0111-KDIB3-1.4012.437.2026.2.WN

Interpretacja indywidualna

- stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

27 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 29 czerwca 2026 r., które wpłynęło tego samego dnia.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzona jest działalność pośrednictwa kredytowego zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz pośrednictwa w obrocie nieruchomościami zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 113 pkt 1.

Uzupełnienie wniosku

W uzupełnieniu wniosku odniósł się Pan do pytań w wezwaniu w następujący sposób:

    1) Działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami i pośrednictwa kredytowego stanowi główny przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej.

    2) Aktualnie wynagrodzenie uzyskane z tytułu pośrednictwa kredytowego stanowi około 70% obrotów z prowadzonej działalności gospodarczej.

    3) Nie, usługi w zakresie pośrednictwa kredytowego prowadzone są dla odrębnych klientów.

    4) Tak, usługi w zakresie pośrednictwa kredytowego wykonuję również dla klientów, którzy nie korzystają z usług świadczonych przeze mnie w ramach działalności w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

    5) Usługi w zakresie pośrednictwa kredytowego stanowią regularny i oczywisty element prowadzonej działalności gospodarczej.

    6) Tak, usługi w zakresie pośrednictwa kredytowego mają charakter stały i powtarzalny.

    7) Tak. Usługi pośrednictwa kredytowego stanowią odrębny rodzaj działalności wykonywany niezależnie od usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Są świadczone również na rzecz klientów, którzy nie korzystają z usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

    8) W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będącej przedmiotem wniosku, nie wykonuje Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Pytanie

Czy do limitu o którym mowa w art. 113 pkt 1 w wysokości 240 tys. zł wlicza się również przychód wynikający ze sprzedaży usług zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38?

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2b do wartości sprzedaży nie wlicza się usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41. W mojej ocenie sprzedaż usług objętych zwolnieniem z tytułu art. 43 ust. 1 pkt 38, nie wpływa na limit wynikający z art. 113 i w przypadku wystąpienia zdarzenia, w którym wspólna suma sprzedaży usług przekroczy 240 tys. zł (np. 400 tys. zł), ale suma sprzedaży usług zwolnionych z art. 113 pkt 1 będzie nadal niższa niż 240 tys. zł, to nadal będzie obowiązywało mnie zwolnienie z rejestracji jako czynny podatnik VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że:

Z powyższego przepisu wynika, że obliczając wartość sprzedaży uprawniającą podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, jednakże z wyjątkiem transakcji związanych z nieruchomościami oraz usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, jeżeli nie mają one charakteru transakcji pomocniczych.

Zatem, nie zawsze sprzedaż zwolniona z VAT powinna być pomijana przy wyliczaniu limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. W przypadku np. usług w zakresie pośrednictwa kredytowego (usługi zwolnione z VAT), usługi te nie są wliczane do ww. limitu jedynie wówczas, gdy będą miały charakter pomocniczy.

Ustawodawca ani w akcie zasadniczym, ani w rozporządzeniach wykonawczych do ustawy nie zdefiniował pojęcia charakter „pomocniczy”. W takim przypadku w pierwszej kolejności stosuje się wykładnię językową, w taki bowiem sposób ustawodawca komunikuje się z podatnikiem jako adresatem normy. Dopiero gdy wykładnia językowa nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów dopuszczalne jest skorzystanie z pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych.

Według internetowego słownika synonimów (strona internetowa - http://synonim.net/synonim/ pomocniczy), synonimami do słowa „pomocniczy” są pojęcia: „pomocny, wspierający, poboczny, akcesoryjny, dodatkowy, dopływowy, posiłkowy, subsydialny, subsydiarny, uzupełniający, wspomagający”.

Przepisy unijnej dyrektywy w zakresie VAT posługują się określeniem „incidental transactions” w ramach odpowiedniego przepisu, co na język polski może być tłumaczone jako „transakcje incydentalne/uboczne”. Termin „incydentalny” wg Słownika języka polskiego (Słownika Wydawnictwa Naukowego PWN) oznacza przy tym „mający małe znaczenie lub zdarzający się bardzo rzadko”, natomiast termin „uboczny” oznacza „dotyczący czegoś pośrednio, mniej istotny lub dodatkowy”. Transakcje o charakterze „incydentalnym” oznaczają zdarzenia występujące nie tyle rzadko, ile ubocznie, przy określonej okazji, nawet gdyby występowały w sposób powtarzalny. Pojęcie „incydentalności” odnosi się więc nie tyle do samej częstotliwości występowania danego zdarzenia, co raczej do jego poboczności względem zasadniczej działalności podatnika.

Także w wersji francuskiej VI Dyrektywy użyto określenia „accessoire”, a w wersji niemieckiej „Hilfsumsaetze”, co wskazuje, że w analizowanym kontekście istotne jest, aby były to czynności poboczne, czy też pomocnicze do zasadniczej działalności podatnika (wspomniane powyżej trzy wersje językowe VI Dyrektywy są kompatybilne i wskazują na pomocniczy, poboczny charakter omawianych czynności). Podobnie, polska wersja językowa Dyrektywy 2006/112, która zastąpiła VI Dyrektywę, odstępuje od sformułowania „transakcje sporadyczne” i określa omawiane czynności jako „transakcje pomocnicze”.

W orzeczeniu z 11 lipca 1996 roku, sygn. C-306/94 TSUE uznał, że transakcjami pomocniczymi są takie transakcje, które nie stanowią bezpośredniego, stałego i koniecznego rozszerzenia prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym TSUE uznał, że dla oceny pomocniczości ważna jest relacja między główną działalnością podatnika a realizowanymi czynnościami zwolnionymi z VAT. W innym orzeczeniu, z 29 kwietnia 2004 roku, sygn. C-77/01, TSUE jako kryterium pomocniczości przyjął stopień zaangażowania aktywów materialnych i niematerialnych, co do których przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia w realizację transakcji zwolnionej z VAT. Zdaniem TSUE, transakcje, które w niewielkim stopniu angażują takie aktywa mogą być potraktowane jako pomocnicze.

Reasumując Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stoi na stanowisku, iż w głównej mierze należy mieć na uwadze: stopień zaangażowania aktywów materialnych i niematerialnych, co do których przysługiwało prawo do odliczenia w obsłudze czynności zwolnionych z VAT, relacja transakcji finansowych z główną działalnością podatnika, tj. czy przedmiotowe transakcje, stanowią bezpośrednie, stałe i konieczne rozszerzenie działalności podatnika a także cel transakcji, tj. czy głównym celem zawierania transakcji finansowych jest osiąganie dodatkowych przychodów.

Z opisu sprawy wynika, że:

    - działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami i pośrednictwa kredytowego stanowi główny Pana przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej,

    - aktualnie wynagrodzenie uzyskane z tytułu pośrednictwa kredytowego stanowi około 70% obrotów z prowadzonej działalności gospodarczej,

    - usługi w zakresie pośrednictwa kredytowego prowadzone są dla odrębnych klientów,

    - usługi w zakresie pośrednictwa kredytowego wykonuje Pan również dla klientów, którzy nie korzystają z usług świadczonych przeze mnie w ramach działalności w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami,

    - usługi w zakresie pośrednictwa kredytowego stanowią regularny i oczywisty element prowadzonej działalności gospodarczej,

    - usługi w zakresie pośrednictwa kredytowego mają charakter stały i powtarzalny,

    - usługi pośrednictwa kredytowego stanowią odrębny rodzaj działalności wykonywany niezależnie od usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Są świadczone również na rzecz klientów, którzy nie korzystają z usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami,

    - w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będącej przedmiotem wniosku, nie wykonuje Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Kwestią do rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie jest wliczanie do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, wartości sprzedaży z tytułu pośrednictwa kredytowego.

Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami i pośrednictwa kredytowego stanowi Pana główny przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej. Usługi pośrednictwa kredytowego noszą cechy powtarzalności, mają charakter stały i stanowią regularny i oczywisty element prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Stanowią odrębny rodzaj działalności wykonywany niezależnie od usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Usługi te są świadczone przez Pana również na rzecz klientów, którzy nie korzystają z usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. To oznacza, że usługi w zakresie pośrednictwa kredytowego nie są czynnościami pobocznymi w stosunku do prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

Należy zatem stwierdzić, że Pana działalność w zakresie pośrednictwa kredytowego stanowi dodatkowy rodzaj działalności gospodarczej, występujący obok innej działalności - pośrednictwa sprzedaży nieruchomości. Usługi pośrednictwa kredytowego mają wpływ na całokształt działalności gospodarczej. Z wniosku wynika, że aktualnie wynagrodzenie uzyskane z tytułu pośrednictwa kredytowego stanowi około 70% obrotów z prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skoro za „pomocnicze” należy uznać te transakcje, które nie będą stanowiły bezpośredniego, stałego i koniecznego uzupełnienia podstawowej działalności podatnika, nie będą wymagały nadmiernego zaangażowania aktywów podatnika, będą występowały rzadko, to czynności polegających na świadczeniu usług pośrednictwa kredytowego, będących konsekwencją świadomego i zaplanowanego działania, nie można, w ocenie organu, uznać za transakcje dokonywane „pomocniczo”.

Jak wynika z przytoczonego orzecznictwa TSUE, przy bardzo nieostrych granicach wykładni pojęcia „incydentalnych” (pomocniczych) transakcji finansowych, nie powinien decydować jeden wskaźnik, czy też jedno kryterium, ale ich całokształt wyznaczający miejsce, znaczenie i zakres danych transakcji w całokształcie działalności gospodarczej podatnika. Jak już wskazano, aby ocenić, czy dane czynności mogą być uznane za „pomocnicze” konieczne jest ich zestawienie według różnych kryteriów (wartości, ilości, częstotliwości, wielkości zaangażowanych środków itd.) z całokształtem Pana działalności.

Wykonywane przez Pana zamierzone, celowe i niejednokrotne czynności w zakresie pośrednictwa kredytowego związane z Pana działalnością gospodarczą, nie stanowią czynności o charakterze pomocniczym. Zatem, w świetle obowiązującego stanu prawnego wartość sprzedaży uzyskaną przez Pana z tytułu świadczenia usług pośrednictwa kredytowego powinien Pan wliczyć do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji stwierdzić należy, że skoro usługi w zakresie pośrednictwa kredytowego w okolicznościach tej sprawy nie stanowią czynności o charakterze pomocniczym i wartość sprzedaży uzyskaną przez Pana z tytułu świadczenia tych usług powinien Pan wliczyć do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, to po osiągnięciu obrotów w wysokości przekraczającej kwotę 240.000,00 zł, łącznie z działalności gospodarczej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami i pośrednictwa kredytowego zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, nie będzie Pan mógł w dalszym ciągu korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy i będzie Pan wówczas zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT czynny.

Tym samym Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.