0112-KDIL1-3.4012.331.2026.2.KK
Rozpoznanie i opodatkowanie importu usług organizacji praktyk.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:
- zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, importu kompleksowej usługi organizacji zagranicznych praktyk zawodowych dla uczniów jednostki oświatowej,
- momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu ww. usługi,
- ustalenia kursu walut do przeliczenia zapłaconych z tytułu importu ww. usługi kwot w EURO na PLN,
- ustalenia podstawy opodatkowania dla importu ww. usługi.
Uzupełnili go Państwo pismem z 29 czerwca 2026 r. (wpływ 29 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Powiat „A” działa na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2025 r., poz. 1684 z późn. zm.).
Wnioskodawca na mocy art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa (Dz. U. z 1998 r. nr 96 poz. 603 z późn. zm.) stanowi jednostkę samorządu terytorialnego. Wnioskodawca, będący jednostką samorządu terytorialnego, uczestniczy w sprawowaniu władzy publicznej zgodnie z art. 16 ust. 2 Konstytucji oraz wykonuje zadania publiczne nie zastrzeżone dla innych organów władzy publicznej zgodnie z art. 163 Konstytucji.
Powiat „A” jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca realizuje zadania należące do właściwości samorządu powiatowego. Działając we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność, wykonuje określone ustawami zadania, wymienione w art. 4 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym w zakresie m.in. edukacji publicznej; kultury fizycznej i turystyki.
W celu wykonywania czynności, Powiat może tworzyć jednostki organizacyjne, za pomocą których wykonuje swoje zadania. W celu realizacji m.in. zadań z zakresu edukacji publicznej oraz kultury fizycznej Powiat powołał jednostki oświatowe, w tym „B”, wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo. Jednostka organizacyjna „B” jest jednostką zcentralizowaną od 1 stycznia 2017 r.
„B” jako beneficjent projektu podpisał umowę o udzielenie dotacji w ramach programu „C” z (…) na podstawie przyznanej akredytacji nr (…). Program „C” jest realizowany w ramach Akcji (...).
„B” jest samorządową jednostką budżetową objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów Ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 881 z późn. zm.), ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 439). Okres, na jaki zawarta została ww. umowa finansowa obejmuje przedział 15 miesięcy, tj. od dnia 1 czerwca 2025 r. do dnia 31 sierpnia 2026 r.
W związku z realizacją programu „C” uczniowie oraz opiekunowie wyjeżdżają do krajów Unii Europejskiej. Celem wyjazdu jest szkolenie zawodowe uczniów w ramach praktycznej nauki zawodu. Praktyki zawodowe prowadzone są w formie szkoleń w ramach zawodu kształconego w szkole. W ramach programu „C”, na każdego ucznia i nauczyciela przypada ryczałt na dojazd i pobyt, który otrzymuje jednostka na realizację projektu. W celu zapewnienia opieki wychowawczej, uczniowie biorący udział w praktykach wyjeżdżają wraz z opiekunami (nauczycielami), których zadaniem jest zapewnienie bezpieczeństwa uczniom oraz właściwych warunków pobytu na miejscu, a także współpraca z partnerami i nadzór nad przebiegiem praktyk zawodowych. Praktyczna nauka zawodu jest obowiązkowym zajęciem edukacyjnym w szkołach prowadzących kształcenie zawodowe. Uczeń, aby otrzymać świadectwo ukończenia szkoły, musi odbyć praktyki zawodowe w wymiarze i formie ustalonej przez szkołę wynikającej z podstawy programowej. Część uczniów praktyki zawodowe odbywa w kraju a część, która przeszła rekrutację zgodnie z obowiązującym w „B” regulaminem, ma możliwość odbycia ich poza granicami kraju właśnie w ramach realizowanego projektu „C”. Praktyki odbywać się będą na stanowiskach związanych z kierunkiem kształcenia w zawodzie. Uczniowie zostają przydzieleni do firm goszczących zgodnie z opanowanymi umiejętnościami związanymi z danym kierunkiem zawodowego kształcenia. Projekt jest przeznaczony dla uczniów klas czwartych, którzy kształcą się w zawodach zgodnie z realizowaną podstawą programową: technik informatyk, technik mechanik, technik pojazdów samochodowych, technik ekonomista, technik budownictwa, technik żywienia i usług gastronomicznych, technik handlowiec.
Wyjazd w ramach zagranicznej mobilności uczniów odbywa się zawsze zgodnie z wymaganiami programu nauczania. Program realizowanego projektu obejmuje między innymi praktyki zawodowe dla uczniów organizowane przez prywatne firmy zagraniczne w ramach krótkoterminowej mobilności edukacyjnej osób uczących się w ramach kształcenia i szkolenia zawodowego. Program pobytu uczniów za granicą jest realizowany zgodnie z zasadami określonymi dla programu „C”, Akcja (...) w związku z czym praktyki zawodowe realizowane są na takich samych zasadach. Zakres świadczonych usług na rzecz uczniów obejmuje więc kompleksowo organizację świadczeń edukacyjnych oraz świadczeń związanych z organizacją usług edukacyjnych. Zagraniczni kontrahenci w szczególności zobowiązują się do wykonania następujących zadań, które stanowią integralną część ww. programu oraz projektu: transfery lokalne uczestników, zorganizowanie zakwaterowania; nadzór nad uczestnikami podczas ich „zatrudnienia” (w miejscu szkolenia) we współpracy z parterem wysyłającym; zapewnienie wiedzy i know-how w określonym temacie; dostarczenie certyfikatów za okres szkolenia; współpraca z parterem wysyłającym w okresach przygotowania, umiejscowienia i szkolenia; współpraca w przygotowaniu planu nauczania, który nakreśla cele i oczekiwania wyniki nauki, jak również jak to powinno być osiągnięte i zaimplementowane; zapewnienie osobom szkolonym adekwatnego okresu szkolenia ze wszystkimi niezbędnymi aspektami logistycznymi; zapewnienie programu mentoringu, aby doradzać osobom szkolonym i pomagać w ich efektywnej integracji ze środowiskiem przyjmującego; utrzymywanie efektywnej komunikacji z osobami szkolonymi i partnerami; współpraca w całym procesie ewaluacji/oceny, jak również w uzupełnieniu i rozpowszechnieniu rezultatów szkolenia.
Postanowienia regulujące zasady realizacji projektu zawarte zostały w umowie podpisanej między (…) Programu „C” i „B”. Z kolei całą organizację ww. praktyk, prawa i obowiązki stron uregulowano odrębną umową, gdzie jedną ze stron jest placówka oświatowa – „B” (zwany „partnerem wysyłającym”), a drugą – kontrahent zagraniczny z siedzibą we Włoszech, odpowiedzialny za zorganizowanie praktyk zawodowych (zwany „partnerem goszczącym”).
Partner goszczący nie jest podmiotem zarejestrowanym w Polsce jako podatnik VAT. Jest podmiotem zarejestrowanym na terenie Włoch pod numerem (…) zweryfikowany jako numer VAT aktywny.
Zgodnie z ogólnie dostępnymi informacjami zamieszczonymi na stronie internetowej partnera goszczącego wynika, że kontrahent zagraniczny „D” – to przedsiębiorstwo społeczne założone w (...) r., specjalizujące się w projektowaniu i zarządzaniu lokalnymi usługami dla podmiotów publicznych i firm prywatnych. „D” i jej pracownicy angażują się w promowanie integracji społecznej i dobrobytu społecznego poprzez pracę i zarządzanie usługami wysokiej jakości, oparte na wartościach godności, uczestnictwa społecznego, integracji, zrównoważonego rozwoju i obywatelstwa globalnego. Od (...) lat Spółdzielnia Socjalna „D” ściśle współpracuje z różnymi lokalnymi organizacjami i instytucjami, takimi jak gminy, prowincje i regiony, lokalne władze służby zdrowia (…), szkoły oraz organizacje nastawione na zysk i non-profit, świadcząc usługi osobom fizycznym. Spółdzielnia została założona jako Spółdzielnia typu A w celu oferowania usług edukacyjnych i przez lata bezpośrednio i pośrednio zarządzała różnego rodzaju placówkami edukacyjnymi (żłobkami, przestrzeniami publicznymi itp.), promując zatrudnienie wykwalifikowanych specjalistów. Prowadzi Ośrodki socjalno-edukacyjne, zajęcia pozalekcyjne dla uczniów szkół podstawowych i średnich, naukę języka włoskiego dla studentów zagranicznych, szkolenia dla cudzoziemców z zakresu języka i kultury włoskiej, letnie ośrodki rekreacyjno-edukacyjne, zarządza przedszkolami i prywatnymi placówkami przedszkolnymi, prowadzi edukację domową dla dzieci z niepełnosprawnościami, warsztaty dla dzieci i młodzieży ze specyficznymi niepełnosprawnościami, poradnictwo w zakresie świadomego korzystania z mediów przez dzieci, młodzież i dorosłych oraz nadzór psychologiczny i profesjonalną pomoc dla pedagogów i pracowników socjalnych, organizuje szkolenia.
Opisywany stan faktyczny dotyczy wyjazdu do Włoch grupy 12 uczniów wraz z trzema nauczycielami w okresie od 29 kwietnia 2026 r. do 27 maja 2026 r.
Na mocy zawartej umowy, w celu organizacji praktyk uczniowskich „B” zwany też partnerem wysyłającym zobowiązuje się do:
- zebrania wszystkich niezbędnych informacji, aby zagwarantować że staże, uczestnicy i warunki spełniają standardy kwalifikowalności programu „C”
- upewnienia się, że podjęto wszelkie środki w celu objęcia uczestników odpowiednim ubezpieczeniem społecznym i zdrowotnym podczas praktyk międzynarodowych;
- upewnienia się, że podjęto wszelkie środki w celu objęcia uczestników ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej (w tym assistance), jeśli to konieczne, sfinansowania ubezpieczenia podczas staży międzynarodowych, które będą miały miejsce w projekcie;
- upewnienia się, że wszyscy uczestnicy uczestniczyli w odpowiednim kursie BHP;
- przekazania parterowi wszystkich istotnych i znanych informacji (w tym CV i formularzy zgłoszeniowych o uczestnikach).
Z kolei, do obowiązków partnera goszczącego należy:
- podjęcie niezbędnych środków w celu przygotowania, realizacji i efektywnej realizacji praktyk międzynarodowych w swoim kraju;
- wybór odpowiednich firm lub organizacji goszczących, aby każdy uczestnik mógł osiągnąć cele związane z praktyką, a dokładniej efekty uczenia się określone w każdym porozumieniu o programie zajęć;
- zapewnienie odpowiedniego zakwaterowania na czas projektu uczestnikom i osobom towarzyszącym;
- w razie potrzeby zorganizowanie biletów lub karnetów na transport lokalny dla każdego uczestnika;
- w razie potrzeby zorganizowanie transferów z/na lotnisko;
- zapewnienie uczestnikom mentora podczas ich pobytu;
- wsparcie firm goszczących w ewaluacji uczniów uczestniczących w praktykach międzynarodowych zgodnie z udostępnioną siatką oceny.
Organizacja goszcząca 22 kwietnia 2026 r. wystawiła fakturę proformę na część należności głównej, która została opłacona w dniu 27 kwietnia 2026 r., a zapłata stanowi dowód poniesienia wydatku przewidzianego w planie realizowanego projektu i zostanie uwzględniona w rozliczeniu końcowym projektu. Zgodnie bowiem z umową, płatności będą dokonywane w dwóch transzach; pierwsza przed wyjazdem a druga nie później niż w czwartym tygodniu mobilności.
„B” pierwszą transzę zapłacił w całości ze środków publicznych w ramach otrzymanej dotacji, w ramach programu „C” projekt (…). Faktura na 100% należności została wystawiona 7 maja 2026 r. przed wykonaniem usługi (usługa realizowana w okresie od 29 kwietnia 2026 r. do 27 maja 2026 r.) w związku z organizacją praktyk zawodowych na podstawie programu „C”, z uwzględnieniem otrzymanej wpłaty. Dopłata do 100% należności zrealizowana zostanie w dniu 19 maja 2026 r. Ww. podmiot zagraniczny wystawił fakturę dokumentującą następujące czynności rozumiane jako osobne pozycje na tym dokumencie, tj.:
1. Zakwaterowanie uczniów (opodatkowane we Włoszech stawka na fakturze 10%).
2. Zakwaterowanie nauczycieli (opodatkowane we Włoszech stawka na fakturze 10%).
3. Podatek turystyczny (bez VAT).
4. Usługi towarzyszenia i wsparcia uczniów (bez VAT).
5. Usługi towarzyszenia i wsparcia uczniów (bez VAT).
Umowa podpisana z partnerem goszczącym tj. firmą zagraniczną określa prawa i obowiązki stron, za które ustalono łączną kwotę wynagrodzenia.
Całość projektu, którego elementem jest wyżej opisana usługa, jest realizowana i opłacana w ramach programu „C” na podstawie umowy nr (…) zawartej z (…) działającą w imieniu Komisji Europejskiej, a „B” (beneficjentem) w imieniu Powiatu „A” jako organu prowadzącego. Projekt jest w całości finansowany ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, a ostatecznym odpowiedzialnym za realizację programu „C” jest Komisja Europejska. Natomiast (…) Programu „C” (w Polsce …) jest odpowiedzialna za przyznawanie dotacji i nadzór nad realizacją projektów w Polsce. To ona zarządza przepływami finansowymi na poziomie krajowym.
Świadczone przez podmiot zagraniczny usługi organizacji zagranicznych praktyk zawodowych są zgodne z podstawą programową realizowaną w „B” i stanowią element kształcenia zawodowego rozumianego jako zorganizowanego procesu przekazywania wiedzy teoretycznej i praktycznych umiejętności, mający na celu przygotowanie ucznia do wykonywania konkretnego zawodu. Obejmuje ono naukę w systemie szkolnym (technika, szkoły branżowe) oraz formy pozaszkolne, nastawione na zdobycie kwalifikacji rynkowych i umiejętności potrzebnych na rynku pracy. Są one ściśle związane z branżami i zawodami, które znajdują się w ofercie edukacyjnej jednostki budżetowej Powiatu „A” – „C”, i w której realizowana jest nauka w tych zawodach, jak również nauczanie to ma na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych uczniów. Celem ich było odbycie praktyk zawodowych przez uczniów, a także zdobywanie wiedzy o technologiach funkcjonujących w innych krajach, zgodnie z wybranymi kierunkami kształcenia zawodowego. Praktyki zawodowe, prowadzone w ramach programu dotyczyły zawodów znajdujących się w ofercie edukacyjnej „B”: Technik Informatyk; Technik Mechanik; Technik Ekonomista, Technik Handlowiec.
Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
1. W odpowiedzi na pytanie: „Czy Państwa zagraniczny kontrahent z siedzibą we Włoszech posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczone są opisane we wniosku usługi?”,
wskazali Państwo:
Nie.
2. W odpowiedzi na pytanie: „Czy wszystkie usługi nabywane przez Państwa, o których mowa we wniosku, w tym usługi:
1) Zakwaterowania uczniów (opodatkowane we Włoszech stawka na fakturze 10%),
2) Zakwaterowania nauczycieli (opodatkowane we Włoszech stawka na fakturze 10%),
3) Podatek turystyczny (bez VAT),
4) Usługi towarzyszenia i wsparcia uczniów (bez VAT),
są usługami niezbędnymi do wykonywania przez Państwa usług kształcenia w jednostce organizacyjnej Powiatu (jednostki oświatowej) biorącej udział w programie „C”?”,
wskazali Państwo:
Tak.
3. W odpowiedzi na pytanie: „Czy wszystkie usługi nabywane przez Państwa, o których mowa we wniosku, w tym usługi:
1) Zakwaterowania uczniów (opodatkowane we Włoszech stawka na fakturze 10%),
2) Zakwaterowania nauczycieli (opodatkowane we Włoszech stawka na fakturze 10%),
3) Podatek turystyczny (bez VAT),
4) Usługi towarzyszenia i wsparcia uczniów (bez VAT),
stanowią niezbędny element do realizacji usług w ramach programu „C”? Jeżeli tak, to proszę wskazać dlaczego”,
wskazali Państwo:
TAK, wszystkie składowe usługi stanowią całość i są niezbędne w jej realizacji.
Praktyki zawodowe trwają 4 tygodnie a z racji tego, że odbywają się w innym kraju niezbędne jest m.in. zakwaterowanie uczniów, na niektóre opłaty nie mamy wpływu chociażby doliczony podatek turystyczny, który jest obligatoryjny i wynika z krajowych przepisów zagranicznego kontrahenta.
Pozostałe usługi również są niezbędne i kluczowe, i wszystkie wynikają z zakresu obowiązków partnera goszczącego ujętego w opisie stanu faktycznego w przesłanym wniosku.
Praktyki zawodowe to jeden z obligatoryjnych przedmiotów zawodowych uczniów, od zaliczenia którego uzależniona jest klasyfikacja do kolejnej klasy. W związku z tym szereg ww. elementów jest nieodłączną częścią składową odbytych zagranicznych praktyk zawodowych przekładających się na końcoworoczną ocenę uczniów z tego przedmiotu.
4. W odpowiedzi na pytanie: „Czy nabywane przez Państwa usługi, o których mowa we wniosku, są:
a) usługami świadczonymi przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b) usługami świadczonymi przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia,
c) usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonymi w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach – jeśli tak, to proszę wskazać konkretne przepisy (artykuł, paragraf) wraz z nazwą aktu prawnego, z których te formy i zasady wynikają. (…)”,
wskazali Państwo:
W zakresie pytania 4 a) i b) to odpowiedzi udzieliliśmy już we wniosku w stanowisku wnioskodawcy Ad. 1.
W związku z tym, że kontrahent zagraniczny jest podatnikiem nieposiadającym siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, to według naszej wiedzy podmiot taki, działając poza terytorium kraju, nie może działać na podstawie przepisu krajowego (polskiego) – ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Niemniej prowadzi działalność zbliżoną z działalnością, o której mowa w ww. przepisie krajowym. Zatem z uwagi, że świadcząca usługę firma zagraniczna w naszej ocenie nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów polskiego prawa oświatowego, jak również nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego (nie posiada akredytacji), o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a i b ustawy o VAT, to świadczona usługa kształcenia zawodowego nie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie tego przepisu (dotyczy on usług edukacyjnych).
W związku z tym nasza odpowiedź brzmi NIE
W zakresie pytania 4 c) pragniemy wskazać, że Wnioskodawca w treści swojego stanowiska opisał, że praktyki zawodowe uczniów u pracodawców w kraju jak i za granicą są realizowane na podstawie programu praktyk zgodnie z podstawą programową kształcenia w zawodach wynikającą z ogólnych przepisów oświatowych, jednak co należy podkreślić są to przepisy, z których wynika ogólny obowiązek organizacji praktyk zawodowych w szkołach technicznych.
W związku z tym najważniejszymi aktami prawnymi regulującymi tę kwestię są polskie przepisy prawa oświatowego tj.
1. Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe, która określa ogólne ramy i obowiązek realizacji praktyk zawodowych w technikach.
2. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu. To najważniejszy dokument wykonawczy określający m. in. warunki i tryb organizowania praktyk, obowiązki opiekunów, dobowy wymiar czasu pracy ucznia oraz kwestie bezpieczeństwa i higieny pracy. Dokument ten precyzuje, kto może być podmiotem organizującym praktyczną naukę zawodu, w jakiej formie może się ona odbywać, warunki zawierania umów o praktyczną naukę zawodu organizowaną poza szkołą, reguluje zadania szkoły kierującej uczniów na praktyczną naukę zawodu i podmiotów przyjmujących uczniów oraz określa zabezpieczenie środków finansowych umożliwiających uczniom odbycie praktyk zawodowych.
3. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów, które reguluje zasady zaliczania praktyki i wpisywania oceny na świadectwo.
4. Rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 20 maja 2024 r. w sprawie ramowych planów nauczania dla publicznych szkół – wprowadza zreorganizowany podział godzin oraz nowe zasady planowania zajęć w publicznych szkołach, jak również określa minimalny wymiar godzin dla poszczególnych przedmiotów na danym etapie edukacyjnym.
Natomiast trudno jest nam podać odrębne przepisy, które określiłyby formy i zasady na podstawie których kontrahent zagraniczny przeprowadza praktyki. Świadczone na rzecz Wnioskodawcy usługi wg naszej wiedzy nie są określone odrębnymi, dodatkowymi przepisami. Zadania realizowane w ramach tej usługi wynikają z zawartej przez szkołę umowy z kontrahentem zagranicznym organizującym praktyki zawodowe na terenie swojego kraju, oczywiście jest to umowa podpisana w ramach realizowanego projektu „C”, w związku z otrzymaną na ten cel dotacją. Jednakże sam obowiązek zorganizowania tych praktyk zawodowych jak już wspomnieliśmy, wynika z ogólnych przepisów oświatowych. Natomiast sam udział w programie „C” jest dobrowolny ale wzięcie w nim udziału nakłada na szkołę i instytucję przyjmującą obowiązek przestrzegania procedur Europejskiego Obszaru Edukacji, w tym m. in. dlatego że źródłem finansowania są fundusze europejskie ale również trzeba spełniać europejskie standardy. Najważniejsze z nich to: Porozumienie o programie zajęć (…): To trójstronna umowa (szkoła – uczeń/rodzic – pracodawca zagraniczny). Precyzyjnie określa, jakich umiejętności i kompetencji uczeń ma się nauczyć oraz w jaki sposób zostaną one sprawdzone. Karta Jakości „C” (…): Zbiór zasad określających, jak należy dbać o uczestników – od przygotowania językowo-kulturowego, przez zapewnienie bezpiecznego zakwaterowania, po wsparcie mentorskie na miejscu. Umowa finansowa (Grant Agreement): Zawierana między szkołą a (…) Programu „C” (w Polsce jest to …). Określa stawki ryczałtowe na podróż, kieszonkowe, ubezpieczenie i wsparcie organizacyjne. Organizacja praktyk zawodowych dla uczniów w ramach projektów unijnych m.in. takich jak „C” opiera się na tzw. dualizmie prawnym. Oznacza to, że szkoła musi jednocześnie spełnić wymagania polskiego prawa oświatowego oraz restrykcyjne wytyczne Unii Europejskiej. Aby praktyka zagraniczna była ważna w świetle polskiego prawa, szkoła musi dopełnić kilku kluczowych formalności:
- Umowa/Porozumienie z podmiotem przyjmującym: Dyrektor szkoły zawiera umowę z pracodawcą zagranicznym lub instytucją pośredniczącą, szczegółowo mapując program zagranicznego stażu na polską podstawę programową danego zawodu.
- Ubezpieczenie: To bezwzględny wymóg unijny i krajowy. Każdy uczeń musi posiadać kartę EKUZ (Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego) oraz dodatkowe polisy: NNW (Następstwa Nieszczęśliwych Wypadków) oraz OC (Odpowiedzialność Cywilna w życiu prywatnym i w miejscu pracy).
- Opieka pedagogiczna: Polskie przepisy wymagają zapewnienia nadzoru nad uczniami. W przypadku wyjazdów grupowych szkoła wysyła wraz z uczniami nauczycieli-opiekunów (ich delegacje również są finansowane z budżetu projektu).
- Walidacja i uznawalność (Europass): Po zakończeniu praktyki uczeń otrzymuje certyfikat Europass-Mobilność oraz dokumenty potwierdzające osiągnięcie efektów uczenia się. Na tej podstawie dyrektor szkoły (lub wyznaczony kierownik szkolenia praktycznego) dokonuje formalnego zaliczenia praktyki zawodowej.
Kontrahent zagraniczny świadczący usługi w związku z realizacją programu „C” nie jest jednostką objętą systemem oświaty w Polsce; w związku z tym nie dotyczą go przepisy prawa polskiego. Zagraniczny kontrahent prowadzi działalność szkoleniowo – edukacyjną na podstawie swoich krajowych przepisów obowiązujących w państwie jego siedziby i świadczy usługi w zakresie kształcenia i wychowania. Równocześnie działa jako Partner organizując praktyki zawodowe u różnych pracodawców na terenie swojego kraju. Świadcząc usługi w oparciu o program „C” realizuje zadania w ramach wspomnianych praktyk zawodowych uczniów. Tak jak opisaliśmy we wniosku:
Zgodnie z ogólnie dostępnymi informacjami zamieszczonymi na stronie internetowej partnera goszczącego wynika, że kontrahent zagraniczny „D” (…) to przedsiębiorstwo społeczne założone w (...) roku, specjalizujące się w projektowaniu i zarządzaniu lokalnymi usługami dla podmiotów publicznych i firm prywatnych. „D” i jej pracownicy angażują się w promowanie integracji społecznej i dobrobytu społecznego poprzez pracę i zarządzanie usługami wysokiej jakości, oparte na wartościach godności, uczestnictwa społecznego, integracji, zrównoważonego rozwoju i obywatelstwa globalnego. Od (...) lat „D” ściśle współpracuje z różnymi lokalnymi organizacjami i instytucjami, takimi jak gminy, prowincje i regiony, lokalne władze służby zdrowia (…), szkoły oraz organizacje nastawione na zysk i nonprofit, świadcząc usługi osobom fizycznym. Spółdzielnia została założona jako Spółdzielnia typu A w celu oferowania usług edukacyjnych i przez lata bezpośrednio i pośrednio zarządzała różnego rodzaju placówkami edukacyjnymi (żłobkami, przestrzeniami publicznymi itp.), promując zatrudnienie wykwalifikowanych specjalistów. Prowadzi Ośrodki socjalno-edukacyjne, zajęcia pozalekcyjne dla uczniów szkół podstawowych i średnich, naukę języka włoskiego dla studentów zagranicznych, szkolenia dla cudzoziemców z zakresu języka i kultury włoskiej, letnie ośrodki rekreacyjno-edukacyjne, zarządza przedszkolami i prywatnymi placówkami przedszkolnymi, prowadzi edukację domową dla dzieci z niepełnosprawnościami, warsztaty dla dzieci i młodzieży ze specyficznymi niepełnosprawnościami, poradnictwo w zakresie świadomego korzystania z mediów przez dzieci, młodzież i dorosłych oraz nadzór psychologiczny i profesjonalną pomoc dla pedagogów i pracowników socjalnych, organizuje szkolenia.
5. W odpowiedzi na pytanie: „Czy świadczone na Państwa rzecz ww. usługi są świadczone przez podmiot, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją?”,
wskazali Państwo:
W zakresie pytania 5 to odpowiedzi udzieliliśmy już we wniosku w stanowisku wnioskodawcy Ad. 1.
W związku z tym, że kontrahent zagraniczny jest podatnikiem nieposiadającym siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, to według naszej wiedzy podmiot taki, działając poza terytorium kraju, nie może działać na podstawie przepisu krajowego (polskiego) – ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Niemniej prowadzi działalność zbliżoną z działalnością, o której mowa w ww. przepisie krajowym. Zatem z uwagi, że świadcząca usługę firma zagraniczna w naszej ocenie nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów polskiego prawa oświatowego, jak również nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego (nie posiada akredytacji), o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a i b ustawy o VAT, to świadczona usługa kształcenia zawodowego nie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie tego przepisu (dotyczy on usług edukacyjnych).
W związku z tym nasza odpowiedź brzmi NIE.
6. W odpowiedzi na pytanie: „Czy świadczone na Państwa rzecz usługi w ramach programu „C” spełniają definicję kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawartą w art. 44 Rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.)?”,
wskazali Państwo:
Powiat „A” jako Wnioskodawca udzielił odpowiedzi i w jego ocenie, w opisie stanu faktycznego zawarł wszystkie informacje konieczne do ustalenia przedmiotu niniejszego pytania. Ustalenie czy świadczone na rzecz Wnioskodawcy usługi w zakresie praktyk zawodowych, w ramach programu „C” spełniają definicję kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawartą w art. 44 Rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 stanowi, zdaniem Wnioskodawcy, element oceny prawnej, który powinien być też przedmiotem analizy przeprowadzonej przez Organ rozpatrujący wniosek. W opisie stanu faktycznego zawarliśmy naszym zdaniem wyczerpujące informacje w tym zakresie, na podstawie których, Organ sam może to potwierdzić. W naszej ocenie, w granicach posiadanej wiedzy, zakres świadczonych usług mieści się w tej definicji.
Świadczone przez podmiot zagraniczny usługi organizacji zagranicznych praktyk zawodowych są zgodne z podstawą programową realizowaną w „B” i stanowią element kształcenia zawodowego rozumianego jako zorganizowanego procesu przekazywania wiedzy teoretycznej i praktycznych umiejętności, mający na celu przygotowanie ucznia do wykonywania konkretnego zawodu. Obejmuje ono naukę w systemie szkolnym (technika, szkoły branżowe) oraz formy pozaszkolne, nastawione na zdobycie kwalifikacji rynkowych i umiejętności potrzebnych na rynku pracy. Są one ściśle związane z branżami i zawodami, które znajdują się w ofercie edukacyjnej jednostki budżetowej Powiatu „A” – „B”, i w której realizowana jest nauka w tych zawodach, jak również nauczanie to ma na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych uczniów. Celem ich było odbycie praktyk zawodowych przez uczniów, a także zdobywanie wiedzy o technologiach funkcjonujących w innych krajach, zgodnie z wybranymi kierunkami kształcenia zawodowego. Praktyki zawodowe, prowadzone w ramach programu dotyczyły zawodów znajdujących się w ofercie edukacyjnej „B”: Technik Informatyk; Technik Mechanik; Technik Ekonomista, Technik Handlowiec.
Zdaniem Wnioskodawcy, do opodatkowania usługi przedstawionej w opisie stanu faktycznego właściwe będzie zastosowanie przedmiotowego zwolnienia wynikającego z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.
Zwolnienie to obejmuje usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w całości ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Analizując powołaną wyżej regulację art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, stanowiącą implementację art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady UE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L 77/1), szkolenia oraz kursy kształcenia i przekwalifikowania zawodowego muszą obejmować i mieć na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
Organizator praktyk zawodowych na terenie danego kraju, zapewnia aby praktyki odbywały się w zawodach i kierunkach wskazanych przez beneficjenta, które odpowiadają kierunkom i potrzebom kształcenia uczniów w „B”. Praktyki zawodowe są bowiem częścią kształcenia zawodowego, stanowiąc jego kluczowy element praktyczny. Służą do zdobywania praktycznych umiejętności, stosowania wiedzy teoretycznej w rzeczywistych warunkach pracy i przygotowania do przyszłego zawodu. Świadczone przez podmiot zagraniczny usługi organizacji zagranicznych praktyk zawodowych są zgodne z podstawą programową realizowaną w „B” i stanowią obowiązkowy element kształcenia zawodowego. Praktyki zawodowe uczniów u pracodawców zarówno w kraju jak i za granicą są realizowane na podstawie programu praktyk zgodnie z podstawą programową kształcenia w zawodach wynikającą z ogólnych przepisów oświatowych.
7. W odpowiedzi na pytanie: „W przypadku twierdzącej odpowiedzi na ww. pytanie nr 6 proszę jednoznacznie wskazać czy:
a) ww. usługi są wykonywane w ramach szkolenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego osób tego potrzebujących,
b) w jaki sposób osoby korzystające z ww. usług będą wykorzystywać nabytą wiedzę w ramach wykonywanego zawodu, pracy,
c) czy jest to nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkoleń,
d) czy jest to nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych,
e) czy posiadają Państwo stosowną dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania ww. usług świadczonych są środki publiczne?”,
wskazali Państwo:
a) uczniowie aby ukończyć szkołę muszą odbyć praktyki zawodowe, jest więc im to niezbędne do otrzymania promocji do klasy następnej i zakończenia edukacji szkolnej w danym roku szkolnym. Szkoła jest zobowiązania do organizacji praktyk zawodowych a przeprowadzenie ich poza granicami kraju umożliwia uczniom dodatkową, atrakcyjniejszą formę kształcenia zawodowego,
b) nie wiemy jak uczniowie będą ją wykorzystywać w pracy, w ramach wykonywanego zawodu to pokaże ich przyszłość; na tym etapie jest to potrzebne do ukończenia szkoły w zawodzie, który wybrali w toku swojej edukacji,
c) tak, praktyki odbywają się w ramach wybranych zawodów wynikających z podstawy programowej,
d) tak, praktyki odbywają się w ramach wybranych zawodów wynikających z podstawy programowej,
e) tak, posiadamy dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania świadczonych przez zagranicznych kontrahentów, w ramach programu „C” usług kształcenia zawodowego w formie praktyk zawodowych są środki publiczne.
Pytania
1. Czy do opodatkowania kompleksowej usługi organizacji zagranicznych praktyk zawodowych dla uczniów jednostki oświatowej Powiatu „B”, wyświadczonej przez podmiot zagraniczny, zidentyfikowanej jako import usług w rozumieniu ustawy o VAT, należy zastosować zwolnienie przedmiotowe na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług?
2. Czy obowiązek podatkowy z tytułu importu usług powstanie w dacie faktycznej zapłaty należności (w dwóch częściach osobno), w odniesieniu do każdej zapłaconej części należności przed wykonaniem usługi?
3. Czy na potrzeby wykazania importu usług właściwym kursem do przeliczenia zapłaconych kwot w EURO na PLN będzie średni kurs NBP z dnia poprzedzającego obowiązek podatkowy, który w tym przypadku powstaje z chwilą dokonania każdej z płatności w odniesieniu do zapłaconej części, tj. w dniu 27 kwietnia 2026 r. oraz 19 maja 2026 r.?
4. Czy podstawę opodatkowania stanowi całkowita wartość usługi zapłacona na rzecz kontrahenta zagranicznego?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 1.
Do opodatkowania kompleksowej usługi organizacji zagranicznych praktyk zawodowych dla uczniów jednostki oświatowej, wyświadczonej przez podmiot zagraniczny, która została zidentyfikowana jako import usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zmian.), należy zastosować zwolnienie przedmiotowe na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.
Wskazana w opisie stanu faktycznego usługa ma charakter importu usług. Zgodnie z przepisami ustawy o VAT, z importem usług mamy do czynienia w przypadku gdy:
a) miejscem świadczenia usługi jest terytorium kraju – zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług (w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika) jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, czyli Polska. W przypadku świadczonej usługi organizowania praktyk zawodowych, nie ma zastosowania żadne z wyłączeń wynikających z art. 28a-28n ustawy o VAT, tak więc zastosowanie znajdzie zasada ogólna;
b) usługodawca i usługobiorca są określeni w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, czyli usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju, natomiast usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju (siedziba usługobiorcy – Polska) i jest podatnikiem zgodnie z art. 15 ustawy o VAT.
Kontrahent zagraniczny podał swój numer VAT UE rozumiany jako standardowy numer NIP rozszerzony o kod kraju. Po tym numerze mogli Państwo zweryfikować czy dany kontrahent jest czynnym podatnikiem VAT. Wyniki weryfikacji potwierdziły, że podmiot jest podatnikiem aktywnym na terenie swojego kraju.
Z uwagi na spełnienie powyższych warunków, podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT od usługi stanowiącej import usług jest usługobiorca (w rozpatrywanym przypadku Powiat „B” działający poprzez swoją jednostkę budżetową – „D”).
Zdaniem Wnioskodawcy, do opodatkowania usługi przedstawionej w opisie stanu faktycznego właściwe będzie zastosowanie przedmiotowego zwolnienia wynikającego z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.
Zwolnienie to obejmuje usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w całości ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Analizując powołaną wyżej regulację art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, stanowiącą implementację art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady UE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L 77/1), szkolenia oraz kursy kształcenia i przekwalifikowania zawodowego muszą obejmować i mieć na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Organizator praktyk zawodowych na terenie danego kraju, zapewnia aby praktyki odbywały się w zawodach i kierunkach wskazanych przez beneficjenta, które odpowiadają kierunkom i potrzebom kształcenia uczniów w „B”. Praktyki zawodowe są bowiem częścią kształcenia zawodowego, stanowiąc jego kluczowy element praktyczny. Służą do zdobywania praktycznych umiejętności, stosowania wiedzy teoretycznej w rzeczywistych warunkach pracy i przygotowania do przyszłego zawodu. Świadczone przez podmiot zagraniczny usługi organizacji zagranicznych praktyk zawodowych są zgodne z podstawą programową realizowaną w „B” i stanowią obowiązkowy element kształcenia zawodowego. Praktyki zawodowe uczniów u pracodawców zarówno w kraju jak i za granicą są realizowane na podstawie programu praktyk zgodnie z podstawą programową kształcenia w zawodach wynikającą z ogólnych przepisów oświatowych.
Ponadto przedmiotowy przepis wskazuje, że aby dana usługa mogła skorzystać ze zwolnienia jako usługa kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inna niż usługa edukacyjna (objęta zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT), musi spełniać jeden z wymienionych warunków. Litera c. rozpatrywanego przepisu wskazuje, że aby zastosować przedmiotowe zwolnienie usługi te muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.
Środkami publicznymi w myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 z późn. zm.), są, między innymi, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej. Jak stanowi art. 6 ust. 1 ww. ustawy, środki publiczne przeznacza się na wydatki publiczne, a także na rozchody publiczne, w tym na rozchody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego.
Zgodnie z art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 198.), przez beneficjenta środków publicznych pochodzących z funduszy europejskich rozumie się osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, realizującą projekty finansowane z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie projektu.
W związku z powyższym, środki otrzymane przez beneficjenta („B”) w ramach umowy na realizację programu pochodzące z budżetu Unii Europejskiej (program finansowany przez Komisję Europejską) i wydatkowane przez jednostkę budżetową Powiatu „A” („B”) stanowią środki publiczne w rozumieniu ustawy o finansach publicznych.
Dokonując oceny, czy świadczone przez zagraniczne podmioty usługi kształcenia zawodowego objęte są przedmiotowym zwolnieniem należy upewnić się, czy spełnione są warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.
W związku z tym, że kontrahent zagraniczny jest podatnikiem nieposiadającym siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, to według Państwa wiedzy podmiot taki, działając poza terytorium kraju, nie może działać na podstawie przepisu krajowego (polskiego) – ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Niemniej prowadzi działalność zbliżoną z działalnością, o której mowa w ww. przepisie krajowym. Zatem z uwagi, że świadcząca usługę firma zagraniczna w Państwa ocenie nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów polskiego prawa oświatowego, jak również nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego (nie posiada akredytacji), o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a i b ustawy o VAT, to świadczona usługa kształcenia zawodowego nie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie tego przepisu (dotyczy on usług edukacyjnych).
Analizując okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego, należy uznać, że przedmiotowe usługi świadczone przez podmiot zagraniczny na rzecz Wnioskodawcy stanowią usługę kształcenia zawodowego, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT. Przedmiotowe usługi nie są usługami zawartymi w art. 43 ust 1 pkt 26 i sfinansowane zostały w całości ze środków publicznych.
Ad 2.
Co do zasady import usług rozlicza się w okresie, w którym usługa została wykonana. Natomiast jeżeli przed wykonaniem usługi uiszczono zapłatę to obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej uiszczenia, co do kwoty zapłaconej.
Na podstawie otrzymanej faktury proformy w dniu 27 kwietnia 2026 r. dokonano płatności pierwszej części należności tj. zaliczki, ponieważ tak traktują Państwo tę płatność, gdyż faktura proforma nie zawiera pełnej odpłatności za ww. usługę oraz nie jest też fakturą w rozumieniu ustawy o VAT. Natomiast w dniu 7 maja 2026 r. kontrahent zagraniczny wystawił fakturę i na jej podstawie, w dniu 19 maja 2026 r. została zrealizowana druga części należności i zarazem ostatnia wpłata. Faktura została wystawiona w pełnej kwocie należności wynikającej z zawartej umowy.
W zakresie obowiązku podatkowego to przy imporcie usług powstaje on co do zasady z chwilą wykonania usługi, art. 19a ust. 1 ustawy. Jeżeli natomiast przed wykonaniem usługi zapłacono za nią (w całości lub części), obowiązek podatkowy powstaje w momencie zapłaty w odniesieniu do zapłaconej kwoty. Zapłata miała miejsce w dniu 27.04.2026 r. i 19.05.2026 r. w obu przypadkach przed wykonaniem usługi, i w tych dniach powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do zapłaconej kwoty.
Ad 3.
Zasady przeliczania kwot wyrażonych w walucie obcej reguluje art. 31a ustawy o VAT, z którego wynika, że w przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. W przypadku natomiast gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone na tej fakturze w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.
W omawianym stanie faktycznym kontrahent zagraniczny wystawił fakturę przed wykonaniem usługi tj. w dniu 7 maja 2026 r. i przed zrealizowaniem drugiej płatności, która miała miejsce w dniu 19 maja 2026 r., (wystawiona 22 kwietnia 2026 r. faktura proforma pozostaje bez znaczenia, ponieważ na gruncie przepisów VAT nie stanowi faktury, jest tylko dokumentem informacyjnym i handlowym). W odniesieniu do zapłaconej w dniu 19 maja 2026 r. kwoty nie znajdzie jednak zastosowania przepis z art 31a ust. 2 mówiący, że w przypadku gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone na tej fakturze w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury. Art. 2 ustawy o VAT w pkt 31 zawiera definicję faktury, tj. przez fakturę rozumie się dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. W związku z tym na gruncie przepisów VAT obowiązujących w Polsce fakturę wystawioną przez kontrahenta zagranicznego nie możemy uznać za fakturę, ponieważ nie została wystawiona na podstawie polskiej ustawy VAT. W związku z tym, że 27 kwietnia 2026 r. dokonano częściowej płatności to właściwym kursem do przeliczenia kwoty EURO na PLN będzie średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego, tj. kurs z dnia 24 kwietnia 2026 r. w odniesieniu do zapłaconej części. Natomiast co do drugiej częściowej i zarazem ostatniej płatności z datą realizacji w dniu 19 maja 2026 r. również właściwym kursem do przeliczenia kwoty EURO na PLN będzie średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego tj. kurs z dnia 18 maja 2026 r. w odniesieniu do zapłaconej części.
Ad 4.
Art. 29a ust. 1 ustawy VAT stanowi, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. W ust. 6 cytowanego przepisu ustawa określa, że podstawa opodatkowania powinna być zwiększona o podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku; oraz o koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
Z otrzymanej faktury wynika, że w zakresie dwóch pozycji na fakturze opisanej jako zakwaterowanie uczniów i nauczycieli kontrahent zagraniczny rozliczył podatek należny na terenie własnego kraju, tj. Włoch opodatkowując tę usługę stawką 10%. Nie posiadają Państwo wiedzy w zakresie prawidłowości naliczenia podatku VAT przez kontrahenta zagranicznego, nie znają Państwo w tym zakresie przepisów o podatku od wartości dodanej na terenie Włoch. Nie wiedzą Państwo dlaczego całej usługi kontrahent nie potraktował na zasadzie „reverse charge”. Uważają Państwo jednak, że podstawę opodatkowania w przypadku importu usług będzie stanowiła całkowita kwota należności zapłacona kontrahentowi łącznie z podatkiem VAT rozliczonym na terenie Włoch z dwóch pozycji wskazanych na fakturze dotyczących zakwaterowania. Kwota ustalona w umowie z kontrahentem jest bowiem stawką ryczałtową niezależną od sposobu opodatkowania usługi we Włoszech; należną za całą wyświadczoną usługę i taka kwota stanowi całkowitą należność do zapłaty. Bez względu czy kontrahent zagraniczny wykazałby na fakturze podatek VAT czy nie to kwota umowna nie uległaby zmianie. W Państwa opinii pomimo tak wystawionej faktury przez zagranicznego kontrahenta, należy potraktować tę usługę jako usługę kompleksową bez wyszczególniania z niej jednostkowych elementów. Nie mogliby Państwo też zgodzić się z założeniem, że usługa zakwaterowania jako związana z nieruchomościami została opodatkowana w miejscu położenia nieruchomości bo z mocy art. 28e ustawy o VAT, wyłączyłaby ją z podstawy opodatkowania i stała by w sprzeczności z kompleksowością usługi. Na fakturze tej znajdują się też inne pozycje, które nie zostały opodatkowane we Włoszech, korzystają ze zwolnienia jednak też w tym zakresie nie znają Państwo jego podstawy prawnej; jak podatek turystyczny, który jest obowiązkowy na terenie Włoch liczony w określonej wysokości za 5 dni oraz usługa, która po przetłumaczeniu z języka włoskiego oznacza usługi towarzyszenia i wsparcia.
W ocenie Wnioskodawcy, na podstawie zawartej umowy z wyszczególnionym zakresem praw i obowiązków jej stron oraz celem pobytu jakim jest organizacja praktyk zawodowych uczniów klas czwartych, wszystkie elementy wyszczególnione na fakturze należy potraktować jako jedną usługę kompleksową. Wszystkie te czynności składają się bowiem na jedną całość, która ma sens tylko w takim połączeniu. Wyodrębnienie poszczególnych elementów i opodatkowywanie każdego z nich miałoby charakter wyłącznie sztuczny; doszło by do tego, że usługę z faktury pod nazwą usługi towarzyszenia i wsparcia też należałoby podzielić bo w niej mieszczą się m.in. takie usługi jak: zakup biletów komunikacji miejskiej, usługa transportu z i na lotnisko, usługa mentoringu czy wybór pracodawców i organizacja całej dokumentacji tak, żeby praktyki zawodowe mogły się odbyć zgodnie z celem tego wyjazdu. Świadczenie kompleksowe to bowiem dostawa towarów lub świadczenie usług, które składa się z wielu uzupełniających się dostaw towarów lub świadczeń usług. Świadczenie kompleksowe charakteryzuje to, że składa się z wielu usług lub towarów, które nie funkcjonują odrębnie, a dopiero w połączeniu stanowią złożone (całościowe) świadczenie. „B” nie kupił ani samej usługi zakwaterowania, ani usługi turystycznej pomimo, że w cenie zapłaconej był wliczony też podatek turystyczny obowiązujący na terenie Włoch; bo nie taki był cel zasadniczy wyjazdu, celem był wyjazd uczniów wraz z opiekunami aby odbyć praktyki zawodowe na terenie Włoch, a żeby one się odbyły uczestnicy musieli gdzieś być zakwaterowani w tym czasie. Dlatego, w Państwa opinii, usługa kompleksowa w kontekście podatku od towarów i usług to traktowanie kilku powiązanych świadczeń jako jednej całości opodatkowanej według stawki właściwej dla usługi głównej. Jeśli czynności są nierozerwalne ekonomicznie, nie dzieli się ich dla celów podatkowych. Kluczem jest określenie, co jest świadczeniem zasadniczym. Uważają Państwo, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. Zasady te wywodzą się przecież z licznego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) oraz krajowych organów skarbowych. Uważają Państwo zatem, że w omawianym przypadku mamy do czynienia z usługą kompleksową, której świadczeniem zasadniczym jest realizacja międzynarodowych praktyk zawodowych w swoim kraju dla uczniów „B”.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
Według art. 2 pkt 1 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść. Wskazać należy bowiem, że czynnikiem wyróżniającym określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.
Według art. 2 pkt 9 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług – rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
b) usługobiorcą jest:
- w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
- w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju – podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
- w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
Stosownie do art. 17 ust. 1a ustawy:
Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w przypadku gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.
Według z art. 17 ust. 2 ustawy:
W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, ma zastosowanie gdy miejscem świadczenia a tym samym opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy tym warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy, jak i usługobiorcy.
W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do art. 28o ustawy.
Stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Natomiast stosownie do art. 28b ust. 3 ustawy:
W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy nabyta przez Państwa kompleksowa usługa organizacji zagranicznych praktyk zawodowych dla uczniów jednostki oświatowej, będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości, w pierwszej kolejności należy rozważyć kwestię tzw. świadczeń złożonych.
Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi złożonej.
Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), całe świadczenie złożone podlega takim regulacjom opodatkowania VAT, w tym w zakresie stosowania właściwej stawki VAT, jakie dotyczą świadczenia głównego. Oznacza to, że opodatkowanie świadczeń pomocniczych, składających się na świadczenie złożone, podlega takim samym zasadom opodatkowania, jakim podlega świadczenie główne.
Pogląd taki został ukształtowany w orzeczeniu TSUE w sprawie C-349/96, w którym Trybunał stwierdził, że „Z jedną usługą mamy do czynienia zwłaszcza wtedy, gdy jeden lub kilka elementów należy uznać za usługę główną, a jeden lub kilka elementów za usługi pomocnicze, objęte tym samym reżimem podatkowym, co usługa główna” (podobnie w orzeczeniu w sprawie C-41/04).
Co istotne, aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną winna się ona składać z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Zgodnie z podejściem wyrażonym w wyroku TSUE z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, za pomocniczą należy uznać czynność, która nie stanowi dla nabywcy celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej, a jej cel jest zdeterminowany przez czynność główną.
Zatem świadczenie złożone ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru, ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.
W związku z powyższym, w przypadku opodatkowania usług o charakterze złożonym istotnym jest to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną usługą kompleksową, czy też z szeregiem jednostkowych usług. Ocena tej okoliczności winna odbywać się więc w oparciu o to, czy dokonywane czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.
W świetle powyższego, analizując przedstawiony we wniosku opis sprawy należy wskazać, że opisane we wniosku poszczególne czynności (tj. zakwaterowanie uczniów, zakwaterowanie nauczycieli, podatek turystyczny oraz usługi towarzyszenia i wsparcia uczniów), służą wykonaniu świadczenia podstawowego, jakim w niniejszej sprawie jest usługa kształcenia zawodowego. Jak Państwo wskazali praktyczna nauka zawodu jest obowiązkowym zajęciem edukacyjnym w szkołach prowadzących kształcenie zawodowe. Uczeń, aby otrzymać świadectwo ukończenia szkoły, musi odbyć praktyki zawodowe w wymiarze i formie ustalonej przez szkołę wynikającej z podstawy programowej. Część uczniów praktyki zawodowe odbywa w kraju a część, która przeszła rekrutację zgodnie z obowiązującym w „B” regulaminem, ma możliwość odbycia ich poza granicami kraju właśnie w ramach realizowanego projektu „C” W związku z realizacją programu „C” uczniowie oraz opiekunowie wyjeżdżają do krajów Unii Europejskiej w celu odbycia szkolenia zawodowego uczniów w ramach praktycznej nauki zawodu. Wszystkie usługi nabywane przez Państwa w związku wyjazdem uczniów na praktyki do Włoch, w tym usługi zakwaterowania uczniów, zakwaterowania nauczycieli, podatek turystyczny, usługi towarzyszenia i wsparcia uczniów, stanowią całość i są usługami niezbędnymi do wykonywania przez Państwa usług kształcenia w jednostce organizacyjnej Powiatu (jednostki oświatowej) biorącej udział w programie „C”.
Stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie Powiat jest zainteresowany nabyciem od podmiotu zagranicznego usługi kształcenia zawodowego (w postaci przeprowadzenia praktyk zawodowych dla uczniów), a nie nabyciem wyłącznie poszczególnych usług, tj. zakwaterowanie uczniów, zakwaterowanie nauczycieli, podatek turystyczny oraz usługi towarzyszenia i wsparcia uczniów.
Zatem, Powiat jest zainteresowany uzyskaniem końcowego efektu ekonomicznego, jakim jest odbycie praktyk zawodowych grupy uczniów w ramach otrzymanego dofinansowania na realizację projektu. W tym przypadku zakwaterowanie uczniów, zakwaterowanie nauczycieli, podatek turystyczny oraz usługi towarzyszenia i wsparcia uczniów są usługą ściśle związaną z odbywaniem przez uczniów praktyk zawodowych.
Biorąc powyższe pod uwagę nie sposób uznać, że ww. świadczenia mają charakter samoistny. Każda z tych czynności stanowi element usługi złożonej (kompleksowej) związanej z kształceniem zawodowym w ramach przedmiotowego projektu i nie powinny być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.
Tym samym, skoro Powiat spełnia definicję podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy, a ponadto w przedmiotowej sprawie nie mają zastosowania zastrzeżenia wymienione w art. 28b ust. 1 ustawy, to miejscem świadczenia i opodatkowania kompleksowej usługi organizacji praktyk zawodowych spełniającej definicję kształcenia zawodowego świadczonej przez kontrahenta zagranicznego z siedzibą we Włoszech – stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy – jest miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium Polski. W konsekwencji, stosownie do warunków wymienionych w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, z tytułu nabycia od kontrahenta zagranicznego z siedzibą we Włoszech ww. kompleksowej usługi organizacji praktyk zawodowych, Powiat zobowiązany będzie do rozpoznania importu usług oraz opodatkowania nabywanych usług, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego na terytorium Polski.
Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości dotyczących możliwości zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy nabytej przez Państwa kompleksowej usługi, wskazać należy, że zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Według art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia
- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
c) finansowane w całości ze środków publicznych
- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
W myśl art. 43 ust. 17 ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Na podstawie art. 43 ust. 17a ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej rozporządzeniem:
Zwalnia się od podatku:
13) usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane;
14) usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Stosownie do § 3 ust. 8 rozporządzenia:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Na mocy § 3 ust. 9 rozporządzenia:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub
2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Wskazane wyżej regulacje stanowią odzwierciedlenie prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) – zwanej dalej dyrektywą 2006/112/WE – zwolnione jest kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie dyrektywy 2006/112/WE podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.
Definicja kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego została zawarta w art. 44 rozporządzenia 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.
W myśl ww. art. 44 rozporządzenia:
Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
Wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał TSUE – że zakres zwolnień przewidzianych w dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08).
Analizując powołaną wyżej regulację art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy szkolenia muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą, czy zawodem lub muszą mieć na celu uzyskanie albo uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:
- formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych,
- na świadczone szkolenia należy uzyskać akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty,
- szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.
W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.):
Środkami publicznymi są:
1) dochody publiczne;
2) środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
2a) środki, o których mowa w art. 3b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r. poz. 198 );
2b) środki, o których mowa w art. 202 ust. 4;
2c) środki finansowe, odsetki i inne przychody, a także zyski, o których mowa w art. 50d ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2023 r. poz. 2298 oraz z 2026 r. poz. 680);
3) środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;
4) przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:
a) ze sprzedaży papierów wartościowych,
b) z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,
c) ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
d) z otrzymanych pożyczek i kredytów,
e) z innych operacji finansowych;
5) przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.
Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o finansach publicznych:
Środki publiczne przeznacza się na:
1) wydatki publiczne;
2) rozchody publiczne, w tym na rozchody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego.
Dokonując oceny, czy świadczona przez zagraniczny podmiot usługa kształcenia zawodowego jest objęta zwolnieniem należy zbadać, czy spełnione są warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.
Z okoliczności przestawionych we wniosku wynika, że kontrahent zagraniczny z siedzibą we Włoszech nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów polskiego prawa oświatowego, jak również nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego (nie posiada akredytacji), o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a i b ustawy. Tym samym, świadczona przez niego przedmiotowa usługa nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
Z kolei dla zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie jednego z warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia, lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.
Z wniosku wynika, że świadczone przez podmiot zagraniczny usługi organizacji zagranicznych praktyk zawodowych są zgodne z podstawą programową realizowaną w „B” i stanowią element kształcenia zawodowego rozumianego jako zorganizowanego procesu przekazywania wiedzy teoretycznej i praktycznych umiejętności, mający na celu przygotowanie ucznia do wykonywania konkretnego zawodu. Obejmuje ono naukę w systemie szkolnym (technika, szkoły branżowe) oraz formy pozaszkolne, nastawione na zdobycie kwalifikacji rynkowych i umiejętności potrzebnych na rynku pracy. Są one ściśle związane z branżami i zawodami, które znajdują się w ofercie edukacyjnej jednostki budżetowej Powiatu „A” – „B”, i w której realizowana jest nauka w tych zawodach, jak również nauczanie to ma na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych uczniów. Celem ich było odbycie praktyk zawodowych przez uczniów, a także zdobywanie wiedzy o technologiach funkcjonujących w innych krajach, zgodnie z wybranymi kierunkami kształcenia zawodowego. Praktyki zawodowe, prowadzone w ramach programu dotyczyły zawodów znajdujących się w ofercie edukacyjnej „B”: Technik Informatyk; Technik Mechanik; Technik Ekonomista, Technik Handlowiec. Organizator praktyk zawodowych na terenie danego kraju, zapewnia aby praktyki odbywały się w zawodach i kierunkach wskazanych przez beneficjenta, które odpowiadają kierunkom i potrzebom kształcenia uczniów w „B”. Praktyki zawodowe są bowiem częścią kształcenia zawodowego, stanowiąc jego kluczowy element praktyczny. Służą do zdobywania praktycznych umiejętności, stosowania wiedzy teoretycznej w rzeczywistych warunkach pracy i przygotowania do przyszłego zawodu. Świadczone przez podmiot zagraniczny usługi organizacji zagranicznych praktyk zawodowych są zgodne z podstawą programową realizowaną w „B” i stanowią obowiązkowy element kształcenia zawodowego. Praktyki zawodowe uczniów u pracodawców zarówno w kraju jak i za granicą są realizowane na podstawie programu praktyk zgodnie z podstawą programową kształcenia w zawodach wynikającą z ogólnych przepisów oświatowych. Uczniowie aby ukończyć szkołę muszą odbyć praktyki zawodowe, jest więc im to niezbędne do otrzymania promocji do klasy następnej i zakończenia edukacji szkolnej w danym roku szkolnym. Szkoła jest zobowiązania do organizacji praktyk zawodowych. Praktyki odbywają się w ramach wybranych zawodów wynikających z podstawy programowej.
Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego należy uznać, że nabyta przez Państwa usługa od kontrahenta zagranicznego z siedzibą we Włoszech spełnia definicję kształcenia zawodowego zawartą w art. 44 Rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011.
Ponadto, projekt jest w całości finansowany ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, a ostatecznym odpowiedzialnym za realizację programu „C” jest Komisja Europejska i posiadają Państwo dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania świadczonych przez zagranicznych kontrahentów, w ramach programu „C” usług kształcenia zawodowego w formie praktyk zawodowych są środki publiczne.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że import usługi organizacji praktyk zawodowych spełniającej definicję kształcenia zawodowego zawartą w art. 44 rozporządzenia 282/2011, świadczonej przez kontrahenta zagranicznego z siedzibą we Włoszech, finansowanej w całości ze środków publicznych korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.
Podsumowując, import kompleksowej usługi organizacji zagranicznych praktyk zawodowych dla uczniów jednostki oświatowej Powiatu „A”, świadczonej przez kontrahenta zagranicznego z siedzibą we Włoszech, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.
Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.
Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii, kiedy powstaje obowiązek podatkowy z tytułu importu kompleksowej usługi organizacji praktyk zawodowych.
Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
Odstępstwem od zasady ogólnej zawartej w art. 19a ust. 1 ustawy są szczególne momenty powstania obowiązku podatkowego, które mają zastosowanie w przypadku spełnienia szczególnych warunków określonych ustawą.
Według art. 19a ust. 8 ustawy:
Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b;
2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
Przepisy dotyczące powstania obowiązku podatkowego nie regulują odrębnie powstania obowiązku podatkowego w przypadku importu usług. Zatem, zgodnie z powołanymi przepisami, w odniesieniu do nabywanej usługi, do której stosuje się art. 28b ustawy, obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych, tj. z chwilą wykonania tej usługi lub – jeśli przed tym momentem otrzymano całość lub część zapłaty – z chwilą otrzymania zapłaty w odniesieniu do otrzymanej części.
Z wniosku wynika, że Kontrahent zagraniczny z siedzibą we Włoszech 22 kwietnia 2026 r. wystawił fakturę proformę na część należności głównej, która została opłacona 27 kwietnia 2026 r., a zapłata stanowi dowód poniesienia wydatku przewidzianego w planie realizowanego projektu i zostanie uwzględniona w rozliczeniu końcowym projektu. Zgodnie bowiem z umową, płatności będą dokonywane w dwóch transzach; pierwsza przed wyjazdem a druga nie później niż w czwartym tygodniu mobilności. Faktura na 100% należności została wystawiona 7 maja 2026 r. przed wykonaniem usługi (usługa realizowana w okresie od 29 kwietnia 2026 r. do 27 maja 2026 r.) Dopłata do 100% należności zrealizowana zostanie w dniu 19 maja 2026 r.
Zatem, w odniesieniu do nabywanej przez Państwa kompleksowej usługi organizacji praktyk zawodowych – skoro przed wykonaniem ww. usługi kontrahent zagraniczny z siedzibą we Włoszech otrzymał całość zapłaty w dwóch transzach (tj. 27 kwietnia 2026 r. i 19 maja 2026 r.) – obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy, czyli z chwilą otrzymania zapłaty w odniesieniu do każdej z otrzymanych przez kontrahenta kwot oddzielnie.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.
Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia kursu walut do przeliczenia zapłaconych z tytułu importu usług kwot w EURO na PLN.
Sposób przeliczania na złote kwot wykazanych na fakturach, w sytuacji, gdy kwoty te wykazane są w walutach obcych zawarty został w art. 31a ustawy.
W świetle art. 31a ust. 1 ustawy:
W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Podatnik może wybrać sposób przeliczania tych kwot na złote według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro.
Wyżej powołany przepis art. 31a ustawy znajduje zastosowanie, kiedy podstawa opodatkowania jest wyrażona w walucie obcej. Co do zasady w przypadku gdy podstawa opodatkowania jest wyrażona w walucie obcej przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Przy czym w przypadku gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury. Alternatywnie podatnik może wybrać sposób przeliczania kwot wyrażonych w walucie obcej na złote według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro.
Zgodnie z art. 31a ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone na tej fakturze w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury. Przepis ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepis art. 31a ust. 2 ustawy, nie dotyczy faktur wystawianych przez kontrahentów zagranicznych, ani dokumentów wystawianych przez nabywców usługi. To z kolei oznacza, że kurs, jaki należy zastosować do przeliczania importu usług, nie jest uzależniony od daty wystawienia ww. faktur, istotny jest tylko termin powstania obowiązku podatkowego.
W myśl art. 31a ust. 2a ustawy:
Kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania określone w walucie obcej mogą być przeliczane przez podatnika na złote zgodnie z zasadami przeliczania przychodu określonego w walucie obcej wynikającymi z przepisów o podatku dochodowym, obowiązującymi tego podatnika na potrzeby rozliczania danej transakcji.
Z kolei, jak stanowi art. 31a ust. 2d ustawy:
W przypadku gdy w okresie stosowania zasad przeliczania, o których mowa w ust. 2a, podatnik dokona transakcji niepodlegającej przeliczeniu zgodnie z tymi zasadami, jest on obowiązany do zastosowania dla tej transakcji zasad przeliczania, o których mowa w ust. 1 lub 2.
A zatem, w przypadku gdy w okresie stosowania przez podatnika opcjonalnej metody przeliczania podatnik dokona transakcji niepodlegającej przeliczeniu zgodnie z zasadami stosowanymi w podatku dochodowym, jest obowiązany do zastosowania dla tej transakcji dotychczasowych metod przeliczenia. Przykładowo, powyższe dotyczy transakcji, które w podatku VAT są rozliczane przez nabywcę, np. nabycie usług lub wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, dla których zobowiązanym do rozliczenia pozostaje nabywca. Zatem przepis art. 31a ust. 2a ustawy w okolicznościach tej sprawy nie znajdzie zastosowania.
Jednakże zauważyć w tym miejscu należy, że stosując wykładnię funkcjonalną przepisu art. 19a ust. 8 ustawy, należy stwierdzić, że dla określenia terminu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu usług, a tym samym obliczenia podstawy opodatkowania i podatku należnego z zastosowaniem właściwego kursu przeliczania kwot wyrażonych w walucie obcej na złote, w przeważającej większości przypadków wystarczające będą informacje o terminie obciążenia rachunku bankowego nabywcy usługi.
Obciążenie rachunku bankowego nabywcy usługi to moment gdy pieniądze „zejdą” z jego konta, natomiast uznanie rachunku dostawcy usługi to moment gdy może on nimi dysponować. Nie zawsze jest to ten sam dzień.
Zatem pomimo, iż literalnie obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uznania rachunku bankowego dostawcy usługi, to jednak można przyjąć wykładnię funkcjonalną, z której wynika, że ze względu na dysponowanie przez nabywcę usługi przede wszystkim informacją o obciążeniu swojego rachunku bankowego, ten dzień należy przyjąć jako dzień zapłaty. Jeśli będą Państwo dysponować dowodem, że zapłata nastąpiła w późniejszym dniu, czyli w dniu uznania rachunku firm zagranicznych przyjęcie takiego rozwiązania również jest poprawne.
Co do zasady, gdy podstawa opodatkowania jest wyrażona w walucie obcej przeliczenia na złote powinni Państwo dokonywać według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Alternatywnie mogą Państwo wybrać sposób przeliczania kwot wyrażonych w walucie obcej na złote według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego.
W związku z powyższym, przeliczenia na złote kwot wykazanych na fakturach w walutach obcych wystawianych przez zagranicznego kontrahenta z siedzibą we Włoszech, w związku z importem usług, powinni Państwo dokonać – stosownie do art. 31a ust. 1 ustawy – według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego, lub według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego.
W konsekwencji, powinni Państwo dokonać przeliczenia podstawy opodatkowania dla importu usługi organizacji zagranicznych praktyk zawodowych wyrażonej w EURO, według kursu średniego danej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego, tj. w Państwa przypadku:
- w stosunku do dokonanej 27 kwietnia 2026 r. części płatności, dla której obowiązek podatkowy powstał 27 kwietnia 2026 r., właściwym kursem będzie kurs z 24 kwietnia 2026 r.,
- w stosunku do pozostałej płatności dokonanej 19 maja 2026 r., dla której obowiązek podatkowy powstał 19 maja 2026 r., właściwym kursem będzie kurs z 18 maja 2026 r.
Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.
W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Na mocy art. 29a ust. 6 ustawy:
Podstawa opodatkowania obejmuje:
1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
Stosowanie do art. 29a ust. 7 ustawy:
Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.
Zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy:
Podstawę opodatkowania obniża się o:
1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika przede wszystkim, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika oraz podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem samego VAT, a także koszty dodatkowe, takie jak prowizja, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego „zapłata” to „uiszczenie należności za coś”, „należność za coś”, „odpłacenie komuś za coś”. Pojęcie zapłaty rozumiane jest więc jako należność za daną czynność opodatkowaną. Zapłata jest więc należnością (kwotą należną) za czynność opodatkowaną.
Na mocy powyższych regulacji w podstawie opodatkowania należy również uwzględniać m.in. podatek od wartości dodanej (czy też kwotę odpowiadającą podatkowi od wartości dodanej) także wówczas, gdy sprzedawca błędnie opodatkował daną sprzedaż.
Zatem podstawą opodatkowania z tytułu importu usług jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą świadczący usługę otrzymał lub ma otrzymać z tytułu świadczenia usług od nabywcy lub osoby trzeciej, oraz podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze.
Należy nadmienić, że w myśl art. 30c ust. 1 i ust. 2 ustawy:
1. Podstawy opodatkowania z tytułu importu usług nie ustala się, w przypadku gdy wartość usługi została wliczona do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub wartość usługi, na podstawie odrębnych przepisów, zwiększa wartość celną importowanego towaru.
2. Podstawy opodatkowania przy dostawie towarów, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest nabywca tych towarów, nie ustala się, w przypadku gdy podatek od towarów, które są na terytorium kraju instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, został w całości z tytułu ich importu pobrany od podatnika dokonującego nabycia tych towarów. Jeżeli jednak kwota podatku z tytułu importu towarów jest niższa od kwoty podatku, jaka byłaby należna z tytułu dostawy tych towarów na terytorium kraju, podatnik dokonujący ich nabycia jest obowiązany do rozliczenia tej różnicy.
W analizowanej sprawie, jak wskazano powyżej nabyta przez Państwa usługa od kontrahenta z siedzibą we Włoszech stanowi jedną kompleksową usługę organizacji praktyk zawodowych. Ponadto, kontrahent zagraniczny z siedzibą we Włoszech, do ceny wykazanej na fakturze usługi:
- Zakwaterowanie uczniów (opodatkowane we Włoszech stawka na fakturze 10%),
- Zakwaterowanie nauczycieli (opodatkowane we Włoszech stawka na fakturze 10%),
doliczył włoski podatek VAT.
Wobec powyższego, podstawą opodatkowania z tytułu importu usługi od kontrahenta zagranicznego będzie należność (kwota należna), którą Państwo są obowiązani zapłacić za wykonaną czynność, czyli kwota brutto wynikająca z otrzymanej faktury.
Podsumowując, do podstawy opodatkowania z tytułu importu usług z faktur wystawionych przez kontrahenta zagranicznego z siedzibą we Włoszech, wchodzi wszystko, co stanowi zapłatę, którą podmiot z Włoch otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży usługi na Państwa rzecz, włącznie z kwotą podatku od wartości dodanej wykazaną na fakturze.
Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm..; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów