrą przenieśli na Pana swoje udziały we współwłasności w mieszkaniu, w związku z czym stał się Pan właścicielem nieruchomości w Polsce.

W marcu 2026 r. otrzymał Pan od szwajcarskiego urzędu skarbowego certyfikat rezydencji podatkowej, którego fragment stanowi, iż tłum.: „AA, zgodnie z art. 4 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Szwajcarią a Polska od 08.01.2018 jest rezydentem kantonu Berno i w związku z tym podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Szwajcarii. Urząd skarbowy (…) w Szwajcarii potwierdza powyższe informacje. Wystawione (…).03.2026”.

Wobec świadczenia pracy w Polsce od lipca 2025 r. na podstawie umowy zlecenia otrzymał Pan od zleceniodawcy deklarację podatkową PIT-11, jednak ma wątpliwości, czy ze względu na otrzymanie ww. certyfikatu rezydencji podatkowej, nie powinien się ubiegać od zleceniodawcy wydania informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego na terytorium Rzeczypospolitej przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania – IFT-1R za 2025 rok. Jest to ważne dla Pana z perspektywy jego rozliczeń podatkowych zarówno w Szwajcarii, jak też w Polsce.

Także, w 2025 r. znajdując się w Szwajcarii (do końca czerwca 2025 r.), jak również w lipcu 2025 r. kiedy przebywał już w Polsce dokonywał Pan sprzedaży posiadanych przez Pana walut wirtualnych zakupionych w latach poprzednich.

Waluty wirtualne w zdecydowanej większości były sprzedawane do 30 czerwca 2025 r., ale była też sprzedaż w lipcu 2025 r.

Waluty wirtualne, które są przedmiotem powyższych czynności spełniają definicję „waluty wirtualnej” zawartej w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w zw. z art. 5a pkt 33a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie świadczył Pan usług, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, w tym znaczeniu, że nie był i nie jest wpisany do Rejestru Działalności z Zakresu Walut Wirtualnych.

W 2025 roku korzystał Pan ze szwajcarskiego rachunku bankowego, który zamknął w listopadzie 2025 r. Posiadał Pan również rachunek bankowy w polskim banku założony wiele lat przed wyjazdem do Szwajcarii, który jest utrzymywany także na moment złożenia rozpatrywanego wniosku.

W uzupełnieniu do wniosku w odpowiedzi na moje pytania:

1)  Czy od momentu przyjazdu/powrotu do Polski 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce?

wskazał Pan:

Wobec samego faktu posiadania szwajcarskiego certyfikatu rezydencji podatkowej obejmującego ww. okres, oznacza to, że Pana ośrodek interesów życiowych znajdował się poza Polską – w Szwajcarii, natomiast z perspektywy Pana zleceniodawcy (polski podmiot), ze względu na wydanie stosownej deklaracji podatkowej jak dla rezydentów polskich, ośrodek Pana interesów życiowych i jego rezydencja podatkowa znajdowała się w Polsce.

Biorąc pod uwagę wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej przez organy Szwajcarskie oraz stanowisko zleceniodawcy, nie jest w stanie udzielić jednoznacznej odpowiedzi czy od momentu przyjazdu/powrotu do Polski od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce, gdyż sam ma wątpliwości co do oceny prawnopodatkowej w tym zakresie i dlatego wystąpił do tut. Organu o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, aby poznać stanowisko polskich organów podatkowych. Ze względu na istotny wpływ powyższego zagadnienia na rozstrzygnięcie analizowanej sprawy, wnosi Pan, aby dokonanie kwalifikacji prawnej w zakresie ustalenia Pana ośrodka interesów życiowych na potrzeby analizy podatkowej, odbywało się na skutek oceny Organu podatkowego w odniesieniu do opisu okoliczności faktycznych, a nie było wynikiem rozstrzygnięcia przez Pana, żeby wydane stanowisko Organu podatkowego miało dla Pana walor ochronny, w sytuacji gdy dostosuje się Pan do przedmiotowej interpretacji indywidualnej. Zatem Prosi Pan aby wydane stanowisko w tym zakresie zostało wydane po analizie opisu okoliczności faktycznych, które starał się Pan przedstawić zgodnie z Pana najlepszą wiedzą.

2)  Jeśli od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) nie znajduje się w Polsce należy wskazać, gdzie ono się znajdowało w tym okresie?

wskazał Pan:

Udzielając odpowiedzi na przedmiotowe pytanie odsyła Pan do powyższej odpowiedzi na pytanie nr. 1. W sytuacji gdy wobec poczynienia ustaleń przez tut. Organ, dojdzie do uznania, iż od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) nie znajduje się w Polsce, będzie to oznaczać, iż znajdowało się ono w Szwajcarii, przy czym podobnie jak w odpowiedzi na poprzednie pytanie wnosi Pan, aby dokonanie kwalifikacji prawnej w zakresie ustalenia Pana ośrodka interesów życiowych na potrzeby analizy podatkowej, odbywało się na skutek oceny Organu podatkowego w odniesieniu do opisu okoliczności faktycznych, a nie było wynikiem rozstrzygnięcia przez Pana, żeby wydane stanowisko Organu podatkowego miało dla Pana walor ochronny, w sytuacji gdy dostosuje się Pan do przedmiotowej interpretacji indywidualnej.

3)  Jeśli miejscem Pana zamieszkania od 1 lipca 2025 r. jest Szwajcaria to czy posiada Pan dokumenty potwierdzające miejsce Pana zamieszkania w Szwajcarii w okresie od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r.? Jeśli tak, jakie są to dokumenty?

wskazał Pan:

W tym okresie przebywał Pan w Polsce, świadcząc pracę na podstawie umowy zlecenia i posiada dokumenty potwierdzające zamieszkanie w Polsce, natomiast posiada certyfikat rezydencji podatkowej wydany przez organy szwajcarskie za 2025 r.

4)  Jakie po przeprowadzce do Polski od 1 lipca 2025 r. będzie mieć Pan powiązania majątkowe z Polską, a jakie ze Szwajcarią?

wskazał Pan:

Na dzień 1 lipca 2025 r. oraz w dalszym okresie posiadał Pan szwajcarski rachunek bankowy, który zamknął 4 listopada 2025 r. (majątkowe powiązania ze Szwajcarią). Natomiast od 1 lipca 2025 r. przebywał Pan w Polsce, a także w szczególności świadczył pracę na podstawie umowy zlecenia, dostawał wynagrodzenie z tytułu tej umowy oraz posiadał rachunek bankowy w polskim banku, jak również ponosił zwykłe koszty życia w Polsce, w tym najmu mieszkania i ponoszenia opłat (majątkowe powiązania z Polską).

5)  W którym z krajów po powrocie do Polski 1 lipca 2025 r. wykazywał Pan większą aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, gospodarczą, obywatelską, itp. i czym się to konkretnie objawiało/będzie objawiało np. przynależność do organizacji/klubów, itp.?

wskazał Pan:

Jest Pan mało aktywny w tym zakresie, w żadnym kraju nie przynależał Pan do organizacji, partii, ani klubów. Od 1 lipca 2025 r. jest aktywny gospodarczo w Polsce wobec świadczenia pracy na podstawie umowy zlecenia co zostało opisane w treści złożonego wniosku. Aktywność gospodarcza wynika z fizycznego pobytu Pana w Polsce.

6)  W którym państwie po powrocie do Polski 1 lipca 2025 r. realizował Pan/będzie Pan realizował swoje zainteresowania, hobby, wypoczynek itp.?

W Polsce ze względu na fizyczny pobyt w kraju.

7)  Czy, a jeśli tak – to w którym państwie od 1 lipca 2025 r. miał/będzie Pan miał większe zobowiązania handlowe i gospodarcze, np. z tytułu korzystania z mediów, różnego rodzaju umów i jakiego rodzaju to były/są zobowiązania?

wskazał Pan:

W Polsce, ze względu na fizyczny Pana pobyt w kraju w tym okresie, a do zobowiązań handlowych i gospodarczych należały – najem mieszkania, opłaty eksploatacyjne tego mieszkania tj. prąd, woda, CO. Poza tym karta x polskiej telefonii komórkowej i jedna karta x szwajcarskiej telefonii komórkowej.

8)  Czy od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. poza opisanymi we wniosku dochodami z umowy zlecenie oraz z walut wirtualnych posiadał Pan w Polsce lub w Szwajcarii jakiekolwiek źródło dochodów np. dochody z kapitałów pieniężnych, odsetki od lokat bankowych lub inne – proszę wyjaśnić jakie?

wskazał Pan:

Nie, żadnych dodatkowych poza wymienionymi ani w Polsce ani w Szwajcarii.

9)  Czy posiadany przez Pana, wystawiony 5 marca 2026 r. Szwajcarski certyfikat rezydencji podatkowej dotyczy również okresu od 1 lipca 2025 r. do 31 lipca 2026 r.?

wskazał Pan:

Szwajcarski organ wydał go na Pana prośbę w odniesieniu do rozliczenia za 2025 rok, więc dotyczy również okresu od 1 lipca 2025 r., ale nie dłużej, niż do 31 grudnia 2025 r.

10) Czy okazał Pan certyfikat rezydencji podatkowej polskiemu podmiotowi, na rzecz którego od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. świadczył Pan pracę na podstawie umowy zlecenie?

wskazał Pan:

Tak, po otrzymaniu certyfikatu zgłosił Pan to polskiemu zleceniodawcy z prośbą o dokonanie korekty deklaracji za 2025 rok i zamiany z PIT-11 na IFT-1R, ale zleceniodawca odmówił dokonania korekty, jak zostało to opisane w opisie okoliczności faktycznych.

11) Kiedy otrzymał Pan ostatnie wynagrodzenie za wykonane w 2025 r. zlecenie? (należy podać datę)

wskazał Pan:

Ostatnie wynagrodzenie za grudzień 2025 r. z umowy zlecenia otrzymał Pan 9 stycznia 2026 r.

12) Ile dni przebywał Pan w Polsce w 2025 r.?

wskazał Pan:

W 2025 r. przebywał Pan w Polsce 184 dni, przy czym okres 183 dni minął w dniu 30 grudnia 2025 r., natomiast 184 dzień to był ostatni dzień roku, czyli 31 grudnia 2025 r.

Pytania

1.  Czy na podstawie art. 4 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie dnia 2.09.1991 r. oraz art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec opisanych okoliczności faktycznych w 2025 r. nie był Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tych przepisów?

2.  Czy w nawiązaniu do opisu okoliczności faktycznych, po Pana stronie w 2025 r. nie występował nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, a w 2025 r. w Polsce podlegał Pan jedynie obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu)?

3.  Czy na podstawie art. 4 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie dnia 2.09.1991 r. oraz art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec opisanych okoliczności faktycznych poczynając od 1 stycznia 2026 r. jest Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tych przepisów i na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o PIT od tej daty podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce?

4.  Czy w nawiązaniu do opisu okoliczności faktycznych, wobec wykonywania przez Pana czynności zarobkowych w Polsce od 1 lipca 2025 r. na podstawie umowy zlecenia, powinien Pan się ubiegać od zleceniodawcy wydania informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego na terytorium Rzeczypospolitej przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania – IFT-1R za 2025 rok na potrzeby dokonania Pana rozliczeń podatkowych?

5.  Czy ze względu na pozyskanie przez Pana certyfikatu rezydencji podatkowej, o którym mowa w opisie okoliczności faktycznych oraz planowane złożenie wniosku wyrażonego w zeznaniu podatkowym składanym za 2025 rok podatkowy w Polsce, rozliczenie przez płatnika (zleceniodawcę) Pana należności podatkowych według skali podatkowej (poprzez pobieranie zaliczek na podatek dochodowy) należy uznać za wystarczające wypełnienie obowiązków podatkowych na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy o PIT, w związku z czym składając deklarację podatkową w Polsce za 2025 r. jako podatnik nie jest Pan zobowiązany do rozliczenia podatku w inny sposób lub w innej wysokości niż ta, która została uregulowana według skali podatkowej przez płatnika?

6.  Czy biorąc pod uwagę Pana stanowisko co do jego rezydencji podatkowej, rozliczenia podatkowego dokonanych przez Pana transakcji na walutach wirtualnych w 2025 r. należy dokonać poprzez złożenie deklaracji podatkowej w Szwajcarii (nie w Polsce), natomiast rozliczenia podatkowego dokonanych przez Pana transakcji na walutach wirtualnych poczynając od 1 stycznia 2026 r. należałoby dokonać w Polsce poprzez złożenie deklaracji podatkowej PIT-38 za 2026 r.?

7.  Czy przy złożeniu w Polsce deklaracji podatkowej PIT-38 po raz pierwszy po zmianie rezydencji podatkowej, jest Pan uprawniony do uwzględnienia w niej kosztów uzyskania przychodu, które zostały poniesione przez Pana przed 2026 r. na nabycie walut wirtualnych, a nie zostały rozliczone (nie pomniejszyły przychodu) w momencie złożenia deklaracji podatkowych za poprzednie lata w Szwajcarii?

Pana stanowisko w sprawie

Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1:

W Pana ocenie, na podstawie art. 4 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie 2 września 1991 r. oraz art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec opisanych okoliczności faktycznych w 2025 r. nie był Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tych przepisów.

Odpowiednio do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy)”.

Na podstawie art. 3 ust. 1a tejże ustawy: „Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym”.

Odpowiednio do art. 4a ustawy o PIT: „Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska”.

Odpowiednio do artykułu 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Bernie dnia 2.09.1991 r.: „W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według ustawodawstwa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz każdą jednostkę jego podziału terytorialnego lub organ władzy lokalnej. Jednakże, określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze względu na dochód jaki osiąga ona ze źródeł położonych w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie”. W nawiązaniu do tej regulacji, na potrzeby ustalenia miejsca zamieszkania podatnika na terytorium Polski, należy stosować polskie regulacje krajowe, w tym ww. art. 3 ust. 1a ustawy o PIT.

Przesłanka posiadania centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Jednocześnie jednak, uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy nie przesądza ostatecznie o uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ocena czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy/konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jak zostało wskazane w opisie okoliczności faktycznych, jest Pan osobą fizyczną, obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, który przez ostatnie 8 lat mieszkał i pracował w Konfederacji Szwajcarskiej oraz rozliczał się tam podatkowo. Od początku lipca (1 lipca) 2025 r. przyjechał Pan do Polski i przebywając w Polsce świadczył pracę na podstawie umowy zlecenia zawartej z polskim podmiotem. W 2025 roku w Polsce zmarła Pana matka, wobec czego w drodze dziedziczenia, stał się Pan współwłaścicielem nieruchomości w Polsce. W drugiej połowie 2025 roku ojciec wraz z Pana siostrą przenieśli na Pana swoje udziały we współwłasności w mieszkaniu, w związku z czym stał się Pan właścicielem nieruchomości w Polsce.

W marcu 2026 r. otrzymał Pan od szwajcarskiego urzędu skarbowego certyfikat rezydencji podatkowej, którego fragment stanowi, iż tłum.: „AA, zgodnie z art. 4 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Szwajcarią a Polska od 08.01.2018 jest rezydentem kantonu Berno i w związku z tym podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Szwajcarii. Urząd skarbowy (…) w Szwajcarii potwierdza powyższe informacje. Wystawione (…).03.2026”.

Co też ważne, w 2025 r. pozostawał Pan w związku małżeńskim. Pana żona także przebywała w Szwajcarii, utrzymywał Pan z nią kontakt, pomimo złożonego w Polsce pozwu rozwodowego w 2024 r. przed polskim sądem. Posiedzenie sądu, na którym doszło do orzeczenia rozwodu odbyło się dopiero w 2026 r. Od lipca 2025 r. przyjechał Pan do Polski, natomiast (na ten moment) żona pozostawała w Szwajcarii. Nie posiadał Pan w tym czasie dzieci.

W 2025 roku korzystał Pan ze szwajcarskiego rachunku bankowego, który zamknął w listopadzie 2025 r. Posiadał Pan również rachunek bankowy w polskim banku założony wiele lat przed wyjazdem do Szwajcarii, który jest utrzymywany także na moment złożenia niniejszego wniosku.

Powyższe, w Pana ocenie, świadczy o tym, że jego powiązania ekonomiczne oraz osobiste do końca 2025 r. znajdowały się poza Polską. Przez ostatnie 8 lat mieszkał i pracował Pan w Konfederacji Szwajcarskiej, korzystał ze szwajcarskiego rachunku bankowego oraz rozliczał się tam podatkowo, wobec czego był Pan aktywny gospodarczo w Szwajcarii, posiadał związki ekonomiczne z danym państwem i było to miejsce wykonywania działalności zarobkowej. Także w Szwajcarii przebywała (na ten moment) Pana żona, co świadczy również o Pana powiązaniach osobistych z tym państwem.

To, że od początku lipca (1 lipca) 2025 r. przyjechał Pan do Polski i przebywając w Polsce świadczył pracę na podstawie umowy zlecenia zawartej z polskim podmiotem, nie przesądza o tym, że w tym momencie nastąpiła zmiana rezydencji podatkowej. Jak wskazuje się w artykule 4 ust. 1 ww. Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania: „...Jednakże, określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze względu na dochód jaki osiąga ona ze źródeł położonych w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie”.

Okres Pana pobytu w Polsce, wobec wykonywania czynności zarobkowych na podstawie umowy zlecenia od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. wynosił 184 dni, a dodatkowo pozyskał Pan od Szwajcarskich organów fiskalnych certyfikat rezydencji podatkowej, wobec czego należy uznać, iż to dopiero od 1 stycznia 2026 r. nastąpiła zmiana Pana miejsca zamieszkania ze Szwajcarii na Polskę. Do tego momentu tj. do końca 2025 r. należy uznać, iż Pana miejsce zamieszkania znajdowało się poza Polską, a w tym przypadku w Szwajcarii. Potwierdza to pozyskany od lokalnych organów w Szwajcarii certyfikat rezydencji podatkowej.

Powyższe wskazuje, iż Pana centrum interesów osobistych oraz gospodarczych w 2025 r. znajdowało się poza Polską, wobec czego w Pana ocenie, na podstawie art. 4 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie 2.09.1991 r. oraz art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec opisanych okoliczności faktycznych w 2025 r. nie był Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tych przepisów.

Pana własne stanowisko w zakresie pytania nr 2:

W Pana ocenie, w nawiązaniu do opisu okoliczności faktycznych, po Pana stronie w 2025 r. nie występował nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, a w 2025 r. w Polsce podlegał Pan jedynie obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu).

Odpowiednio do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy)”.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Odpowiednio do art. 4a ustawy o PIT: „Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska”.

Jak zostało wskazane w opisie okoliczności faktycznych, jest Pan osobą fizyczną, obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, który przez ostatnie 8 lat mieszkał i pracował w Konfederacji Szwajcarskiej oraz rozliczał się tam podatkowo.

Odpowiednio do artykułu 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie dnia 2.09.1991 r.: „W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według ustawodawstwa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz każdą jednostkę jego podziału terytorialnego lub organ władzy lokalnej. Jednakże, określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze względu na dochód jaki osiąga ona ze źródeł położonych w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie”.

Powyższa umowa, w zakresie ustalenia miejsca zamieszkania osoby na potrzeby stosowania tej umowy, w przypadku Polski odsyła do prawa polskiego, zgodnie z którym przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

We własnym stanowisku do pytania nr 1 uzasadnił Pan, iż ośrodek jego interesów życiowych, w tym interesów osobistych lub gospodarczych w 2025 r. znajdował się poza Polską. Także, okres pobytu Pana w Polsce, wobec wykonywania czynności zarobkowych na podstawie umowy zlecenia od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. wynosił 184 dni, wobec czego należy uznać, iż to dopiero od 1 stycznia 2026 r. nastąpiła zmiana Pana miejsca zamieszkania ze Szwajcarii na Polskę. Do tego momentu tj. do końca 2025 r. należy uznać, iż Pana miejsce zamieszkania znajdowało się poza Polską, a w tym przypadku w Szwajcarii. Potwierdza to również pozyskany od lokalnych organów w Szwajcarii Pana certyfikat rezydencji podatkowej.

Co istotne, ustalenie, że osoba fizyczna spełnia przesłanki pozwalające uznać ją za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy nie przesądza o uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Powyższe przepisy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, co wynika z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego. W związku z powyższym, przy ustaleniu tego czy podlega Pan w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, należy również brać pod uwagę w tym przypadku regulacje Konfederacji Szwajcarskiej, z którą Polska ma zawartą konwencję o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wobec uzyskanego przez Pana certyfikatu rezydencji podatkowej, Konfederacja Szwajcarska traktuje Pana jako swojego rezydenta podatkowego, a upływ 183 dni Pana zamieszkiwania w Polsce nastąpił pod koniec grudnia 2025 r., w związku z czym Pana rezydencja podatkowa zmieniła się na polską dopiero z dnie 1 stycznia 2026 r.

Wobec tego w 2025 r. nie były spełnione przesłanki z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwalające na uznanie Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest możliwe uznanie Pana jako „osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” w przypadku Polski na gruncie artykułu 4 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie dnia 2.09.1991 r.

Skoro Pana miejsce zamieszkania w 2025 r., na gruncie ww. przepisów podatkowych znajdowało się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, po Pana stronie nie występował w tym czasie nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. W 2025 r. w Polsce podlegał Pan jedynie obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu).

Własne stanowisko Pana w zakresie pytania nr 3:

W Pana ocenie, na podstawie art. 4 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie dnia 2.09.1991 r. oraz art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec opisanych okoliczności faktycznych poczynając od 1 stycznia 2026 r. jest Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tych przepisów i na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o PIT od tej daty podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Jak zostało wspomniane we wcześniejszej części wniosku, uzasadnił Pan, iż ośrodek jego interesów życiowych, w tym interesów osobistych lub gospodarczych w 2025 r. znajdował się poza Polską. Także, okres pobytu Pana w Polsce, wobec wykonywania czynności zarobkowych na podstawie umowy zlecenia od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. wynosił 184 dni, a dodatkowo pozyskał Pan od Szwajcarskich organów fiskalnych certyfikat rezydencji podatkowej (w 2025 r. Konfederacja Szwajcarska traktowała Pana jako swojego rezydenta podatkowego), wobec czego, przy uwzględnieniu konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską, należy uznać, iż to dopiero od 1 stycznia 2026 r. nastąpiła zmiana Pana miejsca zamieszkania ze Szwajcarii na Polskę.

Do tego momentu tj. do końca 2025 r. należy uznać, iż Pana miejsce zamieszkania znajdowało się poza Polską, a w tym przypadku w Szwajcarii i tam Pan podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Poczynając od 1 stycznia 2026 r., jest Pan zatem osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tych przepisów i na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o PIT i od tej daty podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Pana własne stanowisko w zakresie pytania nr 4:

W Pana ocenie, w nawiązaniu do opisu okoliczności faktycznych, wobec wykonywania przez Pana czynności zarobkowych w Polsce od 1 lipca 2025 r. na podstawie umowy zlecenia, powinien się Pan ubiegać od zleceniodawcy wydania informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego na terytorium Rzeczypospolitej przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania – IFT-1R za 2025 rok na potrzeby dokonania Pana rozliczeń podatkowych.

Jak zostało to wskazane w opisie okoliczności faktycznych: „Wobec świadczenia pracy w Polsce od lipca 2025 r. na podstawie umowy zlecenia otrzymał Pan od zleceniodawcy deklarację podatkową PIT-11, jednak ma wątpliwości, czy ze względu na otrzymanie ww. certyfikatu rezydencji podatkowej, nie powinien się ubiegać od zleceniodawcy wydania informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego na terytorium Rzeczypospolitej przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania – IFT-1R za 2025 rok. Jest to ważne dla Pana z perspektywy jego rozliczeń podatkowych zarówno w Szwajcarii, jak też w Polsce”.

Stoi Pan na stanowisku, iż skoro Pana miejsce zamieszkania w 2025 r. odpowiednio do polskich przepisów podatkowych znajdowało się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, po Pana stronie nie występował w tym czasie nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. W 2025 r. w Polsce podlegał Pan jedynie obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu).

Stąd, odpowiednio do art. 3 ust. 2b pkt 2 ustawy o PIT: „Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia”.

Odpowiednio do artykułu 15 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie dnia 2.09.1991 r.: „Z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18 i 19 pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie”.

Odpowiednio do art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT: „Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu”.

Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT: „Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej”.

Odpowiednio do art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT: „Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym – imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4”.

W związku z tym, wobec wykonywania przez Pana czynności zarobkowych w Polsce od 1 lipca 2025 r. na podstawie umowy zlecenia, a także ze względu na fakt, iż w 2025 r. w Polsce podlegał Pan jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, powinien on ubiegać się od zleceniodawcy wydania informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego na terytorium Rzeczypospolitej przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania – IFT-1R za 2025 rok na potrzeby dokonania Pana rozliczeń podatkowych.

Własne stanowisko Pana w zakresie pytania nr 5:

W Pana ocenie, ze względu na pozyskanie przez Pana certyfikatu rezydencji podatkowej, o którym mowa w opisie okoliczności faktycznych oraz planowane złożenie wniosku wyrażonego w zeznaniu podatkowym składanym za 2025 rok podatkowy w Polsce, rozliczenie przez płatnika (zleceniodawcę) Pana należności podatkowych według skali podatkowej (poprzez pobieranie zaliczek na podatek dochodowy) należy uznać za wystarczające wypełnienie obowiązków podatkowych na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy o PIT, w związku z czym składając deklarację podatkową w Polsce za 2025 r. jako podatnik nie jest zobowiązany do rozliczenia podatku w inny sposób lub w innej wysokości niż ta, która została uregulowana według skali podatkowej przez płatnika.

Odpowiednio do art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT: „Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu”.

Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT: „Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej”.

Oznacza to, że podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychodów z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia przez osoby podlegające jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Natomiast odpowiednio do art. 29 ust. 4 ustawy o PIT: „Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 2a:

1)  mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej i

2)  udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych – uzyskane przychody, o których mowa w ust. 1, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą, na wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym składanym za dany rok podatkowy, opodatkować na zasadach określonych w art. 27 ust. 1. W tym przypadku pobrany od tych przychodów zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w ust. 1, traktuje się na równi z pobraną przez płatnika zaliczką na podatek dochodowy”.

Zgodnie z Pana stanowiskiem, w 2025 r. miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Konfederacji Szwajcarskiej.

Udokumentował on certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Szwajcarii w 2025 r. o czym mowa w treści rozpatrywanego wniosku.

Planowane jest złożenie wniosku wyrażonego w zeznaniu podatkowym składanym za 2025 rok podatkowy w Polsce i opodatkowanie przychodów uzyskanych w Polsce w 2025 r. na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT.

Wobec spełnienia ww. przesłanek ustawowych, należy uznać, iż ze względu na pozyskanie przez Pana certyfikatu rezydencji podatkowej o którym mowa w opisie okoliczności faktycznych oraz planowane złożenie wniosku wyrażonego w zeznaniu podatkowym składanym za 2025 rok podatkowy w Polsce, rozliczenie przez płatnika (zleceniodawcę) Pana należności podatkowych za 2025 r. według skali podatkowej (poprzez pobieranie zaliczek na podatek dochodowy) należy uznać za wystarczające wypełnienie obowiązków podatkowych na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy o PIT, w związku z czym składając deklarację podatkową w Polsce za 2025 r. jako podatnik nie jest Pan zobowiązany do rozliczenia podatku w inny sposób lub w innej wysokości niż ta, która została uregulowana według skali podatkowej przez płatnika.

Własne stanowisko Pana w zakresie pytania nr 6:

W Pana ocenie, biorąc pod uwagę stanowisko Pana co do jego rezydencji podatkowej, rozliczenia podatkowego dokonanych przez Pana transakcji na walutach wirtualnych w 2025 r. należy dokonać poprzez złożenie deklaracji podatkowej w Szwajcarii (nie w Polsce), natomiast rozliczenia podatkowego dokonanych przez Pana transakcji na walutach wirtualnych poczynając od 1 stycznia 2026 r. należałoby dokonać w Polsce poprzez złożenie deklaracji podatkowej PIT-38 za 2026 r.

Okres pobytu Pana w Polsce, wobec wykonywania czynności zarobkowych na podstawie umowy zlecenia od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. wynosił 184 dni, wobec czego należy uznać, iż to dopiero od 1 stycznia 2026 r. nastąpiła zmiana Pana miejsca zamieszkania ze Szwajcarii na Polskę. Do tego momentu tj. do końca 2025 r. należy uznać, iż Pana miejsce zamieszkania znajdowało się poza Polską, a w tym przypadku – w Szwajcarii.

Skoro Pana miejsce zamieszkania w 2025 r., na gruncie ww. przepisów podatkowych znajdowało się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, po Pana stronie nie występował w tym czasie nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. W 2025 r. w Polsce podlegał Pan jedynie obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu). Za takie przychody nie można uznać przychody wynikające z transakcji na walutach wirtualnych w 2025 r.

Dlatego rozliczenia podatkowego dokonanych przez Pana transakcji na walutach wirtualnych w 2025 r. należy dokonać poprzez złożenie deklaracji podatkowej w Szwajcarii (poza Polską), gdzie występował po Pana stronie nieograniczony obowiązek podatkowy.

Natomiast rozliczenia podatkowego dokonanych przez Pana transakcji na walutach wirtualnych poczynając od 1 stycznia 2026 r. należałoby dokonać w Polsce poprzez złożenie deklaracji podatkowej PIT-38 za 2026 r., jako że od tej daty nastąpiła zmiana Pana miejsca zamieszkania ze Szwajcarii na Polskę, a w związku z tym od tego momentu podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Będąc polskim rezydentem podatkowym, powinien Pan się rozliczać z obrotu z kryptowalutami w tym roku i kolejnych latach na podstawie deklaracji PIT-38.

Pana własne stanowisko w zakresie pytania nr 7:

W Pana ocenie, przy złożeniu w Polsce deklaracji podatkowej PIT-38 po raz pierwszy po zmianie rezydencji podatkowej, jest Pan uprawniony do uwzględnienia w niej kosztów uzyskania przychodu, które zostały poniesione przez niego przed 2026 r. na nabycie walut wirtualnych, a nie zostały rozliczone (nie pomniejszyły przychodu) w momencie złożenia deklaracji podatkowych za poprzednie lata w Szwajcarii.

Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z 29 sierpnia 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 1290/24: „słuszne jest zatem zapatrywanie organu, wedle którego w przypadku zmiany rezydencji i rozliczania przychodów ze zbycia walut wirtualnych w oparciu o ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów, poniesione i nieodliczone od przychodów przed dniem zmiany rezydencji, podatnik wykazuje w zeznaniu PIT-38. [...] W przedmiotowej sprawie kosztami uzyskania przychodu ze sprzedaży walut wirtualnych będą koszty poniesione przez Skarżącego na zakup kryptowalut, z tym jednak wyjątkiem, że do tych kosztów Strona nie będzie mogła zaliczyć wydatków związanych z zamianą waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną”.

W interpretacji indywidualnej DKIS z 3 kwietnia 2026 r. o sygn. 0115-KDIT2.4011.90.2026.2.HD wskazano: „W opisanej we wniosku sprawie mają Państwo prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia walut wirtualnych nierozliczone wydatki poniesione przez Państwa na nabycie tych walut z lat ubiegłych, kiedy byli Państwo rezydentami Stanów Zjednoczonych Ameryki. Z uwagi na rezydencję podatkową innego państwa, nie mieli Państwo obowiązku wykazywania ww. kosztów w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

W związku z powyższym, jest Pan uprawniony do rozliczenia kosztów uzyskania przychodu, które zostały poniesione przez niego na nabycie walut wirtualnych przed zmianą rezydencji podatkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

·      prawidłowe w części dotyczącej możliwości uwzględnienia kosztów uzyskania przychodu na nabycie walut wirtualnych w deklaracji podatkowej PIT-38 składanej po raz pierwszy po zmianie rezydencji podatkowej

·      nieprawidłowe w pozostałej części.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustalenie rezydencji podatkowej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci. W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych.

Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jednak co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest ściśle związane ze spełnieniem przesłanek wynikających z art. 3 ust. 1a tej ustawy. Rezydencja podatkowa – jak wynika z ww. Objaśnień podatkowych nie ma bowiem charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Z opisu sprawy wynika, że w 2025 r. pozostawał Pan w związku małżeńskim. Pana żona także przebywała w Szwajcarii, utrzymywał Pan z nią kontakt, pomimo złożonego w Polsce pozwu rozwodowego w 2024 r. przed polskim sądem. Posiedzenie sądu, na którym doszło do orzeczenia rozwodu odbyło się dopiero w 2026 r. Od lipca 2025 r. przyjechał Pan do Polski, natomiast (na ten moment) żona pozostawała w Szwajcarii. Nie posiadał Pan w tym czasie dzieci. W 2025 roku w Polsce zmarła Pana matka, wobec czego w drodze dziedziczenia i przeniesienia udziałów, stał się Pan właścicielem nieruchomości w Polsce. Na dzień 1 lipca 2025 r. posiadał Pan szwajcarski rachunek bankowy, który zamknął 4 listopada 2025 r. (majątkowe powiązania ze Szwajcarią). Natomiast od 1 lipca 2025 r. przebywał Pan w Polsce, a także w szczególności świadczył pracę na podstawie umowy zlecenia, dostawał wynagrodzenie z tytułu tej umowy oraz posiadał rachunek bankowy w polskim banku, jak również ponosił zwykłe koszty życia w Polsce, w tym najmu mieszkania i ponoszenia opłat (majątkowe powiązania z Polską). Jest Pan mało aktywny (dot. aktywności społecznej, politycznej, kulturalnej, gospodarczej, obywatelskiej), w żadnym kraju nie przynależał do organizacji, partii, ani klubów. Od 1 lipca 2025 r. jest aktywny gospodarczo w Polsce wobec świadczenia pracy na podstawie umowy zlecenia. Aktywność gospodarcza wynika z fizycznego pobytu Pana w Polsce. W Polsce (ze względu na fizyczny pobyt w kraju) tj. od powrotu do Polski 1 lipca 2025 r. realizował Pan swoje zainteresowania, hobby, wypoczynek itp. W Polsce, ze względu na fizyczny Pana pobyt w kraju od 1 lipca 2025 r., miał Pan większe zobowiązania handlowe i gospodarcze – a do zobowiązań handlowych i gospodarczych należały – najem mieszkania, opłaty eksploatacyjne tego mieszkania tj. prąd, woda, CO. Posiadał Pan kartę x polskiej telefonii komórkowej i kartę x szwajcarskiej telefonii komórkowej. Od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. poza opisanymi we wniosku dochodami z umowy zlecenie oraz z walut wirtualnych nie posiadał Pan ani w Polsce ani w Szwajcarii jakiekolwiek innych źródeł dochodu. W 2025 r. przebywał Pan w Polsce 184 dni, przy czym okres 183 dni minął w dniu 30 grudnia 2025 r., natomiast 184 dzień to był ostatni dzień roku, czyli 31 grudnia 2025 r.

Co prawda Szwajcarski organ wydał na Pana prośbę certyfikat rezydencji podatkowej w odniesieniu do rozliczenia za 2025 rok, więc dotyczy również okresu od 1 lipca 2025 r., ale nie dłużej, niż do 31 grudnia 2025 r.

W analizowanej sprawie najistotniejsze jest ustalenie centrum ośrodka życiowego. Wskazał Pan w opisie sprawy, że w Szwajcarii przebywa Pana żona (w 2024 r. złożono pozew rozwodowy w Polskim sądzie – w 2026 r. sprawa rozwodowa zakończyła się.

Nie można więc w takim przypadku pominąć przepisu art. 56 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2026 r. poz. 236), który stanowi, że:

Powyższy przepis i fakt złożenia pozwu rozwodowego w 2024 r. wskazuje więc na rozpad pożycia małżeńskiego. Nie należy brać zatem pod uwagę miejsca przebywania Pana małżonki (w trakcie rozwodu) ustalając Pana miejsce zamieszkania i rezydencję podatkową.

Wobec powyższego, od momentu przeniesienia się do Polski 1 lipca 2025 r. spełnia Pan przesłanki pozwalające uznać Pana za osoby mające miejsce zamieszkania w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedstawionej sytuacji w tym okresie spełniał zatem Pan przesłanki wskazane w art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże ustalenie, że osoba fizyczna spełnia przesłanki pozwalające uznać ją za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy nie przesądza o uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Powyższe przepisy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, co wynika z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wobec tego, w związku z tym, że z uwagi iż jak Pan wskazał we wniosku Szwajcaria traktuje Pana za rezydenta podatkowego tego kraju – ustalając Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy odnieść się do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie dnia 2 września 1991 r. (Dz. U. 1993 Nr 22, poz. 92 ze zm., dalej „Umowa”).

Na podstawie art. 4 ust. 1 tej Umowy:

Natomiast na podstawie art. 4 ust. 2 Umowy:

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego. Jak Pan wskazał – w Szwajcarii jest Pan traktowany za rezydenta podatkowego z uwagi na posiadane certyfikatu rezydencji podatkowej Szwajcarii.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisów należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, należy zaznaczyć, że każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany). Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Zgodnie z ww. Komentarzem do Konwencji Modelowej – kryterium, na podstawie którego organ dokonuje rozstrzygnięcia nie powinno pozostawiać wątpliwości, że wnioskodawca spełnia wymagane warunki tylko w jednym państwie.

Uwzględniając opisany stan faktyczny oraz przedstawiony stan prawny stwierdzam, że skoro 1 lipca 2025 r. przyjechał Pan do Polski i od przyjazdu w Polsce prowadzi Pan gospodarstwo domowe, skąd od tej daty z Polski zarządza Pan swoim majątkiem, uznać należy, że od 1 lipca 2025 r. stałe miejsce zamieszkania posiada Pan w Polsce. W konsekwencji od 1 lipca 2025 r. Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych ustalonym w oparciu o normy kolizyjne zawarte w art. 4 lit. a Umowy jest Polska.

W tym kontekście trudno bowiem uznać, że status rezydenta podatkowego w Polsce uzyskał Pan dopiero od 1 stycznia 2026 r.

Po analizie powyższych przepisów i opisu sprawy stwierdzam, że od 1 lipca 2025 r. jest Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz od tej daty podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

W tym zakresie Pana stanowisko nieprawidłowe.

Informacja o wysokości przychodu (dochodu) PIT-11/IFT-1R

Zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Art. 42 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje, że:

Z opisu sprawy wynika, że okazał Pan certyfikat rezydencji podatkowej polskiemu podmiotowi, na rzecz którego od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. świadczył Pan pracę na podstawie umowy zlecenie dopiero, po otrzymaniu certyfikatu. Ostatnie wynagrodzenie za grudzień 2025 r. z umowy zlecenia otrzymał Pan 9 stycznia 2026 r.

W związku z powyższym płatnik potraktował Pana jako rezydenta podatkowego Polski.

Wobec wykonywania przez Pana czynności zarobkowych w Polsce od 1 lipca 2025 r. na podstawie umowy zlecenia, nie ma Pan prawa ubiegać od zleceniodawcy wydania korekty otrzymanej informacji o wysokości przychodu (dochodu) PIT-11 na informację o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego na terytorium Rzeczypospolitej przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania – IFT-1R za 2025 rok.

Płatnik postąpił prawidłowo wystawiając PIT-11 (wg danych które posiadał – do momentu wystawienia PIT-11 nie przedstawił Pan mu certyfikatu rezydencji podatkowej).

Co do zasady w sytuacji poboru przez płatnika zaliczek na podatek w odpowiedniej wysokości rozliczenie przez płatnika (zleceniodawcę) Pana należności podatkowych według skali podatkowej (poprzez pobieranie zaliczek na podatek dochodowy) należy uznać za wystarczające, w związku z czym składając deklarację podatkową w Polsce za okres od 1 lipca 2025 r. jako podatnik nie jest Pan zobowiązany do rozliczenia podatku w inny sposób lub w innej wysokości niż ta, która została uregulowana według skali podatkowej przez płatnika.

W tej części Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Opodatkowanie dochodów z tytułu odpłatnego zbycia walut wirtualnych oraz zastosowanie kosztów uzyskania przychodów

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 17 ust. 1f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast wymiana pomiędzy walutami wirtualnymi jest obojętna podatkowo. Zamiana kryptowaluty na inną kryptowalutę nie jest traktowana jako odpłatne zbycie tej waluty i tym samym nie jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Według art. 5a pkt 33a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 644 ze zm.):

W świetle przytoczonych przepisów, przychody z odpłatnego zbycia walut wirtualnych stanowią przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30b ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie natomiast z art. 30b ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 30b ust. 5e i ust. 5f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 30b ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei w świetle art. 30b ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kwestia kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej uregulowana została w art. 22 ust. 14-16 oraz art. 23 ust. 1 pkt 38d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

I tak, zgodnie z art. 22 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 22 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W świetle art. 22 ust. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika przy tym z art. 23 ust. 1 pkt 38d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wprowadzone regulacje w zakresie rozliczania kosztów uzyskania przychodów związanych z walutami wirtualnymi nie zawierają ograniczenia co do maksymalnego terminu, w jakim koszty te powinny zostać rozliczone. Jeśli w danym roku podatnik poniesie wydatki na nabycie waluty wirtualnej i w rozliczeniu rocznym koszty te przewyższą przychód uzyskany ze zbycia takiej waluty wirtualnej (bądź też w danym roku podatnik w ogóle nie uzyska przychodu z tego tytułu), to wykazana nadwyżka kosztów uzyskania przychodów powiększy koszty z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej poniesione w następnym roku podatkowym. Tym samym, w kolejnym roku ww. nadwyżka będzie traktowana w sposób tożsamy do kosztów ponoszonych na bieżąco. Jeśli w tym „kolejnym roku” koszty uzyskania przychodów (tj. koszty poniesione na bieżąco w tym kolejnym roku oraz koszty przeniesione z roku poprzedniego) znów przewyższą przychód ze zbycia waluty wirtualnej – ponownie nadwyżka powiększy koszty z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej poniesione w następnym roku podatkowym.

Z opisu sprawy wynika, że w 2025 r. znajdując się w Szwajcarii (do końca czerwca 2025 r.), jak również w lipcu 2025 r. kiedy przebywał Pan już w Polsce dokonywał Pan sprzedaży posiadanych walut wirtualnych zakupionych w latach poprzednich.

Zatem, w opisanej we wniosku sprawie ma Pan prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia walut wirtualnych nierozliczone wydatki poniesione przez Pana na nabycie tych walut z lat ubiegłych, kiedy był Pan rezydentem Szwajcarii. Z uwagi na rezydencję podatkową innego państwa, nie miał Pan obowiązku wykazywania ww. kosztów w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie, aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu powinien być:

-     udokumentowany,

-     bezpośredni,

-     poniesiony na nabycie waluty wirtualnej.

Przytoczone wyżej regulacje art. 30b ust. 5e i ust. 5f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – celem uniknięcia podwójnego opodatkowania – przewidują jedynie możliwość odpowiedniego odliczenia kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu za granicą od dochodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych.

W związku z faktem, iż jest Pan od 1 lipca 2025 r. rezydentem podatkowym Polski, rozliczenia podatkowego dokonanych przez Pana transakcji na walutach wirtualnych od 1 lipca 2025 r. należy dokonać poprzez złożenie deklaracji podatkowej PIT-38 w Polsce.

Pana stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.

Przy złożeniu w Polsce deklaracji podatkowej PIT-38 po raz pierwszy po zmianie rezydencji podatkowej tj. od 1 lipca 2025 r., jest Pan uprawniony do uwzględnienia w niej kosztów uzyskania przychodu, które zostały poniesione przez Pana przed 1 lipca 2025 r. na nabycie walut wirtualnych, a nie zostały rozliczone (nie pomniejszyły przychodu) w momencie złożenia deklaracji podatkowych za poprzednie lata w Szwajcarii.

W tym zakresie stanowisko Pana jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.