0112-KDIL3.4012.267.2026.2.EW

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

-   prawidłowe – w zakresie prawa do dokonania korekty sprzedaży zaewidencjonowanej przy użyciu kasy rejestrującej w związku z zastosowaniem niewłaściwej stawki podatku VAT;

-   nieprawidłowe – w zakresie dokonania korekty stawki podatku VAT „na bieżąco”.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do dokonania korekty sprzedaży zaewidencjonowanej przy użyciu kasy rejestrującej w związku z zastosowaniem niewłaściwej stawki podatku VAT oraz dokonania korekty stawki podatku VAT „na bieżąco”.

Uzupełnili go Państwo pismem z 28 kwietnia 2026 r. (wpływ 28 kwietnia 2026 r.) w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Gmina Miasto (...) (dalej: Gmina) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej również: VAT) jako podatnik VAT czynny.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jednocześnie, w myśl art. 6 ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na terenie Gminy funkcjonuje Ośrodek X (dalej: Ośrodek lub X), działający w formie samorządowego zakładu budżetowego. Podstawowym celem działalności X jest zaspokajanie zbiorowych potrzeb mieszkańców Gminy w zakresie kultury fizycznej i rekreacji, w tym utrzymanie terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych. Wykonywaniu ww. zadań służy między innymi prowadzony przez X Ośrodek Kempingowy (...) zlokalizowany przy ul. (…) (dalej: Kemping).

Na terenie Kempingu X świadczy m.in. usługi postoju samochodu kempingowego (campera) /minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej. W ramach świadczenia ww. usługi X udostępnia zainteresowanym osobom wyznaczone i uprzednio do tego przygotowane miejsce na terenie Kempingu, na którym osoby te mogą zatrzymać się takim pojazdem i spędzić noc na Kempingu.

Za ww. usługi Ośrodek pobiera opłaty zgodne z cennikiem zatwierdzonym Zarządzeniem Prezydenta Miasta (...). Wskazana w cenniku opłata stanowiła/stanowi kwotę brutto.

Ośrodek, w okresie od stycznia 2025 r. do maja 2025 r., ewidencjonując na kasie fiskalnej świadczenie usługi postoju samochodu kempingowego (campera)/minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej, stosował podstawową stawkę VAT wynoszącą 23%.

W dniu 18 czerwca Gmina wystąpiła z wnioskiem do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) o wydanie wiążącej informacji stawkowej w przedmiocie prawidłowego opodatkowania VAT świadczonej przez (...) usługi postoju samochodu kempingowego (campera)/minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej.

W związku ze złożonym przez Gminę wnioskiem, DKIS wydał w dniu 20 sierpnia 2025 r. wiążącą informację stawkową sygn. (...), w której wskazał, że świadczona przez Gminę, za pośrednictwem Ośrodka usługa udostępnienia wyznaczonego i uprzednio do tego przygotowanego miejsca na terenie Ośrodka, w celu postoju samochodu kempingowego (campera) /minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem, spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem” i powinna podlegać opodatkowaniu obniżoną stawką VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w zw. z poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Z uwagi na powyższe, obecnie Gmina zamierza dokonać zmiany zastosowanej pierwotnie stawki VAT w wysokości 23% na stawkę VAT w wysokości 8%, przy niezmienionej kwocie brutto za daną usługę. Gmina podkreśla, że w cenniku świadczonych przez siebie usług cena za ww. usługę podawana była /jest w kwocie brutto.

Mając na uwadze powyższe, zmiana stawki VAT nie wpłynęła/nie wpłynie na samą cenę wyświadczonej usługi i nie nastąpi konieczność zwrotu pieniędzy osobom fizycznym, tj. nabywcom danej usługi.

W uzupełnieniu do wniosku z 28 kwietnia 2026 r., wskazali Państwo, że:

1.  Czy są Państwo w stanie zidentyfikować wszystkich nabywców świadczonej przez Państwa usługi postoju samochodu kempingowego (campera)/minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej, na rzecz których wystawili Państwo paragony dokumentujące nabycie przez Nich tej usługi?

a)  jeżeli tak, to w jaki sposób są Państwo w stanie zidentyfikować każdego klienta w przypadkach, w których wystawili Państwo paragon fiskalny?

Odpowiedź:

Gmina (X) nie jest w stanie zidentyfikować nabywców świadczonej przez Gminę (X) usługi postoju samochodu kempingowego (campera)/minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej, na rzecz których zostały wystawione paragony dokumentujące nabycie przez nich tej usługi.

2.  Czy prowadzą Państwo ewidencję korekt, z której wynika kwota korekty sprzedaży i podatku należnego ze wskazaniem przyczyny zaistniałej korekty?

Odpowiedź: Gmina (X) prowadzi ewidencję korekt, z której wynika kwota korekty sprzedaży i podatku należnego wraz ze wskazaniem przyczyny korekty. Ewidencja jest prowadzona w formie elektronicznej.

3.  Proszę wskazać:

a)  czy zwrócą Państwo na rzecz nabywców pobrany podatek wykazany na paragonach, które dokumentowały zrealizowaną sprzedaż?

b)  czy zwrócą Państwo komukolwiek pobrany podatek VAT wykazany na paragonach? Proszę opisać przypadki, w których zwrócą Państwo pobrany podatek.

c)  czy konsument w 2025 r., przy zastosowanej stawce VAT, w wysokości 8%, zapłaciłby tą samą cenę, którą musiałby zapłacić przy stawce 23%?

Odpowiedź:

Zmiana stawki podatku VAT nie wpłynie na cenę wyświadczonej usługi i nie będzie skutkować zwrotem pieniędzy (różnicy) osobom fizycznym (nabywcom), tj.

a)  Gmina nie zwróci na rzecz nabywców pobranego podatku wykazanego na paragonach, które dokumentowały zrealizowaną sprzedaż,

b)  Gmina nie zwróci komukolwiek pobranego podatku VAT wykazanego na paragonach,

c)  Konsument w 2025 r. przy zastosowanej stawce VAT, w wysokości 8%, zapłaciłby tą samą cenę, którą musiał zapłacić przy stawce 23%.

Gmina podkreśla, co zostało wskazane w stanie faktycznym, że Ośrodek pobiera opłaty zgodne z cennikiem zatwierdzonym Zarządzeniem Prezydenta Miasta (...). Wskazana w cenniku opłata stanowiła/stanowi kwotę brutto. Oznacza to, że niezależnie od zastosowanej przez Gminę stawki podatku VAT konsument (nabywca) zapłaciłby tą samą kwotę za daną usługę, która została wykazana w cenniku. Cena wskazana w cenniku dla konsumenta (nabywcy) jest ceną ostateczną, końcową, zawierającą w sobie kwotę podatku. Niezależnie od ustalonej stawki za daną usługę konsument zapłaciłby tą samą cenę.

Pytania

1.  Czy Gmina ma prawo do dokonania korekty sprzedaży paragonowej, dokumentującej świadczenie usługi postoju samochodu kempingowego (campera)/minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej, polegającej na zmianie zastosowanej w okresie od stycznia 2025 r. do maja 2025 r. podstawowej stawki VAT, wynoszącej 23%, na prawidłową 8% stawkę VAT?

2.  Czy Gmina ma prawo do dokonania przedmiotowej zmiany stawki podatku VAT ze stawki 23% na stawkę 8% „na bieżąco”, tj. w deklaracji (pliku JPK_V7M), w którym korygowałaby sprzedaż paragonową czy poprzez korektę poszczególnych okresów rozliczeniowych, w których następowała sprzedaż?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem:

1. Gmina ma prawo do dokonania korekty sprzedaży paragonowej, dokumentującej świadczenie usługi postoju samochodu kempingowego (campera)/minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej, polegającej na zmianie zastosowanej w okresie od stycznia 2025 r. do maja 2025 r. podstawowej stawki VAT wynoszącej 23% na prawidłową 8% stawkę VAT.

2.Gmina powinna dokonać przedmiotowej zmiany stawki podatku VAT ze stawki 23% na stawkę 8% „na bieżąco”, tj. w deklaracji (pliku JPK_V7M), w której dokonywałaby korekty sprzedaży paragonowej.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

-     przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

-     zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

-     świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

Z treści art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś, to obowiązek wykonywania, przekazania czegoś.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.

Stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zgodnie z ust. 3a pkt 1 ww. artykułu, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:

a)  w postaci papierowej lub

b)  za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych.

Jednocześnie zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 8 ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawiać przy zastosowaniu kas rejestrujących dokumenty inne niż określone w pkt 1 dotyczące sprzedaży lub pracy tych kas.

Sposób prowadzenia przez podatników ewidencji oraz warunki używania kas rejestrujących został określony w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2025 r. poz. 845 ze zm.; dalej: Rozporządzenie).

Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. Rozporządzenia, podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po dokonaniu jej fiskalizacji.

Natomiast w myśl § 6 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia podatnicy, prowadząc ewidencję wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę płatności, z zastrzeżeniem § 12; zamiast paragonu fiskalnego podatnicy mogą wystawić fakturę przy użyciu kasy i wydać ją nabywcy.

W myśl § 2 pkt 17 Rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym albo fakturze – rozumie się przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy i wydawany nabywcy podczas sprzedaży, potwierdzający dokonanie sprzedaży.

Stosownie do § 2 pkt 15 Rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o pamięci fiskalnej – rozumie się przez to urządzenie trwale zawarte w kasie, zawierające elektroniczny nośnik danych, umożliwiające:

a)  jednokrotny i niezmienialny zapis danych pod bezpośrednią kontrolą programu pracy kasy, które są nieusuwalne bez zniszczenia samego urządzenia,

b)  wielokrotny odczyt tych danych.

Ww. cecha pamięci fiskalnej powoduje brak możliwości zarejestrowania na kasie fiskalnej zwrotu bądź reklamacji towarów. Ponieważ niemożliwe jest dokonanie korekty danych zapisanych w pamięci fiskalnej po wydrukowaniu paragonu fiskalnego, to ustawodawca przewidział inne sposoby ewidencjonowania korekt, które wskazane są w § 3 ust. 3, ust. 4 i ust. 5 Rozporządzenia.

Zgodnie z § 3 ust. 3 Rozporządzenia, zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, które skutkują zwrotem całości albo części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, ujmuje się w odrębnej ewidencji zwrotów i uznanych reklamacji zawierającej:

1)  datę sprzedaży;

2)  nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy;

3)  termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi;

4)  wartość z podatkiem (brutto) zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wysokość podatku należnego – w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży;

5)  wysokość zwracanej należności (brutto) oraz odpowiadającą jej wysokość podatku należnego – w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży;

6)  dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży, a w przypadku gdy dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny lub faktura w postaci elektronicznej – numer tego paragonu lub tej faktury oraz numer unikatowy;

7)  protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę albo notatkę służbową lub protokół z nabycia sprawdzającego.

Natomiast w myśl § 3 ust. 4 Rozporządzenia, w przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji podatnik dokonuje niezwłocznie jej korekty przez ujęcie w odrębnej ewidencji oczywistych pomyłek:

1)  błędnie ujętej w ewidencji sprzedaży (wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku należnego);

2)  krótkiego opisu przyczyny i okoliczności wystąpienia oczywistej pomyłki oraz dołączenie oryginału paragonu fiskalnego potwierdzającego dokonanie sprzedaży, przy której wystąpiła oczywista pomyłka, a w przypadku gdy dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny w postaci elektronicznej – podanie numeru tego paragonu oraz numeru unikatowego.

Jednocześnie zgodnie z § 3 ust. 5 Rozporządzenia, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, podatnik ewidencjonuje przy użyciu kasy sprzedaż w prawidłowej wysokości.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 10 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania obniża się o:

1)  kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2)  wartość zwróconych towarów i opakowań;

3)  zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4)  wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.

Stosownie do ust. 13a ww. artykułu, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą inną niż faktura ustrukturyzowana, z zastrzeżeniem ust. 13b i 13c.

W myśl art. 29a ust. 13b ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą:

a)  w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1 lub art. 106nh ust. 1, na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2-6, i udostępnił ją temu nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur,

b)  w postaci faktury, o której mowa w art. 106nf ust. 1, i udostępnił ją nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur;

c)  obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, można dokonać w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.

Zgodnie z ust. 13 ww. artykułu, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 lub art. 106nh ust. 1, i udostępnił ją nabywcy przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.

Jednocześnie, zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy o VAT, przepisy ust. 13-13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Opodatkowanie VAT powinno następować w odniesieniu do faktycznych czynności (transakcji), zgodnie z ich przebiegiem i według zasad wynikających z przepisów ustawy o VAT. Niedopuszczalne są jakiekolwiek błędy, czy to w zakresie podstawy opodatkowania, czy to w zakresie zastosowanej stawki podatku VAT.

Wystąpienie jakiekolwiek nieprawidłowości, w efekcie której rozliczenie podatku VAT jest niezgodne ze stanem faktycznym albo obowiązującymi przepisami prawa, zobowiązuje podatnika do korekty takich rozliczeń. Niezgodności mogą pojawić się na początku (np. w wyniku błędów czy pomyłek), ale również po dokonaniu transakcji (np. w wyniku złożenia reklamacji czy udzielenia rabatu). Każdorazowo, w ich efekcie dochodzi albo do zawyżenia, albo do zaniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku. Bez względu jednak na przyczynę zaistniałych nieprawidłowości, podatnik winien każdorazowo dążyć do przywrócenia prawidłowości rozliczeń, odpowiednio dokumentując zdarzenia oraz uwzględniając ich skutki we właściwych okresach rozliczeniowych.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, DKIS wydał w dniu 20 sierpnia 2025 r. na rzecz Gminy wiążącą informację stawkową sygn. (...), w której wskazał, że świadczona przez Gminę za pośrednictwem Ośrodka usługa udostępnienia wyznaczonego i uprzednio do tego przygotowanego miejsca na terenie Ośrodka w celu postoju samochodu kempingowego (campera)/minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem” i powinna podlegać opodatkowaniu obniżoną stawką VAT w wysokości 8% zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT w zw. z poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Z uwagi na powyższe, obecnie Gmina, zamierza dokonać zmiany zastosowanej pierwotnie stawki VAT, w wysokości 23%, na stawkę VAT, w wysokości 8%, przy niezmienionej kwocie brutto za daną usługę.

Zauważyć należy, iż Gmina stosowała i stosuje ceny brutto, przyjmując na siebie w całości ryzyko związane ze zmianą stawek podatku, czy też stosowaniem zawyżonego opodatkowania. Z tego tytułu pozbawiona jest możliwości dokonywania dodatkowych rozliczeń finansowych z klientami. W umówionej cenie każdorazowo bowiem zawarta była kwota należnego podatku VAT, według właściwej stawki. Oznacza to, że w sytuacji, gdy Gmina zawyża wysokość opodatkowania, musi pokryć kwotę różnicy we własnym zakresie (zmniejszy się jej wynagrodzenie netto), podobnie jak miałoby to miejsce w przypadku stosowania przez Gminę zaniżonej stawki VAT lub podwyższenia stawki podatku i wynikającej z tego konieczności dopłaty podatku.

Gmina w żadnym przypadku nie jest uprawniona do żądania od klienta „dopłaty” kwoty podatku, którą musi odprowadzić do urzędu skarbowego, w związku z zawyżeniem stawki podatku, tak samo jak nie jest zobowiązana zwrócić klientom kwoty podatku przez siebie nadpłaconego, z powodu stosowania zawyżonej stawki VAT. Zarówno, bowiem z punktu widzenia Gminy, jak i jej klientów, odpłatność za usługi pozostaje niezmienna i zawiera właściwą kwotę podatku.

W związku z powyższym, Gmina stoi na stanowisku, że w przypadku błędnego stosowania zawyżonej stawki podatku VAT ma prawo do korekty stawki z 23% na 8% oraz kwoty należnego VAT dla sprzedaży towarów osobom fizycznym, nieprowadzącym działalności gospodarczej ewidencjonowanej przy użyciu kasy rejestrującej.

Gmina wskazuje, iż odnośnie korygowania sprzedaży paragonowej z uwagi na błędną stawkę VAT wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w wyroku z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. I FSK 1225/18, w którym sąd orzekł, że: „(...) wbrew poglądowi organu, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można się dopatrzyć uszczerbku u konsumentów, w sytuacji gdy podatnik dokonuje korekty podatku w ramach ustalonej z konsumentem ceny sprzedaży usługi/towaru. Skoro konsument zaakceptował zaoferowaną przez podatnika cenę sprzedanej usługi i skorzystał z niej po tej cenie, fakt korekty wielkości podatku zawartego w tej cenie poprzez jego zmniejszenie (podkreślić należy – przy niezmienionej cenie brutto usługi), nie wskazuje na poniesienie z tego tytułu jakiejś szkody po stronie konsumenta (przy stawce obniżonej i podstawowej zapłaciłby on tę samą cenę). Wręcz przeciwnie, w takim przypadku uszczerbku doznał majątek podatnika, skoro z otrzymanej z tytułu sprzedaży ceny, odprowadził do Skarbu Państwa podatek większy od należnego, co wskazuje, że doznał on uszczerbku w postaci zmniejszenia kwoty pozostałej w jego majątku z tytułu tej sprzedaży w porównaniu do tej, która pozostałaby przy zastosowaniu stawki obniżonej (prawidłowej)”.

Powyższy wyrok NSA jest konsekwencją wcześniejszego wyroku Trybunału Sprawiedliwości (dalej: „TSUE”) z dnia 21 marca 2024 r. w sprawie C-606/22, w którym TSUE wskazał, że artykuł 1 ust. 2 i art. 73 dyrektywy Rady 2006/112/WE należy interpretować, w świetle zasad neutralności podatkowej, skuteczności i równego traktowania w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie praktyce organu podatkowego państwa członkowskiego, zgodnie z którą korekta należnego podatku od wartości dodanej (VAT) poprzez złożenie deklaracji podatkowej jest zakazana, w sytuacji gdy dostawy towarów i świadczenia usług nastąpiły przy zastosowaniu zawyżonej stawki VAT, ze względu na to, że z tytułu tych transakcji nie zostały wystawione faktury, lecz wydane paragony z kasy rejestrującej. Nawet w takich okolicznościach podatnik, który błędnie zastosował zawyżoną stawkę VAT, ma prawo złożyć wniosek o zwrot do organu podatkowego danego państwa członkowskiego, a organ ten może podnieść zarzut bezpodstawnego wzbogacenia tego podatnika wyłącznie wtedy, gdy wykaże, po dokonaniu analizy ekonomicznej, która uwzględnia wszystkie istotne okoliczności, że ciężar finansowy podatku nienależnie pobranego spoczywający na tym podatniku został w całości zneutralizowany. TSUE zauważył, że w niniejszym przypadku podatnik, który zgodnie z interpretacją zalecaną pierwotnie przez organ podatkowy danego państwa członkowskiego zastosował stawkę VAT w wysokości 23%, znalazł się niewątpliwie w mniej korzystnej sytuacji niż jego bezpośredni konkurenci, którzy zastosowali obniżoną stawkę VAT w wysokości 8%, czy to z powodu całkowitego lub częściowego przerzucenia tej stawki na ceny tego podatnika, co wpłynęło na jego konkurencyjność w świetle cen stosowanych przez odnośnych konkurentów i w związku z tym, prawdopodobnie na wielkość jego sprzedaży, czy też z uwagi na zmniejszenie marży zysku podatnika w celu utrzymania konkurencyjnych cen. Taka praktyka organu podatkowego państwa członkowskiego jest zatem również sprzeczna z zasadą neutralności podatkowej.

Podobne stanowisko zostało również zaprezentowane w wyroku NSA z dnia 18 maja 2022 r. sygn. I FSK 2329/21 oraz wyroku NSA z dnia 11 września 2024 r. sygn. I FSK 1109/20.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy, jest ona uprawniona do dokonania korekty sprzedaży paragonowej, dokumentującej świadczenie usługi postoju samochodu kempingowego (campera) /minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej, polegającej na zmianie zastosowanej w okresie od stycznia 2025 r. do maja 2025 r. podstawowej stawki VAT, wynoszącej 23%, na prawidłową 8% stawkę VAT, a przedmiotowa korekta powinna być dokonana „na bieżąco”, tj. w deklaracji (pliku JPK_V7M), w której dokonywałaby korekty sprzedaży paragonowej (na zasadzie analogii do art. 29a ust. 13 i następne ustawy o VAT dotyczących wystawiania faktur korygujących in minus).

Powyższe wynika z tego, iż pierwotnie Gmina odprowadziła do urzędu skarbowego zawyżoną kwotę podatku VAT, więc obecnie dokonując korekty in minus nie nastąpi tzw. uszczuplenie po stronie Skarbu Państwa (Skarb Państwa pierwotnie dysponował kwotą podatku wyższą od należnej).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

-   prawidłowe – w zakresie prawa do dokonania korekty sprzedaży zaewidencjonowanej przy użyciu kasy rejestrującej w związku z zastosowaniem niewłaściwej stawki podatku VAT;

-   nieprawidłowe – w zakresie dokonania korekty stawki podatku VAT „na bieżąco”.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Natomiast, jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie bowiem ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, z kolei czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z kolei stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy:

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W myśl art. 111 ust. 1b ustawy:

Natomiast według przepisu art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:

Paragon fiskalny stanowi dla nabywcy dowód dokonania zakupu, natomiast dla sprzedawcy dokonanie sprzedaży i potwierdzenie tożsamości towaru.

Stosownie do art. 111 ust. 3a pkt 6 ustawy:

Zasady prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 845), zwanym dalej „rozporządzeniem”.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:

Natomiast w myśl § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:

Stosownie do treści § 2 pkt 17 rozporządzenia:

Jak stanowi § 2 pkt 15 rozporządzenia:

Ww. cecha pamięci fiskalnej powoduje brak możliwości zarejestrowania na kasie fiskalnej zwrotu bądź reklamacji towarów, co zostało również potwierdzone zapisem § 3 ust. 2 rozporządzenia, który stanowi, że:

Skoro zatem kasa rejestrująca nie pozwala na korektę danych zapisanych w pamięci fiskalnej (tj. po wydrukowaniu paragonu), to korekta taka powinna być dokonywana za pomocą innych urządzeń księgowych. W takim przypadku należy prowadzić odrębną ewidencję, o której mowa § 3 ust. 3-5 rozporządzenia.

Zgodnie z § 3 ust. 3 rozporządzenia:

Ewidencja taka nie ma określonego wzoru, ale wskazane jest, aby zawierała co najmniej dane niezbędne do ustalenia przyczyny zaistniałej korekty wymienione w § 3 ust. 3 rozporządzenia, a zapisy widniejące w ewidencji pozwalały na określenie prawidłowej kwoty obrotu i podatku należnego.

W myśl § 3 ust. 4 rozporządzenia:

Stosownie do § 3 ust. 5 rozporządzenia:

Przez oczywistą pomyłkę należy rozumieć taką pomyłkę, która ma miejsce w momencie sprzedaży, bądź niezwłocznie po niej. Oczywista pomyłka jest to więc pomyłka, która jest łatwa do zauważenia, a oczywistość omyłki, rozumianej jako określenie niedokładności, nasuwa się każdemu bez potrzeby dodatkowych ustaleń, dokumentów.

Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy:

Natomiast według art. 29a ust. 7 ustawy:

Jak stanowi art. 29a ust. 10 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 13 ustawy, w brzmieniu do 31 stycznia 2026 r.:

Jak stanowi art. 29a ust. 13 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Zgodnie z art. 29a ust. 13a ustawy, który został dodany do ustawy i obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Stosownie do treści art. 29a ust. 13b ustawy, który został dodany do ustawy i obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Jak wynika z treści art. 29a ust. 13c ustawy, który wszedł w życie 1 lutego 2026 r.:

W myśl art. 29a ust. 14 ustawy, w brzmieniu do 31 stycznia 2026 r.:

Na podstawie art. 29a ust. 14 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r.:

Zgodnie z art. 29a ust. 17 ustawy:

Należy zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek rzetelnego udokumentowania prowadzonych transakcji w urządzeniach księgowych, tak by odzwierciedlały faktyczny ich przebieg. Prowadzone przez podatnika urządzenia księgowe powinny w sposób rzetelny odzwierciedlać przebieg zaistniałych zdarzeń związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym zawierać między innymi dane niezbędne do ustalenia przyczyn zaistniałej korekty zapisów w prowadzonych wcześniej ewidencjach.

W świetle przedstawionych unormowań prawnych, kasa rejestrująca, a w szczególności pamięć fiskalna kasy, zostały skonstruowane w sposób uniemożliwiający jakąkolwiek ingerencję podatnika (również podmiotów wykonujących serwis techniczny kas rejestrujących), co oznacza, że dane raz wprowadzone do kasy (transakcja zakończona wydrukowaniem paragonu) nie podlegają już modyfikacji. Korekta danej transakcji (treści paragonu fiskalnego) jest możliwa jedynie przed wydrukowaniem paragonu, czyli zapisaniem danych w pamięci fiskalnej. Jednakże zakaz ingerencji w pamięć fiskalną nie oznacza zakazu korekty samej transakcji sprzedaży, gdyż to dokumentacja kasowa transakcji nie podlega korekcie, a nie sama transakcja sprzedaży (w istocie obowiązuje jedynie zakaz zmiany treści paragonu).

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani na potrzeby podatku od towarów i usług, jako podatnik VAT czynny.

Na terenie Państwa Gminy funkcjonuje Ośrodek X, działający w formie samorządowego zakładu budżetowego. Podstawowym celem działalności X jest zaspokajanie zbiorowych potrzeb mieszkańców Gminy w zakresie kultury fizycznej i rekreacji, w tym utrzymanie terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych. Wykonywaniu ww. zadań służy między innymi prowadzony przez X Ośrodek Kempingowy (...).

Na terenie Kempingu, X świadczy m.in. usługi postoju samochodu kempingowego (campera) /minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej. W ramach świadczenia ww. usługi X udostępnia zainteresowanym osobom wyznaczone i uprzednio do tego przygotowane miejsce na terenie Kempingu, na którym osoby te mogą zatrzymać się takim pojazdem i spędzić noc na Kempingu.

Za ww. usługi Ośrodek pobiera opłaty zgodne z cennikiem zatwierdzonym Zarządzeniem Prezydenta Miasta (...). Wskazana w cenniku opłata stanowiła/stanowi kwotę brutto.

Ośrodek, w okresie od stycznia 2025 r. do maja 2025 r. ewidencjonując na kasie fiskalnej świadczenie usługi postoju samochodu kempingowego (campera)/minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej stosował podstawową stawkę VAT wynoszącą 23%.

W dniu 18 czerwca wystąpili Państwo z wnioskiem do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej w przedmiocie prawidłowego opodatkowania VAT świadczonej przez (...) usługi postoju samochodu kempingowego (campera)/minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej.

W związku ze złożonym przez Państwa wnioskiem, DKIS wydał w dniu 20 sierpnia 2025 r. wiążącą informację stawkową sygn. (...), w której wskazał, że świadczona przez Państwa, za pośrednictwem Ośrodka, usługa udostępnienia wyznaczonego i uprzednio do tego przygotowanego miejsca na terenie Ośrodka, w celu postoju samochodu kempingowego (campera) /minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem, spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem” i powinna podlegać opodatkowaniu obniżoną stawką VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w zw. z poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Obecnie zamierzają Państwo dokonać zmiany zastosowanej pierwotnie stawki VAT w wysokości 23% na stawkę VAT w wysokości 8%, przy niezmienionej kwocie brutto za daną usługę. W cenniku świadczonych przez siebie usług cena za ww. usługę podawana była/jest w kwocie brutto.

Nie są Państwo w stanie zidentyfikować nabywców świadczonej przez Państwa (X) usługi postoju samochodu kempingowego (campera)/minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej, na rzecz których zostały wystawione paragony dokumentujące nabycie przez nich tej usługi.

Prowadzą Państwo (X) ewidencję korekt, z której wynika kwota korekty sprzedaży i podatku należnego wraz ze wskazaniem przyczyny korekty. Ewidencja jest prowadzona w formie elektronicznej.

Zmiana stawki podatku VAT nie wpłynie na cenę wyświadczonej usługi i nie będzie skutkować zwrotem pieniędzy (różnicy) osobom fizycznym (nabywcom), tj. nie zwrócą Państwo na rzecz nabywców pobranego podatku wykazanego na paragonach, które dokumentowały zrealizowaną sprzedaż. Nie zwrócą Państwo komukolwiek pobranego podatku VAT wykazanego na paragonach.

Konsument w 2025 r. przy zastosowanej stawce VAT w wysokości 8% zapłaciłby tą samą cenę, którą musiał zapłacić przy stawce 23%.

Ośrodek, pobiera opłaty, zgodne z cennikiem zatwierdzonym Zarządzeniem Prezydenta Miasta (...). Wskazana w cenniku opłata stanowiła/stanowi kwotę brutto. Oznacza to, że niezależnie od zastosowanej przez Gminę stawki podatku VAT, konsument (nabywca) zapłaciłby tą samą kwotę za daną usługę, która została wykazana w cenniku. Cena wskazana w cenniku dla konsumenta (nabywcy) jest ceną ostateczną, końcową, zawierającą w sobie kwotę podatku. Niezależnie od ustalonej stawki za daną usługę konsument zapłaciłby tą samą cenę.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy, Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności, dotyczą uznania, czy mają Państwo prawo do dokonania korekty sprzedaży paragonowej, dokumentującej świadczenie usługi postoju samochodu kempingowego (campera)/minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej, polegającej na zmianie zastosowanej w okresie od stycznia 2025 r. do maja 2025 r. podstawowej stawki VAT wynoszącej 23% na prawidłową 8% stawkę VAT.

Obecnie zamierzają Państwo dokonać zmiany zastosowanej pierwotnie stawki VAT, w wysokości 23% na stawkę VAT w wysokości 8%, przy niezmienionej kwocie brutto za daną usługę. W cenniku świadczonych przez Państwo usług, cena za ww. usługę podawana była i jest w kwocie brutto.

W pierwszej kolejności odnotować należy, że kluczowym dla rozpoznania spornej kwestii jest wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 21 marca 2024 r. w sprawie C-606/22 (opublikowano: www.eur-lex.europa.eu), w którym to Trybunał orzekł, że:

Trybunał w wyroku z 21 marca 2024 r. w sprawie C-606/22 przyjął, że nawet w takich okolicznościach podatnik, który błędnie zastosował zawyżoną stawkę VAT, ma prawo złożyć wniosek o zwrot do organu podatkowego danego państwa członkowskiego, a organ ten może podnieść zarzut bezpodstawnego wzbogacenia tego podatnika wyłącznie wtedy, gdy wykaże, po dokonaniu analizy ekonomicznej, która uwzględnia wszystkie istotne okoliczności, że ciężar finansowy podatku nienależnie pobranego spoczywający na tym podatniku został w całości zneutralizowany.

Trybunał odnosząc się do prawa do skorygowania wartości podstawy opodatkowania i podatku należnego, w przypadku gdy dokonana przez podatnika sprzedaż na rzecz konsumenta, z zawyżoną stawką VAT, została zarejestrowana za pomocą kasy rejestrującej i potwierdzona paragonami fiskalnymi, a nie fakturami VAT wyjaśnił, że dyrektywa 2006/112/WE nie porusza kwestii korekty deklaracji podatkowych podatników w przypadku zastosowania błędnej stawki VAT. Państwa członkowskie powinny zatem przewidzieć w swych wewnętrznych porządkach prawnych, z poszanowaniem zasad skuteczności i równoważności, możliwość dokonania korekty błędnie zastosowanego podatku.

Zdaniem Trybunału, praktyka organu podatkowego danego państwa członkowskiego, czyniąca niemożliwym dokonanie takiej korekty, w sytuacji gdy działalność gospodarcza prowadzona przez podatnika nie wiąże się z wystawianiem przez niego faktur, ale wydawaniem samych paragonów z kasy rejestrującej, bez uwzględnienia możliwości dokonania pełnej i dokładnej korekty deklaracji VAT w związku z odnośnymi transakcjami z wykorzystaniem w szczególności danych zapisanych w pamięci tej kasy rejestrującej – narusza zasadę skuteczności.

Trybunał zauważył, że podatnik, który zastosował stawkę VAT w wysokości 23%, znalazł się niewątpliwie w mniej korzystnej sytuacji niż jego bezpośredni konkurenci, którzy zastosowali obniżoną stawkę VAT w wysokości 8%, czy to z powodu całkowitego lub częściowego przerzucenia tej stawki na ceny tego podatnika, co wpłynęło na jego konkurencyjność w świetle cen stosowanych przez odnośnych konkurentów i w związku z tym, prawdopodobnie na wielkość jego sprzedaży, czy też z uwagi na zmniejszenie marży zysku podatnika w celu utrzymania konkurencyjnych cen.

W uzupełnieniu wskazali Państwo, że konsument w 2025 r., przy zastosowanej stawce VAT w wysokości 8%, zapłaciłby tą samą cenę, którą musiałby zapłacić przy stawce 23%. Ośrodek, pobiera opłaty, zgodne z cennikiem więc wskazana w cenniku opłata stanowiła/stanowi kwotę brutto. Tym samym, niezależnie od zastosowanej przez Państwa stawki podatku VAT, konsument (nabywca) zapłaciłby tą samą kwotę za daną usługę, która została wykazana w cenniku. Z uzupełnienia wynika także, że cena wskazana w cenniku dla konsumenta (nabywcy) jest ceną ostateczną, końcową, zawierającą w sobie kwotę podatku. Niezależnie od ustalonej stawki za daną usługę, konsument zapłaciłby tą samą cenę.

W przedmiotowej sprawie należy zaznaczyć, że nie zachodzi żadna z sytuacji wskazanych w § 3 ust. 3-4 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących – nie dochodzi do zwrotu towarów i uznania reklamacji, które skutkowałyby zwrotem całości albo części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, jak również nie można uznać, że w okolicznościach przedstawionych we wniosku miała miejsce oczywista pomyłka. W związku z tym, należy stwierdzić, że w takim przypadku dopuszczalne jest dokonanie korekty w odrębnej od wyżej wskazanych ewidencji przewidzianych w zapisach § 3 ust. 3-4 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, która będzie stanowiła podstawę do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowych.

Tym samym, są Państwo zobowiązani do ujęcia w odrębnej ewidencji korekt dokonanej korekty podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego z tytułu sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej, przy czym sposób jej prowadzenia nie jest uwarunkowany regulacjami wynikającymi z zapisów § 3 ust. 3-4 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących.

W takim przypadku należy prowadzić własną, tzw. ewidencję korekt, z której musi dokładnie wynikać kwota korekty sprzedaży i podatku należnego. Ewidencja taka nie ma określonego wzoru, ale wskazane jest, aby zawierała co najmniej dane niezbędne do ustalenia przyczyn zaistniałej korekty, a zapisy w niej widniejące pozwalały na określenie prawidłowej kwoty obrotu i podatku należnego. Zdarzenia powodujące korektę podstawy opodatkowania i podatku należnego, powinny zostać uwidocznione, ujmowane w odrębnej specjalnie w tym celu prowadzonej ewidencji korekt.

Tym samym, mają Państwo prawo do dokonania korekty sprzedaży świadczenia usługi postoju samochodu kempingowego (campera)/minibusa/przyczepy kempingowej wraz z samochodem z dostępem do energii elektrycznej, udokumentowanej paragonami, polegającej na zmianie zastosowanej w okresie od stycznia 2025 r. do maja 2025 r. podstawowej stawki VAT wynoszącej 23% na 8% stawkę VAT.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia, czy mają Państwo prawo do dokonania przedmiotowej zmiany stawki podatku VAT ze stawki 23% na stawkę 8% „na bieżąco”, tj. w deklaracji (pliku JPK_V7M), w którym korygowaliby Państwo sprzedaż czy poprzez korektę poszczególnych okresów rozliczeniowych, w których następowała sprzedaż.

W odniesieniu do powyższego wskazać należy, że ogólne zasady korygowania deklaracji, także dotyczące deklaracji składanych dla potrzeb rozliczenia podatku od towarów i usług, niezależnie od regulacji zawartych w samej ustawie, zawiera ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

I tak, na mocy art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej:

W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Jak stanowi art. 81b § 1 Ordynacji podatkowej:

Z treści art. 81b § 2 Ordynacji podatkowej wynika, że:

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jej sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym, poprawnym już wypełnieniu deklaracji.

Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Prawo do korekty istnieje zatem dopóki zobowiązanie nie uległo przedawnieniu.

Dodatkowo, w tym miejscu wskazać należy, że w myśl art. 99 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług:

Na mocy art. 99 ust. 7c ustawy o podatku od towarów i usług:

Zgodnie z art. 99 ust. 11b ustawy o podatku od towarów i usług:

Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług:

Stosownie do treści art. 99 ust. 13b ustawy o podatku od towarów i usług:

Zgodnie natomiast z art. 109 ust. 3b ustawy o podatku od towarów i usług:

Wskazane wyżej przepisy statuują ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych deklaracji. Korekta pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową zastępuje poprzednio złożony plik JPK_VAT z deklaracją, czyli za prawidłowe uważane są te dane, które zostały wykazane w skorygowanym pliku JPK_VAT z deklaracją. Składając korektę pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową podatnik oświadcza, że jego wiedza w zakresie skonkretyzowania zobowiązania podatkowego uległa zmianie, a także wyraża wolę nadania swojemu uprzedniemu oświadczeniu wiedzy w tym przedmiocie odmiennego brzmienia. Zatem, skorzystanie przez podatnika z wprowadzonej przez ustawodawcę instytucji korekty pliku JPK_VAT z deklaracją powoduje, że złożony przez niego korygujący plik JPK_VAT z deklaracją zastępuje pierwotny (korygowany) plik JPK_VAT z deklaracją podatkową i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiając jednocześnie pierwotny plik JPK_VAT z deklaracją mocy prawnej.

Stosownie do art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej:

W sytuacji, w której złożenie korekty deklaracji pociąga za sobą powstanie nadpłaty w podatku od towarów i usług, należy odnieść się do przepisów art. 72-80 Ordynacji podatkowej, regulujących zasady określania nadpłat.

Zgodnie z art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej:

W myśl art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:

Natomiast w myśl art. 74a Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej:

W myśl art. 75 § 2 Ordynacji podatkowej:

Stosownie do art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej:

Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie, tzw. samoobliczenia. Dlatego też szczególnie istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego. Przepisy dotyczące deklaracji podatkowych mają zatem duże znaczenie w procesie poboru podatku.

Zauważyć należy, że z cytowanych wyżej przepisów wynika, że każda deklaracja odnosi się do konkretnego, zamkniętego już okresu rozliczeniowego, który w przypadku deklaracji VAT-7 jest okresem miesięcznym. W związku z powyższym, deklaracja musi uwzględniać stan prawny istniejący w momencie zamknięcia okresu rozliczeniowego.

Deklaracja podatkowa stanowi zatem opis zdarzeń, zaistniałych w określonym przedziale czasowym, oceniany z punktu widzenia przepisów podatkowych w tym przedziale czasowym obowiązujących, a który w efekcie ma doprowadzić do wykonania przez podatnika obowiązku zapłaty podatku lub zrealizowania przez niego swego uprawnienia do uzyskania od organu podatkowego zwrotu podatku.

Mając na uwadze powyższe, korekty podatku VAT powinni Państwo dokonać poprzez korektę uprzednio złożonych deklaracji (poszczególnych okresów rozliczeniowych, w których następowała sprzedaż). Powyższe uprawnienia powinni Państwo zrealizować z uwzględnieniem okresu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym, przedmiotowa korekta powinna być dokonana „na bieżąco”, tj. w deklaracji (pliku JPK_V7M), w której Gmina dokonywałaby korekty sprzedaży paragonowej (na zasadzie analogii do art. 29a ust. 13 i następne ustawy, dotyczących wystawiania faktur korygujących in minus), całościowo oceniłem jako nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że w procesie wydawania interpretacji indywidualnych Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie ma możliwości wykazać, że doszło do bezpodstawnego wzbogacenia, tj. wykazać, że podatnik nie poniósł uszczerbku na swoim majątku, gdyż ciężar finansowy podatku nienależnie pobranego został w całości zneutralizowany, bowiem badanie i przeprowadzenie dogłębnej analizy ekonomicznej, która uzasadniałaby odmowę zwrotu nadpłaconego podatku nie leży w kompetencji Organu. Analiza ta może być podjęta jedynie w drodze postępowania podatkowego i nie należy do zakresu, jaki obejmują interpretacje indywidualne prawa podatkowego.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że przedmiotowa interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. W szczególności w niniejszej interpretacji nie analizowano, czy poprawnie zastosowali Państwo 8% stawkę podatku VAT dla świadczonych przez Państwa usług. Niniejszą informację przyjęto jako element opisu sprawy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.