taxmachine.pl

0112-KDIL1-2.4012.221.2026.2.MŁ

Interpretacja indywidualna2026-07-15Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Uznanie za podatnika podatku VAT oraz zasadne opodatkowanie podatkiem VAT transakcji przeniesienia własności nieruchomości niezabudowanej celem pokrycia aportu w Spółce.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

·      nieuznania Państwa, za podatnika podatku VAT (pytanie nr 1);

·      niezasadnego opodatkowania przez Państwa podatkiem VAT transakcji przeniesienia własności nieruchomości niezabudowanej nr (…) celem pokrycia aportu w Spółce (pytanie nr 2).

Uzupełnili go Państwo pismem z 19 czerwca 2026 r. (wpływ 19 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Gmina (…) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym Gmina (…) jest wyposażona osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.

W roku (…) na podstawie Uchwały nr (…) Rady Gminy (…) wyrażającej zgodę na wniesienie przez Gminę (…) do (…) Społecznej Inicjatywy Mieszkaniowej Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w (…), której jedynym wspólnikiem jest Gmina (…) wkładu niepieniężnego (aport), tj. niezabudowanej nieruchomości stanowiącej własność Gminy (…) oznaczonej nr geodezyjnym (…) o powierzchni (…) ha w miejscowości (…), zapisanej w KW Nr (…) z przeznaczeniem pod budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne.

Gmina (…) ww. transakcję opodatkowała podatkiem od towarów i usług stosując stawkę VAT 23% a podatek VAT ujęła w Rejestrze sprzedaży w (…) (…) r. Podatek należny VAT Gmina wykazała i rozliczyła w deklaracji VAT 7M za miesiąc (…) (…) r.

Uzupełnienie stanu

Gmina (…) zakupiła od (…) Spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w (…) aktem notarialnym z (…) niezabudowaną nieruchomość położną w miejscowości (…) gm. (…) stanowiącej działkę gruntu nr (…) o powierzchni (…) ha (księga wieczysta KW nr (…) w Sądzie Rejonowym (…), VI Wydział Ksiąg Wieczystych).

Od czasu zakupu do czasu przekazania aportem do (…) Społecznej Inicjatywy Mieszkaniowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ww. nieruchomość była w posiadaniu Gminy (…). Niezaistniały żadne zdarzenia gospodarcze związane z ww. nieruchomością typu np. dzierżawa czy realizowanie zadań własnych Gminy zgodnie z Ustawą z dnia 8 marca 1990r o samorządzie gminnym lub inne.

Ww. nieruchomość niezabudowana włączona została do majątku, tj. aktywów Gminy (…).

Nieruchomość niezabudowana o nr (…) położona w miejscowości (…) (tj. ww. nieruchomość) nie była od momentu jej nabycia do momentu wniesienia jej aportem do (…) Społecznej Inicjatywy Mieszkaniowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością do żadnych czynności, a szczególnie:

a)  czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

b)  czynności opodatkowanych od towarów i usług,

c)  zwolnionych od towarów i usług.

Na potrzeby określenia wartości rynkowej ww. nieruchomości Gmina (…) zleciła wykonanie wyceny przez Rzeczoznawcę Majątkowego, który wykonał Operat Szacunkowy, w którym zgodnie ze spisem treści zawarto:

a)  dane formalno-prawne,

b)  dane o nieruchomości,

c)  oszacowanie wartości gruntu działki nr (…).

W części „dane formalno-prawne” m.in. występuje Gmina (…) jako Zleceniodawca. Przedmiotem wyceny jest określenie wartości rynkowej prawa własności gruntu działki nr (…) o powierzchni (…) m2, położonej w miejscowości (…) gm. (…).

Celem wyceny jest oszacowanie wartości rynkowej ww. nieruchomości dla aktualnego sposobu użytkowania w celu wniesienia aportem do spółki.

Zawarto daty istotne dla opracowania, tj.:

·      datę wyceny – (…).,

·      datę wizji lokalnej – (…).,

·      datę stanu nieruchomości – (…).,

·      datę przyjętego poziomu cen – (…).

Do określenia wartości nieruchomości wykorzystano podejście porównawcze, metodę porównywania parami.

W części „oszacowanie wartości gruntu działki nr (…)” zawarto założenia do wyceny m.in. zawarto informację, że za obiekty porównawcze przyjęto działki gruntowe położone na terenie Gminy (…), których transakcje kupna – sprzedaży dokonane zostały w ostatnim czasie. Jednostkę porównawczą przyjęto 1 m2 powierzchni działki. Wartość gruntu działki nr (…) określono dla funkcji terenów zabudowy mieszkaniowej w cenach i stanie z (…). Ze względu na częściowe uzbrojenie techniczne terenu, wartość 1 m2 powierzchni działki skorygowano współczynnikiem K=1,05.

W „analizie rynku” zawarto, że przeprowadzona analiza rynku nieruchomości na terenie gminy (…) wykazała duże zainteresowanie inwestorów zakupem gruntów niezabudowanych przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Wobec powyższego rozszerzono okres analizy do lat trzech. Analizę przeprowadzono przyjmując kryteria: rodzaj rynku – grunty przeznaczone pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, obszar rynku – teren Gminy (…), okres monitorowania cen – 3 lata. W okresie badania cen zanotowano cenę minimalną 30,51 zł/m2, cenę maksymalną 74,93 zł/m2. W wyniku przeprowadzonej analizy na badanym rynku określono następujące cechy rynkowe i ich wagi: powierzchnia działki – 30%, lokalizacja – 45%, uzbrojenie techniczne – 15%, dojazd – 10%.

Jako obiekty porównawcze badano:

·      działkę (A) o powierzchni (…) m2 położoną w (…) gm. (…) z lokalizacją ogólną i szczegółową bardzo dobrą, data transakcji (…) cena transakcyjna 63,40 zł/m2,

·      działkę (B) o powierzchni (…) m2 położoną w (…) gm. (…) z lokalizacją ogólną i szczegółową bardzo dobrą, data transakcji (…) cena transakcyjna 51,77 m2,

·      działkę (C) o powierzchni (…) m2 położoną w (…) gm. (…) z lokalizacją ogólną i szczegółową bardzo dobrą, data transakcji (…) cena transakcyjna 53,22 m2.

W operacie szacunkowym rzeczoznawca przystąpił do Obliczenia wartości cząstkowych: WA/C=CTA/C+P, gdzie WA/C- wartość cząstkowa dla nieruchomości A , B, C;

CTA/C- cena transakcyjna 1 m2 powierzchni działki sprowadzona na dzień wyceny (zł/m2); P- wielkość poprawki (zł/m2); WA=68,47 zł/m2-6,70 zł/m2; WA=61,77 zł/m2; WB=53,58 zł/m2-3,40 zł/m2; WB=50,18 zł/m2; WC=55,88 zł/m2- - 6,70 zł/m2; WC=49,18 zł/m2.

Ostateczną wartość rynkową 1 m2 powierzchni działek obliczono jako średnią arytmetyczną.

Wartości uzyskanych z porównań w poszczególnych parach skorygowaną współczynnikiem K=1,05.

WX=WA+WB+WC/:3 X K.

WX=61,77=50,18=49,18/:3 x 1,05=56,40 zł/m2

Wartość rynkowa gruntu działki nr (…) wynosi: 56,40 zł/m2 x (…) m2=(…) zł.

Przyjęto wartość rynkową gruntu działki nr (…): (…) zł, słownie: (…) złotych.

Zapłatą za wniesiony aport było objęcie przez Gminę (…) w (…) Społecznej Inicjatywie Mieszkaniowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (…) udziałów ((…)) o wartości 1 000 zł każdy udział, w łącznej wartości (…) zł.

Zapłatę za aport stanowiły udziały w wartości nominalnej. Kalkulację rynkową nieruchomości przeprowadził Rzeczoznawca Majątkowy sporządzając Operat Szacunkowy z datą wyceny (…).

(…) Społeczna Inicjatywa Mieszkaniowa Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością była zobligowana względem Gminy (…) wyłącznie do budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą.

Nieruchomość niezabudowana zgodnie z uchwałą nr (…) Rady Gminy z (…) w sprawie zmian Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy (…) przeznaczona jest pod strefę wielofunkcyjną, do ww. terenu nie ma uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Dla działki nr (…) wydano decyzję o warunkach zabudowy, do inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego.

Pytania

1.  Czy na podstawie ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 775 ze zm.) Gmina (…) zgodnie z art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie powinna zostać uznana za podatnika podatku VAT, gdyż za pośrednictwem (…) Społecznej Inicjatywy Mieszkaniowej Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością realizuje zadania własne w postaci gminnego budownictwa mieszkaniowego?

2.  Czy w opisanym stanie faktycznym Gmina (…) niesłusznie opodatkowała podatkiem VAT przeniesienie własności nieruchomości niezabudowanej nr (…) celem pokrycia aportu w spółce (…) Społeczna Inicjatywa Mieszkaniowa Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  Gmina (…) nie mogła być uznana z ww. transakcji za podatnika podatku od towarów i usług, gdyż realizowała zadania własne za pośrednictwem (…) Społecznej Inicjatywy Mieszkaniowej Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością .

2.  Gmina (…) niesłusznie opodatkowała podatkiem VAT przeniesienie własności nieruchomości niezabudowanej nr (…) celem pokrycia aportu w spółce (…) Społeczna Inicjatywa Mieszkaniowa Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Uzasadnienie Państwa stanowiska

Ad 1 i Ad 2

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina (…) wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Gmina (…) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych za podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powyższych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług mogą występować w dwojakim charakterze.

Jednostka samorządowa jest zobowiązana do wykonywania zadań własnych określonych przepisami prawa, jednakże wykonanie zadań może powierzyć innemu podmiotowi.

Zgodnie z podjętą Uchwałą nr (…) Rada Gminy (…) wyraziła zgodę na utworzenie przez Gminę (…) spółki (…) Społeczna Inicjatywa Mieszkaniowa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, z siedzibą w (…), której udziałowcem została Gmina.

Gmina (…) tworząc spółkę mocą uchwały działała jako organ władzy publicznej.

Gmina (…) wnosząc wkład niepieniężny do (…) Społecznej Inicjatywy Mieszkaniowej Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w (…) nie działała w charakterze przedsiębiorcy, lecz w charakterze publicznoprawnym ponieważ wniesienie aportu nie miało na celu dokapitalizowania ww. spółki.

Podstawowym celem gospodarczym Spółki jest budowanie domów mieszkalnych oraz ich eksploatacją na zasadach najmu zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2195 ze zm.).

(…) Społeczna Inicjatywa Mieszkaniowa Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w (…) to spółka non-profit, a jej działalność wpisuje się w zadania własne gminy z zakresu gminnego budownictwa mieszkaniowego. Przedmiotem działalności ww. spółki jest wyłącznie realizacja mieszkań społecznych dla osób i rodzin nieposiadających własnego mieszkania w danej miejscowości, które dysponują środkami na regularne opłacanie czynszu, jednak ich dochody są za niskie na zaciągnięcie kredytu.

Reasumując, wykonywanie samorządowych zadań budownictwa mieszkaniowego za pośrednictwem (…) Społecznej Inicjatywy Mieszkaniowej Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w (…) nie skutkuje uznaniem Gminy (…) za podatnika podatku VAT zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym Gmina dokonując aportu nieruchomości na rzecz ww. Spółki nie występuje jako podatnik VAT, ponieważ realizuje zadanie własne, zgodne z przepisami ustawy o samorządzie gminnym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie „dostawa towarów” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

W świetle art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa:

6) o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;

22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych:

·      wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku,

·      w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną wartość.

Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną wymierną korzyść.

Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług. Tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy uznawane jest za sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem. Istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów.

W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każdą jednak czynność stanowiącą dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy można uznać za czynność podlegającą opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z ww. art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że wyłączenie przewidziane w tym przepisie dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa, do realizacji których zostały one powołane.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE.L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. (...)

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w takim zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego.

W świetle art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 399):

Do gminnego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności gminy i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego gminy.

Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych oraz jako majątek tworzonych fundacji.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. W roku (…) na podstawie Uchwały nr (…) Rady Gminy (…) wyrażającej zgodę wnieśliście Państwo wkładem niepieniężnym (aportem) niezabudowaną nieruchomość, stanowiącą Państwa własność oznaczoną nr geodezyjnym (…) o powierzchni (…) ha w miejscowości (…) do (…) Społecznej Inicjatywy Mieszkaniowej Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w (…), której Państwo są jedynym wspólnikiem. WW. nieruchomość przeznaczyliście Państwo pod budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne. Nabycia nieruchomości niezabudowanej dokonaliście Państwo w formie aktu notarialnego (…) Od czasu zakupu do czasu przekazania aportem do (…) Społecznej Inicjatywy Mieszkaniowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ww. nieruchomość była w Państwa posiadaniu i nie była przedmiotem dzierżawy. Włączyliście ją Państwo do majątku, tj. aktywów. Nieruchomość niezabudowana nr (…) od momentu jej nabycia do momentu jej wniesienia aportem do (…) Społecznej Inicjatywy Mieszkaniowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie była wykorzystywana przez Państwa do żadnych czynności, a szczególnie do: niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych od podatku od towarów i usług. Zleciliście Państwo na potrzeby określenia wartości rynkowej ww. nieruchomości wycenę przez rzeczoznawcę majątkowego, który wykonał operat szacunkowy, w którym zgodnie ze spisem treści zawarto: dane formalno-prawne, dane o nieruchomości oraz oszacowanie wartości gruntu działki nr (…). Przyjęto wartość rynkową ww. nieruchomości na (…) zł. Zapłatą za wniesiony aport było objęcie przez Państwa (…) udziałów o łącznej wartości (…) zł w (…) Społecznej Inicjatywie Mieszkaniowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka była zobligowana względem Państwa wyłącznie do budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą. Dla działki nr (…) nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, natomiast wydano decyzję o warunkach, do inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Państwo ww. transakcję opodatkowaliście podatkiem od towarów i usług stosując stawkę 23% a podatek ujęliście Państwo w rejestrze sprzedaży w miesiącu (…) (…) r. Podatek należny wykazaliście Państwo i rozliczyliście w deklaracji VAT 7M za miesiąc (…) (…).

Państwa wątpliwości dotyczą nieuznania Państwa za podatnika podatku VAT (pytanie nr 1).

Pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie szeroko. Działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny i niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

Ustawa definiuje więc podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy organizacyjno‑prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na cel oraz rezultat takiej działalności. W szczególności działalność gospodarcza nie musi być prowadzona w celu osiągnięcia zysku.

W opisanej sytuacji w przypadku transakcji wniesienia aportu do Spółki, wyczerpane zostały przesłanki do uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, ponieważ transakcja zbycia Nieruchomości w drodze aportu była niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (a nie publicznoprawną).

Jak wskazano wyżej, gmina – w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – jako osoba prawna podlega obowiązkowi podatkowemu na zasadach ogólnych. W tym zakresie wykonywane przez Państwa czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Jednocześnie należy wskazać, że wykonana przez Państwa czynność nie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Organy władzy publicznej nie są uznawane za podatników w zakresie czynności, które mieszczą się w ramach zadań, dla realizacji których zostały one powołane, dodatkowo pod warunkiem, że czynności te nie są wykonywane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W przypadku dostawy nieruchomości za odpłatnością (w tym wniesienia aportu) nie są realizowane zadania, dla realizacji których organy te zostały powołane. Państwa działania w tym przypadku były tożsame z działaniami każdego innego podmiotu dokonującego dostawy nieruchomości.

Braku opodatkowania ww. czynności nie można wywodzić traktując czynności wykonywane przez Spółkę jako Państwa zadania własne w zakresie gminnego budownictwa mieszkaniowego.

W tym zakresie należy powołać wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17. TSUE w wyroku tym wskazał:

1) Artykuł 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. należy interpretować w ten sposób, że, z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych, działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego, polegająca na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych gminy zgodnie z umową zawartą między tą spółką a gminą stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej na mocy tego przepisu.

2) Artykuł 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że – z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych i prawa krajowego – działalność, taka jak omawiana w postępowaniu głównym, polegająca na wykonywaniu przez spółkę określonych publicznych zadań gminy na mocy umowy zawartej między tą spółką a gminą, nie jest objęta zasadą nieopodatkowania podatkiem od wartości dodanej przewidzianą w tym przepisie wówczas, gdy działalność ta stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy.

a następnie stwierdził, że:

Jako że [...] została bowiem utworzona przez gminę [...] w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o celu niezarobkowym, spółka ta jest przede wszystkim osobą prawną prawa prywatnego posiadającą, według przepisów, którym podlega, pewną autonomię w stosunku do wspomnianej gminy w zakresie funkcjonowania i bieżącego własnego zarządzania. Chociaż zakres autonomii [...] jest oczywiście ograniczony ze względu na fakt, iż kapitał spółki, w którym osoby prywatne nie mogą objąć udziałów, jest w 100% własnością gminy [...], inne czynniki mogą wskazywać na to, że owa gmina nie jest w stanie wywierać decydującego wpływu na działalność [...].

Tym samym nie można uznać, że za pośrednictwem Spółki świadczą Państwo zadania własne w postaci gminnego budownictwa mieszkaniowego.

Podsumowując stwierdzam, że działali Państwo jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a nie jako organ władzy publicznej i w konsekwencji nie mogli Państwo zastosować przepisu art. 15 ust. 6 ustawy.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

Kolejną Państwa wątpliwością jest ustalenie, czy dokonane przeniesienie własności nieruchomości niezabudowanej nr (…) celem pokrycia aportu w spółce (…) Społeczna Inicjatywa Mieszkaniowa z ograniczoną odpowiedzialnością niezasadnie Państwo opodatkowali podatkiem VAT (pytanie nr 2).

W związku z tym, że działali Państwo jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust 1 ustawy i czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, mogła być ona opodatkowana właściwą stawką podatku, albo mogła korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z powyższych przepisów wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych tylko te, które stanowią tereny budowlane. Z kolei, zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów), będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi.

W świetle art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 538 ze zm.):

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.

Według art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Jak stanowi art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;

2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. k dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 – Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen – „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.

Tym samym, również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Wprowadzony do ustawy art. 2 pkt 33 ustawy, w zgodny sposób odpowiada zatem treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.

Mając na względzie powyższe przepisy prawa należy stwierdzić, że – jak Państwo wskazali – dla działki nr (…) została wydana decyzja o warunkach zabudowy, z której wynika – rodzaj inwestycji zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna.

Tym samym w rozpatrywanej sprawie nie mogło mieć zastosowania zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, dla dostawy działki nr (…) należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

·      towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

·      przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Wskazali Państwo, że grunt od momentu nabycia nie był wykorzystywany do żadnych czynności (niepodlegających opodatkowaniu, opodatkowanych lub zwolnionych od podatku od towarów i usług). Nieruchomość włączona została do majątku, tj. Państwa aktywów.

Zatem, nie sposób uznać, że grunt służył wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT. Samo pozostawanie gruntu w majątku Gminy przez określony czas nie jest równoznaczne z wykorzystaniem go do działalności zwolnionej od podatku VAT.

Wobec powyższego transakcja wniesienia aportem do spółki działki nr (…) nie korzystała także ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ nie zostały spełnione wszystkie warunki, o których mowa w tym przepisie.

Wniesienie aportem przez Państwa działki nr (…) na rzecz (…) Społecznej Inicjatywy Mieszkaniowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, która nie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy. Zatem, wniesienie aportem nieruchomości gruntowej działki nr (…) było opodatkowane podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od towarów i usług.

Podsumowując, stwierdzam, że przeniesienie własności nieruchomości niezabudowanej nr (…) celem pokrycia aportu zasadnie Państwo opodatkowali podatkiem VAT.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku stanem faktycznym. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.