0111-KDIB2-3.4015.211.2026.4.MD

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych przechowania na koncie męża środków pieniężnych ze uzyskanych sprzedaży mieszkania. Uzupełniła go Pani pismem z 29 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani obywatelką Rosji mieszkającą z mężem w Polsce, nie jest obywatelem Polski ani nie posiada karty stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W (...) r. sprzedała Pani mieszkanie w Rosji. Mieszkanie należało do Pani majątku osobistego (żony). W związku z ograniczeniami oraz limitami wynikającymi z sankcji gospodarczych nałożonych na obywateli Rosji nie miała Pani możliwości wpłacić całej kwoty ze sprzedaży mieszkania na własne konto bankowe. W konsekwencji, środki te zostały czasowo (...) r. przelane małżonkowi na jego konto wyłącznie w celu ich przechowania bez jakiegokolwiek zamiaru ich nieodpłatnego przysporzenia.

Małżonek pełnił w tym zakresie rolę depozytariusza środków należących do Pani – małżonek nie miał prawa do korzystania ze środków zgodnie z własnym uznaniem. Małżonek nie uzyskał korzyści z przechowywania środków pieniężnych.

Po upływie około (...) miesięcy, w związku z kupnem nowej nieruchomości przez Panią, małżonek zwrócił Pani środki przelewami z (...) r. oraz (...) r.

W międzyczasie, w (...) r., małżonkowie podpisali rozdzielność majątkową. Nowa nieruchomość została nabyta przez Panią (żonę) do majątku osobistego. Wskazuje Pani dodatkowo, że w związku z sankcjami nałożonymi na obywateli Federacji Rosyjskiej (między innymi ograniczenia w dostępie do usług bankowych), praktyka czasowego przechowania środków pieniężnych przez najbliższą osobę w celu późniejszego ich zwrócenia stanowiła działanie uzasadnione ekonomicznie i organizacyjnie.

Pytanie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy w związku z przechowaniem przez męża środków pieniężnych ze sprzedaży mieszkania oraz późniejszym zwrotem tych środków jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Pani stanowisko w sprawie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)

W Pani ocenie, w związku z przechowaniem przez męża środków pieniężnych ze sprzedaży mieszkania oraz późniejszym zwrotem tych środków nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn.

Przywołując art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wskazała Pani, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega nabycie na podstawie tytułów ściśle w ustawie określonych. Jednym z takich tytułów jest darowizna. Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna”, należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy Kodeks cywilny.

Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Kluczową cechą darowizny jest zatem definitywne i nieodpłatne przysporzenie majątkowe. W opisanym stanie faktycznym brak jest tej podstawowej przesłanki, gdyż przekazanie pieniędzy małżonkowi miało charakter zwrotny. Ponadto małżonek nie mógł dysponować przekazanymi, środkami pieniężnymi według własnego uznania.

Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W dniu przelewów zarówno w (...) r. jak i (...) r., zarówno Pani jak i Pani małżonek nie posiadali formalnej karty stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie legitymowali się również dokumentem potwierdzającym status rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1043 ze zm.):

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega nabycie na podstawie tytułów ściśle w ustawie określonych. Jednym z takich tytułów jest darowizna.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna”, na którą Pani wskazuje. Należy więc odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 i Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Z opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pani obywatelką Rosji mieszkającą z mężem w Polsce, nie jest obywatelem Polski ani nie posiada karty stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W (...) r. sprzedała Pani mieszkanie w Rosji. Mieszkanie należało do Pani majątku osobistego (żony). W związku z ograniczeniami oraz limitami wynikającymi z sankcji gospodarczych nałożonych na obywateli Rosji nie miała Pani możliwości wpłacić całej kwoty ze sprzedaży mieszkania na własne konto bankowe. W konsekwencji, środki te zostały czasowo (...) r. przelane małżonkowi na jego konto wyłącznie w celu ich przechowania bez jakiegokolwiek zamiaru ich nieodpłatnego przysporzenia. Małżonek pełnił w tym zakresie rolę depozytariusza środków należących do Pani – małżonek nie miał prawa do korzystania ze środków zgodnie z własnym uznaniem. Małżonek nie uzyskał korzyści  z przechowywania środków pieniężnych. Po upływie około (...) miesięcy, w związku z kupnem nowej nieruchomości przez Panią, małżonek zwrócił Pani środki przelewami z(...) r. oraz (...) r. W związku z sankcjami nałożonymi na obywateli Federacji Rosyjskiej (między innymi ograniczenia w dostępie do usług bankowych), praktyka czasowego przechowania środków pieniężnych przez najbliższą osobę w celu późniejszego ich zwrócenia stanowiła działanie uzasadnione ekonomicznie i organizacyjnie.

Z opisu zdarzenia wynika więc, że zwrot przechowanych przez męża środków, które cały czas były należne Pani, nie wypełnia znamion umowy darowizny. Środki te cały czas należały do Pani, zwrotne przelanie środków na Pani konto nie może więc być oceniane w kategorii przysporzenia.

Zgodnie z art. 835 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Jak już wcześniej wskazano, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlegają wyłącznie tytuły nabycia, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, tj. czynności prawne, których skutkiem jest nieodpłatne nabycie rzeczy lub praw majątkowych przez osoby fizyczne. Otrzymanie środków pieniężnych w ramach zwrotu środków finansowych z umowy o przechowanie nie jest żadnym z tych tytułów, które ustawodawca objął zakresem przedmiotowym ustawy.

Tym samym nie ciążył na Pani obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn z tytułu otrzymania od męża środków pieniężnych, skoro środki te przez cały czas należały do Pani.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ta interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych zostały/zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.