0111-KDIB1-3.4010.333.2026.2.JG

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo -w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 14 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Spółka X z siedzibą w (…) („Wnioskodawca”) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca ma siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega i na moment zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku będzie podlegać w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy, podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 Ustawy o CIT).

Wnioskodawca prowadzi przedsiębiorstwo działające w branży (...), produkcji (...) przeznaczonych do użytkowania w miejscach publicznych. Wnioskodawca posiada (...)          doświadczenie - (…). Istotnym etapem rozwoju było wprowadzenie na rynek w 19(…) r. asortymentu wykonywanego z (...), której produkcja stała się głównym przedmiotem działalności oraz kluczowym elementem wyróżniającym ofertę Wnioskodawcy na tle standardowych rozwiązań stosowanych w (...), przeznaczonych do mniej wymagających warunków eksploatacyjnych.

Podstawą oferty Wnioskodawcy są (...) czyli materiału (…). Zewnętrzną warstwę stanowi (…) dobierana pod względem (…) według indywidualnych zamówień, co pozwala (...). (...) charakteryzuje się (...).

Oferta produktowa Wnioskodawcy obejmuje (...), przeznaczone do zakładów pracy oraz obiektów użyteczności publicznej, takich jak: (…). Wnioskodawca produkuje m.in. (…). Uzupełnieniem portfolio są stanowiska (…) przeznaczone m.in. dla (…), w tym sytuowanych w przestrzeni otwartej, co podkreśla ukierunkowanie działalności na rozwiązania obiektowe, w których istotne są zarówno parametry użytkowe, jak i dopasowanie do warunków środowiskowych.

Profil działalności Wnioskodawcy opiera się na dostarczaniu rozwiązań systemowych, które łączą trwałość, bezpieczeństwo użytkowania, ergonomię oraz spójność estetyczną z możliwością dopasowania do specyfiki konkretnego obiektu i jego zastosowania. Takie uwarunkowania - typowe dla wyposażenia przestrzeni publicznych oraz realizacji (…) - stanowią bezpośredni kontekst dla prowadzenia prac rozwojowych. W ramach tychże prac Wnioskodawca opracowuje nowe konstrukcje, warianty produktów oraz rozwiązania funkcjonalne, odpowiadające na zmieniające się wymagania rynku i rosnące oczekiwania użytkowników końcowych.

Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy podyktowana jest koniecznością utrzymania i wzmacniania konkurencyjności na rynku produkcji wyposażenia do obiektów użyteczności publicznej oraz z potrzeby stałego dostosowywania oferty do zmian gospodarczych i technologicznych. Rynek ten cechuje się rosnącą presją na wprowadzanie rozwiązań bardziej funkcjonalnych, trwałych i bezpiecznych w eksploatacji, a jednocześnie łatwiejszych w użytkowaniu i obsłudze w warunkach panujących w obiektach o dużym natężeniu użytkowania. Zdaniem Wnioskodawcy, klienci oczekują obecnie produktów nie tylko spełniających podstawowe parametry użytkowe, ale także odpowiadających na nowe scenariusze eksploatacyjne, wymagania organizacyjne obiektów oraz zmieniające się standardy obsługi użytkowników. W tychże warunkach utrzymanie konkurencyjnej pozycji rynkowej wymaga od Wnioskodawcy opracowywania nowych modeli, wariantów konstrukcyjnych oraz rozwiązań systemowych, które pozwalają oferować produkty wyróżniające się (…).

Prace B+R realizowane przez Wnioskodawcę mają charakter rozwojowy i są podejmowane wtedy, gdy występuje potrzeba wprowadzenia nowego rozwiązania, którego nie da się uzyskać poprzez rutynowe działania produkcyjne lub proste modyfikacje istniejących wyrobów. W takich przypadkach pojawia się niepewność techniczna dotycząca tego, czy da się jednocześnie spełnić wymagania użytkowe, konstrukcyjne, montażowe oraz eksploatacyjne, przy zachowaniu materiałów i technologii stosowanych w firmie Wnioskodawcy oraz przy zapewnieniu powtarzalności wykonania. Niepewność ta może dotyczyć m.in. (…), w których błędy w pojedynczym detalu mogą skutkować problemami w całym ciągu lub zestawie. W efekcie prace rozwojowe wymagają twórczego podejścia i nieszablonowych decyzji projektowych, ponieważ osiągnięcie celu polega na opracowaniu nowego „standardu konstrukcyjnego” w ramach działalności Wnioskodawcy, a nie na odtwarzaniu sprawdzonych schematów.

Proces prowadzenia prac rozwojowych w firmie ma charakter iteracyjny, a jego istotą jest rozwiązywanie problemów projektowych poprzez kolejne udoskonalanie rozwiązań i ich weryfikację w praktyce. Punktem wyjścia jest doprecyzowanie założeń funkcjonalnych i ograniczeń, następnie opracowanie wariantów konstrukcji w środowisku CAD, przygotowanie wytycznych wykonawczych, wykonanie elementów modelu oraz montaż próbny w celu oceny wykonalności i funkcjonalności. W toku prototypowania identyfikowane są ograniczenia, kolizje, ryzyka użytkowe lub serwisowe oraz elementy wymagające wzmocnienia lub przeprojektowania, po czym wprowadzane są korekty i wykonywane kolejne iteracje. Dopiero seria takich iteracji pozwala zredukować niepewność techniczną i doprowadzić rozwiązanie do postaci stabilnej, możliwej do powtarzalnego wykonania, a w konsekwencji wdrożenia go jako nowy model produktowy lub rozwiązanie systemowe. Tak rozumiane prace nie mają charakteru mechanicznego ani odtwórczego, ponieważ wymagają projektowania wariantowego, analizy kompromisów konstrukcyjnych oraz praktycznej weryfikacji przyjętych założeń.

Istotnym rezultatem prac B+R jest zwiększanie zasobów wiedzy Wnioskodawcy oraz budowa wewnętrznych standardów projektowania i wytwarzania rozwiązań o podwyższonej funkcjonalności. Każdy projekt rozwojowy generuje nowe doświadczenia i know-how dotyczące projektowania konstrukcji systemowych, organizacji rozwiązań montażowych, eliminacji problemów eksploatacyjnych, zasad zapewnienia bezpieczeństwa i niezawodności oraz sposobów prowadzenia prototypowania i walidacji. Wiedza ta jest utrwalana w postaci dokumentacji konstrukcyjnej, modeli CAD, wytycznych wykonawczych i standardów montażu, co zwiększa zdolność firmy do szybszego reagowania na kolejne zmiany rynkowe i do opracowywania nowych rozwiązań w sposób uporządkowany i powtarzalny. Dzięki temu projekty B+R Wnioskodawcy wpływają nie tylko na powstanie pojedynczych nowych wyrobów, lecz także na rozwój kompetencji Wnioskodawcy i jego zdolności do tworzenia rozwiązań innowacyjnych w kontekście własnej działalności.

W firmie stosuje się praktyczne rozróżnienie prac B+R od działań rutynowych i zamówieniowych. Działalność B+R obejmuje opracowanie nowego modelu lub nowego rozwiązania konstrukcyjnego, w którym rozstrzygana jest niepewność techniczna i powstaje nowe podejście projektowe lub nowy standard wykonania. Natomiast działania polegające na wytwarzaniu produktów według opracowanej dokumentacji oraz ich parametrycznym dopasowaniu do konkretnego zamówienia, o ile nie wymagają stworzenia nowej architektury rozwiązania i nie wiążą się z rozwiązywaniem nowych problemów technicznych, mają charakter operacyjny i nie są kwalifikowane jako prace B+R.

Wnioskodawca prowadził/prowadzi m.in. następujące prace projektowe:

1) Opracowanie (…)

Projekt obejmował opracowanie nowego modelu (...), wykonanej z (...) oraz (...), przeznaczonej do pracy jako element obsługowy w układach (...) wykorzystywanych w obiektach o intensywnej eksploatacji, w których dostęp do (...) jest organizowany poprzez system kontroli dostępu. W ujęciu funkcjonalnym (…) stanowi „punkt interakcji” użytkownika z systemem, a jednocześnie pełni rolę bezpiecznej, uporządkowanej zabudowy dla komponentów sterujących otwieraniem (...) i elementów awaryjnego zasilania. Do czasu opracowania (…) podzespoły i sterowniki umieszczane były na ciągach (...) użytkowych, co zaburzało estetykę wyglądu całego systemu (...) oraz narażało elementy sterujące na dostęp osób niepowołanych.

Założeniem projektu było zaprojektowanie konstrukcji z (...) w taki sposób, aby w gabarytach spójnych z całym ciągiem (...) użytkowych możliwe było zintegrowanie wszystkich elementów niezbędnych do sterowania systemem kontroli dostępu, tj. (...).

Kluczowym aspektem było opracowanie takiej konstrukcji, aby rozwiązanie nie miało charakteru jednorazowej adaptacji, ale było docelowym modelem produktowym, który można stosować w różnych konfiguracjach systemowych w oparciu o stabilny standard wykonania.

Cel projektu

Celem projektu było opracowanie rozwiązania stanowiącego nowość w dotychczasowej działalności firmy, ponieważ opracowywana (...) nie pełni roli wyłącznie (...), ale jest elementem systemu wymagającego specyficznej organizacji funkcji obsługowych, przewidywalności działania w warunkach intensywnej eksploatacji oraz zapewnienia dostępu serwisowego przy jednoczesnym ograniczeniu ryzyk użytkowych. Zamierzeniem było osiągnięcie konstrukcji, która umożliwia stabilną i odtwarzalną integrację komponentów systemu kontroli dostępu, (...), a także (…).

Oczekiwano również, że rezultat projektu będzie stanowił standard konstrukcyjny, który pozwoli w przyszłości realizować wdrożenia w sposób powtarzalny i uporządkowany, ograniczając konieczność każdorazowego rozwiązywania tych samych problemów technicznych od podstaw. Projekt miał zatem charakter rozwojowy nie tylko na poziomie pojedynczego wyrobu, lecz także jako działanie zwiększające zasoby wiedzy i kompetencje firmy w obszarze projektowania rozwiązań o podwyższonej funkcjonalności w ramach systemów obiektowych.

Problemy technologiczne

W projekcie występowała istotna niepewność techniczna, ponieważ na etapie koncepcyjnym nie było możliwe jednoznaczne przesądzenie, czy da się jednocześnie spełnić wymagania funkcjonalne systemu, wymagania użytkowe, ograniczenia gabarytowe, a także ograniczenia materiałowe i technologiczne konstrukcji z (...), bez pogorszenia trwałości i powtarzalności wykonania. Kluczowym problemem było takie ukształtowanie architektury konstrukcji, aby umożliwić integrację elementów systemu kontroli dostępu w sposób stabilny, bezpieczny i serwisowalny, przy jednoczesnym zachowaniu (…) dla budynków użyteczności publicznej.

W praktyce niepewność dotyczyła m.in. tego, jak rozwiązać strefę techniczną (w tym rozmieszczenie i sposób zamocowania elementów), jak zaprojektować (…), oraz jak pogodzić wymagania łatwego dostępu serwisowego z wymogiem ograniczenia dostępu osób nieuprawnionych.

Dodatkowym wyzwaniem było zapewnienie odtwarzalności procesu wytwarzania, ponieważ integracja elementów interfejsu wymaga utrzymania określonych tolerancji, powtarzalnej (…), który nie powoduje degradacji parametrów konstrukcji w czasie użytkowania. Szczególna złożoność wynikała z konieczności zmieszczenia całej strefy technicznej w gabarytach spójnych z ciągiem (...) użytkowych oraz zapewnienia zdolności obsługi w ramach jednego systemu (…), co przekładało się na układ komponentów, ilość (…).

Problemy miały charakter badawczo-rozwojowy, ponieważ wymagały twórczego projektowania wariantowego i weryfikacji hipotez konstrukcyjnych na prototypie. Część zagadnień (np. (…)) mogła zostać wiarygodnie rozstrzygnięta dopiero po wykonaniu i złożeniu modelu oraz przeprowadzeniu prób w warunkach zbliżonych do docelowej eksploatacji.

Metodyka i przebieg prac

Prace prowadzono iteracyjnie, rozpoczynając od doprecyzowania wymagań funkcjonalnych i eksploatacyjnych dla (...), a następnie opracowania wariantów koncepcji konstrukcyjnej w środowisku CAD wraz z analizą wykonalności w warunkach technologii stosowanej przez Wnioskodawcę.

W kolejnych krokach przygotowano rozwiązania detali montażowych i stref technicznych, wykonano elementy prototypowe i przeprowadzono montaż próbny w celu weryfikacji realnej wykonalności oraz identyfikacji ograniczeń, których nie dało się przewidzieć na etapie projektowania (m.in. w (…)). Prototyp poddawano ocenie funkcjonalnej i montażowo-serwisowej, a w oparciu o wyniki tej oceny modyfikowano geometrię elementów, układ strefy technicznej oraz detale wykonawcze, dążąc do eliminacji kolizji, uproszczenia montażu i zwiększenia powtarzalności.

Iteracje obejmowały również porządkowanie dokumentacji projektowo-wykonawczej w taki sposób, aby finalne rozwiązanie było możliwe do odtwarzalnego wytwarzania. Doprecyzowano miejsca bazowania, sposób przygotowania elementów, wymagania co do dopasowania oraz zasady montażu. Metodyka prototypowania i korekt była kluczowa dla ograniczenia niepewności technicznej i ustalenia finalnej architektury rozwiązania jako modelu produktowego.

Wyniki, efekt końcowy i trwałość rezultatu

W wyniku realizacji projektu opracowano nową konstrukcję (...) umożliwiającą integrację wszystkich komponentów systemu kontroli dostępu (w tym (…)), zweryfikowaną na prototypie i doprowadzoną do postaci modelu produktowego. Wypracowano rozwiązania konstrukcyjne i detale montażowe umożliwiające odtwarzalne wykonanie, zapewniające uporządkowanie strefy technicznej oraz przewidywalny montaż i dostęp serwisowy, bez utraty wymagań dotyczących trwałości i estetyki. Opracowano i ustabilizowano dokumentację projektowo-wykonawczą (modele CAD, rysunki/wytyczne wykonania, zasady montażu), która stanowi podstawę do modyfikacji i dostosowywania opracowanego rozwiązania pod konkretne zamówienia.

Projekt przełożył się także na wzrost zasobów wiedzy Wnioskodawcy w zakresie projektowania konstrukcji o podwyższonej funkcjonalności, w tym w obszarze organizacji stref technicznych, projektowania detali pod integrację elementów interfejsu oraz praktycznej walidacji rozwiązań poprzez prototypowanie.

Efektem końcowym jest gotowy, referencyjny model (...) wprowadzony do oferty Wnioskodawcy oraz utrwalony standard konstrukcyjny w postaci kompletnej dokumentacji umożliwiającej odtwarzalne wytwarzanie i montaż. Trwałość rezultatów wynika z faktu, że projekt doprowadził do opracowania stabilnej architektury rozwiązania oraz zestawu sprawdzonych detali i zasad projektowo-wykonawczych, które mogą być stosowane i dostosowywane w kolejnych realizacjach bez konieczności ponownego rozwiązywania podstawowych problemów technicznych. Rezultat obejmuje zatem nie tylko finalny wyrób, lecz także metodykę i know-how zdobyte w toku iteracji prototypowych, które zwiększają zdolność firmy do dalszego rozwijania oferty w obszarze rozwiązań systemowych.

2) Opracowanie (...) do systemu (...) z możliwością integracji systemu (…)

Projekt polegał na opracowaniu nowego produktu - modelu (...) obsługującego system (...) wykonanej z (...) oraz (...), przeznaczonej do funkcjonowania w formule (…), w której proces (…) odbywają się w sposób uporządkowany systemowo, bez konieczności angażowania personelu obiektu do bieżącej obsługi użytkowników. Istotnym założeniem było przygotowanie rozwiązania do eksploatacji w warunkach zewnętrznych, a tym samym w zmiennych warunkach atmosferycznych, co narzuca podwyższone wymagania w zakresie trwałości, odporności i zabezpieczeń konstrukcyjnych.

Zakres prac obejmował opracowanie konstrukcji (...) (konstrukcja/mechanika, elementy z (...), rozwiązania montażowe i osłonowe) w taki sposób, aby była ona gotowa do późniejszej integracji z elementami (...), przy zachowaniu wysokiej odporności na eksploatację, ergonomii użytkowania, bezpieczeństwa i powtarzalności wykonania. W praktyce oznaczało to zaprojektowanie strefy technicznej zdolnej do integracji większej liczby komponentów elektronicznych niż w standardowych rozwiązaniach (m.in. (…)), a także uwzględnienie zabezpieczeń przeciwwilgociowych i rozwiązań ograniczających wpływ zmian temperatury na elementy wrażliwe.

Cel projektu

Celem projektu było opracowanie rozwiązania stanowiącego nowość w dotychczasowej działalności firmy. Projektowana (...), obsługująca system (...), miała umożliwiać (…) oraz być konstrukcyjnie przystosowana do integracji z systemem (...). Wymagało to spełnienia odmiennych założeń niż w przypadku (...) technicznych o innych funkcjach. Oczekiwano uzyskania konstrukcji możliwej do zastosowania w systemach (...), zapewniającej trwałość i wygodę użytkowania w warunkach masowej eksploatacji, a równocześnie wyposażonej w odpowiednio zaprojektowaną przestrzeń montażową oraz rozwiązania konstrukcyjne umożliwiające instalację elementów (...) bez naruszania sztywności, bezpieczeństwa i estetyki wyrobu.

Dodatkowym celem była możliwość stosowania (...) w warunkach zewnętrznych, co wymagało przygotowania konstrukcji pod zwiększoną ilość elektroniki (w tym (…)) oraz zastosowania zabezpieczeń ograniczających ryzyko awarii wynikających z wilgoci i wahań temperatury. Zamierzeniem było stworzenie referencyjnego modelu produktowego oraz standardu wykonania, który pozwoli firmie w sposób powtarzalny oferować (...) przygotowane do integracji, bez konieczności każdorazowego projektowania podstawowej architektury konstrukcji „od zera”.

Problemy technologiczne

Projekt był obarczony niepewnością techniczną, ponieważ na etapie koncepcyjnym nie można było jednoznacznie przesądzić, jak ukształtować architekturę konstrukcji i detale wykonawcze (...) z (...) tak, aby równocześnie spełnić wymagania (…) (duża rotacja użytkowników, podwyższone ryzyko niewłaściwej eksploatacji), wymagania trwałości i odporności na czynniki środowiskowe oraz wymagania powtarzalności wykonania w warunkach produkcyjnych.

Kluczowym wyzwaniem było zaprojektowanie konstrukcji „gotowej do integracji”, rozumianej jako konstrukcja posiadająca przewidziane i zwymiarowane miejsca montażowe, strefy osłonowe i serwisowe oraz rozwiązania zabezpieczające, które umożliwiają instalację elementów (...) przez podmiot integrujący, bez doraźnych przeróbek, bez osłabiania konstrukcji oraz bez tworzenia ryzyk użytkowych. W tym projekcie stopień trudności był podwyższony, ponieważ (...) musiała pomieścić większą liczbę (…), co zwiększało złożoność układu (…). Dodatkowo należało uwzględnić możliwość eksploatacji zewnętrznej, a więc zaprojektować zabezpieczenia przeciwwilgociowe, osłony i rozwiązania ograniczające negatywny wpływ zmiennych warunków atmosferycznych na elementy wrażliwe.

Szczególnie istotnym zagadnieniem było opracowanie (...) w taki sposób, aby zmieniające się warunki atmosferyczne i rozszerzalność materiałów nie powodowały uszkodzeń (np. pęknięć) (...), przy jednoczesnym zachowaniu estetyki, szczelności strefy interfejsu i powtarzalności montażu. Niepewność dotyczyła także tego, czy przyjęte rozwiązania strefy montażowej i osłon (np. (…)) zapewnią jednocześnie odpowiednią sztywność konstrukcji i odporność na eksploatację.

Dodatkowo należało rozstrzygnąć, jak zaprojektować tolerancję, bazowanie i geometrię detali tak, aby konstrukcja była odtwarzalna w produkcji, a przygotowanie pod integrację miało charakter powtarzalnego standardu. Zidentyfikowane problemy miały charakter badawczo-rozwojowy, ponieważ wymagały twórczego projektowania wariantowego i empirycznej weryfikacji na prototypie. Dopiero fizyczne wykonanie i złożenie modelu pozwalały wiarygodnie ocenić kolizyjność rozwiązań, dostępność montażową do strefy integracyjnej, ergonomię użytkowania (...) oraz zachowanie konstrukcji po złożeniu i przy obciążeniach typowych dla obiektów publicznych, w tym w warunkach środowiskowych bardziej wymagających niż standardowe instalacje wewnętrzne.

Metodyka i przebieg prac

Prace realizowano iteracyjnie, rozpoczynając od doprecyzowania scenariusza użytkowania i wymagań eksploatacyjnych dla (...) do systemu (...) (...), a następnie opracowania wariantów architektury konstrukcji w środowisku CAD, ze szczególnym naciskiem na zaprojektowanie strefy przygotowanej pod integrację oraz rozwiązań ograniczających ryzyka użytkowe w warunkach masowej eksploatacji. Uwzględniono również wymagania wynikające z eksploatacji zewnętrznej (w zmieniających się warunkach atmosferycznych), w szczególności w odniesieniu do strefy interfejsu i ochrony elementów elektronicznych.

W kolejnych krokach przygotowano detale wykonawcze, wykonano elementy prototypowe i przeprowadzono montaż próbny, którego celem była weryfikacja praktycznej wykonalności, ocena ergonomii, identyfikacja kolizji i ograniczeń montażowych oraz sprawdzenie dostępu do strefy integracyjnej w warunkach zbliżonych do docelowych. W toku prototypowania wprowadzano korekty do geometrii elementów, sposobu (…), a także doprecyzowywano tolerancję i zasady montażu tak, aby finalne rozwiązanie było stabilne, powtarzalne i możliwe do zastosowania w układach (...).

Szczególną uwagę poświęcono dopracowaniu sposobu (…) i (...) oraz rozwiązań zabezpieczających przed wilgocią, tak aby ograniczyć ryzyko uszkodzeń wynikających z pracy materiałów w zmiennych temperaturach i warunkach atmosferycznych. Metodyka prototypowania i kolejnych iteracji pozwoliła stopniowo redukować niepewność techniczną i doprowadzić konstrukcję do postaci standardu produktowego.

Wyniki, efekt końcowy i trwałość rezultatu

W wyniku projektu opracowano nowy produkt - model (...) do obsługi systemów (...) (...), z możliwością integracji (...), zweryfikowany na prototypie i doprowadzony do wdrożenia w portfolio Wnioskodawcy jako konstrukcja przygotowana pod integrację.

Osiągnięto rozwiązanie konstrukcyjne umożliwiające odtwarzalne wykonanie i montaż w układach (…), z dopracowaną architekturą detali i strefy montażowej przeznaczonej pod instalację elementów (...), bez naruszania wymagań trwałości i bezpieczeństwa użytkowania. Rezultat uwzględnił zwiększoną ilość elektroniki oraz wymagania wynikające z możliwości eksploatacji zewnętrznej, w tym zabezpieczenia przeciwwilgociowe i dopracowany sposób montażu oraz docisku (...) ograniczający ryzyko jego uszkodzeń w wyniku rozszerzalności w zmiennych temperaturach.

Przygotowano dokumentację projektowo-wykonawczą stanowiącą podstawę powtarzalnej produkcji, obejmującą modele CAD oraz wytyczne wykonania i montażu, co pozwala na dostosowanie rozwiązania pod konkretne zlecenia w oparciu o stabilny standard. Projekt zwiększył również zasoby wiedzy firmy w zakresie projektowania konstrukcji wspierających samoobsługowe scenariusze użytkowe, w tym w obszarze kształtowania stref integracyjnych, osłon i rozwiązań rewizyjnych oraz praktycznej walidacji rozwiązań poprzez prototypowanie.

Efektem końcowym jest gotowy referencyjny model (...) do obsługi systemu (...) (...) wprowadzony do oferty Wnioskodawcy oraz utrwalony standard konstrukcyjny w postaci dokumentacji i wypracowanych rozwiązań umożliwiających powtarzalne wytwarzanie i montaż konstrukcji przygotowanej do integracji z systemem (...). Rezultat ma trwały charakter, ponieważ obejmuje stabilną architekturę konstrukcji, sprawdzone detale i zasady wykonania oraz know-how zdobyte w toku iteracji prototypowych, które redukują ryzyko błędów i zwiększają przewidywalność w modyfikacjach modelu referencyjnego przy przyszłych realizacjach na zamówienie klientów. W szczególności utrwalono rozwiązania dotyczące organizacji strefy technicznej pod zwiększoną ilość elektroniki oraz zabezpieczeń i detali montażowych pozwalających ograniczać ryzyka związane z eksploatacją w zmiennych warunkach środowiskowych.

3) Opracowanie systemu (...) z systemem (...)

Projekt obejmował opracowanie rozwiązania o charakterze systemowym, w ramach którego zaprojektowano zarówno konstrukcję (...) przeznaczonych do pracy w układach (...), jak i autorski system (...) umożliwiający kontrolowane uruchomienie (…) dla wybranego fragmentu układu w sytuacjach awaryjnych. Założeniem było wypracowanie architektury rozwiązania, w której funkcja (...) jest realizowana nie na poziomie pojedynczej (...), lecz w sposób skoordynowany w obrębie określonej sekcji systemu, tak aby możliwe było szybkie, przewidywalne i bezpieczne uruchomienie mechanizmu (…) w sytuacji wymagającej interwencji.

Projekt dotyczył rozwiązań konstrukcyjno-mechanicznych oraz organizacji funkcji awaryjnej na poziomie systemu (...), obejmując w szczególności sposób „wpisania” elementów systemu (...) w konstrukcję, zapewnienie ochrony i uporządkowania elementów technicznych oraz zaprojektowanie dostępu serwisowego przy jednoczesnym ograniczeniu dostępu osób nieuprawnionych.

W wyniku prac opracowano koncepcję, wykonano prototyp, przeprowadzono testy funkcjonalne i iteracyjne korekty, a następnie doprowadzono rozwiązanie do postaci standardu możliwego do powtarzalnego stosowania w przyszłych realizacjach.

Cel projektu

Celem projektu było stworzenie novum w ofercie firmy poprzez opracowanie systemu (...) wyposażonego w funkcję (...) realizowaną na poziomie fragmentu układu, co odpowiada na rosnące wymagania w zakresie bezpieczeństwa użytkowania oraz potrzeby szybkiego przywracania dostępu w sytuacjach awaryjnych. Projekt zakładał równoczesne opracowanie konstrukcji (...) i systemu (...) w taki sposób, aby rozwiązanie było trwałe, powtarzalne w wykonaniu, bezpieczne w użytkowaniu oraz możliwe do serwisowania, bez pogorszenia parametrów użytkowych typowych dla produktów eksploatowanych intensywnie. Zamierzeniem było wypracowanie standardu systemowego, który zapewnia przewidywalne działanie funkcji awaryjnej w układach (...), a jednocześnie pozostaje zgodny z możliwościami produkcyjnymi i montażowymi firmy, dzięki czemu może być stosowany w różnych konfiguracjach układu. Wprowadzenie tej funkcjonalności miało zwiększyć wartość użytkową produktu i podnieść konkurencyjność oferty firmy w segmencie rozwiązań systemowych.

Problemy technologiczne

Projekt był obarczony wysoką niepewnością techniczną, ponieważ na etapie koncepcyjnym nie było możliwe przesądzenie, czy da się opracować system umożliwiający awaryjne uruchomienie (…) dla fragmentu układu (...) przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa użytkowania, ograniczeniu dostępu osób nieuprawnionych do elementów systemu oraz zapewnieniu serwisowalności w warunkach rzeczywistej eksploatacji.

Niepewność dotyczyła zarówno architektury całego rozwiązania, jak i detali konstrukcyjnych wpływających na niezawodność działania funkcji awaryjnej w dłuższym czasie oraz na zachowanie powtarzalności działania w układzie (...), gdzie błędy w jednym elemencie lub nieoptymalny detal mogą powodować problemy w większej sekcji systemu.

Kluczowym wyzwaniem było takie zaprojektowanie elementów systemu (...) oraz ich integracji z konstrukcją (...), aby nie prowadziło to do osłabienia konstrukcji, nie tworzyło punktów podatnych na uszkodzenia oraz nie generowało ryzyka niekontrolowanego uruchomienia funkcji awaryjnej. Równolegle należało rozstrzygnąć, jak zapewnić dostęp serwisowy do elementów systemu w sposób kontrolowany i bezpieczny, przy zachowaniu estetyki i ergonomii użytkowania oraz bez wprowadzania rozwiązań, które w praktyce wymagałyby każdorazowych przeróbek na etapie montażu.

Problemy miały charakter badawczo-rozwojowy, ponieważ wymagały twórczego projektowania wariantowego i empirycznej weryfikacji na prototypie. Dopiero montaż próbny i testy w układzie (...) pozwalały wiarygodnie ocenić poprawność współpracy elementów mechanizmu, odporność rozwiązania na typowe odchylenia wykonawcze i montażowe oraz stabilność działania funkcji awaryjnej przy wielokrotnych cyklach otwierania i zamykania.

Metodyka i przebieg prac

Prace prowadzono iteracyjnie, rozpoczynając od określenia wymagań funkcjonalnych dla uruchomienia otwierania w obrębie fragmentu układu, a następnie opracowania wariantów konstrukcji (...) i koncepcji systemu (...) w środowisku CAD.

Kolejnym etapem było przygotowanie detali wykonawczych, wykonanie elementów prototypowych i montaż próbny w układzie (...), co umożliwiło ocenę wykonalności, identyfikację kolizji, weryfikację dostępu serwisowego oraz przeprowadzenie testów działania funkcji awaryjnej w warunkach zbliżonych do docelowych.

W trakcie weryfikacji prototypowej oceniano przewidywalność działania systemu w obrębie fragmentu układu, stabilność konstrukcji po integracji elementów systemu oraz wrażliwość rozwiązania na odchylenia wykonawcze i montażowe, które w systemach (...) mogą kumulować się i wpływać na działanie sekcji. Wyniki testów stanowiły podstawę do korekt konstrukcji, dopracowania detali wykonawczych, sposobu prowadzenia i zabezpieczenia elementów systemu oraz uporządkowania dokumentacji montażowej, aż do uzyskania rozwiązania stabilnego, powtarzalnego i gotowego do wprowadzenia jako standard produktowy.

Wyniki, efekt końcowy i trwałość rezultatu

W wyniku realizacji projektu opracowano system (...) wraz z autorskim systemem (...), zweryfikowany prototypowo i doprowadzony do postaci możliwej do zastosowania w przyszłych realizacjach. Opracowano rozwiązania konstrukcyjno-mechaniczne oraz standard wykonania umożliwiające powtarzalne zastosowanie funkcji awaryjnej w układach (...), w tym architekturę umożliwiającą kontrolowane uruchomienie (...) w obrębie wybranej sekcji systemu, przy zachowaniu bezpieczeństwa i serwisowalności. Przygotowano kompletną dokumentację projektowo-wykonawczą wspierającą odtwarzalne wytwarzanie i montaż, obejmującą modele CAD, wytyczne wykonania oraz zasady montażu i kontroli. Projekt przyniósł istotny przyrost zasobów wiedzy firmy w zakresie projektowania funkcji bezpieczeństwa i niezawodności w rozwiązaniach systemowych, w tym w obszarze integracji funkcji awaryjnej z (...), redukcji ryzyk eksploatacyjnych oraz praktycznej walidacji działania poprzez prototypowanie i testy w układzie (...).

Efektem końcowym jest gotowy standard systemu (...) z funkcją (...), obejmujący zarówno dopracowaną konstrukcję, jak i opracowany system działania funkcji awaryjnej, możliwy do powtarzalnego zastosowania w przyszłych realizacjach. Rezultat ma trwały charakter, ponieważ został utrwalony w dokumentacji oraz w wypracowanych standardach konstrukcyjnych i wykonawczych, a także w doświadczeniach z testów i iteracji prototypowych, które zwiększają zdolność firmy do dalszego rozwijania rozwiązań o podwyższonej funkcjonalności i bezpieczeństwie. Trwałość rezultatów wynika również z faktu, że projekt doprowadził do ustabilizowania architektury rozwiązania jako standardu systemowego, co umożliwia realizację przyszłych wdrożeń w oparciu o sprawdzone detale i zasady montażu, bez konieczności ponownego rozwiązywania podstawowych problemów technicznych.

Przy czym Wnioskodawca zaznacza, iż opisy powyższych projektów stanowią opisy przykładowe. Wnioskodawca prowadził również inne prace projektowe.

 

W ramach realizacji projektów zaangażowane są/były/będą kluczowe zasoby organizacyjne, osobowe i infrastrukturalne Wnioskodawcy, w tym zespół projektowy, w skład którego wchodzą m.in.:

 1) (...) - odpowiada za techniczne przygotowanie elementów prototypów oraz modeli referencyjnych w oparciu o dokumentację opracowaną w procesie projektowania.

Do jego zadań należy w szczególności:

a) (…),

b) (…),

c) (…).

 2) Pracownik (…) - pełni funkcję projektanta/konstruktora i odpowiada za prowadzenie prac projektowych w środowisku CAD oraz za przygotowanie dokumentacji konstrukcyjnej stanowiącej podstawę prototypowania oraz dokumentacji umożliwiającej powtarzalne wykonywanie nowych produktów w przyszłości.

Do jego zadań należy w szczególności:

a) (…),

b) (…),

c) (…),

d) (…).

 3) Pracownik (…) - odpowiada za praktyczną weryfikację opracowanych rozwiązań poprzez wykonywanie prototypów oraz przeprowadzanie montaży próbnych w warunkach zbliżonych do docelowych.

Do jego zadań należy w szczególności:

a) (…),

b) (…),

c) (…),

d) (…).

 4) (…) - odpowiada za przygotowanie komponentów do budowy prototypów oraz modeli referencyjnych poprzez prawidłowy rozkrój i wstępne przygotowanie elementów z (…), zgodnie z opracowywaną dokumentacją projektową i wytycznymi wykonawczymi.

 

W ramach prac rozwojowych jego rola obejmuje również:

a) (…),

b) (…).

 

W ramach prowadzonych prac projektowych Wnioskodawca ponosił, ponosi i będzie ponosił m.in. następujące koszty:

 1) wynagrodzeń oraz składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, osób wchodzących w skład zespołu projektowego, w tym: (i) pracowników, (ii) zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia lub (iii) zatrudnionych na podstawie umowy o dzieło, w części w jakiej czas przeznaczony przez te osoby na realizację prac badawczo-rozwojowych pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu lub w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie prac badawczo-rozwojowych pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu - koszty wynagrodzeń osób realizujących prace, o których mowa we wniosku stanowią należności o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 13 ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

 2) nabycia surowców i materiałów bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym w szczególności: (...),

 3) odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej w postaci licencji na specjalistyczne oprogramowanie do projektowania geometrycznego (CAD) - w przypadku gdy w dniu przyjęcia do używania ich wartość jest wyższa niż 10.000,00 zł odpisy te dokonywane są zgodnie z art. 16f ust. 3 zdanie 1 w zw. z art. 16a-16m Ustawy o CIT, natomiast w przypadku, gdy ich wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10.000,00 zł Wnioskodawca nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych, a wydatki poniesione na ich nabycie ujmuje wówczas jako koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania zgodnie z art. 16d ust. 1 Ustawy o CIT.

Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie powyższe koszty są bezpośrednio związane z prowadzonymi pracami badawczo-rozwojowymi.

Wnioskodawca poprzez odrębne rejestry pozabilansowe identyfikuje koszty rozpoznane jako koszty prac projektowych, szczególnie wyodrębniając je zgodnie z katalogiem określonym w art. 18d Ustawy o CIT.

Wnioskodawca dodatkowo wyodrębnia składowe wynagrodzenia, które nie mogą stanowić kosztu kwalifikowanego, szczególnie dodatki do wynagrodzeń, świadczenia dodatkowe, pakiety medyczne, karty sportowe czy ubezpieczenia grupowe oraz ekwiwalenty za użycie własnych narzędzi/sprzętu/ubrania.

Końcowo Wnioskodawca sporządza raport z prac badawczo-rozwojowych, który swoim zakresem obejmuje opis i podsumowanie wykonanych w danym roku podatkowym prac.

W tym stanie faktycznym Wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi badawczo-rozwojowej na podstawie art. 18d Ustawy o CIT. Przy czym Wnioskodawca nie wyklucza, że może osiągnąć stratę lub dochód niższy od przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d Ustawy o CIT.

Rokiem podatkowym Wnioskodawcy jest rok kalendarzowy.

Wnioskodawca nie posiada i nigdy nie posiadał statusu Centrum Badawczo Rozwojowego o którym mowa w art. 17 Ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia z tytułu ulgi badawczo-rozwojowej zgodnie z limitami wskazanymi w art. 18d ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca nie korzysta i nigdy nie korzystał ze zwolnień przedmiotowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a Ustawy o CIT.

W latach następnych działalność Wnioskodawcy będzie prowadzona przez niego na dotychczasowych zasadach.

 

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 14 lipca 2026 r., uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, następująco:

 1. Czy koszty realizacji prac opisanych we wniosku, ponoszą Państwo ze środków własnych i nie zostaną Państwu zwrócone w jakiejkolwiek formie lub odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym?

Koszty realizacji prac opisanych we wniosku ponoszone są ze środków własnych i nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie lub odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

 2. Czy wydatki, które zamierzacie Państwo odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowią dla Państwa koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Wydatki, które Wnioskodawca zamierza odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowią dla niego koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

 3. Czy prowadzona przez Państwa działalność, jest działalnością, podejmowaną w sposób systematyczny (tj. metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), wg ustalonego harmonogramu?

Wnioskodawca prowadzi prace projektowe w sposób uporządkowany, w oparciu o stały schemat działania, począwszy od zdefiniowania wymagań odbiorcy końcowego, przez projektowanie w CAD, wykonanie elementów prototypowych, montaż próbny, testy funkcjonalne/montażowo-serwisowe, analizę wniosków i iteracyjne korekty, aż do ustabilizowania rozwiązania.

Wnioskodawca prowadzi prace w sposób metodyczny i udokumentowany. Zgodnie z przyjętą wewnętrzną procedurą, dla każdego projektu opracowywana jest dokumentacja projektowa.

 4. Czy przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest również zaliczenie do kosztów kwalifikowanych wynagrodzenia za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności pracowników (jakiej?)?

Przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 2 nie jest zaliczenie do kosztów kwalifikowanych wynagrodzenia za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności pracowników.

 5. Czy uzyskują Państwo również przychody z zysków kapitałowych, jednakże w stosunku do tych przychodów nie zamierzają Państwo korzystać z odliczenia w ramach tzw. ulgi na działalność badawczo-rozwojową?

W przypadku uzyskania przez Wnioskodawcę przychodów z zysków kapitałowych Wnioskodawca nie zamierza w stosunku do takich zysków korzystać z odliczenia w ramach ulgi na badawczo-rozwojowej.

Pytania

1. Czy wykonywane przez Wnioskodawcę prace badawczo-rozwojowe mieszczą się w definicji działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26)-28) Ustawy o CIT, a w konsekwencji uprawniają Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej opisanej w art. 18d Ustawy o CIT?

2. Czy wskazane we wniosku koszty wynagrodzeń oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę (jako płatnika) składki określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, pracowników oraz osób realizujących prace badawczo-rozwojowe w oparciu o umowy zlecenia lub umowy o dzieło, w części czasu pracy poświęconego na realizację tych prac, stanowią koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT?

3. Czy wskazane we wniosku koszty nabycia materiałów i surowców m.in. w (…), wykorzystywanych w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych, stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2) Ustawy o CIT?

4. Czy wskazane we wniosku koszty odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości niematerialnych i prawnych w postaci licencji na specjalistyczne oprogramowanie do projektowania geometrycznego CAD wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, stanowią koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywane przez niego prace badawczo-rozwojowe mieszczą się w definicji działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26)-28) Ustawy o CIT, a w konsekwencji uprawniają Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej opisanej w art. 18d Ustawy o CIT.

2. Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane we wniosku koszty wynagrodzeń oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę składki określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, pracowników oraz osób realizujących prace badawczo-rozwojowe w oparciu o umowy zlecenia lub umowy o dzieło, w części czasu pracy poświęconego na realizację tych prac, stanowią koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT.

3. Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane we wniosku koszty nabycia materiałów i surowców w postaci (…), wykorzystywanych w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych, stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2) Ustawy o CIT.

4. Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane we wniosku koszty odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości niematerialnych i prawnych w postaci licencji na specjalistyczne oprogramowanie do projektowania geometrycznego CAD wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, stanowią koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT.

Ad. 1

Zgodnie z art. 4a pkt 26) Ustawy o CIT, przez pojęcie „działalności badawczo-rozwojowej” należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Użycie spójnika „lub” wskazuje, że w celu uznania działalności podatnika za działalność badawczo-rozwojową wystarczy, aby podatnik prowadził badania naukowe lub aby prowadził prace rozwojowe. Oznacza to również, iż podatnik może jednocześnie prowadzić badania naukowe i prace rozwojowe. W każdej z trzech sytuacji spełniona zostanie definicja działalności badawczo-rozwojowej.

W myśl art. 4a pkt 27) Ustawy o CIT, sformułowanie „badania naukowe” oznacza badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, „badania aplikacyjne” rozumiane są jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast zgodnie z art. 4a pkt 28) Ustawy o CIT, „prace rozwojowe” oznaczają prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wskazany przepis definiuje prace rozwojowe jako działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

 

Biorąc pod uwagę powyższe, aby dana działalność stanowiła działalność badawczo-rozwojową, muszą zostać spełnione następujące przesłanki:

1) musi to być działalność twórcza,

2) działalność taka musi być podejmowana w sposób systematyczny,

3) działalność taka musi obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe,

4) działalność taka musi być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

 

Dodatkowo, zgodnie z Podręcznikiem Frascati 2015 (Główny Urząd Statystyczny 2018), który stanowi międzynarodowy standard opracowany przez OECD służący do gromadzenia i klasyfikacji danych statystycznych dotyczących działalności badawczej i rozwojowej, aby dana działalność mogła zostać uznana za działalność badawczo - rozwojową powinna ona być:

1) nowatorska,

2) twórcza,

3) nieprzewidywalna,

4) metodyczna,

5) możliwa do przeniesienia lub odtworzenia,

- (strona nr 47 Podręcznika Frascati).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prowadzone przez niego prace badawczo - rozwojowe spełniają powyższe przesłanki, aby uznać je za działalność badawczo – rozwojową w rozumieniu Ustawy o CIT, a także Podręcznika Frascati wydanego przez OECD, który stanowi, powszechnie uznaną, podstawę międzynarodowej terminologii w zakresie działalności badawczo-rozwojowej.

Działalność Twórcza

Po pierwsze, w ocenie Wnioskodawcy, działalność prowadzona przez niego posiada charakter twórczy.

Jak podano w słowniku języka polskiego PWN, „działalność twórcza” to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie; tworzyć - powodować powstanie czegoś). Cecha twórczości związana jest więc przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się też opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się przede wszystkim w opracowywaniu nowych koncepcji (...) przeznaczonych do użytku w miejscach takich jak m.in. (…), ich funkcji oraz form, które odpowiadają zmieniającym się trendom rynkowym oraz rosnącym wymaganiom klientów w zakresie (…).

Dodatkowo, prace te nie mają charakteru rutynowego ani odtwórczego, lecz są nastawione na powstanie, rozwój i wdrażanie oryginalnych rozwiązań. Twórczość przejawia się także w indywidualnym podejściu do każdego projektu oraz autorskim projektowaniu wariantowym i podejmowaniu nieszablonowych decyzji konstrukcyjnych (…), których nie da się sprowadzić do rutynowego dopasowania pod zamówienie.

Proces twórczy jest szczególnie widoczny w etapach projektowania, w których konieczne jest dostosowanie parametrów technologicznych urządzeń do zmiennych i często bardzo specyficznych oczekiwań – biorąc pod uwagę chociażby poziom eksploatacji wytwarzanych produktów, czy integrację komponentów elektronicznych z odpowiednią konstrukcją (...). W efekcie prace rozwojowe wymagają twórczego podejścia i nieszablonowych decyzji projektowych, ponieważ osiągnięcie celu polega na opracowaniu nowego standardu konstrukcyjnego w ramach działalności Wnioskodawcy, a nie na odtwarzaniu sprawdzonych schematów.

Warte podkreślenia jest również, iż w trakcie procesu twórczego zespół projektowy Wnioskodawcy, składający się ze specjalistów o zróżnicowanych kompetencjach, łączy swoją wiedzę z doświadczeniem i intuicją projektową, co pozwala na wypracowanie unikalnych, wcześniej nieistniejących w działalności Wnioskodawcy rozwiązań i umożliwia pełną kontrolę nad procesem twórczym – od koncepcji, przez budowę, aż po testowanie i wdrożenie produktu. Ostateczne efekty prac projektowych są więc nie tylko funkcjonalnie nowe, ale także stanowią rezultat twórczego wysiłku intelektualnego – są oryginalne, nieszablonowe i nienależące do kategorii rozwiązań gotowych lub ogólnodostępnych.

Systematyczność i metodyczność

Po drugie, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w zakresie opisanym we wniosku jest podejmowana w sposób systematyczny i metodyczny.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo „systematyczny” oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności” czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo „systematycznie” odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej.

Ponadto, zgodnie z Podręcznikiem Frascati (str. 50) działalność badawcza i rozwojowa to formalna działalność prowadzona w sposób metodyczny. W tym kontekście „metodyczny” (ang. systematic) oznacza, że działalność B+R jest prowadzona w sposób zaplanowany, przy czym rejestruje się zarówno przebieg procesu, jak i jego wynik.

Wnioskodawca prowadzi prace projektowe w sposób uporządkowany, w oparciu o stały schemat działania, począwszy od zdefiniowania wymagań odbiorcy końcowego, przez projektowanie w CAD, wykonanie elementów prototypowych, montaż próbny, testy funkcjonalne/montażowo-serwisowe, analizę wniosków i iteracyjne korekty, aż do ustabilizowania rozwiązania.

Co więcej, Wnioskodawca prowadzi prace w sposób metodyczny i udokumentowany. Zgodnie z przyjętą wewnętrzną procedurą, dla każdego projektu opracowywana jest dokumentacja projektowa.

Ostatecznym efektem tych działań są nowe lub znacząco ulepszone produkty - (…) - charakteryzujące się wysokim stopniem funkcjonalności, uwzględniające specyfikę miejsca ich użytkowania oraz poziom eksploatacji.

Prace rozwojowe

Po trzecie, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w zakresie opisanym we wniosku stanowi prace rozwojowe.

Działalność Wnioskodawcy jest ukierunkowana na opracowywanie nowych lub ulepszonych (...) o unikalnej konstrukcji, funkcjonalności, estetyce oraz parametrach technicznych. Na każdym z etapów prowadzonych prac Wnioskodawca wykorzystuje, łączy i rozwija istniejącą wiedzę technologiczną i projektową, tworząc na jej podstawie nowe rozwiązania o niepowtarzalnym, oryginalnym charakterze. W toku prac zespół projektowy opracowuje własne koncepcje konstrukcyjne i rozwiązania dotyczące sposobu łączenia oraz montażu elementów.

Prace realizowane przez Wnioskodawcę mają charakter rozwojowy i są podejmowane wtedy, gdy występuje potrzeba zaprojektowania nowego rozwiązania, którego nie da się uzyskać poprzez rutynowe działania produkcyjne lub proste modyfikacje istniejących wyrobów. W takich przypadkach pojawia się niepewność techniczna dotycząca tego, czy da się jednocześnie spełnić wymagania użytkowe, konstrukcyjne, montażowe oraz eksploatacyjne, przy zachowaniu materiałów i technologii stosowanych przez Wnioskodawcę oraz przy zapewnieniu powtarzalności wykonania. Niepewność ta może dotyczyć m.in. (…) mogą skutkować problemami w całym ciągu lub zestawie. W efekcie prace rozwojowe wymagają twórczego podejścia i nieszablonowych decyzji projektowych, ponieważ osiągnięcie celu polega na opracowaniu nowego standardu konstrukcyjnego w ramach działalności Wnioskodawcy, a nie na odtwarzaniu sprawdzonych schematów.

Zwiększanie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań

Po czwarte, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w zakresie opisanym we wniosku podejmowana jest w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Wnioskodawca, prowadząc prace nad nowymi produktami, nie ogranicza się do stosowania znanych i sprawdzonych rozwiązań. Przeciwnie - w toku realizacji projektów opracowuje i weryfikuje nowe rozwiązania konstrukcyjne i technologiczne, które nie były dotychczas wykorzystywane w jego działalności.

W ramach prowadzonych prac zespół projektowy systematycznie poszerza wiedzę w zakresie m.in.:

1)  projektowania konstrukcji (…),

2)  opracowywania i optymalizacji architektury rozwiązań konstrukcyjnych, w tym (…),

3)  doboru materiałów i technologii w kontekście zapewnienia wytrzymałości, bezpieczeństwa oraz powtarzalności produkcji,

4)  prowadzenia iteracyjnego procesu projektowego, obejmującego modelowanie CAD, prototypowanie, testy funkcjonalne i wprowadzanie korekt.

W ramach procesu projektowego powstają nowe rozwiązania konstrukcyjne, modele oraz warianty projektowe. W wyniku przeprowadzanych prac prototypowych oraz testów funkcjonalnych Wnioskodawca uzyskuje nową wiedzę o zachowaniu materiałów, połączeń i konstrukcji w praktyce, co umożliwia tworzenie nowych produktów o wyższej jakości i trwałości. Wnioskodawca zwiększa zatem zasób wiedzy technicznej i projektowej opracowując autorskie rozwiązania, które stanowią nowość w zakresie konstrukcji i technologii (...).

Równocześnie Wnioskodawca wykorzystuje zgromadzoną wiedzę - zarówno własną, jak i pochodzącą z obserwacji rynku, literatury technicznej i doświadczeń zespołu - do opracowywania nowych zastosowań praktycznych w postaci nowych produktów oraz procesów produkcyjnych.

W szczególności wiedza dotycząca właściwości materiałów, parametrów technologicznych oraz zachowania konstrukcji w procesie użytkowania wykorzystywana jest do:

1) projektowania bardziej trwałych i odpornych na zużycie rozwiązań konstrukcyjnych,

2) optymalizacji doboru materiałów i technologii w celu zapewnienia wymaganej wytrzymałości oraz niezawodności,

3) doskonalenia połączeń konstrukcyjnych pod kątem ich stabilności, bezpieczeństwa i łatwości montażu,

4) eliminacji potencjalnych wad i słabych punktów konstrukcji ujawniających się w procesie eksploatacji,

5) opracowywania standardów projektowych i wykonawczych zapewniających powtarzalność jakości produktów,

6) usprawniania procesów montażowych poprzez uwzględnienie doświadczeń z prototypowania i testów.

Dzięki temu Wnioskodawca nie tylko gromadzi wiedzę, ale również twórczo ją wykorzystuje w praktyce, przekształcając ją w konkretne rozwiązania produktowe i technologiczne, które skutkują powstaniem nowej wartości gospodarczej.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, prace prowadzone przez Wnioskodawcę należy uznać za ukierunkowane na zwiększanie zasobów wiedzy oraz jej praktyczne wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

Charakter nowatorski

Po piąte, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w zakresie opisanym we wniosku posiada charakter nowatorski.

Zgodnie z Podręcznikiem Frascati (str. 48-49), oczekiwanym celem projektu B+R jest nowa wiedza, ale musi być ona dostosowana do różnych kontekstów. W sektorze przedsiębiorstw należy ocenić potencjalny walor nowatorskości projektów B+R w porównaniu z istniejącymi zasobami wiedzy w przemyśle. Działalność B+R w ramach projektu musi prowadzić do wyników, które są nowe dla przedsiębiorstwa i nie są jeszcze wykorzystywane w danej branży.

Niemniej należy zauważyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 sierpnia 2024 r. (II FSK 595/24) przesądził, iż wystarczy aby wyniki te (rozwiązania opracowane przez podatnika) były nowe z punktu widzenia przedsiębiorstwa, a nie całej branży:

„Nowe produkty to wyroby lub usługi, które różnią się znacząco swoimi cechami lub przeznaczeniem od produktów dotychczas wytwarzanych przez firmę lub też ulepszenia danego produktu polegające przykładowo na zmianach materiałów, komponentów oraz innych cech zapewniających lepsze działanie tych produktów. Nie musi to być zatem nowe rozwiązanie dotychczas nieznane na świecie, ale dotychczas niestosowane w danej firmie.”

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzone przez niego prace projektowe, konstrukcyjne i technologiczne posiadają charakter nowatorski, ponieważ skutkują opracowaniem nowych produktów oraz procesów produkcyjnych, które wcześniej nie występowały w jego działalności.

Nowatorski charakter prac prowadzonych przez Wnioskodawcę przejawia się w szczególności w:

 - opracowywaniu nowych modeli produktów oraz wariantów konstrukcyjnych, które nie były wcześniej stosowane w działalności przedsiębiorstwa,

 - tworzeniu nowych rozwiązań systemowych i modułowych, umożliwiających integrację produktów w większe układy funkcjonalne,

 - wdrażaniu nowych podejść do projektowania konstrukcji (...), opartych na analizie kompromisów pomiędzy trwałością, ergonomią i łatwością użytkowania,

 - wprowadzaniu nowych rozwiązań materiałowych i konstrukcyjnych zwiększających odporność produktów na intensywną eksploatację, jak i również zmienne warunki atmosferyczne i temperatury.

Wnioskodawca nie ogranicza się do powielania istniejących wzorów (...), lecz opracowuje własne koncepcje i prototypy, oparte na indywidualnych założeniach projektowych, które są weryfikowane i udoskonalane w toku badań i testów. Każdy nowy projekt wymaga opracowania go od podstaw co potwierdza, że rezultaty tych działań mają charakter oryginalny i nowy w skali działalności Wnioskodawcy.

Nieprzewidywalność

Po szóste, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w zakresie opisanym we wniosku posiada charakter nieprzewidywalny.

Zgodnie z Podręcznikiem Frascati (strona 49 i 50), działalność badawcza i rozwojowa wiąże się z niepewnością, co ma wiele wymiarów. Na początku projektu B+R nie można dokładnie określić rodzaju rezultatu ani kosztu (w tym poświęconego czasu) w kontekście jego celów. W przypadku badań podstawowych, które mają na celu poszerzenie granic wiedzy formalnej, szeroko uznaje się, że zamierzone wyniki mogą nie zostać osiągnięte. Na przykład może się zdarzyć, że w projekcie badawczym osiągnięty zostanie cel wyeliminowania szeregu konkurujących ze sobą hipotez, jednak nie wszystkie zostaną wyeliminowane. W przypadku działalności B+R generalnie istnieje niepewność co do kosztów lub czasu potrzebnego do osiągnięcia oczekiwanych wyników, a także co do tego, czy cele te można w ogóle w jakimś stopniu osiągnąć.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę cechuje się wysokim stopniem niepewności co do efektu końcowego. Wynik prac nie jest z góry przesądzony, a Wnioskodawca na każdym etapie procesu konfrontuje założenia teoretyczne z wynikami testów, które nierzadko wymuszają zmianę koncepcji, założeń technologicznych lub materiałowych.

Wnioskodawca mierzy się przy tym z licznymi trudnościami technologicznymi, konstrukcyjnymi i koncepcyjnymi, które wymagają twórczego podejścia i wykorzystania interdyscyplinarnej wiedzy zespołu projektowego. Opracowywanie nowych produktów wiąże się bowiem z koniecznością rozwiązania problemów, dla których nie istnieją gotowe schematy postępowania ani jednoznaczne odpowiedzi. Przykładowo, w wielu przypadkach pojawia się problem zapewnienia kompatybilności poszczególnych elementów w ramach większych układów modułowych, gdzie nawet niewielkie odchylenia mogą wpływać na funkcjonowanie całego systemu. Dodatkowo, wyzwaniem jest opracowanie takich rozwiązań, które z jednej strony umożliwiają powtarzalną produkcję, a z drugiej zachowują zakładane parametry użytkowe i bezpieczeństwo w warunkach intensywnej eksploatacji. W toku prac (na etapie prototypowania i testów) pojawiają się także trudności związane z identyfikacją potencjalnych awarii czy kolizji elementów. Każda taka sytuacja wymaga ponownego przeprowadzania testów, co wydłuża cały proces projektowy.

W konsekwencji każdy projekt wymaga zindywidualizowanego podejścia i przeprowadzenia szeregu iteracji projektowych, których wynik nie jest możliwy do przewidzenia na etapie wstępnych założeń.

Podsumowując, w przypadku Wnioskodawcy każdy projekt wiąże się z ryzykiem technologicznym i projektowym - zarówno w zakresie opracowania konstrukcji, jak i późniejszej fazy wdrożenia. Ostateczny kształt produktu, jego parametry użytkowe, a nawet decyzja o wprowadzeniu go do produkcji seryjnej są wynikiem długotrwałego procesu badania, testowania i udoskonalania, a nie prostego zastosowania znanych metod czy wzorców.

Możliwość przeniesienia lub odtworzenia

Po siódme, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w zakresie opisanym we wniosku prowadzi do wyników, które mogą być przeniesione lub odtworzone.

Zgodnie z Podręcznikiem Frascati (strona 50), projekt B+R powinien zaowocować wynikiem, który potencjalnie daje możliwość transferu nowej wiedzy, zapewniając jej wykorzystanie i umożliwiając innym badaczom odtworzenie wyników w ramach własnej działalności B+R. Uwzględnia się tu działalność B+R przynoszącą negatywne wyniki w przypadku, gdy pierwotna hipoteza nie zostanie potwierdzona lub gdy produkt nie może zostać opracowany zgodnie z pierwotnym zamierzeniem. Ze względu na to, iż celem B+R jest zwiększenie istniejących zasobów wiedzy, wyniki nie mogą pozostać niewyartykułowane (tj. nie mogą pozostać wyłącznie w umysłach badaczy), ponieważ istnieje ryzyko utraty zarówno tych wyników, jak i wiedzy z nimi związanej. W otoczeniu biznesowym wyniki są chronione tajemnicą handlową lub za pomocą innych środków ochrony własności intelektualnej, jednak oczekuje się, że proces i wyniki zostaną zapisane do wykorzystania przez innych badaczy w ramach tego samego przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca wskazuje, iż stworzona przez niego dokumentacja projektowa z całą pewnością umożliwia transfer zdobytej wiedzy oraz jej wykorzystanie przez inne podmioty. Niemniej wypracowana wiedza stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa Wnioskodawcy i będzie udostępniana wyłącznie w ramach działalności jego przedsiębiorstwa.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26)-28) Ustawy o CIT. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę jest bowiem działalnością twórczą, obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ponadto, działalność ta posiada charakter nowatorski, nieprzewidywalny, prowadzona jest w sposób metodyczny, a jej wyniki mogą zostać przeniesione lub odtworzone przez inne podmioty.

Ad. 2

Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umowy o pracę oraz umowy zlecenia osoby, które w sposób aktywny uczestniczą w prowadzonych przez Wnioskodawcę pracach projektowych.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca ponosił/ponosi i będzie ponosił koszty wynagrodzeń ww. osób, w części w jakiej czas przeznaczony przez te osoby na realizację działalności projektowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu lub w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności projektowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia w danym miesiącu.

Zgodnie z brzmieniem przytoczonego powyżej art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT, w przypadku gdy pracownik (zleceniobiorca) w ramach świadczonej pracy (wykonania zlecenia) wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie tej części wynagrodzenia oraz wypłaconych świadczeń, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, wskazane we wniosku koszty wynagrodzeń oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę (jako płatnika) składki określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, pracowników oraz osób realizujących działalność badawczo-rozwojową w oparciu o umowy zlecenia, w części czasu pracy poświęconego na realizację tej działalności, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT.

Ad. 3

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2) Ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Przepisy Ustawy o CIT, nie zawierają definicji materiałów i surowców. Słownik języka polskiego definiuje surowce jako: „materiał naturalny pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służący do wytwarzania jakichś produktów lub energii”, a surowce energetyczne jako: „węgiel, torf, ropa naftowa i gaz ziemny wykorzystywane do produkcji energii”.

Równocześnie, zgodnie z definicją słownikową materiały są definiowane jako „zbiór przedmiotów używanych przy wykonywaniu jakiejś pracy”.

Na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (art. 3 ust. 1 pkt 19) materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Jak wynika z komentarza do definicji „materiałów” z ustawy o rachunkowości, materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016 Walińska Ewa [red.] i inni).

Wskazane we wniosku surowce i materiały - (...), stanowią podstawowe materiały konstrukcyjne, bez których niemożliwe byłoby przeprowadzenie jakichkolwiek prac badawczo - rozwojowych. Tym samym bezpośredni związek analizowanych kosztów ich nabycia z działalnością badawczo- rozwojową Wnioskodawcy nie powinien budzić wątpliwości.

W ocenie Wnioskodawcy (...), wykorzystywane na potrzeby prowadzonych przez Wnioskodawcę prac badawczo - rozwojowych mieszczą się w definicji pojęcia „materiały i surowce”, które są zużywane bezpośrednio dla potrzeb prac badawczo-rozwojowych.

Powyższe znajduje potwierdzenie w stanowisku WSA w Krakowie zaprezentowanym w wyroku z dnia 26 października 2023 r., sygn. I SA/Kr 801/23, w którym WSA stwierdził, że:

„W art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ustawodawca posługuje się pojęciami "materiały" oraz "surowce", które nie zostały zdefiniowane w przepisach tej ustawy, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową. Jeżeli chodzi o pojęcie "surowce", posłużyć należy się znaczeniem tego pojęcia funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie "surowce" to "materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii". Zasadne jest, aby w zakresie interpretacji pojęcia "materiały", odwoływać się do interpretacji funkcjonującej na gruncie ustawy o rachunkowości. W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 tej ustawy materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.”

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, koszty w postaci nabycia (…) stanowiły/stanowią i będą stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2) Ustawy o CIT.

Ad. 4

W myśl art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

W myśl art. 15 ust. 6 Ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m.

Zgodnie z art. 16f ust. 3 Ustawy o CIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10.000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10.000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Wskazać należy również, że co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej, mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 18d Ustawy o CIT. Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca w celu realizacji prac badawczo-rozwojowych korzysta ze specjalistycznego oprogramowania w tym m.in. posiada licencje na oprogramowanie CAD (oprogramowanie służące do tworzenia precyzyjnej dokumentacji 2D i modeli 3D w inżynierii, architekturze i przemyśle). W przypadku, gdy w dniu przyjęcia do używania ich wartość jest wyższa niż 10.000,00 zł odpisy te dokonywane są zgodnie z art. 16f ust. 3 zdanie 1 w zw. z art. 16a-16m Ustawy o CIT, natomiast w przypadku, gdy ich wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10.000,00 zł, Wnioskodawca nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych, a wydatki poniesione na ich nabycie ujmuje wówczas jako koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania zgodnie z art. 16d ust. 1 Ustawy o CIT. W więc odpisy amortyzacyjne od tych wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 15 ust. 6 Ustawy o CIT, stanowią koszt uzyskania przychodu.

Ponadto, zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 lipca 2024 r. (sygn. II FSK 1426/21), koszty odpisów amortyzacyjnych stanowią koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne służą prowadzonej działalności B+R:

„Istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od wytworzonych środków trwałych, tj. pilotażowych linii produkcyjnych, jeżeli są one lub będą rzeczywiście wykorzystywane do działalności B+R. Natomiast w sytuacji, gdy te składniki majątkowe będą częściowo wykorzystywane do działalności B+R a częściowo do bieżącej działalności, wówczas w takim wypadku koszty odpisów amortyzacyjnych stanowią koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne służą prowadzonej działalności B+R.”

W ocenie Wnioskodawcy, nie powinno zatem budzić wątpliwości, że odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych (licencji na specjalistyczne oprogramowanie) dokonywane w danym roku podatkowym stanowiły/stanowią (i będą stanowić w przyszłości) koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT w takiej części, w jakiej te wartości niematerialne i prawne służyły/ służą/będą służyły prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej przez Wnioskodawcę.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny na podstawie art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.

Ad. 2 - 4

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”, „ustawa o CIT”),

Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.

 

Na podstawie art. 18d ust. 2 u.p.d.o.p.,

      za koszty kwalifikowane uznaje się:

 1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

                1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;

 2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., stanowi, że:

Stosownie do art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p.,

Zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 u.p.d.o.p.,

 

Natomiast, w myśl art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p.,

kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

 1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

 2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

 3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

Z kolei zgodnie z art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p.,

W myśl art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.:

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., zgodnie z którym

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

  - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu u.p.d.o.p.,

  - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 u.p.d.o.p.,

  - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu u.p.d.o.p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

  - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

  - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

  - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

  - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w u.p.d.o.p.,

  - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla koszt kwalifikowany w całości.

Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.

Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.

Dodatkowo, wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017 r. o Uldze B+R, zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”. Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm., dalej: „updof”):

W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.

Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.), należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1a u.p.d.o.p.).

Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a updof:

Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenia lub umowa o dzieło, a którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia i o dzieło w danym miesiącu.

Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy wskazane we wniosku koszty wynagrodzeń oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę (jako płatnika) składki określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, pracowników oraz osób realizujących prace badawczo-rozwojowe w oparciu o umowy zlecenia lub umowy o dzieło, w części czasu pracy poświęconego na realizację tych prac, stanowią koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT, jest prawidłowe.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kosztów materiałów i surowców w pierwszej kolejności, należy odwołać się do art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p., który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.

Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).

Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek‑Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Zatem, wskazane we wniosku koszty nabycia materiałów i surowców m.in. w postaci (…), wykorzystywanych w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych, stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3, jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów z tytułu wartości niematerialnych i prawnych w postaci licencji na specjalistyczne oprogramowanie do projektowania geometrycznego (CAD), należy stwierdzić, że w myśl powołanego wyżej art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

W myśl art. 15 ust. 6 u.p.d.o.p.,

Stosownie do art. 16f ust. 3 u.p.d.o.p.,

Odnosząc się do opisu sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że co do zasady, odpisy amortyzacyjne dokonane od wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej, mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 18d ustawy o CIT.

Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej.

Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

W celu alokacji kosztów do kosztów kwalifikowanych wymienionych w art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., ulgi badawczo-rozwojowej, podatnik zobowiązany jest wyodrębnić koszty te w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy wskazane we wniosku koszty odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości niematerialnych i prawnych w postaci licencji na specjalistyczne oprogramowanie do projektowania geometrycznego CAD wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, stanowią koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT, jest prawidłowe.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4, jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.