0112-KDWL.4011.104.2026.2.JK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 16 lipca 2026 r. (wpływ 16 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu do wniosku)

Pracodawca otrzymał dwa wnioski od pracowników o udzielnie zapomogi finansowych, finansowanych w całości ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (ZFŚS). U Pracodawcy obowiązuje regulamin funduszu socjalnego, w ramach którego pracownik jest uprawniony do otrzymania zapomogi po spełnieniu wymogów formalnych tzn. złożenia wniosku z uzasadnieniem i dowodu poświadczającego zdarzenie lub chorobę albo poniesione wydatki. Pracodawca przyznał obydwa świadczenia jako zapomogi i zostały one wypłacone pracownikom na ich konta bankowe. Sytuacja formalna obu świadczeń różni się pod względem posiadanej przez płatnika (pracodawcę) dokumentacji:

Przypadek nr 1:

Pracownik otrzymał zapomogę z ZFŚS jako zwrot kosztów leczenia i rehabilitacji, jednak na moment weryfikacji wniosku nie dostarczył płatnikowi żadnych dowodów poniesionych wydatków (faktur, rachunków) ani zaświadczenia lekarskiego wprost stwierdzającego fakt leczenia i rehabilitacji w wyniku choroby. Fakt choroby był jednak znany pracodawcy, gdyż pracownik przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie od (...) do (...), a zwolnienie lekarskie tego pracownika było wynikiem zdarzenia w pracy, które zostało zakwalifikowane jako wypadek przy pracy. Należy dodać, że do wniosku o zapomogę nie załączono żadnych faktur imiennych dokumentujących wydatki finansowe pracownika np. na zakup usług rehabilitacji, zakup leków czy opłacenie prywatnych wizyt u specjalisty. Jednocześnie pracodawca posiada w dokumentacji wypadkowej opinię lekarską z opisu urazu w wyniku zdarzenia w pracy, oraz kopię imiennego skierowania płatnego na RTG kręgosłupa. Z opisu zdarzenia lekarz stwierdził związek przyczynowo skutkowy pomiędzy zdarzeniem, a rozpoznanym urazem i stwierdził bezpośredni wpływ na wcześniejsze dolegliwości bólowe kręgosłupa i wpływ na zaostrzenie choroby. Pracownik nie dostarczył innego dowodu potwierdzającego istniejącą chorobę zwyrodnieniową i dyskopatię do wniosku o zapomogę.

Uzupełnienie wniosku: Wypłata zapomogi była związana z indywidualnym zdarzeniem losowym oraz chorobą. Zapomoga została przyznana pracownikowi w związku z wypadkiem przy pracy, który spowodował uraz i zaostrzenie istniejącej choroby kręgosłupa. Pracownik przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie od (...) do (...), a pracodawca posiada dokumentację powypadkową, opinię lekarską dotyczącą urazu oraz imienne skierowanie na badanie RTG.

Zapomoga została więc wypłacona w związku z chorobą oraz zdarzeniem losowym, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o PIT. Zapomoga została wypłacona w czerwcu 2026 r.

Przypadek nr 2:

Pracownik otrzymał zapomogę z ZFŚS na leczenie, do której dołączył wyłącznie kopię oficjalnego dokumentu medycznego w postaci karty informacyjnej leczenia szpitalnego (wypis ze szpitala). Dokument ten jednoznacznie potwierdza fakt hospitalizacji, rodzaj rozpoznania medycznego oraz zalecenia dalszego leczenia - skierowanie do poradni specjalistycznej.

Należy dodać, że do wniosku nie załączono żadnych faktur imiennych dokumentujących wydatki finansowe np. na zakup leków czy opłacenie prywatnych wizyt u specjalistów.

W związku z powyższym pracownik powziął wątpliwość w zakresie obowiązków podatkowych płatnika i prawa do pełnego zwolnienia z PIT obu świadczeń na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o PIT.

Uzupełnienie wniosku: Wypłata zapomogi była związana z długotrwałą chorobą. Zapomoga została przyznana pracownikowi w związku z leczeniem szpitalnym, co zostało potwierdzone kartą informacyjną leczenia szpitalnego (wypisem ze szpitala). Dokument ten jednoznacznie potwierdza hospitalizację, rozpoznanie medyczne oraz zalecenia dalszego leczenia, w tym skierowanie do poradni specjalistycznej. Zapomoga została więc wypłacona w związku z chorobą, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o PIT. Zapomoga została wypłacona w czerwcu 2026 r.

Pytania

1.  Czy w odniesieniu do Przypadku nr 1, posiadanie opinii lekarskiej do dokumentacji powypadkowej, stwierdzającej możliwość zaostrzenia choroby przewlekłej kręgosłupa pracownika oraz kopii płatnego skierowania na RTG kręgosłupa pracownika, bez załączenia dowodów poniesienia wydatków na leczenie i rehabilitację, bez osobnego zaświadczenia o chorobie pracownika, pozwala na zwolnienie wypłaconej zapomogi z ZFŚS z opodatkowania PIT w pełnej wysokości?

2.  Czy w odniesieniu do Przypadku nr 2, przedłożenie samej karty informacyjnej leczenia szpitalnego (wypisu ze szpitala) bez załączania dowodów poniesienia konkretnych kosztów finansowych (faktur, rachunków) stanowi wystarczający dowód zaistnienia przesłanki leczenia i pozwala na zwolnienie otrzymanej zapomogi z ZFŚS z opodatkowania PIT w pełnej wysokości?

Państwa stanowisko w sprawie

W zakresie pytania nr 1:

Państwa zdaniem, zwolnienie lekarskie pracownika i opinia lekarska o związku przyczynowo skutkowym pomiędzy zdarzeniem wypadkowym w pracy a rozpoznanym urazem bez dostarczenia zaświadczenia o potwierdzeniu istniejącej choroby zwyrodnieniowej i dyskopatii lub dowodów z wydatków finansowych na rehabilitację medyczną pracownika, dostarczonych płatnikowi, są wystarczającymi dowodami do zastosowania zwolnienia z PIT w momencie wypłaty świadczenia z ZFŚS. Ustawa o PIT nie zawiera sztywnego katalogu dowodów, potrzebnych do wypłaty zapomogi z funduszu socjalnego z tytułu długotrwałej choroby a Państwo uważacie, że jego decyzja była oparta na obiektywnych przesłankach, które zostały udokumentowane w celu weryfikacji celowości świadczenia i są w posiadaniu pracodawcy w dokumentacji powypadkowej. W związku z powyższym Państwa zdaniem wypłacone świadczenie korzystało z pełnego zwolnienia z opodatkowania PIT.

W zakresie pytania nr 2:

Państwa zdaniem, przedłożenie karty informacyjnej leczenia szpitalnego jest w pełni wystarczające do zastosowania zwolnienia z PIT. Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o PIT uzależniają zwolnienie od wystąpienia zdarzenia (w tym przypadku długotrwałej choroby lub leczenia szpitalnego), a nie od wysokości wydatkowanych kwot. Karta szpitalna bezsprzecznie dowodzi faktu choroby i hospitalizacji. Podatnik nie ma obowiązku dokumentowania wydatków fakturami, ponieważ zapomoga z ZFŚS ma charakter socjalny (wsparcie w trudnej sytuacji życiowej), a nie refundacyjny. W konsekwencji świadczenie to korzystało z pełnego zwolnienia z opodatkowania PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 592 ze zm.):

Brzmienie powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi, że:

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że ze zwolnienia z podatku dochodowego korzystają jedynie zapomogi wypłacone w przypadkach wskazanych w tym przepisie.

Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje pojęcia „zapomogi”, „indywidualnego zdarzenia losowego” czy „długotrwałej choroby”. Uzasadnione jest zatem posługiwanie się w tym przypadku definicjami słownikowymi.

Powołując się na językowe znaczenie wyrazów, przez „zapomogę” należy rozumieć jednorazowe świadczenie pieniężne mające na celu wsparcie finansowe osoby, która z ważnych przyczyn znalazła się w trudnej sytuacji życiowej.

Pod pojęciem „indywidualnego zdarzenia losowego” można rozumieć wszelkie nagłe, niespodziewane, pojedyncze zdarzenia wywołane przyczynami zewnętrznymi, których nie można przewidzieć, a które są niezależne od człowieka, nawet przy zachowaniu należytej staranności.

Przez „zdarzenie losowe” należy rozumieć wszelkie nagłe i niespodziewane zdarzenia wywołane przyczynami zewnętrznymi, których nie można przewidzieć, a które są niezależne od człowieka, nawet przy zachowaniu należytej staranności. Zdarzenie losowe jest więc wydarzeniem, na które człowiek nie ma wpływu, które pojawia się nagle, nieoczekiwanie i pociąga za sobą przemijające, usuwalne skutki lub następstwa nieodwracalne.

Natomiast przez „długotrwałą chorobę” należy rozumieć chorobę wymagającą długotrwałego leczenia w sposób stały lub przez długi okres, mającą długotrwały przebieg.

Analizując, czy choroba jest długotrwała nie sposób odwołać się do konkretnych ram czasowych przesądzających o tym jak długo ma ona trwać, by możliwe było objęcie zapomogi wypłaconej w związku z tą chorobą zwolnieniem z opodatkowania. Z medycznego punktu widzenia długotrwałe choroby, to choroby przewlekłe, nieuleczalne, wrodzone.

W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest również zapisów określających sposób dokumentowania zdarzeń uprawniających do skorzystania z ww. zwolnienia od podatku. Skoro zatem ustawa nie wymaga szczególnego udokumentowania tych zdarzeń należy, kierując się przepisem art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), który stanowi, że:

Zasadność zwolnienia z opodatkowania zapomogi powinna zatem zostać udokumentowana aktualnymi dowodami, potwierdzającymi zdarzenie losowe lub długotrwałą chorobę osoby, która takowe świadczenie otrzymała.

Zatem, przepis art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia zwolnienia od podatku ani od kwoty zapomogi ani od faktu, jakimi dokumentami zdarzenie losowe czy długotrwała choroba została udokumentowana.

Z opisu sprawy wynika, że otrzymali Państwo dwa wnioski od pracowników o udzielnie zapomogi finansowych, finansowanych w całości ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (ZFŚS). Wypłata jednej zapomogi była związana z indywidualnym zdarzeniem losowym oraz chorobą pracownika a wypłata drugiej zapomogi była związana z długotrwałą chorobą pracownika.

Po przeanalizowaniu opisu sprawy i przepisów prawa stwierdzam, że w sytuacji gdy wypłacone świadczenia miały postać zapomogi i zostały wypłacone z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w związku ze zdarzeniem losowym pracownika (przypadek nr 1) czy długotrwałą chorobą pracownika (przypadek nr 2) to mogą Państwo zastosować zwolnienie przedmiotowe wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w pełnej wysokości.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.