0112-KDIL2-2.4011.559.2026.4.AA

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest:

-     nieprawidłowe – w odniesieniu do opodatkowania przychodów osiągniętych w roku 2024,

-     prawidłowe – w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 19 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca, posiadający nieograniczony obowiązek podatkowy na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W dniu 20 lutego 2024 r. na urzędowym formularzu Wnioskodawca wypełnił wniosek w przedmiocie dokonania zmian w CEIDG poprzez wskazanie formy opodatkowania na ryczałt. Wnioskodawca korzystał z uprawnienia wynikającego z „Dobrego Startu”. Wniosek w przedmiocie zmiany został wysłany do księgowej, która powinna była złożyć wniosek do CEIDG. W ramach czynności sprawdzających przed Urzędem Skarbowym, ww. organ podatkowy zawezwał Wnioskodawcę do złożenia korekty PIT-28 za 2024 oraz 2025 r. W dniu 20 kwietnia 2026 r. po ustaleniu przez Wnioskodawcę o braku złożenia wniosku z dnia 20 lutego 2024 r., Wnioskodawca złożył wniosek z wnioskiem w trybie art. 58 k.p.a. w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku. Pierwszy przychód z tytułu opodatkowania w formie ryczałtu został osiągnięty w dniu 7 marca 2024 r. W dniu 22 marca 2024 r. został uiszczony po raz pierwszy podatek w formie ryczałtu. Każdorazowo przez cały okres Wnioskodawca uiszcza podatek dochodowy w formie ryczałtu wpisując w tytule: „Zaliczka na podatek PIT28ZA miesiąc rok”.

Uzupełnienie wniosku

1.  Pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2024 r. został uzyskany w dniu 03.01.2024 r. w kwocie (….) zł.

2.  Pierwsza wpłata zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc, w którym uzyskano pierwszy przychód w 2024 r., została dokonana w dniu 29.02.2024 r.

3.  Identyfikator podatkowy wpisany w przelewie przy wpłacie pierwszej zaliczki za 2024 r.: (…).

4.  Pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2025 r. został uzyskany w dniu 07.01.2025 r. w kwocie (…) zł.

5.  Pierwsza wpłata zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc, w którym uzyskano pierwszy przychód w 2025 r., została dokonana w dniu 20.02.2025 r.

6.  Identyfikator podatkowy wpisany w przelewie przy wpłacie pierwszej zaliczki za 2025 r.: (…).

7.  Pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2026 r. został uzyskany w dniu 31.01.2026 r. w kwocie (…) zł.

8.  Pierwsza wpłata zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc, w którym uzyskano pierwszy przychód w 2026 r., została dokonana w dniu 21.02.2026 r.

9.  Identyfikator podatkowy wpisany w przelewie przy wpłacie pierwszej zaliczki za 2026 r.: (…).

Każdy przelew w banku zawiera Identyfikację zobowiązania jako ZALICZKA NA PODATEK PIT 28 ZA 02.2024. Wszystkie przelewy od lutego 2024 r. do teraz w Identyfikacji zobowiązania różnią się miesiącem i rokiem, tj. ZALICZKA NA PODATEK PIT 28 ZA 02.2024, ZALICZKA NA PODATEK PIT 28 ZA 03.2024, ZALICZKA NA PODATEK PIT 28ZA 01.2026, ZALICZKA NA PODATEK PIT 28 ZA 01.2026 i tak dalej.

Pytanie

Czy brak zmiany w CEIDG wskutek okoliczności, które nie stanowią zawinionego działania Wnioskodawcy (m.in. poprzez błąd teleinformacyjny), w przedmiocie złożenia oświadczenia w przedmiocie wyboru formy opłacania podatku dochodowego (w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych) w połączeniu z okolicznością, iż od daty złożenia ww. wniosku w przedmiocie zmiany w CEIDG, podatnik cały czas opłacał podatek dochodowy w formie ryczałtu, powoduje, iż utracił on możliwość rozliczania się z należności publicznoprawnych (podatek dochodowy) w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, błędne zgłoszenie zmian w CEIDG nie powoduje utraty możliwości rozliczania z podatku dochodowego w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Zgodnie z przepisem art. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy przez pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dalej jako ustawy o PIT.

Zgodnie z tym przepisem, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych; prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Podkreślić jednakże należy, że u osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest od braku przesłanek określonych w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i 4 ww. ustawy użyte w tej ustawie określenia oznaczają: działalność usługowa – pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3 (pkt 1); działalność wytwórczą – działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzona przez podatnika (pkt 4).

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o ryczałcie podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności gospodarczej, jeżeli: w roku poprzedzającym rok podatkowy: a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro lub b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000 euro, rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość przychodów.

Ponadto, jeżeli podatnik w roku poprzedzającym rok podatkowy prowadził działalność samodzielnie, a także w formie spółki, opłaca w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych: odrębnie z działalności wykonywanej samodzielnie i odrębnie z działalności wykonywanej w formie spółki, gdy spełnia warunki określone w ust. 4 pkt 1, albo z działalności wykonywanej samodzielnie, gdy spełnia warunek określony w ust. 4 pkt 1 lit. a, a z działalności wykonywanej w formie spółki – gdy spełnia warunek określony w ust. 4 pkt 1 lit. b.

Utrata prawa do ryczałtu następuje wtedy od dnia, w którym podatnik przestał spełniać warunki dla stosowania ryczałtu, i od tego dnia podatnik jest zobligowany do zastosowania opodatkowania przychodów z prowadzonej działalności według zasad ogólnych. Zatem podatnik przez cały okres opodatkowania ryczałtem musi wypełniać warunki jego stosowania. Nie może także wystąpić zdarzenie, które wyłączy podatnika z możliwości opodatkowania ryczałtem. W teorii prawa administracyjnego, podobnie jak i prawa podatkowego, katalog dowodów ma charakter otwarty (art. 181 ustawy ordynacja podatkowa). Doktryna rozróżnia dowody bezpośrednie (np. z dokumentów) oraz dowody pośrednie (np. zachowywanie się podatnika). Za dowody pośrednie prawo podatkowe ostatnimi czasy uznaje (pod kątem odpowiedzialności z art. 116 ordynacji podatkowej) np. okoliczności świadczące o „faktycznym pełnieniu funkcji członka zarządu” (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 2.11.2016 r., sygn. I SA/Gl 1004/16, NSA z 14 czerwca 2016 r., I FSK 1896/14; z 4 marca 2015 r., akt FSK 241/14; z 13 sierpnia 2013 r., II FSK 2401/11; z 11 listopada 2005 r., I FSK 257/05; z 16 września 2011 r., II FSK 561/10; z 22 marca 2013 r., I FSK 862/12; z 16 października 2014 r., I FSK 1575/13; z 12 stycznia 2016 r., II FSK 468/15; z 13 kwietnia 2016 r., II FSK 394/14, z 7 kwietnia 2017 r., I FSK 1061/15, wyrok NSA z dnia 19.01.2024 r., sygn. III FSK 3652/21).

Warunki gromadzenia dowodów w postępowaniu podatkowym reguluje wspomniany już przepis art. 180 § 1 O.p. Stanowi on, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Chodzi zatem o otwarty katalog środków dowodowych w odróżnieniu od formalnej teorii dowodów, zgodnie z którą daną okoliczność można udowodnić wyłącznie w ściśle określony sposób. Jest to świadoma decyzja ustawodawcy, bowiem do momentu wejścia w życie ustawy z 12 września 2002 roku o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2002 r., nr 169, poz. 1387), katalog środków dowodowych wskazanych w art. 180 § 1 O.p. był zawężony. Obecnie jedynym warunkiem dopuszczenia, jako dowodu, protokołu zeznań świadka, czy innego dokumentu jest jego „niesprzeczność” z prawem, co organ podatkowy ma obowiązek każdorazowo badać.

Biorąc pod uwagę okoliczności, iż Wnioskodawca próbował wprowadzić zmiany poprzez CEIDG, które to zmiany finalnie nie doszły do skutku wskutek okoliczności niezawinionych po stronie Wnioskodawcy, oraz, iż podatnik cały czas opłaca należności publicznoprawne w formie ryczałtu, uzasadnia to stanowisko, iż nie utracił on uprawnienia do rozliczania się z ww. należności w formie ryczałtu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest:

-     nieprawidłowe – w odniesieniu do opodatkowania przychodów osiągniętych w roku 2024,

-     prawidłowe – w pozostałej części.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Zgodnie z art. 9 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Natomiast w myśl art. 9 ust. 1b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Jak stanowi natomiast art. 9 ust. 1c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze. Złożenie stosownego oświadczenia, w określonym w przepisach terminie, jest natomiast warunkiem koniecznym dla możliwości skorzystania z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Zaznaczam jednak, że zarówno przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie określają urzędowego wzoru takiego oświadczenia ani innych wymogów co do jego formy. Z oświadczenia tego ma natomiast jednoznacznie wynikać, jakiego wyboru dokonał podatnik.

Dlatego też w przypadku, gdy podatnik dokonał wpłaty ryczałtu w ustawowym terminie przewidzianym dla złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania i z opisu dokonanej wpłaty (np. tytułu przelewu) wynikało, jakiego dokładnie rodzaju podatku dotyczyła płatność, to taki dowód wpłaty może zostać uznany za złożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. W dniu 20 lutego 2024 r. na urzędowym formularzu wypełnił Pan wniosek w przedmiocie dokonania zmian w CEIDG przez wskazanie formy opodatkowania na ryczałt. Wniosek ten przekazał Pan księgowej celem dalszego zgłoszenia zmian w CEIDG. Jednak w ramach czynności sprawdzających został Pan wezwany przez urząd skarbowy do złożenia korekty PIT-28 za 2024 oraz 2025 r. Wyjaśnił Pan, że pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2024 r. uzyskał Pan 3 stycznia 2024 r., a pierwszą wpłatę zaliczki za miesiąc, w którym uzyskał Pan pierwszy przychód, dokonał Pan 29 lutego 2024 r. W 2025 r. pierwszy przychód uzyskał Pan 7 stycznia 2025 r., a pierwszej wpłaty zaliczki dokonał Pan 20 lutego 2025 r. Z kolei w 2026 roku pierwszy przychód osiągnął Pan 31 stycznia 2026 r., a wpłaty pierwszej zaliczki dokonał Pan 21.02.2026 r. Wszystkie przelewy od lutego 2024 r. do teraz opisuje Pan „Zaliczka na podatek PIT 28”, wpisując odpowiedni miesiąc i rok.

W pierwszej kolejności zaznaczam, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oświadczenie o wyborze ryczałtu jako formy opodatkowania należało złożyć do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął Pan pierwszy przychód w danym roku podatkowym.

Skoro pierwszy przychód w 2024 r. uzyskał Pan 3 stycznia 2024 r., a 29 lutego 2024 r. – a więc po ustawowym terminie dla złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania – dokonał Pan przelewu na poczet ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych do urzędu skarbowego, to nie mógł być on uznany za skutecznie złożone oświadczanie o wyborze formy opodatkowania.

Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że skuteczne oświadczenie o wyborze formy opodatkowania złożył Pan natomiast w 2025 r., ponieważ pierwszy przychód osiągnął Pan 7 stycznia 2025 r., a 20 lutego 2025 r. – czyli w ustawowym terminie dla złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania – dokonał Pan przelewu na poczet ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych do urzędu skarbowego, opisując ten przelew jako zaliczka na zryczałtowany podatek dochodowy.

Zwracam uwagę, że wybór formy opodatkowania dokonany w 2025 r. dotyczy również roku 2026, co wynika z art. 9 ust. 1b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Podsumowanie: w przedstawionych przez Pana okolicznościach sprawy nie złożył Pan w 2024 r. skutecznego oświadczenia o wyborze formy opodatkowania podatkiem zryczałtowanym w rozumieniu przepisów art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Skuteczne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych złożył Pan natomiast w 2025 r. Zatem od roku 2025 mógł Pan opodatkowywać osiągane przychody ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przy wydawaniu tej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jednocześnie zaznaczam, że dokumenty dołączone do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach postępowania interpretacyjnego. Interpretacja indywidualna w Pana sprawie została wdana na podstawie informacji przedstawionych przez Pana w opisie stanu faktycznego.

Ponadto powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Pana kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzam, że tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.