0112-KDIL2-1.4011.534.2026.5.DJ 0111-KDIB2-3.4015.208.2026.4.JKU

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku od spadków i darowizn jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od spadków i darowizn. Uzupełnił go Pan pismem z 23 czerwca 2026 r. (wpływ 23 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanów faktycznych (wynikający z wniosku, jak i jego uzupełnienia)

Jest Pan obywatelem Republiki Białorusi. Od 2023 r. mieszka Pan w Polsce wraz z żoną i dziećmi. W latach 2024-2025 przebywał Pan w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy. Nie posiadał/nie posiada Pan obywatelstwa polskiego, zezwolenia na pobyt stały ani zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. W każdym z lat 2024 i 2025 był Pan polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu ustawy o PIT i posiadał w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy. W Polsce znajdowało się centrum Pana interesów życiowych i osobistych: w Polsce mieszkała Pana żona i dzieci, dzieci uczą się w Polsce (w polskich szkołach/przedszkolach), a rodzina prowadzi w Polsce codzienne życie. Prowadzi Pan w Polsce życie rodzinne i zawodowe. Nie taktuje Pan pobytu w Polsce jako pobytu przejściowego ani krótkotrwałego. Jest Pan również polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W latach 2024-2025 otrzymywał Pan środki pieniężne od swojego ojczyma. Ojczym jest mężem Pana matki. Małżeństwo Pana matki i ojczyma zostało zawarte w Stanach Zjednoczonych. Posiada Pan akt małżeństwa matki i ojczyma w języku angielskim. Ojczym posiada obywatelstwo USA oraz obywatelstwo Republiki Białorusi, mieszka w USA i jest rezydentem podatkowym USA. Ojczym nie posiada obywatelstwa polskiego, nie ma miejsca zamieszkania ani miejsca stałego pobytu w Polsce.

Środki pieniężne były przekazywane w dolarach amerykańskich z rachunku darczyńcy prowadzonego za granicą, tj. w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Dane rachunku darczyńcy dla przelewów USD: (…). Darczyńca posiada również rachunek dla waluty PLN w A, (…). Opisane przelewy do Pana były jednak wykonywane w USD z rachunku dolarowego wskazanego powyżej. Środki były przekazywane na Pana rachunek dolarowy w A prowadzony przez A. Posiada Pan również rachunek PLN dla przelewów krajowych w Polsce, którego dane wskazują B, lecz rachunek ten nie był rachunkiem, z którego darczyńca dokonywał opisanych darowizn. Środki pieniężne były przekazywane przez ojczyma z jego rachunku w A na Pana rachunek w A. Posiada Pan rachunek w A Bank (…). Z potwierdzenia rachunku wynika, że A Bank (…) jest bankiem licencjonowanym w Republice Litewskiej, a dla Pana rachunku wskazane są zarówno dane rachunku z numerem IBAN zaczynającym się od „LT”, jak i dane rachunku z numerem IBAN zaczynającym się od „PL”. Korzystał Pan ze środków bezpośrednio przy użyciu karty A albo przelewał część środków na swój rachunek bankowy w C.

Środki otrzymywane od ojczyma nie były wynagrodzeniem za pracę, usługi, działalnością gospodarczą, prawami majątkowymi ani jakimikolwiek świadczeniami wzajemnymi. Nie był Pan zobowiązany do wykonania żadnej czynności, żadnego działania, zaniechania ani świadczenia na rzecz ojczyma w zamian za otrzymane kwoty. Środki miały charakter bezzwrotnego wsparcia rodzinnego/darowizny od ojczyma dla pasierba i jego rodziny. W opisach przelewów pojawiały się różne sformułowania, m.in. (…). Niezależnie od treści opisu poszczególnych przelewów, wszystkie środki miały charakter rodzinnego wsparcia/darowizny i nie stanowiły zapłaty za jakiekolwiek świadczenie wzajemne. Łączna wartość środków otrzymanych przez Pana od ojczyma w 2024 r. wyniosła około (…) zł w przeliczeniu na złote polskie. Łączna wartość środków otrzymanych przez Pana od ojczyma w 2025 r. wyniosła około (…) zł w przeliczeniu na złote polskie.

Działając w przekonaniu, że otrzymane środki stanowią darowiznę od osoby należącej do najbliższej rodziny, złożył Pan zgłoszenie SD-Z2 dotyczące otrzymanych środków. Zgłoszenie SD-Z2 zostało złożone elektronicznie do właściwego urzędu skarbowego. Posiada Pan urzędowe poświadczenie odbioru dokumentu elektronicznego. Po złożeniu zgłoszenia SD-Z2 został Pan telefonicznie poinformowany przez pracownika właściwego urzędu skarbowego, że z uwagi na posiadanie wyłącznie zezwolenia na pobyt czasowy, a nie pobytu stałego ani zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, otrzymane środki nie podlegają podatkowi od spadków i darowizn, a złożenie SD-Z2 nie było wymagane. Nie zgadza się Pan z takim rozumieniem przepisów. Pana zdaniem, pojęcie „miejsce stałego pobytu" użyte w ustawie o podatku od spadków i darowizn nie powinno być automatycznie utożsamiane wyłącznie z rodzajem zezwolenia pobytowego wynikającym z ustawy o cudzoziemcach. Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera własnej definicji legalnej „miejsca stałego pobytu”. Uważa Pan, że przy wykładni tego pojęcia należy uwzględniać faktyczny, trwały charakter pobytu, centrum interesów życiowych, miejsce zamieszkania oraz rezydencję podatkową.

W związku z powyższym powziął Pan wątpliwość, czy otrzymane środki powinny podlegać podatkowi od spadków i darowizn oraz korzystać ze zwolnienia przewidzianego dla darowizn od najbliższej rodziny, a także czy w przypadku odmiennej oceny organu podatkowego środki te mogą zostać uznane za przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Pytania

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym do środków pieniężnych otrzymanych przez Pana od ojczyma w latach 2024-2025 ma zastosowanie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn w ten sposób, że nabycie tych środków podlega podatkowi od spadków i darowizn? (pytanie przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)

2.  Czy środki pieniężne otrzymane przez Pana od ojczyma w latach 2024-2025 podlegają podatkowi od spadków i darowizn?

3.  Czy w przypadku uznania, że środki te podlegają podatkowi od spadków i darowizn, ma Pan prawo do skorzystania ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn jako osoba obdarowana przez ojczyma, przy założeniu, że zgłoszenie SD-Z2 zostało złożone w ustawowym terminie?

4.  Jeżeli organ uzna Pana stanowisko w zakresie pytań nr 1-3 za nieprawidłowe, tj. uzna, że otrzymane środki nie podlegają podatkowi od spadków i darowizn, czy otrzymanie tych środków powoduje powstanie po Pana stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w szczególności jako przychód z innych źródeł? (pytanie przeformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Pana stanowisko w sprawie (wynikające z wniosku, jak i jego uzupełnienia)

Pana zdaniem, w opisanym stanie faktycznym art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma zastosowanie w ten sposób, że nabycie środków pieniężnych otrzymanych od ojczyma w latach 2024-2025 podlega podatkowi od spadków i darowizn.

W Pana ocenie, w latach 2024-2025 posiadał Pan miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera legalnej definicji pojęcia „miejsce stałego pobytu”. W Pana ocenie, brak takiej definicji oznacza, że pojęcie to powinno być interpretowane z uwzględnieniem jego znaczenia funkcjonalnego, faktycznego systemowego, a nie wyłącznie przez pryzmat formalnego rodzaju zezwolenia pobytowego posiadanego przez cudzoziemca na podstawie ustawy o cudzoziemcach. Od 2023 r. (w tym również w latach 2024 i 2025) mieszka Pan w Polsce wraz z żoną i dziećmi. W Polsce znajduje się centrum Pana interesów osobistych, rodzinnych i życiowych. Pana dzieci uczą się w Polsce, rodzina prowadzi w Polsce codzienne życie, a Pan nie traktuje pobytu w Polsce jako pobytu tymczasowego w znaczeniu faktycznym. Jest Pan również polskim rezydentem i posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Pana, okoliczność, że z punktu widzenia ustawy o cudzoziemcach posiada Pan zezwolenie na pobyt czasowy, nie powinna automatycznie przesądzać o braku miejsca stałego pobytu na potrzeby ustawy o podatku od spadków i darowizn. Pojęcia użyte w przepisach podatkowych powinny być interpretowane w kontekście celu i konstrukcji danego podatku. Skoro ustawa o podatku od spadków i darowizn posługuje się pojęciem „miejsce stałego pobytu", a nie wprost pojęciem „zezwolenie na pobyt stały” ani „zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE”, to Pana zdaniem nie ma podstaw do automatycznego utożsamienia tych pojęć.

W Pana ocenie, przy wykładni art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn należy uwzględnić faktyczny charakter Pana pobytu w Polsce, centrum interesów życiowych, miejsce zamieszkania oraz rezydencję podatkową. Wszystkie te okoliczności wskazują, że w latach 2024 i 2025 posiadał Pan w Polsce miejsce stałego pobytu w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn. Otrzymane środki miały charakter bezzwrotnego wsparcia rodzinnego/darowizny od ojczyma. Nie były wynagrodzeniem za pracę, usługi, działalnością gospodarczą, prawami majątkowymi ani jakimikolwiek świadczeniami wzajemnymi. Nie był Pan zobowiązany do żadnego działania, zaniechania ani świadczenia na rzecz ojczyma w zamian za otrzymane kwoty. Zatem, środki pieniężne otrzymane od ojczyma powinny być oceniane na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W konsekwencji, Pana zdaniem, otrzymane przez Pana środki pieniężne od ojczyma w latach 2024-2025 podlegają ustawie o podatku od spadków i darowizn. Ojczym należy do kręgu osób wskazanych w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten obejmuje m.in. ojczyma jako osobę należącą do najbliższej rodziny. Otrzymał Pan środki pieniężne od ojczyma, a następnie złożył zgłoszenie SD-Z2 do właściwego urzędu skarbowego i posiada Pan urzędowe poświadczenie odbioru. Darowizny zostały udokumentowane przelewami na Pana rachunek. W związku z tym, Pana zdaniem, spełnione są warunki zastosowania zwolnienia z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Pana zdaniem, odmienne stanowisko prowadziłoby do niespójności systemowej. Osoba znajdująca się w Pana sytuacji życiowej – mieszkająca faktycznie w Polsce, posiadająca w Polsce rodzinę, centrum interesów życiowych i rezydencję podatkową – byłaby traktowana jako osoba nieposiadająca miejsca stałego pobytu wyłącznie z powodu formalnego rodzaju zezwolenia pobytowego. W praktyce oznaczałoby to, że rodzinne wsparcie otrzymywane od najbliższych przez cudzoziemców mieszkających w Polsce na podstawie zezwoleń na pobyt czasowy byłoby traktowane mniej korzystnie niż analogiczne wsparcie otrzymywane przez osoby posiadające pobyt stały, mimo że faktyczna sytuacja życiowa tych osób może być taka sama.

W Pana ocenie, celem przepisów o zwolnieniu darowizn w najbliższej rodzinie jest uniknięcie opodatkowania transferów majątkowych o charakterze rodzinnym, dokonywanych pomiędzy osobami najbliższymi. Otrzymał Pan środki od ojczyma jako bezzwrotne wsparcie rodzinne. Środki te nie miały charakteru wynagrodzenia, zapłaty ani przychodu z działalności zarobkowej. Dlatego powinny być oceniane na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn, a nie jako przychód z innych źródeł w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji uważa Pan, że:

1)  w latach 2024-2025 posiadał Pan miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn;

2)  środki pieniężne otrzymane od ojczyma podlegają podatkowi od spadków i darowizn;

3)  otrzymane środki korzystają ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, ponieważ zostały otrzymane od ojczyma i zgłoszone na formularzu SD-Z2;

4)  otrzymane środki nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w szczególności nie stanowią przychodu z innych źródeł, ponieważ mają charakter rodzinnej darowizny objętej regulacją ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Z ostrożności wskazuje Pan, że gdyby Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, iż nie posiadał Pan miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, a w konsekwencji otrzymane środki nie podlegały podatkowi od spadków i darowizn, wnosi Pan o jednoznaczne rozstrzygnięcie, czy w takim przypadku środki te stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Pana zdaniem, również w takim przypadku środki te nie powinny stanowić przychodu opodatkowanego PIT. Ich charakter prawny i ekonomiczny pozostaje bowiem taki sam: jest to bezzwrotne wsparcie rodzinne/darowizna od ojczyma, a nie wynagrodzenie, zapłata ani świadczenie wzajemne. Sam fakt, że z przyczyn podmiotowo-terytorialnych dana czynność mogłaby zostać uznana za niepodlegającą ustawie o podatku od spadków i darowizn, nie powinien automatycznie zmieniać rodzinnej darowizny w przychód z innych źródeł.

Zatem, uważa Pan również, że otrzymane środki nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT, ponieważ mają charakter rodzinnej darowizny objętej regulacją ustawy o podatku od spadków i darowizn. Z ostrożności wskazuje Pan, że nawet gdyby organ uznał, iż otrzymane środki nie podlegają podatkowi od spadków i darowizn, to środki te nie powinny automatycznie stanowić przychodu z innych źródeł. Ich charakter prawny i ekonomiczny pozostaje bowiem taki sam: jest to bezzwrotne wsparcie rodzinne/darowizna od ojczyma, a nie wynagrodzenie, zapłata ani świadczenie wzajemne.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz w zakresie podatku od spadków i darowizn jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 596 ze zm.):

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej, jako nieprzynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – co do zasady – podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady.

Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:

Natomiast wg art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:

·      nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (za wyjątkiem sytuacji określonej w cyt. powyżej art. 3 pkt 1 ustawy) lub

·      nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; ale w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił więc dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.

Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca zamieszkania uprawnionej osoby fizycznej. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 3 ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych lub praw znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia zarówno nabywca, jak i darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w sytuacji gdy przedmiotem nabycia są rzeczy/prawa znajdujące się za granicą Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że jest Pan obywatelem Republiki Białorusi. Od 2023 r. mieszka Pan w Polsce wraz z żoną i dziećmi. W latach 2024-2025 przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy. Nie posiada Pan obywatelstwa polskiego, zezwolenia na pobyt stały ani zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Otrzymywał Pan w latach 2024-2025 środki pieniężne od swojego ojczyma. Ojczym nie posiada obywatelstwa polskiego, nie ma miejsca zamieszkania ani miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Środki miały charakter bezzwrotnego wsparcia rodzinnego/darowizny od ojczyma dla pasierba i jego rodziny. Środki pieniężne były przekazywane w dolarach amerykańskich z rachunku darczyńcy prowadzonego za granicą, tj. w Stanach Zjednoczonych Ameryki.

Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny, który stanowią środki pieniężne, w chwili dokonania darowizny znajdował się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku jasno wynika, iż w chwili zawarcia umowy darowizny (przekazania jej przedmiotu) środki pieniężne znajdowały się w Stanach Zjednoczonych Ameryki. W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten bowiem dotyczy rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Należy jednak wskazać, że na mocy art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest również nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ww. art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn posługuje się pojęciem miejsca stałego pobytu (odmiennie chociażby do art. 4 ust. 4 tej ustawy, który odwołuje się do miejsca zamieszkania). Nie ma w nim też (jak również w całej) ustawie odwołania do rezydencji podatkowej, centrum interesów osobistych czy gospodarczych (życiowych). W związku z tym, że ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji miejsca stałego pobytu, należy odwołać się w tym zakresie do innych aktów prawa. Przedmiotowa kwestia najdokładniej uregulowana jest w ustawie z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.).

Zgodnie z art. 98 pkt 1 tej ustawy:

Warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ww. ustawy o cudzoziemcach.

I tak, zgodnie z art. 195 ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 210 ust. 1 ww. ustawy:

Zatem przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu, o którym mowa w ustawie o podatku od spadków i darowizn, w tym także rozumianego także jako centrum interesów życiowych. Okoliczność przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy oznacza również, że nie jest Pan obywatelem Polski.

Zgodnie bowiem z art. 102 ww. ustawy:

Jak wskazał Pan we wniosku w czasie dokonania darowizny (przekazania środków pieniężnych) posiadał Pan zezwolenie na pobyt czasowy w Polsce.

Tym samym, skoro – jak wynika z wniosku – nie był Pan obywatelem polskim i nie miał miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu wyżej przywołanych przepisów, to – bez względu na to czy według odrębnych uregulowań ma Pan w Polsce centrum interesów życiowych czy też nie – nabycie przez Pana w darowiźnie od ojczyma środków pieniężnych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W przedmiotowej sprawie nie może Pan zatem skorzystać ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn. Żeby bowiem dane nabycie korzystało z ulgi w postaci zwolnienia, to musi ono podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Jak wynika z wyżej przedstawionej argumentacji, opisane nabycie w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Przechodząc na grunt podatku dochodowego od osób fizycznych należy wskazać, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że w latach 2024-2025 r. otrzymał Pan środki pieniężne (przekazane w dolarach amerykańskich z rachunku darczyńcy, prowadzonego w Stanach Zjednoczonych) od ojczyma (rezydenta podatkowego USA). W każdym z tych lat był Pan polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i posiadał w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy.

W rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajdą zatem postanowienia Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178).

Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania świadczeń pieniężnych/darowizn, wypłacanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. Oznacza to, że tego rodzaju dochód podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne zasady opodatkowania”).

Stosownie do art. 5 ust. 1 ww. Umowy:

W myśl art. 5 ust. 2 tejże umowy:

Zgodnie z art. 5 ust. 3 ww. umowy:

Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu otrzymania środków pieniężnych od ojczyma przekazanych (w dolarach amerykańskich z rachunku darczyńcy prowadzonego za granicą, tj. w Stanach Zjednoczonych Ameryki) Panu jako osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Państwu rezydencji przysługuje bowiem pełne prawo do opodatkowania dochodów, w tym m.in. darowizn/świadczeń pieniężnych, osobie mającej na jego terytorium miejsce zamieszkania.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jednakże, w niniejszej sprawie jak wyżej wywiedziono nabycie przez Pana ww. środków pieniężnych od ojczyma nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Zatem, zgodnie treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:

W myśl art. 11 ust. 1 tejże ustawy:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Przychód podatkowy jest w istocie określonym przyrostem majątkowym i jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, którymi może on rozporządzać. Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz przedstawiony powyżej stan prawny należy zatem stwierdzić, że zgodnie z postanowieniami umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobieganiu uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu – środki pieniężne otrzymane przez Pana z USA podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Mając na uwadze fakt, że – jak wyżej wywiedziono – nabycie przez Pana środków pieniężnych od ojczyma nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, wyłączenie zawarte w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy nie znajduje zastosowania. Tym samym otrzymywane przez Pana w latach 2024-2025 środki pieniężne od ojczyma podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowany na ogólnych zasadach według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ww. ustawy.

Jeżeli kwoty te zostały przekazane w walucie obcej wówczas zastosowanie znajdzie art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisem art. 11a ust. 1 ustawy:

Powołany wyżej przepis wskazuje na zasadę przeliczania przychodów w walucie obcej na walutę krajową, stwierdzając, że przychody te przelicza się przy uwzględnieniu średniego kursu waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Jednocześnie, do uzyskanych z tego tytułu świadczeń nie znajduje zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie bowiem z tym przepisem:

W myśl art. 21 ust. 20 ww. ustawy:

Jak wynika z art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

W kontekście powyższego podkreślić jednakże należy, że zwolnienia przedmiotowe są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

Z powołanego powyżej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika jednoznacznie, że w dyspozycji zwolnienia przedmiotowego mieści się wyłącznie wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Skoro zatem uzyskał Pan od ojczyma środki pieniężne, czyli w istocie otrzymał Pan świadczenie pieniężne, uznać należy, że w przedstawionej we wniosku sytuacji wskazane zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może mieć zastosowania.

Powyższe znajduje uzasadnienie w treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wyraźnie rozróżnia pieniądze i wartości pieniężne od wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Należy mieć także na uwadze, że art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy wskazuje, że wartość wymienionych w nim świadczeń należy obliczać zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, które to przepisy nie odnoszą się do świadczeń pieniężnych.

Dodać również należy, że w sytuacji gdyby racjonalny ustawodawca zamierzał zwolnić z podatku również świadczenia pieniężne, otrzymane od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, to z całą pewnością dałby temu wyraz w analizowanym przepisie.

W konsekwencji uznać należy, że w związku z otrzymaniem środków pieniężnych od ojczyma, uzyskał Pan przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten, powinien Pan wykazać w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał Pan ww. środki pieniężne (tj. w zeznaniu rocznym za 2024 rok w sytuacji otrzymania ww. kwot w 2024 roku i w zeznaniu rocznym za 2025 rok w przypadku otrzymania tychże kwot w 2025 roku), łącznie z innymi dochodami osiągniętymi w tym samym roku i opodatkować na zasadach ogólnych, według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.