0111-KDIB3-1.4012.408.2026.2.ICZ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (X Spółka z o.o., czynny podatnik VAT) wykonał w listopadzie 2024 roku dwie usługi pośrednictwa, tj. 05.11.2024 r. oraz 11.11.2024 r. na rzecz kontrahenta (również będącego wówczas czynnym podatnikiem VAT). Z tego tytułu Wnioskodawca wystawił dwie faktury VAT w dniach 05.22.2024 r. oraz 12.11.2024 r., wykazał należny podatek od towarów i usług w odpowiedniej deklaracji. Kontrahent nie uregulował należności wynikającej z faktury. Od terminu płatności określonego na fakturze upłynęło obecnie 18 miesięcy. Wierzytelność nie została zbyta ani uregulowana w jakiejkolwiek formie. W międzyczasie wobec dłużnika w dniu 16.12.2024 r. wszczęte zostało postępowanie restrukturyzacyjne, w związku z czym windykacja należności została zablokowana. Następnie w dniu 16.12.2025 r. doszło do zawarcia układu z wierzycielami, który został zatwierdzony przez sąd. Zgodnie z warunkami układu dłużnik miał rozpocząć spłatę zobowiązań poczynając od lutego 2026 r., w 44 ratach, do 25 dnia każdego miesiąca.

Jednakże, wpłynęła tylko pierwsza rata w dniu 16.02.2026 r. i po dniu 25.03.2026 r. układ został zerwany przez dłużnika, gdyż zaprzestał dalszych spłat. W dniu 30.03.2026 r. sąd rejonowy w (...) wydał zarządzenie o wpisaniu do repertorium wniosku dłużnika o ogłoszenie upadłości. Na dzień złożenia niniejszego wniosku o interpretację tj. 19.05.2026 r. wniosek dłużnika o ogłoszenie upadłości jest procedowany przez sąd i jest w toku. Wnioskodawca zamierza dokonać korekty podatku należnego (skorzystać z tzw. ulgi na złe długi na podstawie art. 89a ustawy o VAT), pomniejszając podatek należny o kwotę podatku wynikającą z nieopłaconej przez dłużnika faktury, z zachowaniem ustawowego terminu 3 lat od końca roku, w którym faktura została wystawiona.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, w świetle art. 89a ustawy o VAT oraz uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 15 października 2020 r. w sprawie C-335/19, Wnioskodawca ma prawo do dokonania korekty podatku należnego (skorzystania z ulgi na złe długi), w sytuacji, gdy dłużnik znajdował się w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego (zatwierdzony układ), a obecnie złożył wniosek o ogłoszenie upadłości lub ogłoszono jego upadłość?

Państwa stanowisko

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu pełne prawo do dokonania korekty podatku należnego (skorzystania z ulgi na złe długi) na podstawie art. 89a ustawy o VAT, a fakt toczącego się wcześniej postępowania restrukturyzacyjnego (oraz zatwierdzenia układu) i obecny status dłużnika (złożenie wniosku o upadłość / ogłoszenie upadłości) nie stanowią negatywnej przesłanki do odzyskania podatku VAT. Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona (co następuje po 90 dniach od terminu płatności). Wnioskodawca spełnia ten warunek, jako że od terminu płatności minęło 1,5 roku. Wnioskodawca mieści się również w określonym w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT terminie 3 lat na dokonanie korekty. Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma wyrok TSUE z dnia 15 października 2020 r. (sprawa C-335/19), w którym Trybunał jednoznacznie orzekł, że przepisy Dyrektywy VAT sprzeciwiają się przepisom krajowym, które uzależniają obniżenie podstawy opodatkowania VAT od warunku, by w dniu dostawy/świadczenia usług tudzież w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji, dłużnik nie był w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji/restrukturyzacji. Krajowe przepisy nie mogą pozbawiać podatnika prawa do odzyskania podatku z powodu złej sytuacji finansowej dłużnika, gdyż narusza to unijną zasadę neutralności i proporcjonalności podatku VAT. Fakt, że dłużnik najpierw objęty był układem restrukturyzacyjnym (który został zerwany), a obecnie złożył wniosek o upadłość, potwierdza trwałą nieściągalność tej wierzytelności. Pozbawienie Wnioskodawcy możliwości odzyskania podatku VAT, który realnie sfinansował z własnych środków, podczas gdy dłużnik nie uregulował należności, stałoby w sprzeczności z przywołanym wyrokiem TSUE oraz utrwaloną już linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy, iż jest on uprawniony do złożenia korekty deklaracji JPK-V7 i wykazania ulgi na złe długi, należy uznać za w pełni prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.

Stosownie do treści art. 89a ust. 1 ustawy:

Natomiast, w myśl art. 89a ust. 1a ustawy:

Na podstawie art. 89a ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 89a ust. 2a ustawy:

Na mocy art. 89a ust. 3 ustawy:

Zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy:

Natomiast art. 89a ust. 5 ustawy stanowi, że:

Odpowiednikiem przepisów krajowych jest art. 90 (1) i (2) Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, (Dz. U. UE. L 2006 Nr 347 str. 1, dalej nazwana Dyrektywą 112) zgodnie z którym:

Państwa członkowskie uzyskały możliwość określenia warunków obniżenia podstawy opodatkowania w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub obniżenia ceny po dokonaniu dostawy. Prawodawca unijny wskazuje, iż przesłanki te ustalą same państwa członkowskie.

Przepis art. 90 Dyrektywy 112 daje bowiem prawo do obniżania podstawy opodatkowania na warunkach określonych przez poszczególne państwa członkowskie.

15 października 2020 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w polskiej sprawie C-335/19 dotyczącej kryteriów ulgi na złe długi w VAT. TSUE uznał, że przepisy ustawy o VAT przewidujące szereg wyłączeń z możliwości zastosowania ulgi na złe długi są niezgodne ze wspólnotowymi regulacjami.

Warunkami, których dotyczy wyrok, są: status podatnika VAT czynnego po stronie dłużnika oraz nieznajdowanie się dłużnika w stanie upadłości lub likwidacji.

Należy wskazać, że zdaniem TSUE, w pierwszej kolejności, jeśli chodzi o warunek uzależniający obniżenie podstawy opodatkowania VAT od okoliczności, aby dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu dostawy towarów lub świadczenia usług, należy uznać, że taki warunek nie może być uzasadniony koniecznością uwzględnienia niepewności co do ostatecznego charakteru niewywiązania się z płatności. Okoliczność czy dłużnik jest podatnikiem VAT w dniu dostawy towarów lub świadczenia usług, nie pozwala bowiem sama w sobie na rozstrzygnięcie, czy istnieje ryzyko, iż wierzytelność nie zostanie odzyskana. Jest tak, tym bardziej, że - jak podnosi Komisja Europejska w uwagach na piśmie - towary mogą być dostarczone i usługi świadczone na rzecz osób, które nie są podatnikami VAT, takich jak podmioty zwolnione z VAT lub konsumenci, co nie ma wpływu na obowiązek poboru przez wierzyciela VAT na rzecz państwa i prawo tego wierzyciela do dokonania korekty podstawy opodatkowania a posteriori. W drugiej kolejności, jeśli chodzi o warunek uzależniający obniżenie podstawy opodatkowania VAT od okoliczności, aby dłużnik nadal był zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu poprzedzającym złożenie korekty deklaracji podatkowej, należy podkreślić, oprócz okoliczności przypomnianej w poprzednim punkcie niniejszego wyroku, zgodnie z którą dłużnik niekoniecznie jest podatnikiem, że w pkt 28 wyroku z 8 maja 2019 r., A-PACK CZ (C-127/18, EU:C:2019:377) Trybunał orzekł, iż art. 90 dyrektywy 2006/112 stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które przewidują, że podatnik nie może dokonać korekty podstawy opodatkowania VAT w przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności przez dłużnika kwoty należnej z tytułu transakcji podlegającej VAT, jeżeli dłużnik ten nie jest już podatnikiem VAT. W trzeciej kolejności, jeśli chodzi o warunek uzależniający obniżenie podstawy opodatkowania VAT od okoliczności, aby wierzyciel nadal był zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu poprzedzającym złożenie korekty deklaracji podatkowej, należy uznać, że warunek ten nie jest uzasadniony koniecznością uwzględnienia niepewności co do ostatecznego charakteru niewywiązania się z płatności. Ponieważ istnienie długu i obowiązek jego spłaty przez dłużnika nie zależą od zachowania statusu podatnika przez wierzyciela, okoliczność czy wierzyciel jest podatnikiem VAT w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej, nie pozwala sama w sobie uznać, że wierzytelność może nie zostać odzyskana.

Zatem - jak podkreślił TSUE - artykuł 90 dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które uzależniają obniżenie podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej (VAT) od warunku, by w dniu dostawy towaru lub świadczenia usług, a także w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej mającej na celu skorzystanie z tego obniżenia dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT i nie był w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji, zaś wierzyciel był w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej nadal zarejestrowany jako podatnik VAT.

Z uwagi na to, że Trybunał w wyroku C-335/19 orzekł o niezgodności przepisu art. 89a ust. 2 pkt 1 i pkt 3 polskiej ustawy o VAT z przepisami prawa unijnego (tj. z art. 90 Dyrektywy 2006/112/WE), to do czasu zmiany ww. przepisów krajowych podatnicy mogli zastosować obowiązujące w tym zakresie normy prawa krajowego albo bezpośrednio zastosować przepisy Dyrektywy.

Jednakże wskazać należy, że 1 października 2021 r. weszły w życie zmiany w art. 89a ustawy, których wprowadzenie wiązało się z koniecznością dostosowania polskich przepisów do wyroku TSUE z 15 października 2020 r. w sprawie C-335/19. Tym samym obecnie obowiązujące przepisy krajowe są zgodne z powołanym powyżej orzeczeniem TSUE w sprawie C-335/19.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy w świetle art. 89a ustawy o VAT oraz uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 15 października 2020 r. w sprawie C-335/19, mają Państwo prawo do dokonania korekty podatku należnego (skorzystania z ulgi na złe długi), w sytuacji, gdy dłużnik znajdował się w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego (zatwierdzony układ), a obecnie złożył wniosek o ogłoszenie upadłości lub ogłoszono jego upadłość.

Zgodnie z powołanymi przepisami ustawy, podatnik - wierzyciel może skorygować podstawę opodatkowania i podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, o czym stanowi art. 89a ust. 1 ustawy. Natomiast nieściągalność wierzytelności - stosownie do treści art. 89a ust. 1a ustawy - uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Na gruncie polskich przepisów obowiązujących od 1 października 2021 r. skorzystanie przez wierzyciela z możliwości dokonania korekty w trybie art. 89a ust. 1 ustawy, wiąże się z łącznym spełnieniem warunków określonych w art. 89a ust. 2 pkt 3 oraz pkt 5 ustawy. Korekta powinna być dokonana w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu płatności. Termin 90-dniowy należy każdorazowo liczyć od dnia, w którym upływa termin płatności określony w fakturze lub umowie. Ponadto na na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1 wierzyciel jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT. Kontrahent nie uregulował należności wynikającej z faktury. Nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona, bowiem od terminu płatności określonego na fakturze upłynęło obecnie 18 miesięcy. Wierzytelność nie została zbyta ani uregulowana w jakiejkolwiek formie. W dniu 30.03.2026 r. Sąd Rejonowy w (...) wydał zarządzenie o wpisaniu do repertorium wniosku dłużnika o ogłoszenie upadłości. Na dzień złożenia niniejszego wniosku o interpretację tj. 19.05.2026 r. wniosek dłużnika o ogłoszenie upadłości jest procedowany przez sąd i jest w toku.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz cytowany stan prawny stwierdzam, że Państwo jako wierzyciel są uprawnieni do dokonania korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego na podstawie art. 89a ust. 1 ustawy z tytułu nieściągalnych wierzytelności, gdyż jak wskazano powyżej zostały spełnione warunki niezbędne do korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu nieuregulowanej należności udokumentowanej fakturami wystawionymi w dniach 05.22.2024 i 12.11.2024. Mianowicie - są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT, a od końca roku, w którym zostały wystawione faktury dokumentujące wierzytelność nie upłynął okres dłuższy niż 3 lata.

W konsekwencji - tak jak wskazano wyżej - na podstawie przepisów ustawy od towarów i usług będą Państwo uprawnieni do skorzystania z ulgi na złe długi w odniesieniu do faktur, o których mowa we wniosku. Przy czym na prawo do dokonania korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy, nie ma wpływu okoliczność, że wobec Państwa Kontrahenta w dniu 30 marca 2026 r. Sąd Rejonowy w (...) wydał zarządzenie o wpisaniu do repertorium wniosku dłużnika o ogłoszenie upadłości, gdyż jak wskazano powyżej warunek uzależniający obniżenie podstawy opodatkowania oraz podatku należnego od okoliczności, aby dłużnik nie był w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji, w dniu poprzedzającym dzień dokonania korekty - został z dniem 1 października 2021 r. usunięty z ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko, zgodnie z którym przysługuje Państwu pełne prawo do dokonania korekty podatku należnego (skorzystania z ulgi na złe długi) na podstawie art. 89a ustawy o VAT, a fakt toczącego się wcześniej postępowania restrukturyzacyjnego (oraz zatwierdzenia układu) i obecny status dłużnika (złożenie wniosku o upadłość / ogłoszenie upadłości) nie stanowią negatywnej przesłanki do odzyskania podatku VAT – jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.