0112-KDIL2-1.4011.533.2026.2.DJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 29 czerwca 2026 r. (wpływ 29 czerwca 2029 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest X powołane w celu wykonywania zadań powiatu, a w szczególności zarządu powiatu, jego przewodniczącego oraz uchwał rady powiatu, a ponadto służącą obsłudze organów powiatu. Nie posiada statusu jednostki organizacyjnej powiatu i nie ma odrębnego bytu prawnego. X, jako aparat pomocniczy powiatu jest wyłącznie strukturą pracowniczą. Kierownikiem X oraz zwierzchnikiem służbowym pracowników X oraz kierowników jednostek organizacyjnych powiatu jest A. X jest pracodawcą pracowników tego urzędu.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych X zobowiązane jest do prowadzenia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Środki funduszu gromadzone są na odrębnym rachunku bankowym i przeznaczone są na działalność socjalną.

Zgodnie z przyjętym regulaminem gospodarowania środkami Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w X, środki funduszu są przeznaczone w zależności od ich wielkości na dopłatę do kosztów uczestnictwa osób uprawnionych (pracowników, emerytów i rencistów) w różnych rodzajach i formach działalności socjalnej.

W ramach działalności socjalnej X z własnej inicjatywy, zgodnie z przyjętym regulaminem, zamierza organizować dla osób uprawnionych spotkania o charakterze integracyjnym np.:

1)  kilkudniowe wyjazdy integracyjne poza miejsce pracy w formie turystyki grupowej, tj. wycieczki krajowe i zagraniczne oraz

2)  wyjazdy na wydarzenia okolicznościowe (kulturalno-oświatowe i sportowo-rekreacyjne), połączone ze zwiedzaniem i zakupem biletów do muzeów, kin, teatrów.

Głównym celem pracodawcy jest integracja pracowników, poprawa atmosfery i zwiększenie ich motywacji w pracy. Uczestnikami tych wydarzeń są pracownicy, emeryci i renciści. Informacja o organizowanych wydarzeniach podawana jest do wiadomości wszystkim osobom uprawnionym i każda z nich może wziąć w niej udział dobrowolnie.

Organizacją techniczną ww. wydarzeń w X zajmuje się pracownik X, bądź zleca podmiotom świadczącym usługi w tym zakresie, tj. biurom turystycznym. W każdym przypadku określa się koszt w przeliczeniu na jednego uczestnika. Na koszty ogólne składają się koszty pobytu w tym nocleg, wyżywienie, opieka pilota, przewodnicy, koszty ubezpieczenia uczestników, zakup biletów lotniczych, koszty transportu, opłaty za bilety wstępu do zwiedzanych obiektów, bilety na imprezy towarzyszące, np. do kina, teatru, muzeum. Każdy z uczestników może korzystać z ww. atrakcji dobrowolnie. Koszty uczestnictwa w ww. wydarzeniach są finansowane ze środków ZFŚS, przy czym część kosztów jest współfinansowana przez uczestników wycieczki w formie dopłaty własnej na rachunek ZFŚS. Przy ustalaniu wysokości dopłaty dla osoby uprawnionej stosuje się kryterium socjalne zgodnie z przepisami o ZFŚS (sytuacja życiowa, materialna i rodzinna). Zorganizowanie wydarzeń leży przede wszystkim w interesie pracodawcy. Celem pracodawcy jest integracja zespołu pracowników, zwiększenie efektywności w pracy oraz poprawa wzajemnych relacji.

W piśmie, stanowiącym uzupełnienie wniosku doprecyzowali Państwo opis sprawy o następujące informacje.

Udział pracowników i byłych pracowników (emerytów i rencistów) X w spotkaniach okolicznościowych (zwiedzanie, zakup biletów do kina, teatru, muzeum połączone z konsumpcją ogólnodostępną) stanowi w całości wyjazd integracyjny. Informacja o zamiarze zorganizowania spotkania okolicznościowego podawana jest do wiadomości wszystkim osobom uprawnionym, a udział w nich jest dobrowolny. Spotkanie integracyjne z założenia ma służyć realizacji celów polepszenia atmosfery w pracy, wzajemnego poznania, budowania więzi. Takie działania mają charakter motywacyjny i poprawiają komunikację zespołu oraz przynoszą korzyści całej grupie. Celem pracodawcy jest poprawa wzajemnych relacji oraz bliższego zintegrowania zespołu co wpływa na szybsze rozwiązywanie problemów służbowych.

W ramach działalności socjalnej pracodawca zamierza zorganizować wyjazd na spektakl połączony ze zwiedzaniem muzeum oraz zapewnieniem posiłku dla uczestników. W tym celu zleci przygotowanie imprezy firmie świadczącej usługi w tym zakresie, która w ramach jednej umowy przygotuje kalkulację kosztów. Będzie to koszt ryczałtowy obejmujący wszystkie świadczenia, przy czym wysokość ryczałtu uzależniona jest od liczby uczestników. Wszystkie elementy imprezy są nierozłączne.

Pracodawca zamierza zlecić zorganizowanie imprezy firmie świadczącej takie usługi. W zawartej z firmą umowie będzie wyliczony koszt całkowity oraz jednostkowy, zależny od liczby uczestników. Zamawiający nie ma wiedzy o rzeczywistych kosztach świadczeń wchodzących w skład usługi oraz wysokości marży firmy. Z drugiej strony uczestnik nie ma wyboru świadczeń (np. wejście do teatru tak, catering nie). Koszty imprezy będą sfinansowane ze środków ZFŚS, przy czym część wydatków jest współfinansowana przez uczestników w formie dopłaty ze środków własnych w oparciu o zastosowane kryterium dochodowe zgodnie z regulaminem ZFŚS. Wartość świadczeń nie będzie wymierna i możliwa do przypisania konkretnej osobie, jednak możliwe jest wyliczenie średniej ceny imprezy przypadającej na osobę.

Wskazanie, że „w każdym przypadku określa się koszt w przeliczeniu na jednego uczestnika" należy rozumieć w ten sposób, że firma organizująca przedstawia zamawiającemu cenę imprezy oraz cenę jednostkową obliczoną jako iloraz ceny imprezy przez liczbę uczestników. Wyliczenie takie jest niezbędne z uwagi na konieczność określenia kwoty dopłaty. Firma nie określa wprost kosztu udziału pojedynczego uczestnika. Koszt przedstawiony przez firmę w ofercie ma postać zapisu np. „w przypadku udziału powyżej 40 uczestników cena jednostkowa wyniesie X zł , a przypadku mniejszej liczby osób np. 30-40 koszt jednostkowy wyniesie Y zł".

Przyznanie ww. świadczeń leży w interesie pracodawcy/byłego pracodawcy. Celem pracodawcy będzie zawsze integracja pracowników, budowanie i wzmacnianie relacji społecznych, poprawa komunikacji. Organizowanie wydarzeń sprzyja tworzeniu pozytywnych relacji pomiędzy uczestnikami oraz budowaniu przyjaznej atmosfery z pracodawcą. Oferowane atrakcje pozwalają wspierać integrację pracowników i byłych pracowników/emerytów poprzez docenienie wieloletniego stażu pracy. Ta integracja przekłada się na lepszą organizację pracy, wzmaga zaangażowanie, pozwala sprawniej realizować zadania i buduje lojalność wobec pracodawcy.

Pracodawca zapewnia poczęstunek w formie obiadu. Każdy uczestnik dostanie z góry ustalony obiad. Organizacje wyjazdu okolicznościowego pracodawca zleci firmie świadczącej tego rodzaju usługi, która dokona kalkulacji kosztów na podstawie liczby uczestników i podanych ww. potrzeb. Pracodawca nie zna kwoty, którą firma organizująca zapłaci za posiłki oraz ceny jednostkowej posiłku. Nie zna również marży firmy świadczącej usługę.

W przypadku otrzymania świadczeń przez byłych pracowników X (emerytów i rencistów), otrzymają je w związku z łączącym ich uprzednio z Państwa zakładem pracy stosunkiem pracy.

Pytanie

Czy dofinansowanie ze środków ZFŚS w oparciu o kryterium socjalne do kilkudniowych wyjazdów integracyjnych poza miejsce pracy w formie turystyki grupowej, tj. wycieczki krajowe i zagraniczne oraz wyjazdów i spotkań o charakterze okolicznościowym (zwiedzanie i zakup biletów do kina, teatru, muzeum połączone z konsumpcją ogólnodostępną) będzie dla osób uprawnionych przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a X jako płatnik jest zobowiązane do naliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, sfinansowanie uczestnictwa w spotkaniach o charakterze integracyjnym, wydarzeniach kulturalno-oświatowych i sportowo- rekreacyjnych, imprezach okolicznościowych, połączonych z konsumpcją ogólnodostępną oraz dofinansowanie uczestnictwa pracowników, emerytów i rencistów w wyjazdach integracyjnych poza miejsce pracy w formie turystyki grupowej (wycieczki krajowe i zagraniczne), organizowanych przez pracodawcę ze środków ZFŚS, nie będzie stanowić dla pracownika, emeryta lub rencisty przychodu ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163), a na pracodawcy nie będzie ciążył obowiązek płatnika, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ww. ustawy, gdyż świadczenia te nie są spełniane w interesie pracownika, a w interesie pracodawcy. Udział w wydarzeniach jest dobrowolny. Wystąpienie po stronie pracownika, emeryta, rencisty przysporzenia majątkowego (korzyści) nie jest spełnione, gdy pracodawca z własnej inicjatywy proponuje swoim pracownikom, emerytom i rencistom udział w spotkaniach integracyjnych, czy różnego rodzaju wyjazdach integracyjnych. W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w wyjeździe lub spotkaniu dobrowolnie, to po jego stronie nie pojawia się żadna korzyść, chociażby w postaci zaoszczędzenia wydatku, a bez realnego otrzymania korzyści przez pracownika, nie uzyskuje on przychodu. Bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak jest podstaw do określenia jego wysokości.

W Państwa ocenie, wymienione wydarzenia mają charakter dobrowolny i powszechnie dostępny, są przeznaczone dla wszystkich uprawnionych (pracowników, emerytów, rencistów) i mają charakter integracyjny. Organizacja przez pracodawcę wydarzeń ma wpływać na polepszenie atmosfery i komunikacji w pracy, zwiększyć motywację, wydajność oraz jakość wykonywanej pracy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że:

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 11 ust. 2b tej ustawy:

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika – to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 12 ust. 2 ww. ustawy:

Natomiast na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 12 ust. 4 tej ustawy wynika, że:

Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Z art. 32 ust. 1 przywołanej ustawy wynika, że:

Stosownie natomiast do art. 38 ust. 1 omawianej ustawy:

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy:

Na gruncie art. 41 ust. 4 ww. ustawy:

Art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi zaś, że:

Przystępując do oceny ciążących na Państwu obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z dofinansowaniem z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych będących przedmiotem zapytania kilkudniowych wyjazdów integracyjnych poza miejsce pracy w formie turystyki grupowej (wycieczki krajowe i zagraniczne) oraz wyjazdów i spotkań o charakterze okolicznościowym (zwiedzanie i zakup biletów do kina, teatru, muzeum połączone z konsumpcją ogólnodostępną) osobom uprawnionym (pracownikom, emerytom, rencistom) w pierwszej kolejności zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 analizowanej ustawy podatkowej.

Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenie „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003 r.). Rozumienie tego pojęcia zostało również wypracowane w orzecznictwie.

W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. W uchwale z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy.

Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w kontekście świadczeń pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być uznane takie świadczenia, które:

-     po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

-     po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

-     po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Wobec powyższego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił ich interpretację.

Podkreślenia także wymaga, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych. Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy świadczenie to, powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.

Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.

Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów.

Co prawda w powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się wprost do świadczeń oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy (pracowników), niemniej jednak zarówno teza tego wyroku, jak i jego uzasadnienie mają zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody z innego tytułu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że udział osób (tj. Państwa pracowników, emerytów czy rencistów), uczestniczących w wydarzeniach (będących przedmiotem Państwa zapytania) dofinansowanych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w okolicznościach przedstawionych we wniosku – nie będzie stanowić dla tych osób przysporzenia majątkowego. Tym samym nie będzie stanowić nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak bowiem m.in. wskazali Państwo we wniosku i jego uzupełnieniu: (…) Przyznanie ww. świadczeń leży w interesie pracodawcy/byłego pracodawcy. Celem pracodawcy będzie zawsze integracja pracowników, budowanie i wzmacnianie relacji społecznych, poprawa komunikacji. Organizowanie wydarzeń sprzyja tworzeniu pozytywnych relacji pomiędzy uczestnikami oraz budowaniu przyjaznej atmosfery z pracodawcą. Oferowane atrakcje pozwalają wspierać integrację pracowników i byłych pracowników/emerytów poprzez docenienie wieloletniego stażu pracy. Ta integracja przekłada się na lepszą organizację pracy, wzmaga zaangażowanie, pozwala sprawniej realizować zadania i buduje lojalność wobec pracodawcy. Ponadto, udział w ww. wydarzeniach będzie miał charakter dobrowolny i powszechnie dostępny, będzie przeznaczony dla wszystkich uprawnionych (pracowników, emerytów i rencistów). W związku z powyższym, w niniejszej sprawie w przypadku dofinansowania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych kosztów tych wydarzeń nie można mówić o przychodzie uzyskanym przez pracowników i byłych pracowników z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

W konsekwencji, kwota dofinansowania ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do będących przedmiotem Państwa zapytania wydarzeń w postaci: kilkudniowych wyjazdów integracyjnych poza miejsce pracy w formie turystyki grupowej (tj. wycieczki krajowe i zagraniczne) oraz wyjazdów i spotkań o charakterze okolicznościowym (zwiedzanie i zakup biletów do kina, teatru, muzeum połączone z konsumpcją ogólnodostępną) w okolicznościach wskazanych we wniosku nie będzie stanowiła dla pracowników przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a dla emerytów i rencistów – przychodu z innych źródeł na podstawie art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy. W konsekwencji z powyższych tytułów, Państwo jako płatnik nie będą zobowiązani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych ani zryczałtowanego podatku, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4 tejże ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.